Συνεντεύξεις
Οργανώνουμε τον αγώνα σε κάθε σχολείο

11/10/2021, Απεργία εκπαιδευτικών. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Η Εύα Ηλιάδη, εκπαιδευτικός στην ΕΛΜΕ Πειραιά και μέλος του δικτύου “Η Τάξη μας”, μίλησε στον Στέλιο Μιχαηλίδη

Τη Δευτέρα άνοιξαν ξανά τα σχολεία στη χειρότερη κορύφωση της πανδημίας. Ποια είναι τα προβλήματα που αναδεικνύουν οι εκπαιδευτικοί;

Πέρυσι με σαφώς λιγότερα κρούσματα η κυβέρνηση επέμενε εμμονικά στην τηλεκπαίδευση που όλος ο κλάδος κατήγγειλε ως αντιπαιδαγωγική διαδικασία. Σε αυτή τη φάση κάνει κάτι διαφορετικό, ακόμα πιο εγκληματικό όμως. Προχωράει στο άνοιγμα των σχολείων με τους χειρότερους όρους. Είναι αδιανόητο σε μια περίοδο με ημερήσια κρούσματα που ξεπέρασαν ακόμα και τις 50.000 να μας λέει το υπουργείο «γυρίστε στα σχολεία χωρίς κανένα μέτρο προστασίας», σαν να μην τρέχει τίποτα. Βάλανε ένα σελφ τεστ παραπάνω κι αυτό είναι το μόνο που έκαναν και το περηφανεύονται. 

Δεν αλλάζουν καν τα πρωτόκολλα που λένε ότι πρέπει να αρρωστήσει το 50%+1 των μαθητών για να κλείσει ένα τμήμα. Δεν γίνεται να μας στέλνουν σε τάξεις που στοιβάζονται 25-27 παιδιά σε 35 το πολύ τετραγωνικά μέτρα και μόνο αν αρρωστήσουν τα μισά να θεωρηθεί ότι υπάρχει πρόβλημα κορονοϊού. Έχουμε μαθητές/τριες με γονείς ανοσοκατεσταλμένους, με ηλικιωμένους παππούδες και γιαγιάδες στο σπίτι κλπ. Υπάρχει άγχος σε αυτόν τον κόσμο για το τι θα του συμβεί αλλά και μια τεράστια οργή για μια κυβέρνηση που αρνείται να πάρει στα σοβαρά τον κόσμο της εκπαίδευσης, της Υγείας και όλη την κοινωνία. 

Τι μέτρα θα έπρεπε να ληφθούν για τη λειτουργία των σχολείων;

Υποστηρίζουμε τα ανοιχτά σχολεία. Αλλά τα ασφαλή ανοιχτά σχολεία. Το κίνημα των εκπαιδευτικών και των μαθητών από την αρχή της πανδημίας έχει διατυπώσει τις διεκδικήσεις που θα επέτρεπαν τη λειτουργία των σχολείων με ασφάλεια για εκπαιδευτικούς, μαθητές και τις οικογένειές τους. Αυτά ισχύουν στο έπακρο. 

Χρειαζόμαστε περισσότερα τμήματα με το πολύ 15 παιδιά στο καθένα. Αυτό σημαίνει περισσότεροι εκπαιδευτικοί, περισσότερες αίθουσες, περισσότερες καθαρίστριες και καθαριστές. Με λίγα λόγια μαζικές μόνιμες προσλήψεις και χρηματοδότηση. Αλλά όπως δείχνει η κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες. Μάλιστα μόλις πριν λίγους μήνες επέλεξε να προχωρήσει σε συγχωνεύσεις τμημάτων γιατί αρνείται να προσλάβει τον αναγκαίο αριθμό εκπαιδευτικών που χρειάζονται τα σχολεία μας. 

Χρειάζονται κλιμάκια του ΕΟΔΥ έξω από τα σχολεία που θα κάνουν δωρεάν αξιόπιστα τεστ σε όλες και όλους κι όχι να μετατρέπει τους εκπαιδευτικούς σε νοσηλευτικό προσωπικό ή να ρίχνει την ευθύνη ατομικά σε γονείς και μαθητές. Αυτό που γίνεται τώρα είναι ότι ορίζονται εκπαιδευτικοί ως «υπεύθυνοι κόβιντ» οι οποίοι επωμίζονται ένα βάρος που δεν τους αναλογεί. Να κάνουν ιχνηλάτιση, να κάνουν ράπιντ τεστ, να λύνουν σπαζοκεφαλιές για το ποιος καθόταν δίπλα σε ποιον, να μιλάνε με τις οικογένειες κλπ.    

Χρειαζόμαστε χορήγηση μέσων προστασίας σε αφθονία και δωρεάν. Μάσκες, αντισηπτικά κλπ. Δεν είναι δυνατόν να ρίχνει το οικονομικό βάρος στον κόσμο για όλα αυτά και μάλιστα σε μια περίοδο φτώχειας και ακρίβειας. 

Και εκτός αυτών, ανοίγουν και τα ζητήματα των αντιεκπαιδευτικών μέτρων που έχει προσπαθήσει να επιβάλει η Κεραμέως. Δεν γίνεται -γενικότερα, πόσω μάλλον σε αυτές τις συνθήκες- να μιλάμε για τράπεζα θεμάτων, για εξετάσεις στο δημοτικό, για αξιολόγηση κλπ. Θέλουμε ανοιχτά σχολεία για όλα τα παιδιά κι όχι ταξικά κόσκινα με πρόσχημα την «αριστεία».

Αυτές δεν είναι διεκδικήσεις που ξεκινάνε από το μηδέν. Όλο το προηγούμενο διάστημα βρίσκεστε σε σύγκρουση με το υπουργείο με αιχμή την αντίσταση στην αξιολόγηση. Ποια νομίζεις ότι πρέπει να είναι τα επόμενα βήματα για το κίνημα των εκπαιδευτικών;

Τα αιτήματα για ασφαλή λειτουργία των σχολείων είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση. Με την αξιολόγηση πάει να βαθύνει τις ταξικές διαφορές στην εκπαίδευση, να κάνει σχολεία πολλαπλών ταχυτήτων. Να βαθύνει το χάσμα μεταξύ ενός σχολείου στον Ασπρόπυργο κι ενός σχολείου στα βόρεια προάστια της Αθήνας. Το σχολείο με την καλή αξιολόγηση θα χρηματοδοτείται και το άλλο ας κόψει το λαιμό του. Ας βρει χορηγούς. Ή στην τελική ας κλείσει. Η μάχη ενάντια στην αξιολόγηση δεν έχει τελειώσει. 

Η σύγκρουση με την Κεραμέως σηματοδοτήθηκε από τα τεράστια ποσοστά απεργίας-αποχής, από τη μεγαλειώδη απεργία της 11 Οκτώβρη με τους 100 χιλιάδες απεργούς εκπαιδευτικούς. Ακόμα και τώρα παρά τη συμβιβαστική και σε κάποιες φάσεις ακόμα και πραξικοπηματική τακτική των συνδικαλιστικών ηγεσιών, υπάρχουν πρωτοβουλίες της βάσης για τη συνέχιση της μάχης. Η διαδικασία από μεριάς του υπουργείου σέρνεται. Μπορεί να λένε ότι προχωράνε κανονικά αλλά τα μέηλ που κυκλοφορούν στα σχολεία δίνουν τη μία παράταση μετά την άλλη. Παρ’ όλα αυτά το υπουργείο έχει λυσσάξει να προχωρήσει τη διαδικασία. Χρειάζεται κλιμάκωση από τη μεριά μας. Οι λογικές που ακούγονται από άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις, ότι ο κόσμος δεν τραβάει απέχουν μίλια από την πραγματικότητα. Η οργή και η αγωνιστική διάθεση του κλάδου είναι ξεκάθαρη δεν χρειάζεται άλλες αποδείξεις. Δυστυχώς από τη μεριά των συνδικαλιστικών ηγεσιών υπάρχει σιγή και χρειάζεται να τη σπάσουμε οργανώνοντας την οργή των συναδέλφων. 

Χρειαζόμαστε απεργιακή κλιμάκωση και συντονισμό με τους άλλους κλάδους που βρίσκονται σε αναβρασμό. Αυτό υποστηρίζει και το Δίκτυο Εκπαιδευτικών «Η Τάξη μας» που από την πρώτη μέρα επαναλειτουργίας των σχολείων κυκλοφόρησε σε δεκάδες σχολεία προκήρυξη που καλούσε σε «απεργία τώρα σε όλα τα σχολεία ενάντια στη δολοφονική πολιτική Κεραμέως-Μητσοτάκη».

Αυτή την περίοδο γίνονται εκλογές σε μια σειρά πρωτοβάθμια σωματεία της εκπαίδευσης. Ποια είναι η εικόνα που διαμορφώνεται;

Αυτό που λέγαμε σχετικά με τη διάθεση και την οργή των συναδέλφων αποτυπώνεται και στα εκλογικά αποτελέσματα των ΕΛΜΕ και των ΣΕΠΕ. Παντού ενισχύεται η αντικαπιταλιστική αριστερά, οι Παρεμβάσεις και ταυτόχρονα βλέπουμε πτώση των ψήφων και των ποσοστών της ΔΑΚΕ. Αυτό εξηγείται, δεν πέφτει από τον ουρανό. Οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες που συσπειρώνονται στα σχήματα των Παρεμβάσεων είναι αυτοί που οργάνωσαν τη μάχη σε κάθε σχολείο κι επιμένουν στη λογική της απεργιακής σύγκρουσης με την κυβέρνηση, κόντρα σε συμβιβαστικές και ηττοπαθείς λογικές. 

Και στην ΕΛΜΕ Πειραιά προχωράτε σε εκλογές στις 24/1. Πες μας για το κατέβασμα των Παρεμβάσεων στη συγκεκριμένη ΕΛΜΕ.

Κατεβαίνουμε με το σχήμα Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής στο οποίο συσπειρώνεται όλος ο αριστερός κόσμος που θέλει να δώσει τη μάχη. Πρωτοστάτησε για να υπάρχει η μεγάλη συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση και στην απεργία της 11/10 κι έχει την αντίληψη ότι δεν πρέπει να σταματήσουμε εκεί. Ότι χρειάζεται να συνεχίσουμε και να κλιμακώσουμε απεργιακά γιατί πιστεύουμε ότι μπορούμε να νικήσουμε. Στο σχήμα συμμετέχουν τόσο μόνιμοι συνάδελφοι/ισσες όσο και αναπληρωτές/ριες που βάζουν τον εαυτό τους στη λογική του ανυποχώρητου αγώνα μέχρι τέλους. 

Πάμε άλλωστε να δώσουμε τη μάχη των εκλογών σε μια νέα φάση αναβρασμού του κλάδου. Ήδη από την πρώτη μέρα επαναλειτουργίας των σχολείων η ΟΛΜΕ αναγκάστηκε να κηρύξει στάση εργασίας και το πρόγραμμα των κινητοποιήσεων είναι σχεδόν καθημερινό. Αυτές οι κινητοποιήσεις, η σύνδεσή τους με τις μάχες που θα ανοίξουν από τη μεριά των μαθητών, ο συντονισμός με τους άλλους εργατικούς κλάδους κι ο βαθμός στον οποίο θα κλιμακωθούν είναι που θα καθορίσουν τη σύγκρουση με την κυβέρνηση. Αυτή η λογική θέλουμε να αποτυπωθεί και στις εκλογές της ΕΛΜΕ Πειραιά και η αντικαπιταλιστική αριστερά των ανυποχώρητων αγώνων να βγει πιο δυνατή.