Διεθνή
Ιράν: Βάρβαρη ιμπεριαλιστική επίθεση

3/3, Μινάμπ, Ιράν. Κηδεία των νεαρών μαθητριών μετά τον αμερικανοϊσραηλινό βομβαρδισμό στο σχολείο τους. Φωτό: Anadolu

Από τις 28 Φλεβάρη, το Ιράν δέχεται επίθεση από τον μεγαλύτερο δολοφονικό μηχανισμό του πλανήτη, τον αμερικάνικο και τον ισραηλινό στρατό. Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου αποφάσισαν να απλώσουν την καταστροφή σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και ακόμη πιο πέρα. Βομβαρδίζουν, καταστρέφουν και σκοτώνουν μαζικά. Μέσα στις πρώτες τέσσερις μέρες οι νεκροί στο Ιράν έχουν ξεπεράσει τους 800.

Ένα από τα πρώτα χτυπήματα έδειξε το είδος της βαρβαρότητας που αποφάσισαν να εξαπολύσουν. Ισοπέδωσαν ένα ολόκληρο σχολείο θηλέων στην πόλη Μινάμπ. Δολοφόνησαν 180 κορίτσια και γυναίκες, 160 από αυτές μικρές μαθήτριες, 8-12 χρονών. Λίγες ώρες αργότερα, ο κόσμος στη Μινάμπ άνοιγε μαζικούς τάφους για να θάψει τα κορίτσια του. Ταυτόχρονα, η Μελάνια Τραμπ έπαιρνε τη θέση της ως… προεδρεύουσα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για να μιλήσει για τα “Δικαιώματα των Παιδιών στην Εκπαίδευση μέσα σε συνθήκες πολέμου.” Ο Τραμπ εξηγούσε στα ΜΜΕ γιατί το Ιράν αποτελεί απειλή για την υπερδύναμη, επειδή το καθεστώς του έχει σύνθημα “Θάνατος στην Αμερική”. Κι όμως ήταν οι φτωχοί αγρότες και αγρότισσες στη Μινάμπ, στην κηδεία των κοριτσιών, που εκείνη τη στιγμή φώναζαν “Θάνατος στην Αμερική”, “Θάνατος στο Ισραήλ”, “Δεν θα παραδοθούμε”, όταν μια γυναίκα πήρε το μικρόφωνο και είπε “Είμαι η μάνα της νεκρής Αθηνάς και αυτά είναι τα εγκλήματα των ΗΠΑ”, δείχνοντας τις φωτογραφίες από τα ανήλικα θύματα των ιμπεριαλιστών.

Αυτοί που οργάνωσαν και εκτέλεσαν τη γενοκτονία στη Γάζα τώρα δηλώνουν επίδοξοι απελευθερωτές του Ιράν. Σκότωσαν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, άφησαν ακόμη περισσότερους ανάπηρους, διέλυσαν τα σπίτια εκατομμυρίων και προσπάθησαν να οδηγήσουν σε μαζικό θάνατο από την πείνα. Τώρα κινητοποιήθηκαν για τις ελευθερίες των Ιρανών. Ο Τραμπ που στέλνει τις παραστρατιωτικές πολιτοφυλακές του, με επικεφαλής νοσταλγούς των ταγμάτων του Χίτλερ να κυνηγάνε μετανάστες και τα παιδιά τους μέσα στις αμερικάνικες πόλεις, λέει στους Ιρανούς ότι οι βόμβες του θα τους σώσουν από την καταπίεση.

Το Ισραήλ, το μόνο κράτος της Μέσης Ανατολή με πυρηνικά, ένα κράτος που δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν για το οπλοστάσιό του με το οποίο εξολοθρεύει κατά προτίμηση αμάχους, εξαπολύει πυραύλους γιατί το Ιράν “θα ήθελε” να έχει πυρηνικά.

Το σύστημα Έπστάιν-Τραμπ που εμπορεύεται γυναίκες και παιδιά, που αντιλαμβάνεται την εξουσία του σαν δικαίωμα στην ανθρώπινη και παιδική σάρκα, τώρα δηλώνει συγκινημένο από την αντίσταση των Ιρανών γυναικών. Από δίπλα τους, τα καθεστώτα του Κόλπου, τροφοδότες και εξοπλιστές κάθε σφαγής από την Υεμένη και το Κέρας της Αφρικής ως τη Λιβύη, δηλώνουν έκπληκτα γιατί μετατρέπονται σε στόχο.

Ο κόσμος που έχει ξεσηκωθεί μέσα στο Ιράν όχι μία αλλά πολλές φορές ενάντια στην καταπίεση δεν θα κερδίσει τίποτα από την εκστρατεία ΗΠΑ-Ισραήλ. Ο Τραμπ καλεί υποκριτικά τον κόσμο να “ανατρέψει την κυβέρνησή” του. Προς το παρόν οι απλοί άνθρωποι θα πρέπει να γλυτώσουν από τους πυραύλους του Τραμπ. Μέσα σε τέσσερις μέρες έχουν βομβαρδίσει εννιά νοσοκομεία, τα πέντε εκ των οποίων στην Τεχεράνη. Το μέλλον που προδιαγράφει η επίθεση, όποια κι αν είναι η διάρκεια και το αποτέλεσμα, είναι μια χώρα ακόμη πιο φτωχή και πιο διαλυμένη. Το καθεστώς έχει ακόμη περισσότερους λόγους να απαιτεί πειθαρχία, ενώ ο Τραμπ πίσω από τις εκκλήσεις για “εξέγερση” δηλώνει ήδη ότι έχει έτοιμες “δυο-τρεις λύσεις για το ποιος θα διαδεχτεί” την εξουσία στο Ιράν αν καταρρεύσει η κυβέρνηση. 

Συνέχεια της σφαγής στη Γάζα

Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία για το ποιος είναι ο επιτιθέμενος σε αυτόν τον πόλεμο. Η επίθεση κατά του Ιράν είναι συνέχεια της σφαγής στη Γάζα. Αποτελεί τμήμα της συνολικότερης όξυνσης της αμερικάνικης επιθετικότητας, από τη Βενεζουέλα ως την Κούβα και τη Γροιλανδία.

Είναι ταυτόχρονα συνέχεια και μιας προσπάθειας που οι ΗΠΑ επιχειρούν εδώ και σχεδόν 50 χρόνια, για την περικύκλωση και την απομόνωση του Ιράν. Μέχρι την επανάσταση του 1978-79 το Ιράν ήταν μια από τις κορυφές του “Τριγώνου”, μαζί με το Ισραήλ και την Τουρκία, που εξασφάλιζαν τον πολιτικό έλεγχο της Δύσης στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Η επανάσταση τρομοκράτησε τις ΗΠΑ, εγκατέλειψαν τρέχοντας την πρεσβεία τους, αναγκάστηκαν να τροποποιήσουν τις στρατηγικές τους. Το καθεστώς του Ιράν λειτουργούσε ανεξάρτητα και ανταγωνιστικά προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, τους δημιουργούσε τετελεσμένα έξω από τον έλεγχό τους στο Λίβανο, στο Ιράκ, την Υεμένη και αλλού. 

Το Ισραήλ βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή υπέρ της στοχοποίησης του Ιράν. Το μακρινό 1992, ο Νετανιάχου στην πρώτη του παρουσία στην ισραηλινή Βουλή δήλωνε πως “σε 3 με 5 χρόνια το Ιράν θα κατασκευάσει πυρηνική βόμβα”. Έχουν περάσει 34 χρόνια από τότε. Το 2002 ο Νετανιάχου κατέθετε στο Κογκρέσο ότι και το Ιράν και το Ιράκ βρίσκονταν στο τελικό στάδιο κατασκευής πυρηνικών όπλων. Ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράκ οδήγησε σε μια τεράστια καταστροφή και σε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, αλλά δεν βρέθηκε ίχνος πυρηνικών. Το 2012 ο Νετανιάχου ξαναδήλωνε πως μέσα στο 2013 το Ιράν θα είχε πυρηνικά.

Η επίθεση εναντίον του Ιράν δεν έχει να κάνει με τα πυρηνικά που δεν έχει, αλλά με το “δικαίωμα” των ιμπεριαλιστών να ελέγχουν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Μέσης Ανατολής και να δολοφονούν μαζικά χωρίς να δίνουν λογαριασμό. Είναι μια ιμπεριαλιστική επίθεση, στην οποία το Ιράν έχει κάθε δικαίωμα να αμυνθεί.

Οι ιμπεριαλιστές δεν έχουν τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης, όσο και να προβάλουν την ασύγκριτη υπεροχή των πυραύλων και των αεροσκαφών τους. Η επίθεσή τους είναι πιο τυχοδιωκτική από όλες τις προηγούμενες. Μόλις τον περασμένο Ιούνη, όταν έγινε ο λεγόμενος πόλεμος των 12 ημερών, ο Τραμπ δήλωνε μετά τους βομβαρδισμούς πως “Οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν έχουν καταστραφεί εντελώς”, “τα χτυπήματα ακριβείας πέτυχαν ακριβώς τους στόχους τους [...] οδήγησαν σε ολική εξάλειψη της ικανότητας του Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα”. Δεν πέρασε ούτε ένας χρόνος και αρνούνται τις ίδιες τους τις διακηρύξεις.

Το 2002, στο αποκορύφωμα του πολεμικού πυρετού που είχε κηρύξει ο Μπους, είχαν φτάσει στο πιο κοντινό σημείο για επίθεση στο Ιράν. Αλλά εγκατέλειψαν τα σχέδια, καθώς η “αλλαγή καθεστώτος” θα απαιτούσε μια τεράστια χερσαία εισβολή και πολύχρονη κατοχή σε μια χώρα 66 εκατομμυρίων (σήμερα έχει 92 εκατομμύρια). Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός ξεκινάει από μια πολύ πιο ασταθή βάση σήμερα και δηλώνει ότι θέλει να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα χωρίς καν χερσαία εισβολή. Η πολιτική τους συμπυκνώνεται στο: βομβαρδίζουμε, δολοφονούμε την ηγεσία της χώρας και ρισκάρουμε το χάος το οποίο ίσως είναι καλύτερο από αυτό που έχουμε σήμερα. Ξεκινάνε και πολιτικά από πολύ πιο ασταθή βάση. Η πρώτη δημοσκόπηση της Washington Post έδειξε ότι η πιο συμπαγής απάντηση μέσα στις ΗΠΑ είναι η “Ισχυρή διαφωνία” με την επίθεση που φτάνει το 40%.

Το ρίσκο που καλείται να σηκώσει ο Δυτικός ιμπεριαλισμός είναι επίσης ασύγκριτα μεγαλύτερο. Από τα στενά του Ορμούζ περνάει πάνω από 20-25% της παγκόσμιας ενέργειας. Το πετρέλαιο ήδη πέρασε τα 85 δολάρια. Αλλά μέσα στα τελευταία χρόνια, η περιοχή έχει αποκτήσει πολύ μεγαλύτερο βάρος και έξω από την ενεργειακή της διάσταση. Οι χώρες του Κόλπου έχουν μετατραπεί σε αναντικατάστατους κόμβους για το εμπόριο Ανατολής-Δύσης. Η κατάσταση φαίνεται από τις πρώτες μέρες με τον πανικό στα αεροδρόμια που αποτελούν βασική διασύνδεση Ευρώπης-Ασίας-Αφρικής.

Τα καθεστώτα του Κόλπου ίσως αντέξουν μια σύντομη επίδειξη δύναμης, αλλά όχι έναν παρατεταμένο πόλεμο. Τα διυλιστήριά τους και οι διαστημικές τους πόλεις βρίσκονται μέσα στο πεδίο βολής. Οι πρεσβείες των ΗΠΑ αδειάζουν και φλέγονται. Τα πρώτα αμερικάνικα βομβαρδιστικά που καταρρίφθηκαν, έπεσαν από “φίλια πυρά”, στο Κουβέιτ. Χωρίς κανείς τους να μπορεί να ελέγξει πόσο θα απλωθεί η σύγκρουση και γεωγραφικά. Το Ισραήλ κινητοποίησε τους εφέδρους του, βομβαρδίζει την πρωτεύουσα του Λιβάνου και εισβάλλει χερσαία στο Νότο της χώρας. Επιχειρεί ανοιχτά να προκαλέσει εμφύλιο στη χώρα εδώ και τώρα. Το “Συμβούλιο Ειρήνης” το οποίο είχε στήσει ο Τραμπ για τον έλεγχο και την ανοικοδόμηση της Γάζας, τώρα αντί για Ειρήνη κάνει ξανά πόλεμο. Στο Πακιστάν το οποίο μόλις την περασμένη βδομάδα είχε ξεκινήσει επίθεση κατά του Αφγανιστάν, βομβαρδίζοντας την Καμπούλ, καταγράφονται ήδη 20 νεκροί στις συγκρούσεις έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία. 

Ο πόλεμος κατά του Ιράν δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Συμπυκνώνει το μέλλον που ετοιμάζουν οι ιμπεριαλιστές για όλους μέσα στην πολύπλευρη κρίση τους: χάος και θάνατος. Η βία πάντα ήταν η ουσία του καπιταλισμού, αλλά τώρα βγαίνει στην επιφάνεια με ωμότητα, σαν απάντηση απέναντι σε κάθε ερώτημα. Οργανώνουμε τη μάχη ενάντια στον πόλεμο με αυτή την προοπτική. Συντονιζόμαστε με τα κινήματα της Αντίστασης από τις ΗΠΑ ως το Πακιστάν, ενώνοντας τις μάχες ενάντια στο σύστημά τους, το σύστημα της εκμετάλλευσης, του ρατσισμού, της γυναικείας καταπίεσης και της καταστροφής του πλανήτη. Θέλουμε εκείνοι να βγουν χαμένοι από αυτόν τον πόλεμο και η δική μας πλευρά πιο οργανωμένη μέχρι να τους ανατρέψουμε.