Διεθνή
Βρετανία: Ξεκίνησε η απεργία στα τρένα

21/6, Απεργία στα Τρένα. Φωτό: ChesterfieldTUC

Οι δεξιές λαϊκίστιστικες εφημερίδες της Βρετανίας κυκλοφορούν την τελευταία βδομάδα με πρωτοσέλιδα που λένε πως τα συνδικάτα θα επιστρέψουν τη χώρα στη δεκαετία του ‘70, εξαπολύοντας ένα κύμα ατελείωτων απεργιών που θα παραλύσουν τα πάντα. Οι σοβαροί Φαϊνάνσιαλ Τάιμς αφιερώνουν άρθρα με το ερώτημα αν έρχεται ένα καυτό καλοκαίρι με απεργίες και τι μπορεί να κάνει η κυβέρνηση για να το σταματήσει. Αυτό που τρόμαξε τόσο πολύ την κυβέρνηση και τα αφεντικά είναι ότι μια σειρά συνδικάτα παίρνουν αποφάσεις για απεργίες και κινητοποιήσεις ώστε να αντιμετωπιστεί ο πληθωρισμός που ροκανίζει τους πραγματικούς μισθούς όλης της εργατικής τάξης.

Την Τρίτη 21 Ιούνη ήταν η πρώτη μέρα της απεργίας 40 χιλιάδων εργαζόμενων στα τρένα, οι οποίοι έχουν ήδη αποφασίσει άλλες δυο μέρες απεργίας στις 23 και τις 25 του μήνα. Την πρώτη μέρα του αγώνα τους, βγήκαν μαζί σε απεργία και 11 χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες στο μετρό του Λονδίνου που παλεύουν ενάντια στην περικοπή 600 θέσεων εργασίας. 

Η κυβέρνηση ψάχνει τρόπο να βάλει φρένο στους αγώνες. Κάνουν λόγο ακόμη και για σχέδια οργανωμένης απεργοσπασίας μεταφέροντας προσωπικό από άλλους τομείς, ή και για διπλασιασμό του μεροκάματου σε όσους δουλεύουν σε μέρα απεργίας. Χωρίς να λείπουν οι κλασικές επιθέσεις για “προνομιούχα” συνδικάτα. Η επίθεση στο RMT (το συνδικάτο που καλεί την απεργία στα τρένα) έχει να κάνει με αυτό που προειδοποιούν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς: “Αν το RMT κερδίσει τη μισθολογική αύξηση του 7,1% που ζητάει, ή κάτι παρόμοιο, θα είναι πολύ δυσκολότερο για τη βρετανική κυβέρνηση να υπερασπίσει την πολιτική μισθολογικής λιτότητας στον ιδιωτικό τομέα, και ακόμη περισσότερο στο δημόσιο, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για τους μισθούς στην υγεία, την εκπαίδευση και τις υπηρεσίες”. Αναφέρουν επίσης πως μέσα στην κυβέρνηση υπάρχουν φόβοι για “ένα ανεξέλεγκτο απεργιακό κύμα” και πως ένας υπουργός είπε πως “έχουμε μπροστά μας το ρίσκο για μια ντε φάκτο γενική απεργία”.

Τα πιο μαχητικά συνδικάτα ήδη προετοιμάζονται οργανώνοντας ενδεικτικές ψηφοφορίες στα μέλη τους για να βγουν σε απεργία για αυξήσεις και παντού τα σημάδια είναι ότι η πλειοψηφία απαιτεί αντεπίθεση. Το Σάββατο 18 Ιούνη, η συνομοσπονδία των συνδικάτων TUC, κάτω από αυτή την πίεση οργάνωσε μια διαδήλωση που αν και δεν ήταν απεργιακή, συγκέντρωσε πάνω από 50 χιλιάδες εργαζόμενους και εργαζόμενες και έγινε σημείο συσπείρωσης για όλο τον κόσμο που ζητάει και οργανώνει την κλιμάκωση. 

Μαζικά μπλοκ

Όπως αναφέρει ο Socialist Worker, η αδελφή μας εφημερίδα στο Λονδίνο, ήταν η πρώτη φορά από το 2018 που τα συνδικάτα κατάφεραν να κινητοποιήσουν μαζικά μπλοκ από όλους τους χώρους. Η στήριξη στην απεργία στα τρένα ήταν το πρώτο πράγμα που δήλωναν όσοι πήραν μέρος στην πορεία, και πολλοί ήταν αυτοί που καλούσαν τα δικά τους συνδικάτα να ακολουθήσουν το παράδειγμα του RMT. Εκεί ήταν και τα μπλοκ του συνδικάτου CWU, που καλύπτει τον κόσμο που δουλεύει στην British Telecom και άλλες εταιρείες τηλεπικοινωνιών αλλά και στα Ταχυδρομεία. Και εκεί βρίσκονται σε εξέλιξη μάχες για αυξήσεις, ενώ προχωράνε και ψηφοφορίες για απεργίες. Η Τζέμα, συνδικαλίστρια του CWU από την Ουαλία ήταν στην πορεία και λέει: “το κόστος ζωής γίνεται δυσβάσταχτο για τους συναδέλφους. Μέχρι στιγμής, με όποιον έχω μιλήσει, έχει ψηφίσει υπέρ της απεργίας”. Η Μαρία, εργαζόμενη σε ταχυδρομείο λέει: “Νομίζω ότι θα έχουν 99% υπέρ της απεργίας, όταν θα κατέβει η πρόταση του συνδικάτου, ακόμη και 100%”.

Ο πληθωρισμός τρέχει πλέον επίσημα με πάνω από 11%. Η απαίτηση για 7% αυξήσεις στα τρένα για παράδειγμα βασίστηκε στα στοιχεία του Δεκέμβρη. Κάθε συλλογική σύμβαση που δεν φτάνει το επίπεδο του πληθωρισμού είναι στην πραγματικότητα μείωση μισθού. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε κρίση όπως καταγράφηκε εξάλλου και πριν από δυο βδομάδες, όταν η πρόταση για απόσυρση εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του πρωθυπουργού Τζόνσον στηρίχθηκε από το 40% των ίδιων των βουλευτών της Δεξιάς. Η εργατική απάντηση απέναντι στην κρίση της οικονομίας και των Συντηρητικών μπορεί να έρθει μέσα από τη γενίκευση των απεργιών.