Στις 14 Νοέμβρη οι εργάτες και οι εργάτριες που απεργούμε και βγαίνουμε στους δρόμους, είτε συμμετέχοντας στην τρίωρη στάση εργασίας που έχει καλέσει η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, είτε σε μεγαλύτερες απεργίες που έχουν κηρυχθεί σε άλλους χώρους και κλάδους, θα συναντηθούμε με εκατομμύρια άλλους εργάτες και εργάτριες στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Όταν ξεκίναγε αυτή η κρίση πριν από λίγα χρόνια, ήθελαν να μας πείσουν ότι τα προβλήματα είναι “εθνικά” και ότι ο καθένας έπρεπε να ασχοληθεί με τα προβλήματα της “δικής” του οικονομίας. Η ανεργία και η φτώχεια ήταν υποτίθεται τα δεινά που πληρώναμε λόγω της κακοδαιμονίας του ελληνικού καπιταλισμού. Προφανώς, για τις κυβερνήσεις και τις άρχουσες τάξεις ήταν πολύ βολική αυτή η αντιμετώπιση.
Η 14 Νοέμβρη είναι η μέρα που αποδεικνύει ότι αυτές οι θεωρίες έχουν γίνει θρύψαλα. Στις πόλεις της “πλούσιας” βόρειας Ευρώπης, οι εργάτες θα βρεθούν έξω από τα προξενεία της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, όχι για να καταγγείλουν τον “τεμπέλικο” Νότο, αλλά για να καταγγείλουν τις κυβερνήσεις που εφαρμόζουν τη λιτότητα και να δείξουν την αλληλεγγύη στους αγώνες και τις απεργίες. Δεν είμαστε Έλληνες και Πορτογάλοι ενάντια σε Γερμανούς, αλλά εργάτες ενάντια σε αφεντικά.
Τα Ευρωπαϊκά Συνδικάτα που καλούν την κινητοποίηση στις 14 Νοέμβρη κάθε άλλο παρά ριζοσπαστικά είναι. Η ηγεσία τους για χρόνια πίστευε ότι με καλές συνεννοήσεις στους διαδρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα πράγματα θα μπορούσαν να συνεχίσουν να είναι όπως παλιά. Κι όμως, αυτή η ηγεσία αναγκάζεται να καλέσει το πιο διεθνιστικό εργατικό γεγονός στην Ευρώπη εδώ και πολλές δεκαετίες.
Πίεση από τα κάτω
Είναι η πίεση από τα κάτω και η πραγματική διάθεση του κόσμου να δώσει μάχες που τους οδήγησε μέχρι εδώ. Τα πορτογαλικά συνδικάτα έκαναν την αρχή καλώντας γενική απεργία. Ακολούθησαν οι εργάτες της Ισπανίας που είπαν ότι θέλουν να συντονιστούν και κάλεσαν επίσης 24ωρη απεργία. Οι δύο αυτές γειτονικές χώρες δεν είχαν ως τώρα ποτέ στην ιστορία συντονιστεί συνδικαλιστικά, και τώρα αποτέλεσαν τον πυρήνα για ένα πανευρωπαϊκό κάλεσμα.
Η ιταλική συνομοσπονδία CGIL κήρυξε 4ωρη απεργία σε ολόκληρη τη χώρα, ενώ τα ριζοσπαστικά ιταλικά συνδικάτα COBAS καλούν 24ωρη απεργία. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ μπήκαν διστακτικά σε αυτή τη μάχη, φτάνοντας τελικά να καλούν 3ωρη στάση εργασίας.
Όπως και σε κάθε μάχη που έχουμε δώσει μέχρι τώρα, ξέρουμε ότι χωρίς ξεχωριστή οργάνωση μέσα σε κάθε εργατικό χώρο, τα καλέσματα των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ μπορούν να μένουν απλά στα χαρτιά. Όμως, η 14 Νοέμβρη σημαίνει πολλά για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα. Ο Χρήστος Ευθυμίου, συνδικαλιστής στο Δήμο Αγίου Δημητρίου, μιλώντας στην Εργατική Αλληλεγγύη τόνισε ότι: “Η Πανευρωπαϊκή απεργία, είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία, η οποία θα δημιουργήσει συγκεκριμένες ρήξεις στο ευρωπαϊκό επίπεδο και είναι πιστεύω η πρώτη φορά που οι λαοί της ευρώπης και ιδιαίτερα του Nότου πήραν μια τέτοια απόφαση. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτή η απεργία να πετύχει, για να δoθεί το μήνυμα ότι όλοι οι λαοί με μία αλληλεγγύη και με μία φωνή. Μπορούμε να τους σταματήσουμε.” Ενώ ο Γιώργος Πετράκης από το Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας είπε πως: “Η 14Ν είναι μια πάρα πολύ καλή αρχή, προκειμένου να συντονιστούν οι ευρωπαϊκοί λαοί σε σχέση με την επίθεση που δέχονται. Πιστεύω ότι ο κόσμος θα συμμετέχει. Υπάρχει διάθεση να ξεδιπλωθεί και μια αίσθηση διεθνισμού για να ακουμπήσουμε και στους υπόλοιπους λαούς που έχουν τα ίδια προβλήματα και να καταλάβουμε ότι ο αγώνας είναι κοινός και ενιαίος.”
Το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου Κρήτης συνεχίζοντας τη σωστή του επιλογή να μετατρέψει την 48ωρη απεργία σε 72ωρη, έκανε ένα βήμα ακόμα κηρύσσοντας 24ωρη απεργία στις 14 Νοέμβρη. Οι εργαζόμενοι του Υπουργείου Πολιτισμού επίσης κήρυξαν 24ωρη. Το σωματείο της Ιντρακόμ διεύρυνε τη στάση εργασίας μέχρι το τέλος του ωραρίου. Οι εργαζομενοι σε πολλούς χώρους των ΜΜΕ, έτσι κι αλλιώς βρίσκονται σε πολυήμερες κινητοποιήσεις, όμως ήταν σωστή κίνηση για τα σωματεία τους ότι επισημοποίησαν τη συμμετοχή τους στις 14 Νοέμβρη. Από κοντά και οι διοικητικοί των ΑΕΙ-ΤΕΙ που έχουν 48ωρη.
Η 14 Νοέμβρη θα γίνει αρχή σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η επιτυχία της απεργίας στην Πορτογαλία και την Ισπανία μπορεί να κρίνει το πόσο ακόμη θα αντέξουν οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών ή θα ακολουθήσουν το δρόμο του Παπανδρέου και του Παπαδήμου. Στην Ιρλανδία, τα συνδικάτα έχουν μπροστά τη μάχη με τον προϋπολογισμό λιτότητας που καταθέτει μια ήδη πολύ αποδυναμωμένη κυβέρνηση.
Για την Ελλάδα θα είναι ένα σημαντικό κρατούμενο για τη συνέχεια. Κάνουμε το πιο διεθνιστικό ξεκίνημα για το τριήμερο του Πολυτεχνείου και ξέρουμε ότι από εδώ και πέρα κάθε δράση μας, κάθε απεργία, κάθε κατάληψη έχει ακόμη μεγαλύτερο αντίκτυπο. Σε όλη την Ευρώπη οι εργάτες και οι εργάτριες όχι μόνο έχουν τα μάτια τους στραμμένα στην Ελλάδα παίρνοντας έμπνευση, αλλά ακολουθούν το παράδειγμα, απεργώντας και διαδηλώνοντας απέναντι στη μειοψηφία που συνεχίζει να ελέγχει τον πλούτο και την εξουσία.
“Η απεργία στις 14 του Νοέμβρη είναι μια μέρα διεθνούς αλληλεγγύης. Χρειάζεται να αναβιώσουμε το διεθνιστικό πνεύμα της εργατικής τάξης.
Οσον αφορά στο ζήτημα του χρέους, φαίνεται να είναι ένα ζήτημα που αφορά τις σχέσεις ανάμεσα σε ξεχωριστές χώρες. Ομως το πραγματικό ζήτημα είναι ότι απέναντι στην παγκοσμιοποίηση των καπιταλιστών πρέπει να προωθήσουμε την παγκοσμιοποίηση των λαών και την αλληλεγγύη των εργατών”.
Μάρκος Αντρές Αρμεντέρος, ένας από τους πέντε απεργούς πείνας της εταιρίας Τελεφόνικα (Βαρκελώνη)
Σε 23 χώρες!
Η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων υπολογίζει ότι 40 συνδικαλιστικές οργανώσεις θα οργανώσουν διαφόρων ειδών κινητοποιήσεων σε 23 χώρες της Ευρώπης.
Στο επίκεντρο είναι οι 24ωρες γενικές απεργίες στην Ισπανία και την Πορτογαλία, αλλά και οι απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ιταλία και την Ελλάδα. Όμως το κάλεσμα έχει γίνει αφορμή για πολύμορφες κινητοποιήσεις που σε κάθε χώρα δένεται με τις συγκεκριμένες μάχες. Στην Τουρκία για παράδειγμα, η συνομοσπονδία Turk-Is οργανώνει συγκεντρώσεις έξω από τα προξενεία και δράσεις μέσα στους εργατικούς χώρους. Η συνομοσπονδία DISK κάνει απεργία αλληλεγγύης στα μέσα μαζικής μεταφοράς και συγκέντρωση στην Ιστανμπούλ, αλλά και διαδηλώσεις στη γερμανική πρεσβεία στην Άγκυρα και στο δημαρχείο της Σμύρνης.
Στην Ελβετία θα γίνει διαδήλωση στη Γενεύη και πικετοφορίες έξω από τα προξενεία Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Ιταλία σε διάφορες πόλεις (Βέρνη, Γενεύη, Ζυρίχη). Στη Ζυρίχη θα συνδυαστεί με διαδήλωση των εργαζόμενων στον κατασκευαστικό κλάδο. Την επόμενη μέρα 15 Νοέμβρη, θα γίνει διαδήλωση των δημόσιων υπάλληλων ενάντια στη λιτότητα.
Στη Γερμανία συνεχίζουν να περνάνε ψηφίσματα αλληλεγγύης μέσα στους εργατικούς χώρους και στις 14 Νοέμβρη θα οργανωθεί συγκέντρωση στην πύλη του Βρανδεμβούργου στις 3μμ και στις 5μμ στη Στουτγκάρδη.
Στις Βρυξέλες η Συνομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων οργανώνει διαδήλωση μαζί με τα βελγικά συνδικάτα. Θα υπάρξει παρουσία έξω από τις πρεσβείες και διαδήλωση μπροστά στο κτίριο της Κομισιόν.
Στην Πολωνία θα γίνουν εργατικές διαδηλώσεις σε πέντε μεγάλες πόλεις. Στην Τσεχία και τη Σλοβενία οργανώνονται μεγάλες διαδηλώσεις ενάντια στη λιτότητα το Σάββατο 17 Νοέμβρη.
Ακόμα και στην Αμερική
Το κάλεσμα για τις 14 Νοέμβρη έχει πλέον περάσει τον Ατλαντικό. Στη Νέα Υόρκη οργανώνεται κινητοποίηση με τίτλο: “Ενάντια στη λιτότητα στην Ελλάδα και την ΕΕ. Ενάντια στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προστασία της νεοναζιστικής “Χρυσής Αυγής” από την ελληνική κυβέρνηση”.
Στο κάλεσμα της πρωτοβουλίας αναφέρεται: “Τα άγρια μέτρα λιτότητας έχουν δημιουργήσει οικονομική και κοινωνική καταστροφή σε βάρος δεκάδων εκατομμυρίων στην Ευρώπη. Η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία έχουν δεχτεί τα πιο δυνατά χτυπήματα. Μια συμμαχία Ελληνοαμερικανών της Νέας Υόρκης, μαζί με οργανώσεις αλληλεγγύης στην Ελλάδα και στους εργαζόμενους ολόκληρης της Ευρώπης καλούν συγκέντρωση έξω από την αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ και έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση την Τετάρτη 14 Νοέμβρη.
Καταγγέλλουμε
Καταγγέλλουμε την ελληνική κυβέρνηση γιατί πέρασε αδίστακτες περικοπές στο επίπεδο διαβίωσης, αντεργατικούς νόμους, χάρισε δημόσια γη και περιουσία σε ιδιώτες κερδοσκόπους και παραβίασε τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως με το βασανισμό διαδηλωτών (χαρακτηριστική η υπόθεση που παρουσίασε ο Γκάρντιαν, το BBC διερευνάται από το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων). Την καταγγέλλουμε επίσης για την προστασία που δίνει στο βίαιο νεοναζιστικό κόμμα της “Χρυσής Αυγής”.
Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα και στην Ευρώπη σήμερα μας αφορά όλους καθώς αντιμετωπίζουμε την προοπτική επιπλέον λιτότητας, ανισότητας, ανεργίας και περικοπών στον προύπολογισμό και εδώ στις ΗΠΑ.
Επιλέξαμε τις 14 Νοέμβρη σε αλληλεγγύη με τα καλέσματα για εργατικές κινητοποιήσεις διεθνώς στην Ευρώπη.”
Το πρόγραμμα των κινητοποιήσεων ξεκινάει από τις 2 το μεσημέρι με συνέντευξη Τύπου μπροστα στην ελληνική αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ, από οργανώσεις ελληνοαμερικανών αριστερών, σωματεία και το Occupy Αστόρια. Στις 3 θα ξεκινήσουν πικετοφορίες έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ισπανική και πορτογαλική αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ. Στις 5.30 θα γίνει η κεντρική συγκέντρωση αλληλεγγύης στην πλατεία Νταγκ Χάμαρχελντ.
Σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα κινητοποιήσεων καλούν τα συνδικάτα της Λατινικής Αμερικής. Η Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία Εργατών και Εργατριών της Αμερικής (CSA), στην οποία ανήκουν 53 μεγάλα συνδικάτα από 23 χώρες που εκπροσωπούν πάνω από 50 εκατομμύρια εργαζόμενους αποφάσισε να δείξει την αλληλεγγύη της στους αγώνες των εργατών στην Ευρώπη. “Στην ευρωπαϊκή απεργία διακυβεύονται θεμελιώδη πολιτικά ζητήματα. Ο συνδικαλισμός της αμερικάνικης ηπείρου πρέπει να δώσει το παρών στις 14 Νοέμβρη. Αν θριαμβεύσει η δεξιά με την πολιτική των εργασιακών και κοινωνικών περικοπών, θα έχει αναπόφευκτα αρνητικές επιπτώσεις για την Αμερική”.
Εκδηλώσεις και διαδηλώσεις στις 14 Νοέμβρη θα οργανωθούν έξω από πρεσβείες χωρών της ΕΕ και έξω από μεγάλες επιχειρήσεις ευρωπαϊκών συμφερόντων.
“Η καμπάνια θα είναι ταυτόχρονη διαμαρτυρία και πίεση στις κυβερνήσεις που και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού επιμένουν να θέλουν να πάρουν πίσω τις κατακτήσεις που πετύχαμε εδώ και πολύ καιρό”