Τριήμερη επίσκεψη πραγματοποίησαν οι εκπρόσωποι από δεκάδες αντικαπιταλιστικές δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις στη Λέσβο την περασμένη βδομάδα δηλώνοντας την αλληλεγγύη τους στα νησιά ενάντια στην κυβερνητική καταστολή σε πρόσφυγες και κατοίκους, δηλώνοντας “καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες στις γειτονιές μας” και απαιτώντας άσυλο, προστασία, δικαιώματα, ελεύθερη μετακίνηση για όλους τους πρόσφυγες και κατάργηση όλων των στρατοπέδων.

Την Παρασκευή 28/2 έδωσαν συνέντευξη τύπου στο κτίριο της Περιφέρειας και ακολούθησε σύσκεψη ενημέρωσης με σωματεία, συνδικαλιστές και εργαζόμενους του νησιού ενώ το Σάββατο το πρωί έγινε περιοδεία στο λιμάνι και την Ερμού με ντουντούκα και μαζικό μοίρασμα προκηρύξεων σε πολλές γλώσσες. Μαζική ήταν η συμμετοχή αλλά και πολύ πλούσια η συζήτηση στην εκδήλωση που ακολούθησε το απόγευμα της ίδιας μέρας με τη συμμετοχή αγωνιστών-τριών από όλο το νησί ενώ Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε περιοδεία στο Μανταμάδο και στο στρατόπεδο στη Μόρια.

Συκαμνιά

Την Κυριακή 1η Μάρτη, αντιπροσωπεία της ΚΕΕΡΦΑ πήγε στη Σκάλα Συκαμνιάς και καλωσόρισε τους πρόσφυγες, στην πλειοψηφία τους γυναίκες και μικρά παιδιά που είχε φτάσει στο νησί νωρίτερα το πρωί της ίδιας μέρας. 

Οι πρόσφυγες, που ήταν από το Αφγανιστάν, προσπαθούσαν να ζεσταθούν και να στεγνώσουν τα ρούχα τους περιμένοντας με αγωνία να έρθει κάποιο από τα πούλμαν της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για να τους παραλάβει. Είχαν πληρώσει 500 δολάρια ο καθένας προκειμένου να επιβιβαστούν στο φουσκωτό που τους μετέφερε. “Είμαστε εδώ γιατί στη χώρα μας συνεχίζεται επί δεκαετίες ένας πόλεμος που δεν έχει σταματήσει ούτε τώρα που μιλάμε και έχει ρημάξει τη χώρα, είναι αστείο αυτό που λένε ότι στο Αφγανιστάν είναι όλα εντάξει. Εγώ ήθελα να αποφύγω τους Ταλιμπάν”, μας ανέφερε ένας από τους πρόσφυγες.

“Από τη Σκάλα Συκαμνιάς, ανάμεσα σε μωρομάνες και παιδιά, θέλουμε να στείλουμε καθαρό μήνυμα ότι καλωσορίζουμε τους πρόσφυγες και θέλουμε να ανοίξει το πέρασμα στον Έβρο”, ήταν το μήνυμα που έστειλε ο συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ Πέτρος Κωνσταντίνου με το ξεκίνημα της άγριας ρατσιστικής επιχείρησης της κυβέρνησης στα σύνορα. Νωρίτερα η αντιπροσωπεία επισκέφθηκε το μνημείο “στους λαϊκούς αγωνιστές που έπεσαν αγωνιζόμενοι για ελευθερία, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη” στο Μανταμάδο, όπου οι αντικαπιταλιστικές δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις πραγματοποίησαν μαζική εξόρμηση.   

“Υπήρχε αλληλεγγύη ανάμεσα στον κόσμο, υπήρχε οργάνωση από όλους τους συλλόγους, τον Σύλλογο των Γυναικών, που είναι γυναίκες του μόχθου και έδειξαν ότι μπορούμε να παλέψουμε ενάντια στις επιθέσεις της κυβέρνησης και όλων των αστικών κομμάτων” δήλωσε η Χρύσα Κράλη στην Εργατική Αλληλεγγύη. “Η απεργία έπαιξε ρόλο γιατί ακόμη και στα χωριά έκλεισαν και τα πιο μικρά μαγαζιά. Δεν έχει ξανασυμβεί αυτό εδώ και δεκαετίες. Και μάλιστα με τα κυρίαρχα ΜΜΕ εναντίον μας, μόνο από κάποια τοπικά μπορούσε να μάθει κανείς τι γίνεται. Ο κόσμος εδώ έχει συμπαρασταθεί στους πρόσφυγες όλα αυτά τα χρόνια έχει δώσει κουβέρτες και φαϊ, δεν θέλει τα κλειστά στρατόπεδα, σου λέει νταχάου θα κάνουνε εδώ πέρα;”.

“Τι είναι οι άνθρωποι να φτιάξουν φυλακές να τους κλείσουν μέσα; Εγκληματίες; Πρόσφυγες είναι. Τα βλέπω και μου θυμίζουν τις εικόνες από τα στρατόπεδα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Ο κόσμος αντέδρασε με όλες τις δυνάμεις που έχει. Μου θύμισε το 1944, που ήμουν παιδί, τότε που ξανά όλος ο κόσμος είπε Go Back και εξεγέρθηκε ενάντια στα Βρετανικά στρατεύματα, κατέβηκε στο λιμάνι και αντιστάθηκε”, μας λέει ο κύριος Γιώργος, 87 χρονών.  

Στα τοπικά γραφεία του ΚΚΕ μας μίλησε ο παλαίμαχος αγωνιστής Μιχάλης Αψώκαρδος: “Ο αγώνας πέτυχε γιατί αγωνίστηκε όλος ο λαός μαζί μας, έτσι να γίνεται πάντα, ο αγώνας να είναι ολοκληρωτικός. Όταν άρχισαν να έρχονται οι πρόσφυγες δούλευα ακόμη, ήμουν κτηνοτρόφος και όσους έβλεπα να έρχονται με τα μωρά στην πλάτη, τους έπαιρνα στο αυτοκίνητο. Οι πρόσφυγες είναι πρόσφυγες, αλλά και οι μετανάστες, δικαιούνται να τους προστατέψουμε γιατί ο καπιταλισμός τους τα έχει πάρει όλα πήγε στις πατρίδες τους, τους έκανε πόλεμο, τους πήρε τα υπάρχοντά τους. Από αυτά και μόνο πρέπει να τους υποστηρίξεις. 

Το πρωί της Παρασκευής 28 Φλεβάρη η ΚΕΕΡΦΑ Λέσβου πραγματοποίησε επίσκεψη στο στρατόπεδο της Μόριας, συζήτησε με δεκάδες πρόσφυγες και τους ενημέρωσε για τη Διεθνή μέρα δράσης κατά του ρατσισμού και του φασισμού στις 21 Μάρτη -όπου και στη Μυτιλήνη υπάρχει κάλεσμα για συγκέντρωση στην πλ. Σαπφούς- μοιράζοντας ενημερωτικό υλικό σε πολλές γλώσσες. 

Η εικόνα της Μόριας ήταν ίδια με αυτήν που είχαμε συναντήσει στην τελευταία μας επίσκεψη με την Εργατική Αλληλεγγύη, πέρσι τον Οκτώβρη – με μοναδική διαφορά τα μεγέθη που έχουν μεγαλώσει. Του καταυλισμού, της λεγόμενης “ζούγκλας” των παραπηγμάτων και των αντισκήνων που εξαπλώνονται γύρω από το στρατόπεδο. Των ουρών στις οποίες στέκεται ο κόσμος περιμένοντας να φάει, να πάει στην τουαλέτα, να κάνει το οτιδήποτε. Των σκουπιδιών που σε τεράστιους σωρούς στέκουν αμάζευτα εδώ και εκεί. Και βέβαια τον αριθμό των ανθρώπων, των ανδρών, των γυναικών, των ηλικιωμένων και των αμέτρητων μικρών παιδιών που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε αυτό το χάος σε συνθήκες χειμώνα.

Στην πύλη του στρατοπέδου μια οικογένεια στέκεται υπομονετικά πάνω από ένα φορείο στο οποίο μια γυναίκα περιμένει στην άκρη του δρόμου για να την παραλάβει κάποιο ασθενοφόρο και να την πάει στο νοσοκομείο. Δύο πιτσιρικάδες κάνουν κόντρα ποιος θα ανέβει πιο ψηλά στο συρμπατόπλεγμα του στρατοπέδου. Ακριβώς από κάτω, τα πιο μικρά παίζουν φορώντας άδειες σακούλες σκουπιδιών και χαρτόκουτα. Πιο δίπλα μια ηλικιωμένη περιμένει με τον γιο της σε ένα αναπηρικό καροτσάκι -ποιος ξέρει τι.

Κόλαση

“Βλέπετε σε τι συνθήκες ζούμε εδώ, Μόρια σημαίνει κόλαση. Γι' αυτό προσπαθήσαμε να διαδηλώσουμε ζητώντας την ελευθερία μας αλλά μας έριξαν τόσα πολλά δακρυγόνα που ήταν πραγματικά πάρα πολύ άσχημα. Τώρα λένε ότι θέλουν να μας κλείσουν και σε κλειστά κέντρα-φυλακές” μας λέει η 19χρονη Α. μια από τις γυναίκες που είχαν πρωτοστατήσει στις κινητοποιήσεις των προσφύγων τον Γενάρη στη Μόρια οργανώνοντας τη δική τους διαδήλωση στη Μυτιλήνη.   

Άνδρες και γυναίκες κυριολεκτικά πέφτουν πάνω στην αντιπροσωπεία της ΚΕΕΡΦΑ, παίρνοντας την ανακοίνωση, διψώντας να μάθουν τι συμβαίνει. Όλοι ξέρουν ότι η κυβέρνηση θέλει να φτιάξει καινούργιο στρατόπεδο, οι περισσότεροι έχουν ακούσει τι γινόταν στο νησί εκείνες τις μέρες αλλά χωρίς να ξέρουν ακριβώς το γιατί.  “Ναι ξέρω τι συνέβη. Πριν ένα μήνα ρίξανε δακρυγόνα και ξύλο σε εμάς τώρα κάνουν τα ίδια και στους Έλληνες”, μας λέει ο Αλί συνδέοντας την επίθεση ενάντια στους πρόσφυγες με την πρόσφατη απόβαση των ΜΑΤ στη νησιά. “Και εμείς θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε αλλά η αστυνομία δεν μας αφήνει”.

Μπαίνοντας στον καταυλισμό οι άνθρωποι μας καλωσορίζουν, μας προσφέρουν τσάι, η συζήτηση συνεχίζεται. Ο Ιρφάν είναι εδώ και τρεις μήνες στη Μόρια μαζί με τον αδελφό του, τη μητέρα και τον πατέρα του με καταγωγή από το Αφγανιστάν αλλά γεννημένος στο Ιράν. Όπως μας λέει σε πολύ καλά αγγλικά “είμαστε τρεις μήνες στη Μόρια. Γνωρίζω αγγλικά, γαλλικά, φαρσί, ουρντού και λίγα τούρκικα. Θέλω να πάω στο σχολείο, θέλω να μάθω πράγματα. Έχω διαβάσει στο σχολείο που πήγαινα στο Ιράν ιστορία, μου αρέσουν οι ιστορίες σας, ο τρωικός πόλεμος, ο Οδυσσέας, ο Δούρειος Ίππος. Θέλουμε να μας δώσουν χαρτιά, να μείνουμε σε ένα σπίτι, να γνωρίσουμε τον κόσμο, να πάμε στο σχολείο”. 

Αυτοί είναι οι “εισβολείς” που η κυβέρνηση της ΝΔ πυροβολεί κυριολεκτικά πλέον στα σύνορα του Έβρου και στα ανοιχτά της Λέσβου.

“Με λένε Χ είμαι πρόσφυγας και ήμουν στη Μόρια δύο χρόνια. Πήρα τα χαρτιά μου πριν από τρεις μήνες και μένω εδώ στη Μυτιλήνη γιατί με ενδιαφέρει να αναδείξω αυτό που συμβαίνει στη Μόρια. Συμμετείχα στη μεγάλη διαδήλωση που έγινε στη διάρκεια της απεργίας. Αν οι πρόσφυγες προσπαθήσουν να βαδίσουν από τη Μόρια στη Μυτιλήνη η αστυνομία θα τους σταματήσει. Αυτό έγινε στη διαδήλωση που επιχείρησαν να κάνουν οι πρόσφυγες από τη Μόρια, Αφγανοί, Άραβες, Αφρικανοί, ενωμένοι. Πρέπει να παλέψουμε όλοι μαζί πρόσφυγες και ντόπιοι ενάντια στα στρατόπεδα και ενάντια στην εκμετάλλευση που είναι το κοινό μας πρόβλημα–  πάω να δουλέψω και τα αφεντικά μου λένε μόνο “μαύρα” γιατί θέλουν να κρατάνε χαμηλά τα μεροκάματα."