Ο ίδιος ο Άνταμς αφέθηκε λίγες μέρες αργότερα ελεύθερος, χωρίς να του απαγγελθούν καν κατηγορίες. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε την Τερέζα Βίλιερς, την συντηρητική "υπουργό του Όλστερ" (την κυβερνήτη της Βόρειας Ιρλανδίας δηλαδή) να κάνει μια σειρά από εμπρηστικές δηλώσεις ενάντια στο Σιν Φέιν:
"Πιστεύουμε στην επικράτηση του νόμου", είπε. "Άτομα που έχουν επιτελέσει τρομοκρατικά εγκλήματα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες...".Μια, όμως, μόνο ημέρα πριν την σύλληψη του Άνταμς η ίδια η Βίλιερς είχε ανακοινώσει δημόσια την απόφασή της να απαγορεύσει μια ανεξάρτητη επανεξέταση της υπόθεσης της δολοφονίας 11 Ιρλανδών από Βρετανούς Κομάντος στο Μπέλφαστ το 1971.
Τρόικα
Το Σιν Φέιν έχει πάψει εδώ και πολύ καιρό να είναι αυτό που ήταν -και ο Τζέρι Άνταμς έχει παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη μεταστροφή. Σήμερα το κόμμα που εκπροσωπούσε κάποτε τους καθολικούς «τρομοκράτες» του IRA, συμμετέχει με πέντε υπουργούς στην τοπική κυβέρνηση συνεργασίας με το «Προτεσταντικό Ενωτικό Κόμμα» του Πίτερ Ρόμπινσον.
Η ίδια η αντίδραση του Σιν Φέιν ήταν να αποδώσει τη σύλληψη σε «θύλακες» στην αστυνομία που επιδιώκουν, υποτίθεται, να τορπιλίσουν την «ειρηνευτική διαδικασία». Όμως είναι γελοίο να περιορίζει κανείς τις ευθύνες στην αστυνομία. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλοί που θέλουν να «ψαλιδίσουν» το Σιν Φέιν: το φιλοβρετανικό, «ενωτικό» κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας (UPP) που προσπαθεί, ξύνοντας τις παλιές πληγές, να τσιμεντάρει την επιρροή του μέσα στο προτεσταντικό κομμάτι. Οι Τόρις, το συντηρητικό κόμμα της Βρετανίας που επιδιώκει να ξαναγράψει την ιστορία.
Στην ίδια την Ιρλανδία γράφει η εφημερίδα Socialist Worker του Δουβλίνο (εκδίδεται από το αδελφό κόμμα του ΣΕΚ στην Ιρλανδία), «το κατεστημένο έχει και αυτό συμφέρον από την συρρίκνωση του Άνταμς και του Σιν Φέιν. Αντιμετωπίζουν μια εκλογική εξέγερση από το ξεδίπλωμα της απαξίωσης ενάντια στα κόμματα της Τρόικας, το Φιάννα Φέιλ, το Φάιν Γκέιλ και το Εργατικό Κόμμα».
Το Σιν Φέιν έχει καταφέρει να καρπωθεί το μεγαλύτερο μέρος από την οργή του κόσμου στην Ιρλανδία ενάντια στα μνημόνια. Μπορεί η άνοδος του από μόνη της να μην ανησυχεί το κατεστημένο, καθώς μια ματιά στη Βόρεια Ιρλανδία αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι η άρχουσα τάξη δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τον Άνταμς και τους συντρόφους του.
Αλλά δεν ισχύει και το ίδιο για τον κόσμο που ετοιμάζεται να τους ψηφίσει: η σύλληψη του Άνταμς ήταν μια «προειδοποίηση» για το πόσο αδίστακτο μπορεί να γίνει αυτό το κατεστημένο όταν απειλούνται τα συμφέροντά του.