ΛΑΡΚΟ
Πρίνος και Λιπάσματα Καβάλας
COSCO
Oι φωτό είναι από τις 26/2, Πανεργατικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Φωτό Στέλιος Μιχαηλίδης
Ένα τεράστιο πανεργατικό ποτάμι ενάντια στις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και την κυβέρνηση του Μητσοτάκη πλημμύρισε το κέντρο της Αθήνας το Σάββατο 26/2. Τα μαζικά μπλοκ των εργατών από τα Πετρέλαια και τα Λιπάσματα της Καβάλας, της ΛΑΡΚΟ και της COSCO μπήκαν στην κεφαλή της πορείας. Μαζί τους, πολλές δεκάδες σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα. Όλοι μαζί έστειλαν το πιο δυνατό μήνυμα στην κυβέρνηση και στα αφεντικά ότι η εργατική τάξη είναι ενωμένη, οργανωμένη στα συνδικάτα της και βγαίνει μπροστά να τσακίσει τις επιθέσεις τους και τους ίδιους.
Το μεγάλο συλλαλητήριο προς το Σύνταγμα ξεκίνησε με την προσυγκέντρωση στην Ομόνοια, με τους εργάτες από την Καβάλα να έχουν φτάσει με οχτώ πούλμαν και να δημιουργούν εκρηκτικό κλίμα με τα συνθήματά τους, με ρυθμικό χειροκρότημα, νταούλια και αναμμένα καπνογόνα. Από τη μία οι εργάτες των Πετρελαίων του Πρίνου με τα πορτοκαλί και από την άλλη των Λιπασμάτων με τα μπλέ, τραγουδούσαν ότι «δεν υπογράφουν» αυτά που θέλουν ο Ρήγας -CEO της ENERGEAN- και ο Λαυρεντιάδης -το αφεντικό της Λιπασματοβιομηχανίας-, δηλαδή ελαστική κακοπληρωμένη εργασία με ατομικές συμβάσεις και απολύσεις και ότι η κυβέρνηση τους κάνει πλάτες: «Μητσοτάκη, Χατζηδάκη, μήπως είσαι του Λαυρέντη/και του Ρήγα το τσιράκι;».
Με ΜΑΤ και απειλές
«ENERGEAN: Εγκαταστάσεις Δημοσίου, δάνεια από τον ελληνικό λαό βαφτίζω επενδύσεις και κάνω απολύσεις», «Με ΜΑΤ και απειλές, με ψεύδη και συλλήψεις, με τις ζωές των εργατών μην κάνετε επενδύσεις» ήταν δύο από τα συνθήματα σε χαρτόνια που φορούσαν πάνω τους οι εργάτες του Πρίνου, περιγράφοντας πολύ πετυχημένα σε δυο αράδες πώς μοιάζει τελικά ο «παράδεισος» των επενδύσεων.
«Αυτή τη στιγμή οι απολύσεις έχουν φτάσει τις 130, έμειναν άλλοι 70, αλλά εμείς εμμένουμε στον αγώνα μας», δήλωσε ο Λάζαρος, εργαζόμενος στα Πετρέλαια. «Ήρθαμε εδώ να δώσουμε δυναμικό παρών, όλα τα σωματεία μαζί. Μόνο έτσι θα βγει άκρη και θα γίνει η ρήξη». «Παλεύουμε χρόνια σαν σωματείο της Kavala oil για να δουλεύουμε με ασφάλεια και αξιοπρέπεια στο εργοστάσιο, αλλά η εταιρία πάει όλα αυτά να τα διαλύσει», μας είπε ο Απόστολος. «Και το κυριότερο να διαλύσει το σωματείο για να δουλεύουμε σαν δούλοι 12ωρα. Η κυβέρνηση κάνει πλάτες στους εργοδότες και τους αφήνουν να απολύουν, να εκβιάζουν, να παίρνουν όποιον, όποτε και όπως θέλουν αυτοί στη δουλειά. Έχουμε δύναμη. Τη συσπείρωση μας, το σωματείο μας και ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει το εργοστάσιο χωρίς εμάς».
Ενάντια στις απολύσεις τους που έγιναν το 2021 συνεχίζουν να παλεύουν και οι εργαζόμενοι των Λιπασμάτων. Στη μοναδική λιπασματοβιομηχανία της χώρας δουλεύουν μόνο εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Σε αυτούς εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η ρύθμιση του νόμου Χατζηδάκη για τις μαζικές απολύσεις. «Είναι αντισυνταγματικός και ο νόμος του Χατζηδάκη και οι απολύσεις μας. Είναι πολύ ενθαρρυντικό αυτό που γίνεται σήμερα. Ο κόσμος αντιδράει ενάντια στα αντεργατικά μέτρα. Ταυτόχρονα χρησιμοποιούμε και όλα τα ένδικα μέσα για να πάρουμε πίσω τις θέσεις εργασίας μας. Είμαστε άνεργοι από τον Αύγουστο του 2021», τόνισε ο Δημήτρης, από τα Λιπάσματα, ενώ ο συνάδελφός του ο Κώστας δήλωσε: «Τώρα επί Νέας Δημοκρατίας θέλουν να μην κάνουμε ούτε απεργία. Το είδαμε στα Πετρέλαια που μπούκαραν 200 ΜΑΤατζήδες και τους ξυλοκοπήσαν. Αλλά αυτό φέρνει αντίστροφα αποτελέσματα. Πώς θα πάνε να το κάνουν τώρα που είμαστε πολλοί; Και όσο πάει γινόμαστε περισσότεροι».
Μαζικό ήταν και το κατέβασμα των εργατών της ΛΑΡΚΟ από τις διάφορες περιοχές που λειτουργεί η επιχείρηση, ενώ εντυπωσιακό ήταν το μπλοκ της Επιτροπής Γυναικών της ΛΑΡΚΟ. Ο Σπύρος Γκιώνης, εργαζόμενος στη Λάρυμνα δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη: «Κανονικά δεν πρέπει να την πληρώσουμε εμείς, αλλά αυτοί που έφεραν τη ΛΑΡΚΟ σε αυτή την κατάσταση. Εμείς θα κάνουμε ότι μπορούμε και η νίκη θα είναι δική μας. Τη ΛΑΡΚΟ να την κρατήσει το δημόσιο, όχι ο Μυτιληναίος ούτε κανένας. Τώρα μας λένε ότι θα μας πετάξουν από τα σπίτια μας με αποζημίωση ψίχουλα χωρίς να μας πουν αν θα ξαναλειτουργήσει και πού θα δουλέψουμε. Όλα στον αέρα. Όμως ο αγώνας μας έχει βάλει φρένο στον διαγωνισμό για τον νέο αγοραστή. Υπάρχει ελπίδα επειδή έχουμε τη συμπαράσταση από πολλούς και τους πολλούς δεν τους αντιμετωπίζουν εύκολα. Πριν 3 χρόνια σε συλλαλητήριο μαζί με τα σχολεία, τα παιδιά και τις οικογένειές μας, έφεραν τα ΜΑΤ και φάγαμε ξύλο μέσα στα σπίτια μας στο Μαρτίνο. Τώρα δεν τόλμησαν».
«Η κυβέρνηση δεν θέλει να κάνει πίσω, αλλά πίσω δεν κάνουμε ούτε εμείς», υπογράμμισε ο Δημήτρης Ξύγκης, από τα Μεταλλεία της ΛΑΡΚΟ στην Εύβοια. «Θα διεκδικήσουμε τη δουλειά και τα δικαιώματά μας μέχρι τέλους και θα πετύχουμε. Είμαστε 160 άτομα στα μεταλλεία και μαζί με εργολάβους και έμμεσα εργαζόμενους φτάνουμε πάνω από 300-400. Θα κλονιστούν οι πάντες στην περιοχή αν κλείσουμε. Είναι πουλημένοι εκεί στην κυβέρνηση. Θέλουν να τα δώσουν όλα σε ιδιώτες και στο κεφάλαιο. Μόνο για τα κέρδη τους και τίποτα άλλο».
Κλιμάκωση
«Περιμένουμε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων από όλους τους εργαζόμενους, Έλληνες και μετανάστες», επισήμανε ο Γιώργος Μανούσος, λιμενεργάτης της COSCO, μέλος ΔΣ σωματείου ΕΝΕΔΕΠ. «Ξεκινήσαμε συντονισμό με τους εργάτες της Ζώνης του Περάματος που πάει να την κλείσει η COSCO για να κάνει εργασίες, αλλά και όλα τα υπόλοιπα σωματεία εργαζομένων που δουλεύουν στο λιμάνι. Έτσι πρέπει να γίνει. Να ενωθούμε ακόμα παραπέρα τα σωματεία, από εδώ μέχρι την Καβάλα. Αν δεν δώσει συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις και ΒΑΕ στο επόμενο άμεσο διάστημα η εργοδοσία COSCO/D-PORT, θα πάμε ξανά για απεργία. Αλλά τώρα θέλουμε να γίνει σε όλο το λιμάνι, από τη Ζώνη μέχρι την κρουαζιέρα. Η εργασία πρέπει να σου προσφέρει αξιοπρεπή ζωή, όχι να σε κάνει δούλο ενός συστήματος. Και σε ό,τι αφορά τους μετανάστες εργαζόμενους, πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Ήρθανε, μπήκαν σε δουλειές που ήταν πάρα πολύ δύσκολες, δεν τους πλήρωναν, τους βάζανε φυλακή. Θυμόμαστε τι έγινε στις φράουλες στη Μανωλάδα».
Η πληθώρα των πανό και των μπλοκ από χώρους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα έπειθε και τον πιο δύσπιστο ότι η εργατική τάξη κινείται οργανωμένα, όχι κατ’ εξαίρεση, αλλά κατά κανόνα. Ανάμεσα σε άλλα, δυναμική παρουσία είχαν οι Ομοσπονδίες Ενέργειας, Χημικής Βιομηχανίας και Μετάλλου, εκπαιδευτικοί (ΣΕΠΕ Αριστοτέλης και Α’ Αθηνών, Γ’ ΕΛΜΕ), νοσοκομειακοί (Άγ. Σάββας, Γεννηματάς, Θήβα, Χαλκίδα), λιμενεργάτες του ΟΛΠ, ναυτεργατικά σωματεία, εργάτες της Τέχνης (ΠΟΘΑ, ΣΕΗ, ΠΜΣ, ΣΕΧΩΧΟ), οικοδόμοι, φοιτητές. Το Συνδικάτο Επισιτισμού Τουρισμού είχε κηρύξει στάση εργασίας 11πμ με 3μμ με πολλά σωματεία επισιτισμού και ξενοδοχείων να έχουν κατέβει με τα πανό τους, ενώ οι διανομείς της efood και της Wolt οργάνωσαν μοτοπορεία από το Πεδίον του Άρεως και οι διαδηλωτές τους υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα και υψωμένες γροθιές.
Μεγάλη συμμετοχή
«Δεν θα μπορούσαμε να λείπουμε κι εμείς από τη σημερινή κινητοποίηση» », ανέφερε η Ιωάννα Ιωάννου, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου Χαλκίδας. «Πάνε δύο χρόνια από την πανδημία, αλλά τίποτα δεν έχει γίνει για τα δημόσια νοσοκομεία. Σήμερα είναι ένας αγώνας για την Υγεία, την εργασία και την αξιοπρέπειά μας. Πρέπει να καταλάβουν για τα καλά ότι ο νομός μας, η Εύβοια, δεν σηκώνει άλλους ανέργους. Γι’ αυτό πρέπει να κινητοποιηθεί η βάση και είναι σημαντικό ότι βλέπουμε σήμερα ότι υπάρχει μεγάλη συμμετοχή, έχει ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος και μάλιστα από πολλά μέρη της Ελλάδας».
Ο Ευάγγελος Μπαλογιάννης, πρόεδρος εργαζομένων στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά τόνισε: «Υπάρχει φτώχεια, ακρίβεια και περιμένουμε κι εμείς ότι θα μας απολύσουν χωρίς να πάρουμε μία. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο παρά να είμαστε στον δρόμο. Κάνουμε κινητοποιήσεις εδώ και τέσσερα χρόνια που είμαστε σε ειδική διαχείριση. Μας οφείλουν σε εμάς στους εργαζόμενους 200 εκατομμύρια ευρώ. Είναι απαράδεκτη αυτή η πολιτική κατάσταση. Μας ισοπεδώνουν και από την άλλη βλέπουμε πολέμους εν έτει 2022. Εδώ και τώρα πρέπει να σταματήσει αυτός ο πόλεμος».
«Δεν θα μπορούσαμε να μην κατέβουμε σήμερα οι εκπαιδευτικοί που για χρόνια, και ειδικά φέτος, δίνουμε μάχη για να κρατήσουμε όρθιο και ανοιχτό το δημόσιο και δωρεάν 12χρονο σχολείο», σημείωσε η Ανθή Αθανασούλα, δασκάλα στο σύλλογο “Αριστοτέλης”. «114 συνάδελφοί μας διώκονται πειθαρχικά γιατί άσκησαν το νόμιμο δικαίωμά τους να απεργούν ενάντια στην αξιολόγηση. Σήμερα η πορεία είναι έμπνευση, μαγευτική και απελευθερωτική, αναπνέουμε ενάντια στη σαπίλα και την προπαγάνδα. Η κυβέρνηση καπηλεύτηκε τον πόλεμο στην Ουκρανία για να πει ότι είχε δίκιο που άφησε τα νοσοκομεία και τα σχολεία διαλυμένα για να αγοράσει Ραφάλ».
Ενάντια στον πόλεμο
Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι στα πλαίσια της αντιπαράθεσης των κρατών για το ποιος θα φάει περισσότερο από την πίτα. Είναι διαμάχη μεταξύ γιγάντων σε ουδέτερο έδαφος και την πληρώνουν πάντα οι λαοί.
Δεν επιλέγουμε καμία πλευρά, ούτε του Πούτιν, ούτε του Μπάιντεν, ούτε του Ζελένσκι. Ο Μητσοτάκης μπαίνει μπροστά να το παίξει ΝΑΤΟϊκότερος των ΝΑΤΟϊκών, πιο Μπάιντεν κι από τον Μπάιντεν. Είμαστε η πρώτη χώρα σε ποσοστό ΑΕΠ στις δαπάνες για εξοπλισμό μέσα στην ΕΕ. Το να έχουμε ΝΑΤΟϊκές βάσεις στη χώρα, είναι επικίνδυνο από μόνο του. Υπάρχει κινητικότητα στη βάση της Σούδας, η Ελλάδα εμπλέκεται όλο και περισσότερο, με ό,τι επιπτώσεις αυτό μπορεί να έχει.
Μαζί στις 8 Μάρτη
«Και ο άντρας μου και ο γιος μου δουλεύουν στη ΛΑΡΚΟ», είπε η Κατερίνα Γιαννοπούλου, μέλος της Επιτροπής Γυναικών της ΛΑΡΚΟ.
«Φτιάξαμε την επιτροπή με όλες τις γυναίκες για να οργανώσουμε κι εμείς τον αγώνα. Κατεβήκαμε σήμερα με τους άντρες μας και τα παιδιά μας για να μην μας διώξουν από τις δουλειές και από τα σπίτια μας. Είμαστε αποφασισμένες να κάνουμε τα πάντα ενάντια σε αυτό. Όλες οι οικογένειες, και οι 1.080 -όσοι είναι και οι εργαζόμενοι-, είμαστε μαζί. Θέλουν να μας διασπάσουν, λέγοντας για προσλήψεις για κάποιους από τους άνω των 55 στο δημόσιο, αλλά δεν περνάνε αυτά. Κάθε μέρα βρισκόμαστε σε συνελεύσεις και κινητοποιήσεις όλοι μαζί. Εννοείται ότι μας ενδιαφέρει να οργανώσουμε στις 8 Μάρτη, τη μέρα της γυναίκας».
«Χάνεται η ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας, όχι μόνο της περιοχής μας, αλλά όλης της χώρας. Προσπαθούμε να ξεσηκώσουμε όλες και όλους, μιλάμε όλο αυτό το διάστημα με κόσμο για να ανοίξουν το μυαλό και τα μάτια. Όλη η περιοχή είναι στο πόδι, έχουν γίνει τεράστιες τοπικές κινητοποιήσεις», συμπληρώνει η Χρυσάνθη.
Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης
Ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης και το Συντονιστικό των Νοσοκομείων έδωσαν δυναμικό παρών στην πορεία με ένα μαζικό μπλοκ με πανό σωματείων στις γραμμές του. “Λιτότητα, απολύσεις και τρομοκρατία, Κάτω η Νέα Δημοκρατία”, “Συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις στους μισθούς, φορολογήστε τώρα τους πλούσιους” και “Αυτή η διαδήλωση είναι η αρχή, έρχεται απεργία πανεργατική” ήταν κάποια από τα συνθήματα που έδιναν τον τόνο για την κόντρα με την κυβέρνηση και τα αφεντικά.
Ταυτόχρονα ήταν το μπλοκ που πρωτοστάτησε στα αντιπολεμικά συνθήματα, όπως “Το ΝΑΤΟ κλείστε, τα σύνορα ανοίξτε” και “Ούτε ΝΑΤΟ ούτε και Ρωσία, κάτω τα χέρια από την Ουκρανία”. Το ΣΕΚ κατέβηκε με το πανό “Όχι στον πόλεμο, Έξω από το ΝΑΤΟ, Σταματήστε τους εξοπλισμούς”, ενώ ανάρπαστο έγινε και το αυτοκόλλητο με το απαγορευτικό στη βόμβα με κεντρικό σύνθημα «Ούτε ΝΑΤΟ, ούτε Πούτιν».
Το συλλαλητήριο του Σαββάτου δίνει σημαντική ώθηση για τη συνέχεια: απεργιακή, πανεργατική και αντιπολεμική σύγκρουση με την κυβέρνηση του θανάτου, που βάζει τα κέρδη των καπιταλιστών πάνω από τις ζωές μας και για να μην πληρώσουμε εμείς το κόστος της κρίσης τους και του πολέμου. Θέλουμε δουλειές και όχι βόμβες. Συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις παντού κόντρα στην ακρίβεια. Όχι ιδιωτικοποιήσεις, αλλά κρατικοποιήσεις με εργατικό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση στους κερδοσκόπους, ενίσχυση του ΕΣΥ και του δημόσιου σχολείου για να σταθεί όρθια η κοινωνία.
Η απεργία στις 8 Μάρτη ενάντια στον σεξισμό είναι το επόμενο πανεργατικό ραντεβού που έχει όλα αυτά τα περιεχόμενα. Η ΑΔΕΔΥ και τα Εργατικά Κέντρα να προχωρήσουν άμεσα στην κήρυξη της Πανεργατικής Απεργίας που έχουν υποσχεθεί για τα τέλη του Μάρτη. Έτσι θα μπορέσουν να συνεχίσουν και να δυναμώσουν οι αγώνες διαρκείας που έχουν ανοίξει στην Καβάλα, στη ΛΑΡΚΟ, στο λιμάνι και παντού.
STOP στις ιδιωτικοποιήσεις
Υπάρχει μεθοδευμένη απαξίωση φιλέτα του δημοσίου για να τα ξεπουλήσουν έναντι πινακίου φακής σε ιδιώτες, όπως λιμάνια, περιφερειακά αεροδρόμια και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, που πούλησαν όλο το δίκτυό της για όσο κοστίζει ένας συρμός. Το ίδιο μοτίβο ακολουθούν και στις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας, όπου έφεραν τους ιδιώτες των ΚΤΕΛ, με επίκληση της πανδημίας. Όταν δεν υπάρχει προσωπικό γιατί δεν κάνουν προσλήψεις, αρχίζουν οι ενοικιάσεις προσωπικού. Στο Μετρό είμαστε ήδη 700 άτομα κάτω από το προβλεπόμενο.
Φέρνουν εργολάβους στην προμήθεια, στη συντήρηση και στα ανταλλακτικά και είδαμε που φτάσαμε, στην εργοδοτική δολοφονία εργαζόμενου στον ΗΣΑΠ πριν λίγο καιρό γιατί συρμός είχε χαλασμένα φρένα. Παραδοσιακά, όπου ιδιωτικοποιούνται οι αστικές μεταφορές αρχίζουν τα θανατηφόρα δυστυχήματα, οι εκτροχιασμοί, κτλ. Ακόμα και η πιο νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Αγγλίας μετά από πολλά δυστυχήματα μέσα σε μια πενταετία αναγκάστηκε να πάρει πίσω το δίκτυο στο δημόσιο, χρυσοπληρώνοντας βέβαια τον ιδιώτη που το είχε αγοράσει για ψίχουλα.
Η ΣΤΑΣΥ είναι ήδη φιλετοποιημένη σαν εταιρία που κάνει πιο εύκολη την προσχώρηση σε εργολάβους και εταιρίες μέσα στα επόμενα χρόνια. Μην φανταστεί κανείς ότι τότε μπορεί να υπάρχει δωρεάν μετακίνηση για ανέργους και φτωχούς. Ο ιδιώτης θα μειώνει δρομολόγια και θα αυξάνει την τιμή του εισιτηρίου γιατί ο στόχος τους θα είναι το κέρδος και όχι η εξυπηρέτηση των επιβατών.
Και ενώ η φτώχεια και η δυστυχία είναι πλέον παγκόσμιο φαινόμενο, όλη η ΝΑΤΟϊκή σύμπραξη πετάει λεφτά στον πόλεμο, αντί να τα διοχετεύουν στην καταπολέμηση της ανεργίας και της ανέχειας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν δίνει το πάτημα σε κανέναν να πανηγυρίσει που πετάξαμε σαν κράτος τόσα δισ. ευρώ για εξοπλισμούς. Αυτά είναι για τα συμφέροντα κυβερνήσεων, των βιομήχανων και των τραπεζιτών, όχι των εργατών. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με τον Τούρκο εργάτη, με τον Βούλγαρο, τον Ρουμάνο, τον Ουκρανό ή τον Ρώσο.
Σπύρος Ρεβύθης,
πρόεδρος σωματείου εργαζομένων Μετρό (ΣΕΛΜΑ)