Εκατοντάδες αποχαιρέτησαν το περασμένο Σάββατο στα Χανιά τον αγωνιστή Κώστα Νικηφοράκη. Διευθυντής της α` παθολογικής κλινικής του νοσοκομείου Χανίων, πρόεδρος της ένωσης γιατρών Ε.Σ.Υ. , πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου από το 1998 ως το 2006, υποψήφιος Δήμαρχος το 1994, έχασε τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 56 ετών. 

Πέρα από τις όποιες επί μέρους διαφωνίες μας ο Κωστής ήταν ένας από μας. Ένας από εκείνους τους αγωνιστές που από την πρώτη νεότητά τους έταξαν τον εαυτό τους στη δημιουργία μιας άλλης αριστεράς. Ξεκίνησε τη δράση του στη δεκαετία του 70 μέσα από τις γραμμές της μαοϊκής αριστεράς και στη συνέχεια ήταν ένας από τους πολλούς ανένταχτους αγωνιστές της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Πρωταγωνίστησε στους αγώνες για τη δημόσια υγεία, στο κίνημα κατά των αμερικάνικων βάσεων, ενεργός συμπαραστάτης των μεταναστών που τόσες φορές ξεβράζονται στις ακτές των Χανίων, μαχητικός συνδικαλιστής, έγινε ευρύτερα γνωστός από την σύλληψη του από την τουρκική χούντα όταν με συναγωνιστές του είχαν συμπαρασταθεί σε Τούρκους αγωνιστές μέσα στα δικαστήρια στην Κωνσταντινούπολη.

Πάντα σεμνός και ανιδιοτελής προσέφερε τις ιατρικές του γνώσεις στους τοξικομανείς και στους άπορους στα συσσίτια στη Σπλάτζια στην παλιά πόλη. Ο Κωστής ήταν αγαπητός σε όλους. Θα τον θυμόμαστε καλοσυνάτο στις εξορμήσεις  μας στο νοσοκομείο να αγοράζει την Eργατική Aλληλεγγύη και να μας καλεί να μας κεράσει ένα ποτηράκι. Τα μέλη του Σ.Ε.Κ. αναστείλαμε τις εξορμήσεις που είχαμε προγραμματίσει για  το Σάββατο το πρωί για να παραστούμε στην κηδεία σου.

Καλό ταξίδι σύντροφε.

Σεραφείμ Ρίζος