Το 2013 η Μαρίν Λεπέν σε συνέντευξή της, παριστάνοντας την «άτεγκτη» και την «αδέκαστη», ζητούσε τον ισόβιο αποκλεισμό των πολιτικών που καταδικάζονται για διαφθορά. «Όσο κι αν προσπαθούν, δεν μπορούν να με λερώσουν, γιατί έχω ήθος, έχω ηθική και την τηρώ» έλεγε. «Αυτά τα χέρια είναι καθαρά» που έλεγε και ο Μιχαλολιάκος…
Την Δευτέρα γαλλικό δικαστήριο την καταδίκασε σε τετραετή φυλάκιση και πενταετή στέρηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι για διαφθορά, βάση της οποίας η Λεπέν δεν θα μπορεί να είναι υποψήφια στις εκλογές για την γαλλική προεδρία το 2027. Όπως και στην Ελλάδα ενάντια στην Χρυσή Αυγή έτσι και στην Γαλλία, η μάχη ενάντια στον φασισμό δίνεται και κρίνεται παντού, στις κάλπες, στα δικαστήρια και πάνω από όλα στους δρόμους, εκεί που η νεολαία και οι εργαζόμενοι στη Γαλλία ξεχύθηκαν κατά χιλιάδες στις 22 Μάρτη ενάντια στον ρατσισμό και τον φασισμό. Στην ανταπόκριση που ακολουθεί, ο Τόμας Φόστερ από το Socialist Worker μιλάει με αντιφασίστες από την Γαλλία για τις εξελίξεις.
Οι αντιρατσιστές πανηγυρίζουν μετά την απαγόρευση της φασίστριας Μαρίν Λεπέν, ηγέτιδας του Εθνικού Συναγερμού (RN), να είναι υποψήφια στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Aλλά όπως υποστηρίζουν η απειλή δεν έχει εξαφανιστεί.
Τα δικαστήρια απαγόρευσαν, χρησιμοποιώντας το λεγόμενο μέτρο της «προσωρινής εκτέλεσης», στη Λεπέν να ασκήσει δημόσια αξιώματα για πέντε χρόνια, με άμεση ισχύ. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να θέσει υποψηφιότητα στην προεδρική κούρσα του 2027. Έκριναν τη Λεπέν, το RN ως κόμμα καθώς και δεκάδες ηγετικά στελέχη του κόμματος ένοχα για υπεξαίρεση εκατομμυρίων ευρώ από κονδύλια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο Ντενί Γκοντάρ, επαναστάτης σοσιαλιστής και αντιρατσιστής στη Γαλλία, δήλωσε στο Socialist Worker: «Από τον πρώην πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί μέχρι τον ίδιο τον σημερινό πρωθυπουργό Φρανσουά Μπαϊρού, πολλοί υπουργοί και κορυφαίοι πολιτικοί βρίσκονται υπό δικαστικές υποθέσεις. Η απαγόρευση της Λεπέν ήταν μια αναγκαιότητα για να σωθεί η μάσκα μιας ουδέτερης δικαιοσύνης. Αλλά δεν θα σταματήσει την RN - θα μπορούσε ακόμη και να ωφελήσει. Η Μαρίν Λεπέν δεν διώχθηκε για αυτό που θα έπρεπε να διωχθεί -ότι είναι φασίστρια. Η μόνη δικαιοσύνη θα έρθει από την τάξη μας - θα συντρίψουμε το RN».
Ο Mατιέ, επίσης επαναστάτης στη Γαλλία, δήλωσε στο Socialist Worker: «Είναι καλό όπως κάθε χτύπημα κατά του RN και της Λεπέν. Αλλά δεν θα αλλάξει τίποτα χωρίς ένα κίνημα από τα κάτω κατά του φασισμού».
Πλέον είναι πιθανό, υποψηφιότητα για πρόεδρος αντί της Λεπέν να θέσει ο πρόεδρος του RN, Μπαρντελά. Ο Μπαρντελά αντέδρασε στην απόφαση του δικαστηρίου υποστηρίζοντας ότι «η γαλλική δημοκρατία εκτελέστηκε». Ενώ η Λεπέν είχε δηλώσει από τον Νοέμβριο σχετικά με την υπόθεση: «Αυτό που κυνηγούν είναι ο πολιτικός μου θάνατος».
Η απόφαση θα μπορούσε να κάνει τους φασίστες να βγουν στους δρόμους σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο πολιτικός επιστήμονας Ζαν Υβ Καμί προειδοποίησε πριν από την έκδοση των ποινών ότι η απαγόρευση θα εξοργίσει τους υποστηρικτές της Λεπέν. Είπε: «Οι ψηφοφόροι του RN είναι αρκετά επιρρεπείς στο να πιστεύουν ότι είναι θύματα της “ελίτ”. Μια απαγορευτική απόφαση θα μπορούσε να ενισχύσει αυτό το αίσθημα εξοστρακισμού».
Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η ηγεσία του RN δημιούργησε ψεύτικες συμβάσεις βοηθών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να εκτρέψει τη χρηματοδότηση προς την κατεύθυνση της ελάφρυνσης των οικονομικών βαρών του φασιστικού κόμματος. Τα κονδύλια χρησιμοποιήθηκαν όχι μόνο για τους μισθούς των κομματικών εργαζομένων του RN, αλλά και για προσωπικό πλουτισμό. Το δικαστήριο έκρινε επίσης τον αντιπρόεδρο του RN Αλιό ένοχο για υπεξαίρεση δημόσιων πόρων όπως και το κόμμα RN. Όλο το προηγούμενο διάστημα το RN επαναλάμβανε τη βεβαιότητά του ότι ο δικαστής δεν θα «τολμούσε» να χρησιμοποιήσει το μέτρο της προσωρινής εκτέλεσης.
Οι αντιρατσιστές στη Γαλλία δεν μπορούν να βασίζονται στα δικαστήρια για να σταματήσουν την άνοδο του φασισμού στη Γαλλία. Οι συνθήκες που επέτρεψαν την άνοδο του φασιστικού RN εξακολουθούν να υπάρχουν όπως και η βάση υποστήριξής του. Αυτό που χρειάζεται είναι περισσότερες από τις αντιρατσιστικές διαδηλώσεις που έγιναν στις 22 Μαρτίου, όταν πάνω από 130.000 βγήκαν στους δρόμους σε όλη τη Γαλλία. Οι διαδηλώσεις αυτές αποτέλεσαν μια σημαντική τομή για το αντιρατσιστικό κίνημα. Περισσότερη μαζική δράση μπορεί να μετατρέψει αυτό το χτύπημα κατά της Λεπέν σε μοιραίο χτύπημα εναντίον του φασιστικού RN.