Όλες οι τελευταίες κωμικοτραγικές, προεκλογικές, αναγγελίες του ΥΠ.ΠΟΛ., περί Εθνικών Κέντρων, Ακαδημίες κλπ., μας αναγκάζει, δυστυχώς, να ξαναθυμηθούμε ένα κείμενο γραμμένο πριν από χρόνια. Γραμμένο για άλλες εποχές και για άλλες Κυβερνήσεις. Όπου αποδεικνύεται του λόγου το αληθές: Απο το 1994 που ο τότε πολυμήχανος κ.Μικρούτσικος άλωσε το ΥΠ.ΠΟΛ. και ιδιωτικοποίησε πλέον όλα τα Πνευματικά μας Ιδρύματα, παρ'όλες τις αντιδράσεις όλων των ανεξάρτητων φορέων, το έγκλημα συνετελέσθη.
Όποιος κι αν κυβερνάει αυτό τον τόπο, το ΥΠ.ΠΟΛ., πολλά χρόνια τώρα, ουσιαστικά, διοικείται από το Δ.Ο.Λ.- Μέγαρο Μουσικής. Με αποτέλεσμα, συνέχεια, άλλοτε να γελάμε κι άλλοτε να κλαίμε με αυτό το αλαλούμ των Υπουργικών ανακοινώσεων, όλων των Κυβερνήσεων. Όπως και της σημερινής. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ....
...που βρίσκεται στα χέρια των ολίγων, για ολίγους... φοβόμαστε ότι φταίει για όλα..Ακόμη και για την αργοπορία ή και την οριστική ματαίωση της Ίδρυσης του Εθνικού Συμβουλίου Πολιτισμού. Σε μια αντιπροσωπευτική συνάντηση ανθρώπων του Πολιτισμού που έγινε πρόσφατα στο Θέατρο ΑΛΦΑ, το συμπέρασμα ήταν αυτό: Η πανταχού παρούσα "παρέα" έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη. Και την ακολουθεί η "συμβιβαστική" πολιτική του ΥΠ.ΠΟ.-
Στη μεγάλη συζήτηση που έγινε, οι διαπιστώσεις ήταν ομόφωνες: Πολιτισμός σημαίνει δημιουργία: από όλους για όλους.. Συμμετοχή όλων: στις διαδικασίες παραγωγής του... Ισες ευκαιρίες για όλους: στην απόλαυσή του.. Τρόπος ζωής: για μας και τα παιδιά μας..
Δυστυχώς όμως οι περισσότερες Κυβερνήσεις μας, τον Πολιτισμό τον θεωρούσαν και τον θεωρούν φυσικά ακόμη σαν...επιδόρπιο..Για να εκτονωθούν κάποιοι "λαπάδες", να χωνέψουν κάποιοι χορτασμένοι και να εντυπωσιασθούν κάποιοι ξένοι τουρίστες.. Aυτή ακριβώς είναι η φιλοσοφία του πολιτισμού της "παρέας"..
Στην πατρίδα μας το ΥΠ.ΠΟ., θεωρείται, φαίνεται, πολύ εύκολο Υπουργείο γι’αυτό και το αναθέτουν, πολύ εύκολα, σε πολιτικούς που το αποδέχονται και αυτοί... πολύ εύκολα....Ισως γιατί, στην πατρίδα μας, όλοι οι Υπουργοί, χρόνια τώρα, ξέρουν πολύ καλά ότι το μεγάλο προσόν για έναν Υπουργό δεν είναι η πλήρης γνώση του αντικειμένου του αλλά η πιστή διαχείριση των άνωθεν εντολών.
Και αν μεν αυτές οι άνωθεν εντολές, προυποθέτουν την εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου, εθνικού, πολιτιστικού, προγράμματος, καλώς. Αν όμως πρόκειται για "έξωθεν" εντολές που αντιπροσωπεύουν την ιδιόρρυθμη ή την ξενόφερτη πολιτιστική άποψη κάποιας μεγάλης παρέας ή κάποιων γνωστών, πολυεθνικών, κυκλωμάτων, τότε τι γίνεται;
Γίνεται, συνειδητά, ένας Υπουργός-μαϊμού..Και δεν διστάζει να φέρει και τα.... ΜΑΤ ακόμη ( αυτό το μοναδικό και ανεπανάληπτο, ελπίζουμε, σε όλο τον κόσμο, έγινε, εδώ, το Δεκέμβρη του 1989...) επειδή ο τότε ΥΠ.ΠΟ....φοβήθηκε 30 διαμαρτυρόμενους μαθητές της Κρατικής Σχολής Χορού που είχαν παραταχθεί στην είσοδο του Υπουργείου!!!!
Η περίπτωση της Μελίνας, επιβεβαιώνει τον κανόνα. Μίλησε για πολλά, πραγματοποίησε λίγα και, σχεδόν, εξοντώθηκε πια όταν, για να επιβιώσει, συμβιβάστηκε κι άρχισε να γίνεται κι αυτή ΥΠ.ΠΟ-μαϊμού.. Και έφυγε από τη ζωή, θύμα κι αυτή του πολιτισμού της «παρέας»..
Και αυτός ο πολιτισμός της "παρέας", έγινε πια "θεσμός": Και ονομάζεται Δ.Ο.Λ και Μέγαρο Μουσικής. Τα πάντα κάτω από τη μεγάλη ομπρέλα του... Ο Παρθενώνας του Παρελθόντος και το Μέγαρο του Παρόντος και του Μέλλοντος... Όλα τα άλλα, κατώτερα: Κρατικά Θέατρα, Όπερες, Ορχήστρες, ΔΗΠΕΘΕ, Λυρικές, Πολιτιστικές Πρωτεύουσες,.. όλα ...δεύτερης κατηγορίας....!! Για τα "αποφάγια" της παρέας.. Με ειδικό νόμο που καθιστά ανεξέλεγκτους φεουδάρχες όλους τους εκάστοτε ΥΠ.ΠΟ και όλους τους εκάστοτε καλλιτεχνικούς διευθυντές της "παρέας", όλων των κρατικών και δημοτικών θεάτρων.
Με διορισμούς σε όλες τις επιτροπές και σε όλα τα συμβούλια, ανθρώπων της "παρέας", για να εφαρμόσουν τις εντολές της "παρέας"..Επιχορηγήσεις, επιδοτήσεις, προσλήψεις, βραβεύσεις, υποτροφίες και αποστολές σε μέλη ή φίλους των...μελών της "παρέας"..
Σήριαλ, εκπομπές, σενάρια, παραγωγές, ερμηνείες, σκηνοθεσίες, Επιδαύρια, Φεστιβάλ, από τους ίδιους, για τους ίδιους, με τους ίδιους. Με επιδοτήσεις πολλών εκατομμυρίων για παραγωγές πολλών..."φιάσκων"...
Υμνοι, συνεντεύξεις, αφιερώματα, καπηλείες, τυμβωρυχίες για να κατασκευασθούν και να "καταξιωθούν" οι εκλεκτοί της "παρέας"... Και "ομερτά", νόμος της σιωπής, για τους εκτός της "παρέας"...η πίκρα μας είναι αφόρητη όταν συλλογιζόμαστε πόσες σημαντικές φωνές χάνονται ή συμβιβάζονται, θύματα αυτής της "παρέας". Κάθε χρόνο και χειρότερα. Και φέτος,χειρότερα από κάθε άλλη φορά. Με τη βούλα της εξουσίας και τα λιβανωτά των χρυσοπληρωμένων κοντυλοφόρων....αλλά και η χαρά μας είναι απροσμέτρητη όταν, μελετώντας την Ιστορία, διαπιστώνουμε ότι αυτός ο κάλπικος πολιτισμός αυτής της παντοδύναμης «παρέας», κρατάει όσο και το φθαρτό σώμα της... Και, μένει, στους αιώνες των αιώνων, μόνον ο γνήσιος Πολιτισμός της Ψυχής και της Αλήθειας του Ελεύθερου Ανθρώπου.-
ΣTEΦANOΣ ΛHNAIOΣ
Από το βιβλίο του Η ΑΛΥΣΙΔΑ
Εκδόσεις ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ-2003