Εργατικό κίνημα
Πάμε για Πανεργατική 8 Μάρτη

8 Μάρτη 2023, Γενική απεργία. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Με ανοιχτή σύσκεψη - συνέλευση στις 30 Γενάρη ξεκινά η «Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη» την καμπάνια για τη φετινή κινητοποίηση την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών. Η Αργυρή Ερωτοκρίτου, γιατρός στον Ευαγγελισμό, μέλος του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ και η Κατερίνα Θωίδου, δημοτική σύμβουλος Νίκαιας-Ρέντη με την «Ανταρσία στην Κοκκινιά», μίλησαν στην Εργατική Αλληλεγγύη και τη Λένα Βερδέ για αυτή τη μάχη.

Αργυρή Ερωτοκρίτου και Κατερίνα Θωίδου

 

Ποιος είναι ο στόχος για τη φετινή 8 Μάρτη;

Αργυρή: Ο στόχος είναι μια πανεργατική απεργία σαν την περσινή και ακόμα μεγαλύτερη. Η 8 Μάρτη πέρσι συνδύασε την οργή για την σεξιστική καταπίεση με την οργή για το έγκλημα των Τεμπών κι αυτός ο συνδυασμός ήταν που την έκανε συγκλονιστική. Ήταν η μαζικότερη απεργία από την εποχή των μνημονίων, μια τεράστια έκρηξη της εργατικής τάξης και της νεολαίας που ένωσε τα αιτήματα των γυναικών και τη μάχη για την απελευθέρωση με τα αιτήματα ενάντια στις δολοφονικές ιδιωτικοποιήσεις και όλες τις επιθέσεις της κυβέρνησης και των αφεντικών.

Αυτές οι συνδέσεις είναι ακόμα πιο έντονες σήμερα. Γιατί έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος που το δολοφονικό πρόσωπο της κυβέρνησης και του συστήματος που υπηρετεί έχει αποκαλυφτεί σε όλο του το μεγαλείο, με πρώτα θύματα τις γυναίκες. Από το ναυάγιο της Πύλου που δεν θα μάθουμε ποτέ πόσες πνίγηκαν στο αμπάρι το πλοίου, μέχρι τις σφαγές σήμερα στην Γάζα με τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, οι μισοί γυναίκες και παιδιά. Την ίδια στιγμή η σεξιστική βία, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις, οι γυναικοκτονίες αυξάνονται κάθε χρόνο δραματικά.

Κατερίνα: Αν θέλουμε να σταματήσουμε αυτά τα εγκλήματα, που συγκλονίζουν και ξεσηκώνουν μαζικές αντιδράσεις, χρειάζεται να παλέψουμε την κυβέρνηση που τα υποθάλπει με την πολιτική της. Αυτό είναι μάχη όλης της εργατικής τάξης. Γι' αυτό από τώρα διεκδικούμε ξανά 24ωρη πανεργατική απεργία στις 8 Μάρτη, πανελλαδική, με απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλες τις πόλεις.

Δεν ξεχνάμε ότι η περσινή 8 Μάρτη έγινε κέντρο για το κίνημα που ξέσπασε μετά τα Τέμπη γιατί ήταν ήδη ημέρα απεργίας. Με μια μεγάλη καμπάνια που είχαμε ξεκινήσει τους προηγούμενους μήνες, είχαμε ήδη κερδίσει στάσεις εργασίας από την ΑΔΕΔΥ και το ΕΚΑ κι ετοιμαζόμασταν για την πέμπτη στη σειρά απεργιακή Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών. Μετά το έγκλημα των Τεμπών, οι στάσεις εργασίας μετατράπηκαν σε αποφάσεις για 24ωρη, πάλι με δική μας παρέμβαση και πίεση στα συνδικάτα.

Μια μεγάλη σύγκρουση με την κυβέρνηση;

Αργυρή: Όλες οι επιθέσεις που εξαπολύει η κυβέρνηση έχουν στο στόχαστρό τους τις γυναίκες. Στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στους δήμους χτυπά κλάδους που στην πλειοψηφία τους εργάζονται γυναίκες, ενώ η ίδια η διάλυση αυτών των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών φορτώνει επιπλέον βάρη στην εργατική οικογένεια και μέσα εκεί στις πλάτες των γυναικών. Ο νέος προϋπολογισμός λιτότητας και περικοπών που ψήφισε το Δεκέμβρη επικύρωσε μια επίθεση που έχει και αυτή τη διάσταση.

Τα αποτελέσματα των περικοπών είναι άμεσα. Το ότι δεν υπάρχουν ξενώνες κακοποιημένων γυναικών, συμβουλευτικά κέντρα στις γειτονιές, συνολικά υπηρεσίες στήριξης και προστασίας των γυναικών που τις έχουν ανάγκη, είναι μόνο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στα νοσοκομεία δεχόμαστε περιστατικά κακοποίησης σε κάθε εφημερία. Αλλά δεν φτάνει που τα θύματα έρχονται μέσα σε μια πολεμική κατάσταση που είναι πλέον οι εφημερίες, δεν υπάρχουν ούτε τα στοιχειώδη πχ ένα παραβάν που να μπορέσουμε να τα προφυλάξουμε και να μιλήσουμε μαζί τους. Αντίστοιχα, το νέο νομοσχέδιο για την Ψυχική Υγεία έχει άμεσες συνέπειες πάνω στις γυναίκες. Το 18 Άνω πχ που οδηγείται στη διάλυση έχει κομμάτι κακοποιημένων γυναικών.

Κατερίνα: Μιλάμε για μια ακραία σεξιστική κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που απαγόρευσε τη «ροζ σημαία» και δημιουργεί Υπουργείο Οικογένειας γιατί αντιμετωπίζει τις γυναίκες σαν παιδομηχανές. Που νομοθετεί υπέρ των κακοποιητών και γυναικοκτόνων -τα αποτελέσματα του κατάπτυστου νόμου για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια τώρα έχουν αρχίσει να φαίνονται. Που καλύπτει τους μπάτσους όταν βιάζουν στα αστυνομικά τμήματα ή σκοτώνουν όπως έγινε πρόσφατα με τη δολοφονία της Αϊσέ από την μειονότητα στην Ξάνθη.

Δεν ξεχνάμε ότι είναι η κυβέρνηση των Μίχων και των Λιγνάδηδων. Το να μην συγκαλυφτεί η υπόθεση της 12χρονης στον Κολωνό -η δίκη της οποίας ξεκινά αυτές τις μέρες- αλλά να αποδοθεί δικαιοσύνη και να καταδικαστούν όλοι οι μεγαλόσχημοι που συμμετείχαν στο κύκλωμα μαστροπείας και τράφικινγκ, περνά μέσα από την καμπάνια για την 8 Μάρτη και την επιτυχία της απεργίας.

Ποια είναι τα βήματα οργάνωσης που βάζει η «Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη»;

Αργυρή: Το πρώτο είναι η σύσκεψη-συνέλευση της Κίνησης στις 30 Γενάρη στην Αθήνα, όπου θέλουμε να συγκεντρωθούν συνδικαλίστριες/

ές από όλους τους χώρους δουλειάς, φοιτήτριες/ές από τις σχολές, μαθήτριες/τες από τα σχολεία, αγωνίστριες/ές από τις γειτονιές για να συζητήσουν και να απλώσουν τη μάχη παντού. Η προσπάθειά μας είναι τέτοιες συσκέψεις – συνελεύσεις να οργανωθούν σε όλες τις πόλεις που υπάρχει η Κίνηση και που θα εξασφαλίσουν το πανελλαδικό απεργιακό χαρακτήρα της 8 Μάρτη. Θα κυκλοφορήσει αφίσα και προκήρυξη που θα καλεί στις 30 Γενάρη και αντίστοιχα στις άλλες πόλεις.

Ταυτόχρονα ξεκινάμε από τώρα την κατάθεση ψηφισμάτων σε σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, συλλογικότητες. Στόχος μας είναι μέχρι τις 30 Γενάρη να έχουμε κερδίσει ήδη απεργιακές αποφάσεις, οι οποίες μέσα από τη σύσκεψη – συνέλευση θα δώσουν ώθηση σε όλους τους χώρους δουλειάς και νεολαίας, αλλά και τοπικά. Το να έχουμε τέτοιες αποφάσεις άμεσα είναι κρίσιμο βήμα και για να εξασφαλίσουμε ότι πχ στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ που είναι προγραμματισμένο στις 2 Φλεβάρη θα αποφασιστεί 24ωρη απεργία στις 8 Μάρτη.

Κατερίνα: Θα συνεχίσουμε μετά με εκδηλώσεις σε όσους περισσότερους εργατικούς χώρους, σχολές και γειτονιές, αλλά και με περιοδείες και εξορμήσεις. Οργανώνουμε ανοιχτά και ενωτικά με όλο τον κόσμο που σιχαίνεται αυτή την σεξιστική κυβέρνηση και δεν καλύπτεται από τις ηγεσίες της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης -που όχι μόνο αρνούνται να τοποθετηθούν ξεκάθαρα σε μια σειρά κρίσιμα ζητήματα, όπως πχ ο γάμος και η τεκνοθεσία των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά και δεν μπαίνουν μπροστά να οργανώσουν τη σύγκρουση. Θα αξιοποιήσουμε όλες τις κινητοποιήσεις του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, απεργίες, καταλήψεις, διαδηλώσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, αντιρατσιστικά-αντιφασιστικά συλλαλητήρια, σαν βήματα για την απεργία στις 8 Μάρτη.

Σαν «Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη» έχουμε παίξει κρίσιμο ρόλο για να μετατραπεί η Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών στην Ελλάδα σε απεργία, επιμένοντας ότι η καταπίεση προέρχεται από το σύστημα της εκμετάλλευσης και του κέρδους. Αυτή η σύνδεση είναι πια εμπειρία πολύ μεγάλου μέρους της εργατικής τάξης και της νεολαίας, γυναικών και αντρών. Μπορούμε να κάνουμε την εμπειρία συλλογική δύναμη ανατροπής.