Πριν μερικές μέρες, Kούρδοι στρατιώτες που υπηρετούν στον ιρακινό στρατό λιποτάκτησαν όταν έμαθαν ότι θα τους στείλουν στην Βαγδάτη, στα πλαίσια της «κλιμάκωσης» που έχει αναγγείλει ο Μπους.
Πολλοί από αυτούς τους στρατιώτες, οι οποίοι προέρχονται από ορεινές περιοχές και όχι από τα αστικά κέντρα, δεν μιλάνε αραβικά και δε θέλουν να πάρουν μέρος σε ένα εθνο-θρησκευτικό πόλεμο. Αλλοι δήλωσαν ότι κατατάχτηκαν στο στρατό για να υπερασπίσουν την πατρίδα τους και ότι δεν θέλουν να συνεργαστούν με τη κατοχή. Ενας λιποτάκτης είπε: «Πήγα στο στρατό για να είμαι στη πατρίδα μου ανάμεσα στους ανθρώπους μου. Δεν θέλω να πολεμήσω για άλλους με τους οποίους δεν έχω καμιά σχέση.»
Οι στρατηγοί του ιρακινού στρατού δε θεωρούν αξιόπιστες πολλές από τις κουρδικές μονάδες που προέρχονται από το Κιρκούκ, μια πόλη με πετρέλαια και όπου τα αραβικά είναι διαδεδομένα. Ενας αμερικάνος συνταγματάρχης, «σύμβουλος» του κουρδικού τάγματος, είπε σε μια εφημερίδα: «H κοινή γνώμη εδώ είναι απολύτως ενάντια στην αποστολή, επειδή υπάρχει μεγάλος φόβος ότι η εθνοτική ένταση στην Βαγδάτη θα μεταφερθεί κι εδώ.» Η ένταση ανάμεσα στους Κούρδους και τους Αραβες για το μέλλον του Κιρκούκ κινδυνεύει να πυροδοτήσει έναν εμφύλιο πόλεμο.
Ο αμερικάνος συνταγματάρχης ομολόγησε ότι περιμένει μόνο μερικές εκατοντάδες από τους 1.600 άνδρες του τάγματος να παρουσιαστούν για την συγκεκριμένη αποστολή. Η δυσαρέσκεια στο ιρακινό Κουρδιστάν εντείνεται τη στιγμή που ο τουρκικός στρατός ετοιμάζεται για μια «περιορισμένη διείσδυση» στην περιοχή για να επιτεθεί σε βάσεις του ΡΚΚ. Την περασμένη βδομάδα τουρκικά αεροπλάνα βομβάρδισαν βάσεις των ανταρτών στα σύνορα Ιράκ-Τουρκίας.
Την ίδια στιγμή, η κατοχή φέρνει κάθε μέρα που περνάει νέα, ακόμα πιο φρικαλέα εγκλήματα. Πριν δυο βδομάδες, ο Μπους ανακοίνωσε από ραδιοφώνου μια «μεγάλη νίκη» ενάντια στην «Αλ-Κάιντα» στο Ιράκ, και μάλιστα από τον ιρακινό στρατό. Σε μια μάχη στα περίχωρα της Νατζάφ, στο νότο, σκοτώθηκαν περισσότεροι από 200 «τρομοκράτες» που υποτίθεται ότι σχεδίαζαν να επιτεθούν στη πόλη της μέρα της Ασούρα, μιας μεγάλης θρησκευτικής γιορτής των σιϊτών μουσουλμάνων.
Ολες οι πληροφορίες δείχνουν ότι τελικά αυτή η νίκη ήταν μια σφαγή εν ψυχρώ. Οπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Πάτρικ Κόκμπερν, της βρετανικής εφημερίδας Ιντιπέντεντ «Αρχίζει να διαμορφώνεται μια πιο ξεκάθαρη εικόνα: επρόκειτο για μια σύγκρουση ανάμεσα σε μια φυλή ιρακινών σιιτών που ταξίδευε για προσκύνημα στη Νατζάφ, και ένα φυλάκιο του ιρακινού στρατού. Η ανάμιξη του Αχμέντ αλ Χασάνι (γνωστού και ως Αμπου Καμάρ) που κήρυτε ότι ήταν ο αναμενόμενος Μάχντι, ή Μεσίας, ήταν απ’ ότι φαίνεται τυχαία.»
Η φυλή Χαβατίμ με επικεφαλής τους προκρίτους της ταξίδευε νύχτα και ήταν οπλισμένη, όπως οι πάντες πια στο Ιράκ. Ενα μίλι έξω από τη Νατζάφ, στην περιοχή Ζάργκα, έπεσαν στο μπλόκο του στρατού, που πυροβόλησε τον επικεφαλής της, ένα γέροντα με τη σύζυγό του. Αρχισε η ανταλλαγή πυροβολισμών, η σύγκρουση γενικεύτηκε και οι περικυκλωμένοι στρατιώτες κάλεσαν σε ενίσχυση την αμερικάνικη αεροπορία.
Τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα έριξαν προκηρύξεις που έγραφαν «τρομοκράτες παραδοθείτε». Τα μέλη της φυλής και άλλων γειτονικών που έτρεξαν να μεσολαβήσουν, στριμώχτηκαν στους οπωρώνες της περιοχής, και δέχτηκαν ένα καταιγιστικό βομβαρδισμό. Το αποτέλεσμα ήταν 263 νεκροί και 230 τραυματίες, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν οι ιρακινές αρχές της περιοχής.
Δεν είχαν περάσει καν μερικές ώρες, και οι υπουργοί της ιρακινής κυβέρνησης όπως και αμερικάνικες «πηγές» άρχισαν να μιλάνε για την Αλ Κάϊντα! Λεπτομέρεια: η θρησκευτική αίρεση που υποτίθεται ετοίμαζε λουτρό αίματος στην Νατζάφ, δεν μπορεί να έχει καμιά σχέση με την Αλ Κάιντα: είναι σιιτική. Αλλά η προσπάθεια να καλυφτούν τα ίχνη του εγκλήματος θα ρίξει ακόμα περισσότερο λάδι στη φωτιά των συγκρούσεων ανάμεσα σε σιιτικές και σουνιτικές ομάδες στο Ιράκ.
Οσο συνεχίζεται η κατοχή τόσο τέτοια εγκλήματα θα πολλαπλασιάζονται και θα έρχεται πιο κοντά ο κίνδυνος για μια γενικευμένη εμφύλια σύρραξη. Γι’ αυτό πρέπει να απαιτήσουμε να σταματήσει εδώ και τώρα η κατοχή.