Το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο στην Έκθεση Βιβλίου
Από τις 4 ως τις 20 Σεπτεμβρίου το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο θα βρίσκεται στο Περίπτερο 50 του Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίο Άρεως. Στα πλαίσια του Φεστιβάλ οργανώνουμε δύο εκδηλώσεις:
• Η πρώτη για το βιβλίο «Η πάλη ενάντια στην Ισλαμοφοβία - Ο Προφήτης και το Προλεταριάτο» την Παρασκευή 11/9, 9:30 μμ στη Σκηνή «Μαλάλα Γιουσαφζάι». Ομιλητές/ριες: ο Σωτήρης Ρούσσος, καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, η Αρίμπα Νουρ, από την Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας, φοιτήτρια Φιλοσοφικής και ο Πάνος Γκαργκάνας.
• Η δεύτερη εκδήλωση για το βιβλίο «Επανάσταση και Αντεπανάσταση στην Ελλάδα - Ο Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949» την Παρασκευή 18/9, 9:30 μμ στη Σκηνή «Μαλάλα Γιουσαφζάι». Ομιλητές/ριες: ο Προκόπης Παπαστράτης, ιστορικός, ομότιμος καθηγητής Πάντειου, η Βασιλική Λάζου, ιστορικός, διδάσκουσα τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ και ο Λέανδρος Μπόλαρης.
Παρουσίαση: «Η πάλη ενάντια στην Ισλαμοφοβία»
Μεγαλώνοντας, άκουγα διαρκώς αφηγήματα που παρουσίαζαν τη μουσουλμάνα γυναίκα ως ένα παθητικό θύμα, μια ύπαρξη χωρίς δική της άποψη, φωνή ή ελεύθερη βούληση. Αυτή η εικόνα δεν με αντιπροσώπευε ποτέ. Η πραγματική καταπίεση που βίωσα δεν πήγαζε από την καταγωγή ή την πίστη μου, αλλά από την ίδια την ισλαμοφοβία: τις συστηματικές συκοφαντίες, τις ρατσιστικές προκαταλήψεις και τον θεσμικό αποκλεισμό.
Αυτά τα αφηγήματα είναι τόσο βαθιά διάχυτα στην κοινωνία, που επιβάλλουν ένα καίριο ερώτημα: γιατί; Υπάρχει πράγματι έμφυτη «βαρβαρότητα» ή «οπισθοδρόμηση» στο Ισλάμ, ή μήπως ο πραγματικός στόχος του συστήματος είναι οι πλούσιοι φυσικοί πόροι, τα πετρελαϊκά αποθέματα και οι γεωστρατηγικές περιοχές όπου ζουν αυτοί οι πληθυσμοί; Η ισλαμοφοβία δεν είναι μια τυχαία προκατάληψη, είναι το πιο ισχυρό ιδεολογικό όπλο του ιμπεριαλισμού. Είναι το αφήγημα που νομιμοποιεί τη βία, δαιμονοποιεί τα θύματα και παρουσιάζει τους θύτες ως σωτήρες.
Η ακροδεξιά μετατρέπει την ισλαμοφοβία στο κατ' εξοχήν εργαλείο κατασκευής αποδιοπομπαίων τράγων. Κατασκευάζει τεχνητούς εχθρούς για να κρύψει τις αληθινές αιτίες της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Στοχοποιεί τους μουσουλμάνους και τους πρόσφυγες, νομιμοποιώντας τη φασιστική βία. Έτσι, δηλητηριάζει την κοινωνία, εκτρέποντας τη λαϊκή οργή μακριά από το κεφάλαιο και το κράτος.
Οι συνέπειές της είναι καταστροφικές για ολόκληρη την κοινωνία. Διασπά τηνεργατική τάξη, συγκαλύπτει τους αληθινούς υπαίτιους, τροφοδοτεί τη μισαλλοδοξία και ενισχύει την καταστολή των κινημάτων αλληλεγγύης και δικαιοσύνης.
Πρόκειται για την απόλυτη υποκρισία: οι αποικιοκράτες που εισέβαλαν με στρατό και άρπαξαν τον πλούτο ολόκληρων λαών βαφτίζουν σήμερα «εισβολέα» τον κατατρεγμένο πρόσφυγα που αναζητά μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή, τιμωρώντας τον με θάνατο στα σύνορα.
Η συζήτηση αυτή είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Ζούμε τη φρίκη της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την επικίνδυνη άνοδο της ακροδεξιάς. Από την Παλαιστίνη μέχρι το Ιράκ, τη Συρία, το Ιράν και το Αφγανιστάν, οι άμαχοι πληρώνουν ξανά και ξανά το τίμημα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.
Η αδιανόητη δημόσια δήλωση του Ισραηλινού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας ότι «υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους αξίζει να ζουν, δεν πρέπει να ζουν, δεν είναι καν άνθρωποι» αποκαλύπτει την πλήρη αποανθρωποποίηση που στρώνει το έδαφος για τα συνεχιζόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Σε αυτό το πλαίσιο, η ισλαμοφοβία μετατρέπεται σε άλλοθι για τη μαζική εξόντωση αμάχων.
Το βιβλίο «Η πάλη ενάντια στην Ισλαμοφοβία» προσφέρει τις απαντήσεις που χρειαζόμαστε σήμερα ενάντια στην πολεμική φρίκη και τον ρατσιστικό αποπροσανατολισμό. Σας περιμένουμε στο Πεδίο του Άρεως για να συζητήσουμε και να χτίσουμε μαζί μια αλυσίδα αλληλεγγύης απέναντι στον ρατσισμό και τον πόλεμο.
Αρίμπα Νουρ
Παρουσίαση: «Επανάσταση και Αντεπανάσταση στην Ελλάδα»
Η δεκαετία το 1940 εξακολουθεί να πυροδοτεί την έρευνα και τη μελέτη της, όπως πιστοποιεί και αυτό το βιβλίο του Λέανδρου Μπόλαρη.
Η δεκαετία του 1940 είναι όμως και ένα γόνιμο πεδίο προβληματισμού που προσδιορίζεται από της εξελίξεις που τη σημαδεύουν και ουσιαστικά την έκαναν μοναδική στη νεότερη ελληνική ιστορία.
Η δεκαετία του 1940 είναι επίσης και πεδίο βολής για τους φερέλπιδες κοινωνικούς επιστήμονες που διεκδικούν τη εφήμερη δόξα του προβεβλημένου αναθεωρητή από ποικίλης προέλευσης μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Στο βιβλίο του ο Λέανδρος Μπόλαρης τοποθετεί τον Εμφύλιο Πόλεμο στο διεθνές του πλαίσιο, η τελευταία πράξη ενός πανευρωπαϊκού κύκλου επανάστασης και αντεπανάστασης. Η εκδήλωση και ανάπτυξη του κινήματος της Αντίστασης παραμένει ένα καθοριστικό σημείο-τομή που ενεργοποιεί διαδικασίες ώστε ο κόσμος να αλλάξει συθέμελα όπως επισημαίνει ο συγγραφέας. Επομένως δεν νοείται μία κριτική προσέγγιση του Εμφυλίου Πολέμου, αν δεν στηρίζεται στη εξέταση εκείνων των κρίσιμων εξελίξεων που οδήγησαν σ΄αυτόν και τελικά στην ήττα του, όπως αναπτύσσεται το βιβλίο αυτό.
Οι κυριότερες από αυτές, που εξετάζονται στο βιβλίο, η Συμφωνία του Λιβάνου, η συμμετοχή στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, η Συμφωνία της Καζέρτας, τα Δεκεμβριανά και η Βάρκιζα, είναι μια σειρά από μεθοδευμένες κινήσεις που τις έχει προκαλέσει η δυναμική του κινήματος. Αυτή η δυναμική του κινήματος, τη σημασία της οποίας υπογραμμίζει ο συγγραφέας αγωνιούν να ακυρώσουν οι ποικίλοι αντίπαλοι του. Αυτό το αντίπαλο στρατόπεδο συγκροτείται από ένα συνονθύλευμα δυνάμεων όπου σταδιακά συναθροίζονται από συνεργάτες του κατακτητή μέχρι τον ξένο παράγοντα.
Ο Λέανδρος Μπόλαρης απορρίπτει κατηγορηματικά και επικρίνει με σειρά επιχειρημάτων την ηγεσία του κινήματος της Αντίστασης για τις αποφάσεις της αυτή την κρίσιμη δεκαετία.
Ο λόγος είναι τώρα σε εμάς που θα διαβάσουμε το βιβλίο.
Το εξώφυλλο μας επισημαίνει και αυτό, ότι οι κοινωνικοί αγώνες συνεχίζονται. Απεικονίζει ένα τμήμα μόνο από μια διαδήλωση του ΕΑΜ τον Ιανουάριο του 1946, τον μήνα που σταμάτησαν οι μάχες των Δεκεμβριανών. Τα ίδια κτήρια 80 χρόνια αργότερα, τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, με ευδιάκριτα τα σημάδια από τις σφαίρες του Δεκέμβρη, είναι στο επίκεντρο κοινωνικών διεκδικήσεων.