Δύο είναι τα βασικά επίπεδα που θα κριθεί η συνέχεια. Το ένα είναι η επαναφορά ραδιοτηλεοπτικού προγράμματος, δεν λέμε ιντερνετικού γιατί η ενημερωτική ιστοσελίδα, το www.ertopen.com δεν έχει σταματήσει δευτερόλεπτο. Εδώ η εκλογή επιτροπής από την τελευταία συνέλευση, σε συνεργασία και με τα συνδικάτα του χώρου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα πράξει το καλύτερο για την «επαναφορά», δίνοντας τη δυνατότητα στο εκπεμπόμενο πρόγραμμα να βρουν τη φωνή τους όλοι οι κλάδοι που βρίσκονται σε τροχιά αγώνα.
Το δεύτερο επίπεδο είναι να μην ξεχάσουμε ότι και εμείς είμαστε μέρος των εργαζομένων και έχουμε συνδικάτα, από τα οποία οφείλουμε να έχουμε απαιτήσεις που όμως να προκύπτουν από την αξιοπιστία που δίνει η συμμετοχή μας. Αυτό στα ΜΜΕ σκοπίμως το ξεχνάνε οι συνδικαλιστικές ηγεσίες και όσοι τους στηρίζουν. Εκεί κρινόμαστε όλοι, συνελεύσεις, συνδικάτα, είτε είναι η ΕΣΗΕΑ, είτε η ΠΟΣΠΕΡΤ και η ΠΟΕΣΥ, ανακλητές επιτροπές, άτομα, ομάδες, παρέες, παρατάξεις.
Τα ερωτήματα είναι απλά: μας ικανοποίησε η.τρίωρη στάση εργασίας τη μέρα της εισβολής των ΜΑΤ, που ήταν αντίστοιχη με την ανυπαρξία μηνών της ΓΣΕΕ?
Γιατί πέντε μήνες τώρα και πάμε και για τον έκτο, είχαν τα δημοσιογραφικά σωματεία "σιγή ασυρμάτου" μέσα στους χώρους δουλειάς και δεν έκανε ένα σωματείο μια περιοδεία στα ιδιωτικά ΜΜΕ για να ενημερώσει για τον αγώνα στην ΕΡΤ, να ζητήσει συμμετοχές ενίσχυσης και να θέσει την προοπτική κλιμάκωσης?
Έτσι θα πέσουν οι τροϊκανοί, με δελτία τύπου και χαρτοπόλεμο? Αυτοί δε νομοθετούν και για τα χάλια στις ιδιωτικές επιχειρήσεις των ΜΜΕ και ευρύτερα?
Ή μήπως θεωρούν μερικοί ότι δεν βλέπουμε το «πλυντήριο» που επιχειρούν να περάσουν τους για χρόνια υπηρέτες της τρόικας και μέσα στα ΜΜΕ για να τους «αξιοποιήσουν» στις εκλογές που έρχονται;
Ούτε καν μια καταδίκη του ότι συνδικαλιστές διάφορων αποχρώσεων υπέγραψαν στη ΔΤ δεν τόλμησαν να βγάλουν, παρά τις προτάσεις που έγιναν. Αλλά αυτά «ξεχνάνε» να μας τα πουν στις συνελεύσεις. Δεν πειράζει θα τα θυμίζουμε συνεχώς.
Επανερχόμαστε στη μαζική συμμετοχή των τελευταίων συνελεύσεων για να τονίσουμε ότι στην πράξη ήταν η εκδήλωση της επιθυμίας των συναδέλφων να μπουν σε δουλειές (πολλοί εξέφρασαν το παράπονο ότι έμεναν αναξιοποίητοι από κακοοργανωσιά) για να κλιμακώσουμε τον αγώνα τόσο εντός ΕΡΤ, όσο και με ανοίγματα στην κοινωνία και επί του προγράμματος, όσο και επί του κινηματικού, που το ένα βοηθάει το άλλο.
Εδώ λοιπόν είναι το στοίχημα των ημερών, οργάνωση του κόσμου αυτού με βάση τη διάθεση της προσφοράς του και με κριτήριο δράσεις εξωστρέφειας, άλλωστε με τον «μικρό» σε τετραγωνικά χώρο που είναι διαθέσιμος (γραφεία απέναντι από το ραδιομέγαρο - να λέμε και μια «καλημέρα» στους τροϊκανούς ρουφιάνους της ΔΝΤ ΤV), αποτελεί και αντικειμενική ανάγκη. Το βήμα που έχει γίνει με τη συμμετοχή των εργαζομένων της ΕΡΤ στο συντονισμό με σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, είναι πολύτιμο εργαλείο σε αυτή την κατεύθυνση.
Νάσος Μπράτσος, δημοσιογράφος στο www.ertopen.com