Η κυβέρνηση προσπαθεί να συκοφαντίσει τον αγώνα σας και να παρουσιάσει ότι οι πανεπιστημιακοί είναι διασπασμένοι σε σχέση με την αναθεώρηση του Αρθρου 16. Εσείς τι απαντάτε;
Το πανεπιστημιακό κίνημα, οι πανεπιστημιακοί και οι φοιτητές αυτή την περίοδο συνεχίζουν έναν μεγάλο αγώνα για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας, για να μην εκχωρηθεί το δικαίωμα να ιδρύουν πανεπιστήμια επιχειρήσεις και να πωλούν πτυχία ισότιμα με του δημόσιου πανεπιστημίου.
Αυτή την περίοδο το θέμα της υπεράσπισης της δημοσιας Παιδείας έγινε μετά τις κινητοποιήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας, θέμα ολόκληρης της κοινωνίας. Υπάρχει μεγάλη ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση. Οι 13 Σύγκλητοι των πανεπιστημίων έχουν αποφασίσει ότι είναι ενάντια στην αναθεώρηση του Αρθρου 16, για τις δραματικές συνέπειες που θα έχει στο δημόσιο πανεπιστήμιο.
Η κυβέρνηση περνάει σε μία κατασυκοφάντηση του δημόσιου πανεπιστημίου για να το απαξιώσει και να το υποβαθμίσει στη συνείδηση της κοινωνίας. Επανέφερε προκλητικά, κάνοντας έναν πολιτικό ελιγμό, το θέμα του ασύλου και του νόμου πλαίσιο, με αυτά τα απίστευτα σενάρια ενάντια στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Για να μεταθέσει το κέντρο του ενδιαφέροντος από το Αρθρο 16.
Αυτή τη στιγμή κάποιοι πανεπιστημιακοί έχουν επιλέξει να ανταποκριθούν σε αυτό τον ελιγμό της κυβέρνησης και να τον στηρίξουν. Είναι πολιτική επιλογή τους. Είναι θλιβερό πανεπιστημιακοί αντί να συστρατευτούν στο μεγάλο μέτωπο για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου, να επιλέγουν αντί του δρόμου των δημοκρατικών λειτουργιών στις Συγκλήτους, στις συνελεύσεις των συλλόγων ΔΕΠ και της Ομοσπονδίας, τον δρόμο των παραγόντων που λειτουργούν ομαδικά ή ατομικά και στηρίζουν την πολιτική της κυβέρνησης σε αυτή την κρίσιμη στιγμή. Δυστυχώς πάντοτε υπάρχουν τέτοιοι πανεπιστημιακοί, που άλλοτε ως «σοφοί», άλλοτε ως μεσολαβητές, άλλοτε ως διορισμένοι σε διάφορες θέσεις από το υπουργείο παίζουν αυτό το ρόλο. Προωθούν την πολιτική της εκάστωτε κυβέρνησης και του υπουργείου Παιδείας μέσα στο πανεπιστήμιο.
Ποιοι είναι οι πανεπιστημιακοί που συμμετέχουν στη λεγόμενη «πρωτοβουλία των 1000»;
Οι 1000 είναι ένα εταιρόκλητο σύνολο, που δεν μπορεί να εκφραστεί ενιαία. Στο όνομα αυτών των πανεπιστημιακών έγινε η γνωστή πρωτοβουλία. Ελπίζω να διαχωρίσουν τη θέση τους οι περισσότεροι από αυτούς. Ομως το σημαντικό δεν είναι ο αριθμός. Το σημαντικό είναι ότι υπάρχουν δυστυχώς στο πανεπιστήμιο ισχυρές ομάδες πανεπιστημιακών, οι οποίοι ενεργώντας στο πλαίσιο της επίσημης πολιτικής και πάντα σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση και το υπουργείο έχουν αναπτύξει μια επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στα πανεπιστήμια, δουλεύοντας εκ των έσω για την ιδιωτικοποίησή τους. Αυτές οι ομάδες παρόλο που δεν είναι πολυάριθμες, είναι ισχυρές και η δύναμή τους αποραίει κυρίως από την διαχείρηση των οικονομικών υποθέσεων και τις προνομιακές θέσεις που έχουν αποκτήσει από την εκάστωτε κυβέρνηση.
Αυτή είναι η εικόνα σήμερα. Εχουμε ένα πολύ σαφές μέτωπο. Δεν υπάρχουν αμφιβολίες και αμφισημίες. Από τη μία είναι οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι που είναι αφιερωμένοι στο έργο της ζωής τους, στη διδασκαλία και στην έρευνα, αγωνιούν για το παρόν και το μέλλον και αγωνίζονται με τη συμπαράσταση της κοινωνίας να υπερασπιστούν το δημόσιο πανεπιστήμιο. Από την άλλη υπάρχει απέναντι μία πολιτική, η οποία στοχεύει στην υποβάθμισή τους, στην ιδιωτικοποίηση και στην ανάθεση της εκπαίδευσης στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και την αγορά. Αυτά είναι τα μέτωπα.
Οι αποφάσεις της ΠΟΣΔΕΠ εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία των πανεπιστημιακών;
Αυτή τη στιγμή έχουμε εξαγγείλει μία σειρά απεργιακές κινητοποιήσεις. Στα όργανα της ΠΟΣΔΕΠ οι αποφάσεις έχουν κοινή αποδοχή. Η τελευταία απόφαση για τις κινητοποιήσεις που εξαγγείλαμε να θυμίσω ότι ήταν ομόφωνη. Εχουμε επίσης το δεδομένο ότι η ΠΟΣΔΕΠ είναι το μοναδικό συνδικαλιστικό όργανο των πανεπιστημιακών που λειτουργεί δημοκρατικά και όλοι οι πανεπιστημιακοί έχουν τη δυνατότητα ανεξάρτητα από τις απόψεις τους να εκφραστούν μέσα σε αυτό και να επιβάλουν δημοκρατικά τις δικές τους αντιλήψεις ως κατεύθυνση και πολιτική του συνδικάτου. Ετσι λειτουργούμε και με αυτή την έννοια είμαστε το συνδικάτο των πανεπιστημιακών δασκάλων.
Αλλά στην παρούσα συγκυρία έχουμε ένα ευρύτερο κίνημα, το φοιτητικό κίνημα με το οποίο συμπορευόμαστε και είμαστε περήφανοι που πάμε μαζί σε αυτό το τον μεγάλο αγώνα και επίσης έχουμε και τις Συγκλίτους των πανεπιστημίων, που είναι τα ακαδημαϊκά όργανα με τα οποία εκφράζεται η πανεπιστημιακή κοινότητα. Εχουμε δηλαδή μία σύμπνοια και όχι μόνο τώρα, αλλά όλο τον τελευταίο καιρό. Tους νόμους της απαξίωσης, όπως τους λέμε που ψήφισε η κυβέρνηση, έπειδή έχει την πλειοψηφία στη βουλή, τα πανεπιστήμια αρνούνται να εφαρμόσουν. Εχουμε δηλαδή ένα συνολικό μέτωπο, ενάντια σε αυτή την αντιμεταρρύθμιση, της κυβέρνησης την οποία θέλουμε να αποτρέψουμε. Αυτή είναι η κατάσταση και ελπίζουμε ότι θα το πετύχουμε.