24/2, Αντιπολεμική διαδήλωση στην Πετρούπολη
Το κείμενο που ακολουθεί στάλθηκε στην ιστοσελίδα Socialist Worker στο Λονδίνο από έναν από τους αντιπολεμικούς διαδηλωτές στη Ρωσία.
Από την πρώτη μέρα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, χιλιάδες αντιπολεμικοί διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους, για να καταδικάσουν την πολιτική του προέδρου Πούτιν και τη γενική επίθεση στην Ουκρανία.
Συγκεντρώσεις έγιναν σε περίπου 50 πόλεις. Η αστυνομία έχει συλλάβει περισσότερους από 1.800 διαδηλωτές/τριες. Μόνο στη Μόσχα οι συλλήψεις, με βάρβαρο και σαδιστικό τρόπο, έφτασαν τις 500. Οι αστυνομικοί ξυλοκόπησαν τον Γκριγκόρι Γιούντιν, γνωστό πολιτικό επιστήμονα και κοινωνιολόγο. Μεταφέρθηκε αναίσθητος στο νοσοκομείο Σκλιφοσέφσκι στην κεντρική Μόσχα.
Εγιναν κάποιες απελπισμένες ενέργειες. Για παράδειγμα, μια νεαρή κοπέλα πέταξε μια μολότοφ στις γραμμές της αστυνομίας. Κανείς αστυνομικός δεν τραυματίστηκε, κι όμως αυτό το 22χρονο κορίτσι αντιμετωπίζει κατηγορίες για κακούργημα. Οι αγωνιστές της Αριστεράς που διαδήλωσαν ενάντια στη «δικιά τους» κυβέρνηση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, συνελήφθησαν σε όλες τις πόλεις.
Παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των διαδηλωτών προβάλει γενικά συνθήματα όπως «Όχι στον Πόλεμο», το καθήκον των μαρξιστών και των επαναστατών σοσιαλιστών είναι να προσανατολίσουν τις κινητοποιήσεις στην κατεύθυνση της ταξικής πάλης. Με τα άμεσα συνθήματά τους και την προπαγάνδα που γενικεύει, να μετατρέψουν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε εμφύλιο πόλεμο.
Υπάρχει μια σημαντική διαφορά από το 2014. Οχτώ χρόνια πριν, η μεγάλη πλειοψηφία της ρωσικής κοινωνίας υποστήριξε άμεσα και ανοιχτά την προσάρτηση της Κριμαίας και την εγκαθίδρυση των μαριονετών «Λαϊκών Δημοκρατιών» στο Λουγκάνσκ και το Ντονιέτσκ από τη Ρωσία. Σήμερα, ένα σημαντικό ποσοστό είναι αντίθετο στον πόλεμο, η κοινωνία έχει διχαστεί. Όχι σε δυο ίσα μέρη αλλά υπάρχουν πλέον δυο στρατόπεδα: εκείνοι που υποστηρίζουν σε ποικίλους βαθμούς την επίθεση και εκείνοι που τάσσονται εναντίον της με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Για τη συντηρητική ρωσική κοινωνία αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Σημαίνει ότι οι κινητοποιήσεις θα έχουν μαζικότητα και θα συνεχιστούν είτε μέχρι να σταματήσει ο πόλεμος είτε μέχρι η αστυνομία του Πούτιν να συλλάβει τους πιο ενεργητικούς και να τρομοκρατήσει τους υπόλοιπους.
Αυτό με την σειρά του σημαίνει ότι οι αριστεροί και οι μαρξιστές έχουμε χώρο για παρέμβαση στην κατεύθυνση της μετατροπής του εθνικού πολέμου σε εμφύλιο. Είμαστε υποχρεωμένοι να αξιοποιήσουμε αυτό το χώρο και θα το κάνουμε.
Ο Β.Ι Λένιν, αυτός ο μεγάλος προλεταριακός επαναστάτης, έγραφε για τα καθήκοντα των επαναστατών στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο: «Το σύνθημα για “ειρήνη” είναι λάθος. Το σύνθημα πρέπει να είναι η μετατροπή του εθνικού σε εμφύλιο πόλεμο. Αυτή η μετατροπή μπορεί να χρειαστεί καιρό, αλλά όλη μας η δράση πρέπει να γίνεται ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση, σε αυτό το πνεύμα, με αυτή τη γραμμή. Όχι σαμποτάζ του πολέμου, όχι απομονωμένες ατομικές πράξεις με αυτό το πνεύμα αλλά μαζική προπαγάνδα (όχι μόνο στους «αμάχους») που θα οδηγεί στη μετατροπή του πολέμου σε εμφύλιο».
Σοσιαλιστική αλληλεγγύη από τη Ρωσία! Όχι άλλος πόλεμος, μόνο ταξικός πόλεμος! Ειρήνη στους λαούς καμιά ειρήνη ανάμεσα στις τάξεις! Λευτεριά για τους λαούς, θάνατος στις αυτοκρατορίες!