Η ιστορία ξεκίνησε δύο εβδομάδες πριν τις εκλογές, όταν η επιτροπή Παιδείας του δήμου πρότεινε την κατάργηση του εν λόγω γυμνασίου και τη μεταφορά των μαθητών του στα Πηγάδια (πρωτεύουσα του νησιού). Με ελάχιστες εξαιρέσεις, η αντίληψη που κυριαρχούσε είτε στους συναδέλφους, είτε στην τοπική κοινωνία ήταν ότι «έτσι κι αλλιώς θα το κλείσουν». Χρειάστηκε μια γενική συνέλευση καθηγητών, γονέων και κατοίκων της περιοχής, όπου διώξαμε κακήν κακώς τον αντιδήμαρχο, καθώς και μια επικοινωνία με την Α’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου στη Ρόδο, η οποία έβγαλε κείμενο καταγγελίας, κοινοποιώντας το στο δημοτικό συμβούλιο Καρπάθου, στον τοπικό και περιφερειακό τύπο, καθώς και σε εκπαιδευτικά δίκτυα ενημέρωσης, για να αναγκαστεί η επιτροπή Παιδείας να το πάρει πίσω και το δημοτικό συμβούλιο να μην το συζητήσει ποτέ.

 

Ακόμα δεν έχουν καταλάβει, οι «αρμόδιοι» του δήμου πώς προέκυψαν όλα αυτά! Τώρα πια οι γονείς και οι Απερίτες αντιμετωπίζουν τις «αρχές» του τόπου τους με άλλον «αέρα». Ήταν μια νίκη όλων μας σε όλα τα επίπεδα, γιατί δε σώσαμε μόνο το σχολείο μας, αλλά άνθρωποι που δεν είχαν μάθει να δουλεύουν συλλογικά στο παρελθόν, το έκαναν για πρώτη φορά με θεαματικά αποτελέσματα κι αυτό είναι παρακαταθήκη για το μέλλον.

 

Δώρα Κιντή, καθηγήτρια στο γυμνάσιο Απερίου-Καρπάθου