Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης της ΚΕΕΡΦΑ στη Λέσβο, εργαζόμενοι στο στρατόπεδο της Μόριας, μίλησαν στην Εργατική Αλληλεγγύη για τις συνθήκες που επικρατούν εκεί αλλά και τις επιπτώσεις του νέου ρατσιστικού νόμου της ΝΔ στη διαδικασία ασύλου και όχι μόνο. Πρόκειται για εργαζόμενους που δουλεύουν σε διαφορετικά αφεντικά, με τα πιο πενιχρά μέσα, κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.
Όπως μας μετέφεραν:
“Υπήρξε συμμετοχή στις απεργίες που κάλεσε το Ερτγατικό Κέντρο και τα συνδικάτα αλλά και στις συγκεντρώσεις και στα μπλόκα που έγιναν ενάντια στην εισβολή των ΜΑΤ στο νησί και στη δημιουργία κλειστών στρατοπέδων. Αλλά δεν φτάνει μόνο ότι οι συνθήκες διαβίωσης για τους πάνω από 20.000 πρόσφυγες, και αυτούς που συνεχίζουν να έρχονται, γίνονται κάθε μέρα και πιο άθλιες και απάνθρωπες. Με το νέο νόμο περιορίζεται δραματικά με χίλιους δύο τρόπους ο αριθμός εκείνων που παίρνουν άσυλο.
Όσοι καταφθάνουν στο νησί από την 1η Γενάρη δεν μπορούν να πάρουν ανοιχτό δελτίο, που σημαίνει ότι εγκλωβίζονται στο νησί. Σταματάνε να μετακινούνται οι ευάλωτοι, ακόμα και αν είσαι ανάπηρος πολέμου, υπερήλικας ή έχεις καρκίνο. Ο αριθμός των ανήλικων μειώνεται επίσης. Δεν υπάρχουν διερμηνείς, και όσοι αιτούντες δεν έχουν διερμηνείς στη γλώσσα τους, τους λένε ότι πρέπει να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο καταγραφή σε αγγλικά ή γαλλικά. Αν επιμείνουν, τους λένε ότι δεν συνεργάζονται με τις αρχές και άρα εκβιαστικά απορρίπτεται η αίτησή τους.
Ταυτόχρονα επιβάλλεται εντατικοποίηση της εργασίας, μπαίνουν στόχοι και πλαφόν ώστε να εξετάζονται -και να απορρίπτονται- στα γρήγορα οι αιτήσεις. Δύο ώρες να βγει η γνωμοδότηση ενώ μπορεί να έπαιρνε και μια μέρα, μιλάμε για βιομηχανική παραγωγή απορρίψεων, να μην υπάρχει καμιά απολύτως κρίση πάνω στα αιτήματα, να γίνονται οι συνεντεύξεις διεκπεραιωτικά. Ένα “ν” σε ένα κουτάκι, “είσαι από την τάδε περιοχή; όχι”, συμπληρώνεται η φόρμα, πας στην επιτροπή στους δικαστές και απορρίπτεσαι. Αν έρχεσαι από το Αφγανιστάν από μια πόλη που θεωρείται εμπόλεμη υπάρχει πρόβλεψη ότι μπορείς να μεταφερθείς σε άλλη κοντινή περιοχή που να θεωρείται “ασφαλής”, αντίστοιχα αναζητείται και η κοντινότερη “ασφαλής” χώρα.
Βέβαια, μπορούν να βγάζουν όσες απορριπτικές αποφάσεις θέλουν αλλά όσο δεν υπάρχει συμφωνία με την Τουρκία αυτό στην πράξη δεν μεταφράζεται σε “επιστροφές”. Οι πρόσφυγες παραμένουν εδώ – και στο μεταξύ “φτιάξτε μια κλειστή φυλακή και βάλτε τους μέσα”. Ενώ υπάρχουν περιπτώσεις που, ακόμα και αν η επιστροφή γίνεται εθελούσια, δεν τους δέχονται στην χώρα επιστροφής και τους γυρνάνε πίσω”.