Πολύ δυνατή ήταν η εκδήλωση που οργάνωσε η ΚΕΕΡΦΑ το απόγευμα της Κυριακής 13/9 στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα ενάντια στις ρατσιστικές επιθέσεις στην περιοχή. Κόντρα στα ορφανά της Χρυσής Αυγής που προσπαθούν να σηκώσουν ξανά κεφάλι με τις πλάτες της κυβέρνησης των Πλεύρηδων, ντόπιοι και μετανάστες εργάτες και νεολαίοι έστειλαν ενωτικά και αποφασιστικά το μήνυμα ότι θα τους φράξουν το δρόμο.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με την θεατρική παράσταση δρόμου «Η ευθανασία της φάλαινας» του Θανάση Τριαρίδη για το ρατσιστικό έγκλημα της κυβέρνησης και του λιμενικού στην Πύλο. Στο ακροατήριο βρίσκονταν και επιζώντες του ναυαγίου που δίνουν τη μάχη για την καταδίκη των δολοφόνων στο Ναυτοδικείο. Η Πρωτοβουλία Καλλιτεχνών και Ακτιβιστών “Δικαιοσύνη για την Πύλο” κέρδισε δυνατό χειροκρότημα και έκλεισε με το σύνθημα «Στείλτε τους φονιάδες στο Ναυτοδικείο, το έγκλημα της Πύλου δεν μπαίνει στο αρχείο».
«Ζω και εργάζομαι στην Ελλάδα οκτώ χρόνια μαζί με Έλληνες και άλλες εθνικότητες», είπε ανοίγοντας τη συζήτηση που ακολούθησε ο Οσμάν Μ, μετανάστης εργάτης από το Πακιστάν και θύμα της πρόσφατης ρατσιστικής επίθεσης στα Πατήσια. «Πριν δυο βδομάδες περπατούσα μαζί με τον αδερφό μου στο δρόμο προς το σπίτι ενός φίλου και ξαφνικά ήρθε κάποιος και μας χτύπησε. Πήγαμε στο νοσοκομείο και μετά στην αστυνομία για να καταγγείλουμε την επίθεση. Ακόμα περιμένουμε να συλληφθεί ο δράστης. Ήρθα σήμερα στην εκδήλωση της ΚΕΕΡΦΑ για να πω όχι στους ρατσιστές, όχι στους φασίστες».
«Αύριο ξεκινούν οι εκδηλώσεις του αντιφασιστικού Σεπτέμβρη και είμαστε πάλι εδώ, 13 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, να μιλήσουμε ξανά για τον φασιστικό κίνδυνο», ξεκίνησε ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, διευθυντής του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες. «Συζητάμε για ένα φαινόμενο που βάζει σε κίνδυνο την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο. Τα ακροδεξιά κόμματα με τις ναζιστικές εμπνεύσεις πλέον είναι προ των πυλών πολλών χωρών και αυτό είναι πάρα πολύ ανησυχητικό. Να σας δώσω μερικά στοιχεία για να εξηγήσουμε αυτό που βλέπουμε στις εκλογές.
«Ο φόβος φεύγει»
Στη Σαξωνία-Άνχαλτ οι άνθρωποι που είναι μετανάστες χωρίς να είναι Ευρωπαίοι είναι το 3% των κατοίκων. Οι μουσουλμάνοι είναι 2,2%. Ξέρουμε από άλλες εκλογές ότι τα ακροδεξιά αντιμεταναστευτικά κόμματα παίρνουν καλά ποσοστά εκεί που δεν υπάρχουν μετανάστες. Γιατί είναι σαφές ότι όταν οι άνθρωποι έρχονται μεταξύ τους σε επικοινωνία, ο φόβος φεύγει. Και αυτοί βασίζονται στο φόβο. Στα υπόλοιπα κρατίδια της Ανατολικής Γερμανίας τα ποσοστά είναι αντίστοιχα, 3%, 2,5%, 4%.
Ξέρουμε από έρευνες πόσο οι μετανάστες βοηθάνε στην οικονομία, πόσο χρήσιμοι είναι. Τα αμφισβητούμε, δεν τα χρησιμοποιούμε, ενώ είναι πολλά τα στοιχεία που πρέπει να βάλουμε στη συζήτηση. Ένα ενδιαφέρον κομμάτι από τη δουλειά που κάνουμε εμείς σε αυτόν τον τομέα: με την τελευταία απόφαση της ΕΕ, οι Ουκρανοί άντρες σε στρατεύσιμη ηλικία που έρχονται εδώ να ζητήσουν προστασία, δεν θα τους την δίνουμε και θα τους στέλνουμε πίσω στον πόλεμο. Είναι μια τρομακτική αλλαγή για μια Ένωση που επαίρεται ότι ο ρόλος της είναι ο υπερασπιστής των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
«Σήμερα είμαστε εδώ γιατί τα αδιέξοδά μας συναντιούνται, τέμνονται», είπε η Τασούλα Πάζιου, πληγείσα κάτοικος της Κυψέλης από τα έργα του Μετρό. «Εισπράττουμε όλοι την ίδια αδιαφορία, αφού πηγάζει από την ίδια συστημική παθογένεια. Οι ζωές μας έγιναν εμπορεύσιμες. Η πολιτεία είναι έτοιμη ανά πάσα στιγμή να μας κατασπαράξει. Πριν πέντε μήνες είχα σπίτι. Ένιωθα αυτό που λέμε προστατευμένη. Μετά τη διέλευση του μετροπόντικα, το σπίτι μου πλέον δεν μου παρέχει καμία ασφάλεια.
Με την παραίτηση του προέδρου της Ελληνικό Μετρό αρχίζει πλέον να φαίνεται το πρώτο φως στο σκοτεινό τούνελ της εκσκαφής. Ώρα να αναλάβει και η κυβέρνηση τις ευθύνες της. Όπως πολύ καθαρά μας το έδειξε η θεατρική παράσταση, κάτι μαγειρεύεται. Μέχρι τώρα δεν έχουμε καμία τοποθέτηση. Μου είναι δύσκολο να μετατρέψω σε λέξεις τα συναισθήματά μου. Κάποιοι από εσάς, μετανάστες, πρόσφυγες, το ξέρετε πολύ καλύτερα. Πώς να περιγράψει κανείς το φόβο και τις βιωματικές εμπειρίες του; Θα σας διαβάσω λίγες λέξεις που γράφτηκαν μια νύχτα αγρύπιας όπως είναι κάθε νύχτα τελικά για μας περιμένοντας να ξημερώσει», είπε, διαβάζοντας ένα κείμενο που έγραψε για το σπίτι της.
«Την τελευταία περίοδο σημειώνεται άνοδος της ακροδεξιάς σε παγκόσμια κλίμακα και αναβίωση φασιστικών αντιλήψεων και πρακτικών», τόνισε με τη σειρά της η Άννα Καρλαύτη, πρόεδρος του ΣΕΠΕ «Η Αθηνά». «Εμείς οι εκπαιδευτικοί, ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας, που είμαστε μάχιμοι και ένα πάρα πολύ μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης, οφείλουμε από νωρίς να μπλοκάρουμε τη διάχυση της φασιστικής απειλής. Η μαζικοποίηση του αντιπολεμικού και αντιφασιστικού κινήματος στην εκπαίδευση είναι όσο ποτέ αναγκαία.
Το σχολείο της συμπερίληψης, της αλληλεγγύης, της διαπολιτισμικότητας, της διαφορετικότητας είναι η απάντηση σε κάθε επίδοξο φασίστα. Την προηγούμενη δεκαετία η μαχόμενη εκπαίδευση έδωσε μάχες για να μπουν τα προσφυγόπουλα στα σχολεία. Ήταν ο Κολωνός, τα Πατήσια, η Κυψέλη, το Γκύζη και ένα σωρό περιοχές που οι εκπαιδευτικοί επέβαλαν και κέρδισαν να μπουν τα προσφυγόπουλα στα σχολεία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αλλά και όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων, ακολουθώντας πιστά το νεοφιλελεύθερο μοντέλο των περικοπών και του εξορθολογισμού, συρρικνώνουν και υποβαθμίζουν την εκπαίδευση με απώτερο στόχο την ιδιωτικοποίηση. Με όχημα την αξιολόγηση, τα Ωνάσεια σχολεία, την αποσάθρωση της Ειδικής Αγωγής, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τις ισχνές προσλήψεις και ένα σωρό άλλα αντιδραστικά μέτρα, υφαίνουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα που χωρά ολοένα και λιγότερους. Εδώ ελλοχεύει ο κίνδυνος τα παιδιά των μεταναστών, τα παιδιά των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, τα παιδιά με ιδιαίτερες μαθησιακές δυσκολίες, να είναι τα πρώτα θύματα.
Ένα από τα βασικά ακροδεξιά αφηγήματα είναι η ισλαμοφοβία. Η προσωπική μαρτυρία της Αρίμπα Νουρ, κόρης του Τζαβέντ Ασλάμ από την Πακιστανική Κοινότητα, περιγράφει πως, ενώ διέπρεψε στα μαθήματα της Β' Λυκείου, δεν την άφηναν να γίνει σημαιοφόρος λόγω μαντήλας. Η μαχόμενη εκπαίδευση έχει να δώσει αγώνες ενάντια σε τέτοιες διακρίσεις και κοινωνικούς αποκλεισμούς. Η δουλειά που έχουμε να κάνουμε είναι πολύπλευρη και πολυεπίπεδη. Πρέπει να ακουστεί η αντιφασιστική μας φωνή μέσα στους συλλόγους διδασκόντων, στα σχολεία, στις γενικές συνελεύσεις, στα σωματεία, να φτάσει στις διεκδικήσεις στις Ομοσπονδίες μας, να απλωθεί μέσα από δράσεις στη γειτονιά και παντού. Η αντιφασιστική μας δράση πρέπει να καλέσει σε συμμαχία τους γονείς και τους συλλόγους τους».
Σκληρές μάχες
Τις σκληρές μάχες που δόθηκαν στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα «για να μπορούν σήμερα να κάθονται μαζί σε αυτή τη γειτονιά ντόποιοι, μετανάστες και μεταναστόπουλα» θύμισε ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας με την Ανατρεπτική Συμμαχία.
Στη συνέχεια ανέδειξε τις ρατσιστικές πολιτικές που ανοίγουν το δρόμο στις ακροδεξιές δυνάμεις όπως το AfD στη Γερμανία, κατήγγειλε τον φασίστα Πλεύρη και όλη την κυβέρνηση για τα εγκλήματά τους από την Πύλο μέχρι τη Σιντική και έκφρασε την οργή των εργατών και της νεολαίας για τους Κασιδιάρηδες που παίρνουν αέρα από αυτές τις εγκληματικές επιλογές. «Δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί. Στη διαδήλωση για τον Παύλο Φύσσα την Παρασκευή θα στείλουμε το μήνυμα ότι από εδώ μέχρι τη Σαξονία θα τους τσακίσουμε και οι χιτλερίσκοι θα πάνε στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας όπου ανήκουν», κατέληξε.
Μια σειρά αγωνιστές πήραν το λόγο στη συνέχεια. «Ζούμε ένα κίνδυνο. Ο φασισμός είναι εργαλείο στα χέρια των πλουσίων. Από την άλλη πλευρά είμαστε όλοι εμείς», είπε ο Νίκος Μανιός από τον ΣΦΕΑ 1967-74, γυρίζοντας στις μάχες που έδωσε το κίνημα και η Αριστερά από τη δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα και προτείνοντας περισσότερη συζήτηση και κοινή δράση για την αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής.
Στην ιστορική καταδίκη της Χρυσής Αυγής στάθηκε ο Τάκης Ζώτος, δικηγόρος της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, τονίζοντας πόσο κρίσιμα ήταν η σύνδεση του αντιρατσιστικού και του αντιφασιστικού αγώνα, η ενότητα όλων των δυνάμεων του κινήματος και τα αιχμηρά αιτήματα όπως το «σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά».
Στο κλείσιμο των γραφείων της Χρυσής Αυγής στη γειτονιά του στους Αμπελόκηπους, αναφέρθηκε ο Αντώνης Φώσκολος, εργαζόμενος στην Ακρόπολη, τονίζοντας τη δύναμη ντόπιων και μεταναστών να πετύχουν το ίδιο και με τα γραφεία του Εθνικού Μετώπου που προσπαθεί να πατήσει πόδι στην περιοχή.
Την δραματική κατάσταση των σχολείων του κέντρου, έφερε ο Σεραμείμ Ρίζος, δάσκαλος από το ΣΕΠΕ «Η Αθηνά», καταγγέλοντας το αφήγημα της κυβέρνησης που ρίχνει το φταίξιμο στους πρόσφυγες και τους μετανάστες και κάλεσε σε απεργιακή κλιμάκωση για την ανατροπή της με αρχή την απεργία στην εκπαίδευση στις 30 Σεπτέμβρη.
Την ισλαμοφοβική προπαγάνδα της κυβέρνησης στηλίτευσε ο Δημήτρης Τσώλης, προγραμματιστής, τονίζοντας πόσο κρίσιμη είναι η συζήτηση με τον κόσμο που βομβαρδίζεται καθημερινά από τα κυβερνητικά ψέματα.
«Έχουμε πολλές ρατσιστικές επιθέσεις, ειδικά αυτή τη βδομάδα», είπε ο Ακίφ Σαΐντ, μετανάστης εργάτης, περιγράφοντας περιστατικό σε εργοστάσιο στη Θήβα με εργοδότη που αρνήθηκε να αναλάβει τις ευθύνες του μετά από εργατικό ατύχημα και η αστυνομία προσπάθησε να συλλάβει το θύμα και τους συμπαραστάτες του. «Χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε και τον εργοδοτικό ρατσισμό και θέλω να ζητήσω από την ΚΕΕΡΦΑ, που εκτιμώ και σέβομαι για τον αγώνα που δίνει, να οργανώσουμε και αυτή τη μάχη», κατέληξε.
Την μεγάλη εμπειρία του αντιρατσιστικού-αντιφασιστικού κινήματος θύμισε ο Στέλιος Μιχαηλίδης, μέλος της τοπικής ΚΕΕΡΦΑ, βάζοντας τα επόμενα βήματα του αγώνα: το συλλαλητήριο στις 18/9 για τα 13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, την αντιπολεμική διαδήλωση στις 10 Οκτώβρη για λευτεριά στην Παλαιστίνη ενάντια στην εμπλοκή και την πολεμοκαπηλεία της ελληνικής κυβέρνησης, τις απεργίες σε όλους τους χώρους για το γκρέμισμα του Μητσοτάκη και του δολοφονικού συστήματος που υπηρετεί.
