- Σε ποια συγκυρία γίνεται το 35ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ;
Το Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ γίνεται κάθε τρία χρόνια. Τα τελευταία τρία χρόνια το εργατικό κίνημα και η νεολαία έχουν κάνει φοβερούς αγώνες. Έχουν κάνει κορυφαίες κινητοποιήσεις με διάρκεια. Τώρα βλέπουμε την απεργία των διοικητικών, μια μεγαλειώδη απεργιακή κινητοποίηση, βλέπουμε την ΕΡΤ, το καλύτερο παράδειγμα εργατικού ελέγχου. Έχουμε περάσει τα τρία αυτά χρόνια με τις τεράστιες Γενικές Απεργίες, με την απεργία διαρκείας των καθηγητών.
Είναι τρία χρόνια εμπειρίας και τεράστιων προχωρημάτων για την εργατική τάξη. Άρα, το Συνέδριο γίνεται μέσα σε αυτό το κλίμα ριζοσπαστικοποίησης και πόλωσης. Γίνεται σε ένα οικονομικό περιβάλλον που το success story πάει στα σκουπίδια και τα ψέματα τους για πρωτογενές πλεόνασμα ή τα χαριεντίσματα τους με τη Μέρκελ δεν ακουμπάνε κανένα. Οικονομικά οι από πάνω δεν μπορούν να βγουν από την κρίση, πάνε για νέα μέτρα και πολιτικά είναι σε πανικό, διαλύονται τα κόμματα τους. Είμαστε σε ένα πολιτικό περιβάλλον στο οποίο έχει διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα που ήταν το στήριγμα της άρχουσας τάξης για δεκαετίες. Έχει καταβαραθρωθεί και αυτό αντανακλάται και μέσα στα συνδικάτα. Πάμε για ένα Συνέδριο που η εργατική τάξη έχει κάνει τεράστια προχωρήματα και το «greve generale» έγινε «grece generale». Και όχι μόνο. Να θυμηθούμε ότι στο αντιφασιστικό κάλεσμα των συνδικάτων το Σεπτέμβριο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα κατέβηκαν 50 χιλιάδες εργαζόμενοι στη δεύτερη μέρα της 48ωρης απεργίας. Έχουμε λοιπόν μια εργατική τάξη που δίνει τη μάχη απέναντι στο φασισμό και το ρατσισμό, που δίνει τη μάχη με απεργίες παρόλες τις τρικλοποδιές από τη γραφειοκρατία.
- Πώς έχουν πάει οι εκλογές για τους αντιπροσώπους;
Αν κάποιος κοιτάξει τους αντιπροσώπους φέτος θα δει ότι έχει διαλυθεί η ΠΑΣΚΕ σε σχέση με το πόσο κραταιή ήταν τα προηγούμενα χρόνια. Θα παρατηρήσει ότι έχει πτώση -όχι τόσο θεαματική- και η ΔΑΚΕ. Θα δει ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ να είναι στους ίδιους αντιπροσώπους. Θα δει όμως ότι υπάρχει τριπλασιασμός των αντιπροσώπων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, Αυτό είναι τεράστιο νέο. Είναι η πρώτη φορά που οι Παρεμβάσεις μπορεί να αποκτήσουν δυνατή φωνή στο Γενικό Συμβούλιο και στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ. Αυτό είναι νέο από μόνο του. Πέρα λοιπόν από τις εξελίξεις στο κοινωνικό, το πολιτικό και το οικονομικό επίπεδο, την κατάσταση που βρίσκονται οι εργάτες με τα κορυφαία παραδείγματα τύπου ΕΡΤ και διοικητικούς, έχουμε και ένα Συνέδριο στο οποίο αντανακλάται το προχώρημα που έχει κάνει η εργατική τάξη τα τελευταία χρόνια.
- Τι ζητήματα θα ανοίξει η αντικαπιταλιστική αριστερά στο Συνέδριο;
Έχοντας αυτή την εικόνα από τη μεριά μας ως αντιπρόσωποι στο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ οι σύντροφοι των Παρεμβάσεων καταλαβαίνουμε ότι πηγαίνουμε σε ένα συνέδριο που θα ’ναι μία μάχη, μία μάχη πολιτική. Καταλαβαίνουμε ότι η εργατική τάξη έχει κάνει προχωρήματα και φοβερούς αγώνες, ότι η γραφειοκρατία δεν θέλει αυτούς τους αγώνες, αλλά ο κόσμος τούς αγκαλιάζει. Άρα θα μπούμε στο συνέδριο με την αυτοπεποίθηση ότι θα χρειαστεί να φέρουμε αυτή τη συζήτηση μέσα στην ΑΔΕΔΥ και να προτείνουμε και την δική μας εναλλακτική: το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Το μόνο ρεαλιστικό πρόγραμμα για να βγούμε από την κρίση.
Επειδή έχουμε την εμπειρία μιας αντικαπιταλιστικής αριστεράς που παίρνει πρωτοβουλίες και ο κόσμος τις αγκαλιάζει πιστεύουμε ότι αυτός ο κόσμος έχει τη δυνατότητα να επιβάλει το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Δεν θα το πάμε απ’ έξω απ’ έξω, ότι το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα είναι για μετά, τώρα είναι οι αγώνες, αλλά ταυτόχρονα. Αυτοί οι αγώνες είναι δεμένοι με την διαγραφή του χρέους, με την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ, με την ανατροπή της κυβέρνησης και των Μνημονίων, με τον εργατικό έλεγχο.
- Ποια θα είναι η πρόταση για το πρόγραμμα δράσης;
Θα διεκδικήσουμε συγκεκριμένα πράγματα. Δεν θέλουμε να είναι ένα αφηρημένο Συνέδριο όπου θα πάμε, θα τσακωθούμε για την πιστοποίηση συνέδρων, θα καταγγείλουμε και μετά αυτό που θα βγει θα είναι μια «σούπα». Θέλουμε η ΑΔΕΔΥ να έχει πλούσια πολιτική συζήτηση με τη δική μας τη συμβολή, θέλουμε να έχει τον τόνο της απεργίας των διοικητικών, τον τόνο του αγώνα της ΕΡΤ και τον τόνο των Νοσοκομείων που την τρίτη μέρα του Συνεδρίου θα κάνουν πανελλαδική κινητοποίηση στο Υπουργείο Υγείας. Θέλουμε την ΑΔΕΔΥ στην πρώτη γραμμή του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος ενάντια στους νεοναζί δολοφόνους της Χρυσής Αυγής που έχουν το θράσος να μιλάνε για «σκευωρίες» και να επιχειρούν σύναξη στο Σύνταγμα το Σάββατο του Συνέδριου.
Τι θα βγάλει όμως αυτό το Συνέδριο; Μπαίνουμε στον μήνα Δεκέμβρη που σημαίνει ότι πάνε για τις διαθεσιμότητες-απολύσεις στον ΕΟΠΥΥ όσον αφορά την Υγεία που θα είναι χιλιάδες άνθρωποι. Διαλύουν και ιδιωτικοποιούν την Υγεία. Θα είναι ένας Δεκέμβρης με τα υπόλοιπα πακέτα διαθεσιμοτήτων και ένας Δεκέμβρης προϋπολογισμού. Άρα, θα βγάλει απεργία διαρκείας η ΑΔΕΔΥ εν όψει του προϋπολογισμού και των απολύσεων; Να μία συγκεκριμένη μάχη που έχουν να δώσουν οι δυνάμεις μας από τις Παρεμβάσεις και την αντικαπιταλιστική αριστερά μες στο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ.
Ο Συντονισμός ενάντια στις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες όπου συμμετέχουν ΕΡΤ, διοικητικοί, νοσοκομεία και άλλα σωματεία καλεί την Τετάρτη 27/11 μαζικά στο Νοβοτέλ (σ.σ ξενοδοχείο όπου γίνεται το Συνέδριο). Από τη δική μας μεριά ως αντιπρόσωποι, θα δώσουμε τα ρέστα μας για να πάρουν το λόγο οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι κυρίως από τους διοικητικούς και την ΕΡΤ, να μιλήσουν στην ΑΔΕΔΥ για να τους στηρίξει με απεργία.
Κακή αρχή στο Γενικό Συμβούλιο
Την Πέμπτη 21/11 πραγματοποιήθηκε το τελευταίο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ πριν το 35ο Συνέδριο που θα γίνει από τις 27 έως τις 29 Νοέμβρη. Ήταν μια ανούσια συνεδρίαση καθώς η συζήτηση αναλώθηκε στις πιστοποιήσεις των Ομοσπονδιών, ενώ ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ κατέβασαν απολογισμό κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους.
Οι δυνάμεις της αριστεράς τον καταψήφισαν. Αλγεινή όμως εντύπωση προκάλεσε η τοποθέτηση του εκπροσώπου του ΠΑΜΕ, Αλέκου Αρβανιτίδη. Για άλλη μια φορά βρήκε ευκαιρία να επιτεθεί στις απεργίες διαρκείας. Αναφερόμενος στην απεργία των εργαζόμενων στα Πανεπιστήμια, και τι δεν είπε; Επιχειρηματολόγησε ότι οι εργαζόμενοι έχουν εγκλωβιστεί «στη μορφή πάλης», ρώτησε «γιατί να μην σταματήσουν μια δυο μέρες την απεργία» ή να ορίσουν «μια μέρα την εβδομάδα για να γραφτούν οι πρωτοετείς» για να μην έχουν απέναντι τους γονείς και τους φοιτητές, ενώ «εξήγησε» ότι αυτοί που καθοδηγούν την απεργία δεν έχουν σχέδιο. Όπως και στην προσπάθεια των καθηγητών να βγάλουν απεργία το Μάη στις Πανελλαδικές ή στην απεργία διαρκείας τον Σεπτέμβρη, η ηγεσία του ΠΑΜΕ αναπαράγει τα πιο αντιδραστικά επιχειρήματα αντί να πιέσει για στήριξη της απεργίας από την ΑΔΕΔΥ, όπως κάνουν οι Παρεμβάσεις.
Την πάσα από τον Αρβανιτίδη πήρε ο εκπρόσωπος της ΔΑΚΕ για να επιτεθεί με τη σειρά του στην απεργία στα Πανεπιστήμια στην αμέσως επόμενη τοποθέτηση.
Τι περιμένει η ΓΣΕΕ;
Το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ που συνεδρίασε την Τετάρτη 20/11, βρέθηκε για άλλη μια φορά μακριά από τις ανάγκες και τις διαθέσεις του κόσμου που εργάζεται και παλεύει. Η εισήγηση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Παναγόπουλου, περιορίστηκε σε μια γενική ανάλυση της κρίσης και επικλήσεις στην “πολυπόθητη” ανάπτυξη και η ΔΑΚΕ δεν είπε ουσιαστικά τίποτα.
Αλλά δυστυχώς κι από την πλευρά της αριστεράς δεν μπήκαν προτάσεις αντάξιες της περιόδου. Το ΠΑΜΕ έμεινε στην καταγγελιολογία των “πουλημένων” και “της παλιάς και νέας σοσιαλδημοκρατίας” χωρίς απεργιακή πρόταση. Η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΡΙΖΑ) επίσης χωρίς απεργιακή πρόταση, πρότεινε συγκρότηση δικτύων ανέργων και ενάντια στους πλειστηριασμούς κι απογευματινά συλλαλητήρια. Ο Φωτόπουλος (Ε.ΜΕ.Ι.Σ) έμεινε ρητορικά στην ανάγκη για γενική απεργία διαρκείας, χωρίς όμως να προτείνει συγκεκριμένα βήματα.
Το γενικό συμβούλιο κατέληξε σε μια απλή εξουσιοδότηση στην εκτελεστική επιτροπή να αναλάβει δράση όταν αποφασίσει.