Εργατικό κίνημα
Εκλογές ΕΣΗΕΑ 27-31 Γενάρη: Ψηφίζουμε Πρωτοβουλία για την Ανατροπή

«Οι επερχόμενες εκλογές της ΕΣΗΕΑ γίνονται σε κλίμα διώξεων, εκφοβισμού, λογοκρισίας και διάλυσης των εργασιακών σχέσεων στα ΜΜΕ με τον κλάδο να καλείται να βάλει ανάχωμα στις επιθέσεις κυβέρνησης και αφεντικών που θέλουν να μετατρέψουν τους δημοσιογράφους σε παπαγαλάκια της δολοφονικής πολιτικής τους», υπογραμμίζει το σχήμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στα ΜΜΕ, Financial Crimes, που συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο της Πρωτοβουλίας για την Ανατροπή. 

Και συνεχίζει: «Την ίδια στιγμή ωστόσο αυξάνεται η οργή και η αντίσταση στην κοινωνία, με την κυβέρνηση να βυθίζεται στην κρίση της. Οι εκλογές για ανάδειξη νέου ΔΣ είναι ευκαιρία να ξεφορτωθούμε την αντιδραστική ηγεσία που τα τελευταία χρόνια έχει κυριαρχήσει στην Ένωση και την έχει μετατρέψει σε εργαλείο της πολιτικής κυβέρνησης και εργοδοτών… 

Για αυτό στις εκλογές η στήριξη της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ  είναι σημαντικότερη από ποτέ. Για να δυναμώσει η αντίσταση, για να ανοίξουν οι δρόμοι της σύγκρουσης και στον κλάδο μας, για να βρεθούμε μαχόμενο κομμάτι κι εμείς στο πλευρό της κοινωνίας που συγκρούεται με την δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης του Μητσοτάκη και των αφεντικών». 

Εάν υπάρχει κάποιος που ακόμα αναρωτιέται αν υπάρχουν διαχωρισμοί λόγω φύλου στα ΜΜΕ, θα μπορούσε να δει το στερεότυπο που με τον ρόλο της περνά για τις γυναίκες στα ΜΜΕ η Kέιτ Μπλάνσετ στο “Don’t look up”. 


Είναι αυτό το «Ποιος ξέρει από πόσα κρεβάτια πέρασε για να φτάσει ως εδώ!» που λέγεται για τις επιτυχημένες γυναίκες στον χώρο που δεν θα λεχθεί για κανέναν άντρα συνάδελφό τους. Πρόκειται για τον υποβιβασμό της επαγγελματία γυναίκας που μόνο μέσω της δύναμης που θα της δώσουν οι άντρες μπορεί να σταθεί σε έναν ομολογουμένως ανταγωνιστικό και δύσκολο χώρο. Κι αν αυτό ισχύει για τις πιο προβεβλημένες περσόνες των Μέσων, φανταστείτε πόσες προκαταλήψεις και στερεότυπα πρέπει μια απλή εργαζόμενη να υπερπηδήσει για να κάνει απλώς τη δουλειά της. Από το dress code στον εργασιακό χώρο μέχρι τις προκλήσεις να πρέπει πάντα να αποδεικνύει ότι είναι το ίδιο καλή με τους άντρες συναδέλφους της - και όχι μόνο για τις δουλειές της «λάντζας». 

Και αυτά είναι μόνο η αρχή. Δεν είναι τυχαίο που έως σήμερα κανένας αρμόδιος φορέας δεν έχει διενεργήσει μια έρευνα για τις μισθολογικές και άλλες ανισότητες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες συναδέλφισσες στην Ελλάδα. Εμπειρικά μιλώντας, γνωρίζουμε ότι είναι αυτές που χτυπιούνται πρώτες από την ανεργία, αλλά και αυτές που θα εμπιστευτούν λιγότερο οι εργοδότες για μια θέση ευθύνης. Το «ασθενές φύλο» που θα έχει και μικρότερη συνδικαλιστική εκπροσώπηση, γιατί παρ’ όλο που μάχεται καθημερινά για να χωρέσει πολλούς ρόλους σε μια ζωή (μητέρα, γυναίκα, επαγγελματίας) και ακροβατεί ανάμεσα στα πρέπει και στα θέλω, δεν τη θεωρούν το ίδιο μαχητική, αξιόπιστη, διεκδικητική και ώριμη με τους άντρες για να τους εκπροσωπήσει. Ποια; Αυτή που μπορεί να περπατά κάθε μέρα σε τεντωμένο σκοινί και να μην πέφτει, και να τα βγάζει πέρα. 

Άννα Μήτρου,
διορθώτρια. Υποψήφια για το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ και για αντιπρόσωπος στο συνέδριο της ΠΟΕΣΥ

Μπορούν τα συστημικά ΜΜΕ, παρότι αποτελούν κατεξοχήν μηχανισμό του κράτους και της κυρίαρχης τάξης, να υιοθετήσουν αιτήματα του εργατικού κινήματος, όπως το τέλος του σεξισμού; Τον τελευταίο χρόνο ξετυλίγεται μπροστά μας, ελαφρώς αργότερα από άλλες χώρες, το ελληνικό #metoo, η αποκάλυψη δηλαδή μιας σειράς σεξουαλικών εγκλημάτων που διαπράχθηκαν κυρίως από ανθρώπους με οικονομική δύναμη και ισχυρό status με θύματα κυρίως γυναίκες, αλλά και άτομα σε ευάλωτες κοινωνικά ομάδες. 

Για την εξέλιξη αυτή πρωτίστως και προφανέστατα έπαιξε ρόλο ο ξεσηκωμός του κινήματος που είπε με κάθε τρόπο «ως εδώ»  σε κάθε είδους εκμετάλλευση. Με σύνθημα «καμία μόνη», όλος ο κόσμος που έχει υποφέρει εδώ και χρόνια από τις πολιτικές λιτότητας αγκάλιασε κάθε θύμα και ανάγκασε έτσι όλα τα ΜΜΕ, από τις μεσημεριανές εκπομπές ως τα δελτία ειδήσεων να αποκαλύψουν το μέγεθος του σεξισμού, αλλά και τις ταξικές διαστάσεις του. Ανάγκασε τα κανάλια να μιλούν για πρώτη φορά για «γυναικοκτονίες» και να μην τολμούν να γλείψουν ή να βγάλουν λάδι κανένα διευθυντή Εθνικού Θεάτρου, κανένα γνωστό θιασάρχη και πρωταγωνιστή, κανένα γόνο γνωστής επιχερηματικής οικογενείας. Κι αν καμιά φορά, καμιά Τατιάνα εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τη λέξη «βίζιτες», δεκαπέντε φορές το λεπτό για να ξεχάσουμε το βιασμό μιας κοπέλας από τους γνωστούς γόνους, εδώ θα είμαστε πάλι όλοι, και «καμία μόνη» για να την αναγκάσουμε να θυμηθεί.         

Σοφία Στυλιανού,
Υποψήφια για το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ 

 Η «λίστα Πέτσα» είναι μία από τις εκφράσεις που έχουν σχετιστεί όσο λίγες με την περίοδο της πανδημίας στην Ελλάδα. Είναι από τις φορές που ένα θέμα που αφορά τα ΜΜΕ και τους εργαζόμενους σε αυτά, έχει γίνει κομμάτι της συζήτησης σε όλη την κοινωνία. 

Ο τρόπος που επιχείρησε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να καλύψει τις εγκληματικές επιλογές της σε επίπεδο διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης, στην ουσία αποδυναμώνοντας το ΕΣΥ αντί να το ενισχύσει, είναι από τα ζητήματα που εξόργισαν εργαζόμενους και νεολαία, οι οποίοι καθημερινά παλεύουν να συνεχίσουν τη ζωή τους κάτω από πραγματικά αντίξοες συνθήκες. 

Η επιλογή της κυβέρνησης να δώσει 20 εκατομμύρια ευρώ στα ΜΜΕ και, μάλιστα, με κριτήριο πόσο τη «λιβανίζουν» καθημερινά ξεσήκωσε τεράστιες αντιδράσεις. Σε αυτούς που αντέδρασαν είναι και η πλειονότητα των δημοσιογράφων και των υπόλοιπων εργαζόμενων στην ενημέρωση που παλεύουμε καθημερινά για ελευθεροτυπία και δυνατότητα άσκησης ελέγχου στην εξουσία. 

Η Πρωτοβουλία για την Ανατροπή, στην οποία συμμετέχουν και οι Financial Crimes, έχει στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων της και αυτή τη μάχη. Ταυτόχρονα, στα ψηφοδέλτιά μας βρίσκονται δημοσιογράφοι που θεωρούν ότι τα σωματεία μας πρέπει να βρίσκονται στο πλευρό κάθε εργαζόμενου στα ΜΜΕ, χωρίς να αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω, χωρίς υποχωρήσεις και χωρίς υπεκφυγές για όλες τις μάχες που είναι ανοιχτές στον χώρο μας και όχι μόνο.

Όσοι κατεβαίνουν υποψήφιοι με την Πρωτοβουλία για την Ανατροπή, αλλά και όσοι δεν είχαν συμπληρώσει ακόμα τις προϋποθέσεις υποψηφιότητας αν και είναι ενεργοί δημοσιογράφοι και συνδικαλιστές, είναι γνωστοί από τους αγώνες τους στα κινήματα, από το εργατικό μέχρι το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα. Διεκδικούμε την ψήφο των συναδέλφων μας για να αλλάξουμε ριζικά το τοπίο σε ΕΣΗΕΑ και ΠΟΕΣΥ, ενώ μοναδική μας υπόσχεση είναι ότι θα είμαστε μπροστά σε κάθε αγώνα, με όλες μας τις δυνάμεις.

Νεκτάριος Δαργάκης,
Υποψήφιος με την Πρωτοβουλία για την Ανατροπή για αντιπρόσωπος στο συνέδριο της ΠΟΕΣΥ και
Υποψήφιος εργασιακός εκπρόσωπος στα Ψηφιακά Μέσα Alter Ego in.gr και ot.gr για το Μεικτό Συμβούλιο 
της ΕΣΗΕΑ