Ένα κύμα αντιρατσιστικής οργής ξέσπaσε σε όλη τη Γαλλία ενάντια στο νέο ρατσιστικό νόμο Νταρμανέν που ψηφίστηκε πριν τα Χριστούγεννα με την υποστήριξη των φασιστών της Λεπέν. Νέες διαδηλώσεις έγιναν στις 6 Γενάρη και ακολουθεί νέα πανεθνική μέρα δράσης στις 14 Γενάρη. Ο Ντενί Γκοντάρ από το Marche des Solidarites που μαζί με άλλες συλλογικότητες διοργανώνει το κάλεσμα, μίλησε στην εφημερίδα Socialist Worker για τις εξελίξεις.
Τι συνέβη με την ψήφιση του νόμου Νταρμανέν;
Είδαμε το κόμμα του Μακρόν, τους συντηρητικούς και τους φασίστες να ψηφίζουν όλοι μαζί. Ο Μακρόν είχε κερδίσει την εκλογή του στη βάση ότι θα αποτελούσε ένα «φράγμα» στην επέλαση του φασισμού. Όμως η κυβέρνησή του άνοιξε διάπλατα το δρόμο στους φασίστες με δύο τρόπους.
Ο πρώτος τρόπος είναι ότι έκανε συμμαχία μαζί τους για την ψηφοφορία στο κοινοβούλιο νομιμοποιώντας τους έτσι σε ανώτατο επίπεδο. Ο δεύτερος είναι ότι αποδέχτηκαν τη λεγόμενη «εθνική προτίμηση». Θεσμοθέτησαν ένα νόμο που αντιμετωπίζει τους Γάλλους διαφορετικά από όλους τους μετανάστες -ακόμη και από αυτούς που έχουν χαρτιά και είναι «νόμιμοι». Πρόκειται για μια απροκάλυπτη δομική ανισότητα που έκανε πράξη ένα όνειρο δεκαετιών του φασιστικού Εθνικού Μετώπου και στη συνέχεια του RN. Γι' αυτό η Λεπέν είπε ότι πρόκειται για μια «ιδεολογική νίκη» για το κόμμα της.
Πρόκειται για μια ποιοτική αλλαγή, όχι απλώς για μια ακόμη ρατσιστική ρύθμιση σε μια σειρά ρατσιστικών νόμων. Τόσο μεγάλη ώστε ακόμη και ο πρωθυπουργός, την επομένη της ψηφοφορίας, να πει στην τηλεόραση ότι υπάρχουν σημεία του νόμου που μπορεί να μην είναι συνταγματικά και ίσως πρέπει να φύγουν.
Μίλησε μας για την αντίσταση.
Το σύνθημά μας είναι: Συναγερμός! Ο κόσμος διαδήλωσε αμέσως μετά την ψήφιση σε 60 διαφορετικές πόλεις της Γαλλίας. Στο Παρίσι, οι αρχές είπαν ότι η πορεία απαγορεύεται. Ο Νταρμανέν απαγόρευσε τη διαδήλωση... κατά του Νταρμανέν! Αλλά ο κόσμος βγήκε έξω. Υπήρχαν 15.000 ή και περισσότεροι άνθρωποι στο Παρίσι. Είμαστε περήφανοι για αυτό που έχουμε χτίσει. Αλλά δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψουμε την ψήφιση.
Ο Μακρόν μαγείρευε καιρό αυτόν το νόμο. Εμείς ως σοσιαλιστές και αντιρατσιστές είπαμε ότι τα συνδικάτα έπρεπε να καλέσουν απεργίες και να τον αποτρέψουν.
Τώρα ορισμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες τάσσονται κατά του νόμου. Ωραία. Αλλά πρέπει να κινητοποιηθούν. Σε κάποιους χώρους εργασίας αυτό συνέβη -όχι σε πολλούς- αλλά είναι η πρώτη φορά που οι εργαζόμενοι οργάνωσαν ανοιχτά αντιρατσιστικές απεργίες. Ούτε η Αριστερά κινητοποιήθηκε πραγματικά πριν την ψήφιση αλλά ο κόσμος δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτό που συνέβη.
Οι φοιτητές κατέβηκαν σε απεργία και έκλεισαν τα πανεπιστήμια. Κάποια σχολεία στο Παρίσι αποκλείστηκαν από τους μαθητές. Στην πιο γνωστή βιβλιοθήκη του Παρισιού, οι εργαζόμενοι ανάρτησαν ένα πανό που έλεγε ότι σε αυτή τη βιβλιοθήκη δεν χρειάζεται «χαρτιά» για να μπει κανείς. Έγιναν αυθόρμητες διαδηλώσεις. Η Sophie Binet, επικεφαλής της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας CGT, κάλεσε σε «πολιτική ανυπακοή και ενίσχυση των δράσεων αντίστασης».
Αυτό διευκολύνει την οργάνωση αντιρατσιστικών απεργιών. Χρειαζόμαστε μια συμμαχία μεταξύ των εργαζομένων που το 2023 διαδήλωσαν για το ζήτημα των συντάξεων και της νεολαίας που εξεγέρθηκε κατά του ρατσισμού και της αστυνομικής βίας. Αυτό είναι το είδος της συμμαχίας που χρειαζόμαστε τώρα, αυτή τη στιγμή.
Υπάρχουν διασπάσεις και στην κορυφή. Οι κυβερνώντες του ενός τρίτου των περιφερειών της Γαλλίας δήλωσαν ότι δεν θα συμμορφωθούν με ορισμένα μέτρα του νόμου. 27 βουλευτές του Μακρόν ψήφισαν κατά του νόμου και 32 απείχαν -σχεδόν το ένα τέταρτο των βουλευτών του. Ένας υπουργός παραιτήθηκε και ένας άλλος υπέβαλε παραίτηση.
Τι επιβάλλει ο νέος νόμος;
Ήδη πριν τις αλλαγές που έφερε η συνεργασία με την Λεπέν, ήταν ένας ρατσιστικός νόμος που είχε στο κέντρο του την ιδέα ότι όλοι οι μετανάστες είναι εκ προοιμίου «εγκληματίες». Ακολούθησε η δυνατότητα του κράτους να απελαύνει ανθρώπους, ακόμη και αν έχουν τα απαραίτητα έγγραφα, αν, για παράδειγμα, βρίσκονται σε διαδήλωση που έχει καλεστεί χωρίς άδεια ή αν με άλλο τρόπο «απειλούν την τάξη». Και τώρα αρκεί να είναι κανείς αντίθετος με τις «ρεπουμπλικανικές αξίες».
Είναι ένα όπλο εναντίον των μουσουλμάνων. Ο νόμος που ψηφίστηκε αυτή την εβδομάδα λέει ότι τα παιδιά που γεννιούνται στη Γαλλία από αλλοδαπούς γονείς δεν θα γίνονται πλέον αυτόματα Γάλλοι πολίτες. Οι αιτούντες άσυλο των οποίων η συμπεριφορά θεωρείται «απειλή για τη δημόσια τάξη» θα μπορούν να τεθούν υπό προληπτική κράτηση. Οι εργαζόμενοι από κράτη εκτός ΕΕ θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι βρίσκονται στη χώρα για 30 μήνες προτού μπορέσουν να λάβουν κοινωνικές παροχές, όπως η φροντίδα των παιδιών και όσοι δεν εργάζονται θα πρέπει να περιμένουν πέντε χρόνια προτού μπορέσουν να λάβουν κάποιο επίδομα.
Οι μετανάστες που δεν έχουν άδεια παραμονής ή εργασίας αλλά εργάζονται σε τομείς ή κλάδους που δυσκολεύονται να προσλάβουν εργαζόμενους, όπως τα εστιατόρια, οι κατασκευές και η γεωργία, μπορούν να υποβάλουν αίτηση για άδεια παραμονής και εργασίας. Θα πρέπει όμως να έχουν ζήσει στη Γαλλία για τουλάχιστον τρία χρόνια και να έχουν εργαστεί τουλάχιστον 12 μήνες τα τελευταία δύο χρόνια. Οι αρχές θα κρίνουν τον βαθμό «ένταξης του αιτούντος στη γαλλική κοινωνία και τον σεβασμό του στις δημοκρατικές αξίες...»