Αντιρατσιστικό κίνημα
Ανοίξτε τα σύνορα -μην τα παραδώσετε στην ΕΕ
Μπορεί η Μέρκελ να δηλώνει ότι «είμαστε μία ένωση αξιών, με κοινή πολιτική ασύλου, μία ένωση με ανοικτά σύνορα μεταξύ των μελών της» αλλά καμία σχέση. Η πραγματικότητα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη. Η μόνη αξία που αντιπροσωπεύει η ΕΕ είναι αυτή της Ευρώπης-φρούριο. Η περίφημη συνθήκη του Σένγκεν και η ελεύθερη μετακίνηση από χώρα σε χώρα, το «σημαντικότερο κεκτημένο» της ΕΕ κλονίζονται συθέμελα. Στα σημεία που χώρες μέλη της ΕΕ συνορεύουν με μη μέλη γίνεται χαμός.
Η Ουγγαρία έχει ήδη κλείσει τα σύνορά της με τη Σερβία, ενώ ψήφισε νόμο που καθιστά ποινικό αδίκημα τη διέλευση από τα σύνορά της με ποινή έως τρία χρόνια. Επιπλέον, αναπτύσσει στρατό στα σύνορά της με την Κροατία και σκέφτεται να κλείσει τα σύνορα και με τη Ρουμανία. Η Αυστρία έχει επιβάλλει προσωρινούς ελέγχους στα σύνορά της παρόλο που συνορεύει μόνο με χώρες μέλη. Η Σλοβακία απλώνει αστυνομία κατά μήκος των συνόρων της με Αυστρία και Ουγγαρία, η Ολλανδία έχει ξεκινήσει δειγματοληπτικούς ελέγχους στα σύνορα της, ενώ η Γερμανία ζητάει διαβατήρια στα σύνορά της με την Αυστρία. Στην Τσεχία αναβίωσαν εικόνες από το Ολοκαύτωμα όταν η αστυνομία τραβολογούσε τους πρόσφυγες από τα τραίνα και τους σημείωνε αριθμούς στα χέρια.
Οι κυβερνήσεις όλων αυτών των χωρών (μαζί και της Βρετανίας) αρνούνται να δεχτούν πρόσφυγες και η επικείμενη σύνοδος κορυφής φαίνεται να είναι στον αέρα με την Μέρκελ να προειδοποιεί ότι «η Γερμανία (που έχει δεσμευτεί να δεχτεί 800.000 πρόσφυγες) δεν πρόκειται να το κάνει μόνη της». Είναι τόσο κρίσιμες οι στιγμές για το οικοδόμημα της ΕΕ που για πρώτη φορά μετά το 1989 και την επανένωση της Γερμανίας, οι επικεφαλής της Γερμανίας και της Γαλλίας θα απευθυνθούν από κοινού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς δήλωσε: «Είναι μια ιστορική επίσκεψη σε μία ιστορικά δύσκολη περίοδο».
Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας μετά την ορκωμοσία της κυβέρνησης είναι να παραβρεθεί στη σύνοδο κορυφής των ηγετών της ΕΕ. Η σύνοδος θα ασχοληθεί με την «από κοινού αντιμετώπιση των προσφυγικών ροών». Ήδη έγινε αντίστοιχη συνάντηση των υπουργών εσωτερικών χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα.
Επίσημα, στο τραπέζι βρίσκεται το θέμα των υποχρεωτικών ποσοστώσεων δηλαδή την υποχρέωση όλων των χωρών μελών να δεχτούν πρόσφυγες ανάλογα με τον πληθυσμό τους. Σε αυτό το σενάριο αντιδρούν έντονα οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης όπως η Πολωνία, η Ουγγαρία και η Σλοβακία. Στην ημερήσια διάταξη βρίσκεται και η εκταμίευση κονδυλίων προς χώρες που συνορεύουν με τη Συρία, όπως η Τουρκία και ο Λίβανος στις οποίες βρίσκονται αυτή τη στιγμή εκατομμύρια πρόσφυγες.
Κάτω από το τραπέζι όμως το παζάρι είναι ακόμα πιο σκληρό, η διαπραγμάτευση αφορά στον έλεγχο των ευρωπαϊκών συνόρων. Η Ελλάδα και η Ιταλία δηλώνουν ότι δεν έχουν την υποδομή να διαχειριστούν ροή των προσφύγων και ζητούν αυξημένη χρηματοδότηση από την ΕΕ. Οι Βρυξέλλες από τη μεριά τους θέλουν αυξημένους ελέγχους στη διαδικασία πιστοποίησης και ταυτοποίησης των προσφύγων. Σχεδόν το λένε ξεκάθαρα πια ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στους ελέγχους που κάνουν οι ελληνικές και ιταλικές αρχές και υπάρχει πίεση να αναλάβει ουσιαστικά η Frontex, όχι απλά τη φύλαξη των συνόρων αλλά και τις δομές υποδοχής και ταυτοποίησης. Άραγε θα φτάσει στο σημείο η ελληνική κυβέρνηση να παραδώσει την υποδοχή των προσφύγων για να πάρει τα λεφτά της ΕΕ;
Ποτάμι γεμάτο ορμή και ελπίδα
Τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να σταματήσει τους πρόσφυγες πολέμου που σύνορο το σύνορο δίνουν και κερδίζουν τη μάχη για μια ζωή με αξιοπρέπεια και ασφάλεια μακριά από τον πόλεμο. Στο πέρασμά τους, τσακίζουν φράχτες και φρουρούς, ακροδεξιά ρητορεία, και γραφιάδες ενώ ριζοσπαστικοποιούν τον ντόπιο πληθυσμό και ξεσηκώνουν τη συμπαράσταση. Η ουγγρική κυβέρνηση προσπάθησε να αποκλείσει την πρόσβαση στα τραίνα για όσους μπόρεσαν να περάσουν τους φράχτες. Το μόνο που κατάφερε είναι να ξεκινήσουν χιλιάδες με τα πόδια από την πρωτεύουσα Βουδαπέστη προς τη Βιέννη της Αυστρίας από όπου τελικά θα περάσουν στη Γερμανία. Η κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να δυσκολέψει και άλλο την κατάσταση έχει χαρακτηρίσει δουλεμπόριο το να πάρει κάποιος με το αμάξι του πρόσφυγες και να τους βοηθήσει να διασχίσουν τη χώρα, μάταια όμως. Εκατοντάδες αμάξια και λεωφορεία ξεκίνησαν από την Αυστρία, μπήκαν στην Ουγγαρία και διευκόλυναν το πέρασμα για χιλιάδες, ανάμεσα τους μικρά παιδιά και ηλικιωμένοι.
Πώς θα ήταν δυνατόν μερικά διατάγματα, που δεν αξίζουν ούτε το χαρτί στο οποίο γράφτηκαν και μερικοί μπάτσοι, να σταματήσουν ανθρώπους που έχουν σπάσει το φράγμα στα ελληνο-μακεδονικά σύνορα, έχουν επιζήσει από το επικίνδυνο πέρασμα από την Τουρκία στην Ελλάδα και κουβαλάνε μέσα τους την εμπειρία από τον εμφύλιο στη Συρία;
Δεν είναι «εκπαιδευμένοι τζιχαντιστές» όπως ουρλιάζουν διάφοροι σαν τον Άδωνη και το Βορίδη, έχουν λάβει μια διαφορετική «εκπαίδευση», αυτή του συλλογικού τρόπου αντιμετώπισης των δυσκολιών. Μετακινούνται συλλογικά σχηματίζοντας πορείες, οργανώνονται, ανταλλάσσουν πληροφορίες που μαζεύουν από συγγενείς και φίλους που έχουν φτάσει στον επόμενο σταθμό της διαδρομής, και μοιράζονται την αλληλεγγύη που δέχονται από τους εθελοντές. Ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό το ταξίδι είναι πολύ δύσκολο για να τα καταφέρει ο καθένας μόνος του.
Το κύμα συμπαράστασης στην Γερμανία και στην Αυστρία (που σχεδόν όλοι την περιέγραφαν σαν ξενοφοβική κοινωνία) δεν έχει προηγούμενο. Τη θέση των μεγάλων διαδηλώσεων των προηγούμενων εβδομάδων πήραν πια χαρές και πανηγύρια, στους σιδηροδρομικούς σταθμούς όπου φτάνουν οι πρόσφυγες. Στο Μόναχο και στη Βιέννη οργανώθηκαν ακόμα και πάρτι και συναυλίες για την υποδοχή από ντόπιους αντιρατσιστές.
Γκρεμίστε τον φράχτη
Μπορεί ο Φράχτης της Ουγγαρίας να έχει προβληθεί από ευρωπαϊκά και ελληνικά ΜΜΕ σαν ανάλγητη κίνηση ενάντια στους ταλαιπωρημένους πρόσφυγες αλλά εντελώς «τυχαία» όλοι ξεχνάνε να αναφέρουν τον φράχτη στον Έβρο.
Η ιδέα ότι μπορεί ένα κράτος να σταματήσει μετανάστες και πρόσφυγες με συρματοπλέγματα στα σύνορά του ανήκει στις ΗΠΑ όπου πρώτες έχτισαν τον τεράστιο φράχτη στον ποταμό Ρίο Γκράντε αλλά η πρώτη υλοποίηση στην ευρωπαϊκή ήπειρο ανήκει στην Ελλάδα. Είναι ένα από τα βασικά εμπόδια που στήθηκαν την προηγούμενη περίοδο και αναγκάζει τους πρόσφυγες πολέμου να περνάνε με βάρκες από τα θαλάσσια περάσματα ρισκάροντας τις ζωές τους. Πρόκειται στην ουσία για ένα φράχτη ποτισμένο με το αίμα εκατοντάδων.
Η «πρώτη (και πλέον δεύτερη) φορά αριστερά» κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ότι θα ξηλώσει το φράχτη, φυσικά και αυτή η υπόσχεση έγινε κουρελόχαρτό, τότε δια στόματος Πανούση. Τώρα έρχεται η νέα βουλευτίνα Έβρου του ΣΥΡΙΖΑ, Νατάσα Γκαρά να δηλώσει «Ο φράχτης του Έβρου πρέπει να διατηρηθεί, στην παρούσα φάση, διότι η Ελλάδα δεν έχει ολοκληρωμένες υποδομές για να διαχειριστεί σωστά τις μεγάλες μεταναστευτικές ροές». Είναι εντυπωσιακό πόσο κυνισμό μπορούν να κουβαλάνε τα λόγια ενός ανθρώπου μόλις 31 ετών που γαλουχήθηκε από τα φοιτητικά χρόνια στο Συνασπισμό.
ΚΕΕΡΦΑ
Κόντρα στο ρατσισμό και στον κυνισμό η ΚΕΕΡΦΑ κυκλοφόρησε ανακοίνωση για το φράχτη του Έβρου και τα χερσαία σύνορα με την Τουρκία με τίτλο «Ανοίξτε τα σύνορα για να υποδεχτούμε τους πρόσφυγες στις Καστανιές και στο Κήπο του Έβρου» όπου μεταξύ άλλων τονίζει: «Ο φράχτης στον ‘Έβρο ήταν το ρατσιστικό δώρο των ελληνικών κυβερνήσεων στο κλείσιμο των συνόρων της ΕΕ που έσπρωξε τις χιλιάδες των προσφύγων στα χέρια των δουλεμπόρων και των σαπιοκάραβων τους φέρνοντας το θάνατο με πνιγμούς σε χιλιάδες πρόσφυγες. Δυστυχώς δεν τον γκρέμισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Δυστυχώς δεν τον παρέσυρε πέρυσι ολόκληρο το φουσκωμένο ποτάμι. Χρειάζεται να το γκρεμίσουμε τώρα γιατί κάθε μέτρο φράχτη σημαίνει περισσότερες γυναίκες και μικρά παιδιά προσφύγων που πνίγονται, είτε στο Αιγαίο, είτε στον ίδιο τον Έβρο, σε πιο επικίνδυνα περάσματα», ενώ καταλήγει «Τα κόμματα της αριστεράς και τα συνδικάτα είναι ώρα να μπουν μπροστά ώστε να σταματήσει το εγκληματικό κυνηγητό των προσφύγων στον Έβρο και το Αιγαίο. Να απαιτήσουμε να υπάρξει άμεση απόδοση ασύλου στους κατατρεγμένους πρόσφυγες και φιλοξενία σε κέντρα και ξενοδοχεία με ανθρώπινη μεταχείριση, να διευκολυνθεί η μετακίνηση με δημόσια μέσα μεταφοράς, τρένα και λεωφορεία».