Η μάχη των σιδηροδρομικών στη Γαλλία προχωράει και γίνεται η καρδιά της σύγκρουσης με τις μεταρρυθμίσεις του Μακρόν. Οι σιδηροδρομικοί, ένας από τους πιο οργανωμένους κλάδους της εργατικής τάξης στη Γαλλία, κάνουν δύο απεργίες σε κάθε πέντε μέρες δουλειάς για να μπλοκάρουν τη “μεταρρύθμιση” του σιδηροδρομικού δικτύου. 

Η διοίκηση της εταιρείας στα πλαίσια της προπαγάνδας λέει πως μόνο το 43% συμμετέχει στην απεργία, αλλά όταν ρωτάται πώς γίνεται να έχουν μπλοκαριστεί όλα τα τρένα από το 43% των απεργών, λέει πως οφείλεται στη μεγάλη συμμετοχή (σχεδόν 80%) των μηχανοδηγών. Στην πραγματικότητα τα τρένα κινήθηκαν στους ρυθμούς που έχει επιβάλει το απεργιακό κίνημα, ένα στα πέντε για τις μεγάλες αποστάσεις και μεγάλες ταχύτητες, και ένα στα τρία τοπικά. 

“Παράξενη κατάσταση”, δηλώνει ένας απεργός, “μας λένε ότι είμαστε τεμπέληδες, αλλά όταν βγαίνουμε σε απεργία δεν κινείται τίποτα”. Η διοίκηση λέει πως η απεργία έχει ήδη κοστίσει 100 εκατομμύρια ευρώ, αλλά υποστηρίζει πως η σύγκρουση με τους απεργούς είναι μονόδρομος γιατί αν δεν περάσουν οι μεταρρυθμίσεις δεν θα επιβιώσει η επιχείρηση. Στην πραγματικότητα, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, η “μεταρρύθμιση” είναι διάλυση, όχι μόνο μέσω επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα, αλλά μέσω της κατάργησης όλων των τμημάτων που δεν είναι κερδοφόρα. Το σχέδιο είναι να μείνει ένας σιδηρόδρομος μικρός και κερδοφόρος που θα χαριστεί στους ιδιώτες.

Ο Μακρόν ξέρει πως οι σιδηροδρομικοί είναι ο αντίπαλος από τον οποίο θα κριθεί το μέλλον του. Λέει ότι δεν κάνει βήμα πίσω, κάνει επίδειξη σκληρότητας και ότι θα καταφέρει αυτό που δεν κατάφεραν όλοι οι προκάτοχοί του στην προεδρία της Γαλλίας, να τσακίσουν τον οργανωμένο συνδικαλισμό. Ετοιμάζει μια τηλεοπτική συνέντευξη αυτή τη βδομάδα για να γενικεύσει την αντίδραση απέναντι σε όσους αγωνίζονται. Προς το παρόν το αποτέλεσμα αυτής της στάσης είναι το ανάποδο. Σε διάφορα σημεία, οι τοπικές συνελεύσεις αποφασίζουν να ξεπεράσουν τα όρια της απεργίας που έχουν κηρύξει τα μεγαλύτερα συνδικάτα. Κάποιοι σταθμοί του Παρισιού έχουν πάρει απόφαση να βγουν σε απεργία διαρκείας χωρίς διαλείμματα από τις 13 Απρίλη.

Ακόμη και οι δημοσιογράφοι που υποστηρίζουν την κυβέρνηση είναι αναγκασμένοι να παραδέχονται ότι το κλίμα στους δρόμους των μεγάλων πόλεων είναι υπέρ των σιδηροδρομικών. Αυτή τη βδομάδα η συμπαράσταση στην απεργία εκφράστηκε και αριθμητικά: ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο ευρώ το ταμείο στήριξης που είχε ανοίξει μέσω ίντερνετ το κίνημα συμπαράστασης στην απεργία για να ενισχυθεί το απεργιακό ταμείο των σιδηροδρομικών. Πάνω από 15 χιλιάδες άνθρωποι ήδη έχουν συνδεθεί με την πλατφόρμα για να δώσουν έστω και ένα ευρώ υπέρ των απεργών. Η κίνηση ξεκίνησε σαν μια “πρωτοβουλία προσωπικοτήτων”. “Όταν ήμουν νέος”, λέει ο κοινωνιολόγος Ζαν-Μαρκ Σαλμόν, “μαζεύαμε χρήματα για τους απεργούς με κουτιά στις γωνίες των δρόμων. Τώρα απλώς σκέφτηκα να επαναφέρουμε αυτή τη δράση μέσω ίντερνετ”.

Το δεύτερο μεγάλο μέτωπο που έχει ανοίξει με τον Μακρόν είναι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες. Οι μάχες των φοιτητών επίσης έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί και λόγω της επίδειξης πυγμής που επιχειρεί ο Μακρόν. Οι πρώτες καταλήψεις που ξεκίνησαν, τόσο απέναντι στο νέο νόμο (Βιντάλ) για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, αλλά και σαν συμπαράσταση στους εργατικούς αγώνες κόντρα στο Μακρόν, βρέθηκαν ξαφνικά κάτω από την ασφυκτική πίεση και τις προκλήσεις πρυτάνεων, κοσμητόρων, φασιστών και αστυνομίας.

Οι επιθέσεις φασιστικών συμμοριών σε συνελεύσεις και κατειλημμένα κτίρια οδήγησαν σε μεγάλες διαδηλώσεις και μαζικότερες συνελεύσεις. Στη Νέα Σορβόνη αυτή τη βδομάδα, μια συνέλευση με συμμετοχή δύο χιλιάδων αποφάσισε συμμετοχή στο κίνημα των καταλήψεων. 

Τώρα αναλαμβάνει δράση ακόμη περισσότερο η αστυνομία. Στη Ναντέρ έγινε εισβολή των CRS, των γαλλικών ΜΑΤ, που έσπασαν συνέλευση ξυλοκοπώντας τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, με δεκάδες συλλήψεις και τραυματίες στα νοσοκομεία. Στη Ναντέρ είχε προηγουμένως οργανωθεί συνάντηση αντιπροσώπων από 35 πανεπιστήμια που συμφώνησαν να συντονίσουν τις κινητοποιήσεις τους. Σε καταλήψεις ή αποχές βρίσκονται δεκάδες πανεπιστήμια στο Παρίσι, τη Νάντ, την Γκρενόμπλ, την Τουλούζη, το Μονπελιέ και άλλα σημεία. Στη λογική της “πυγμής” εντάσσεται και η διάλυση των οδοφραγμάτων που βρίσκονταν στημένα ενάντια στο νέο αερδρόμιο στη νοτρ-Νταμ ντε Λαντ. Ο Μακρόν έστειλε 2000 αστυνομικούς και θωρακισμένα οχήματα για να τρομοκρατήσει τους αγωνιστές.

Κέντρο οργάνωσης

50 χρόνια μετά το Μάη του ‘68 το φοιτητικό κίνημα προκαλεί πανικό στην γαλλική κυβέρνηση, ακριβώς γιατί φαίνονται οι δυνατότητες να ξαναμετατραπεί σε κέντρο οργάνωσης και συντονισμού για τους κλάδους που βγαίνουν σε απεργία. Ο Μακρόν χρησιμοποιεί τους φοιτητές για να δείξει ότι η βία που είναι διατεθειμένος να εξαπολύσει δεν σταματάει μπροστά σε τίποτα. 

“Δεν θα υποχωρήσουμε απέναντι στο Μακρόν που θέλει να κλείσει τις πόρτες των πανεπιστημίων στην εργατική τάξη. Και επίσης θέλουμε να δείξουμε την υποστήριξή μας σε αυτούς που απεργούν”. 

Το Σάββατο 14 Απρίλη είναι μέρα συνελεύσεων και τοπικών διαδηλώσεων για τους σιδηροδρομικούς, και η 19 του Απρίλη είναι η μεγάλη μέρα που θα κορυφωθούν οι διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Οι σιδηροδρομικοί καλούν όλους τους άλλους κλάδους να βγουν σε απεργία και να διαδηλώσουν όλοι μαζί. 

Ήδη, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα έχουν βγει σε απεργία που επίσης πονάει πολύ τον Μακρόν. Η συμμετοχή είναι σχεδόν απόλυτη, τα σκουπίδια στο Παρίσι έχουν αρχίσει να συσσωρεύονται και γίνεται όλο και πιο αισθητή και σε άλλες πόλεις. Τη Δευτέρα οι απεργοί έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση με διαδήλωση μπροστά στη βουλή. Παράλληλα συνεχίζονται οι απεργίες στην Air France. Τα συνδικάτα έχουν κηρύξει εφτά μέρες απεργία τον τελευταίο ενάμισυ μήνα και η επιχείρηση λέει πως “οι απώλειες εκτιμώνται σε 170 εκατομμύρια ευρώ”. Συμμετέχουν έντεκα συνδικάτα διάφορων κλάδων της εταιρείας και απαιτούν αυξήσεις τουλάχιστον 6%. Αυτό που ακολουθεί είναι συμμετοχή στις 19 Απρίλη μαζί με όλους τους εργαζόμενους, αλλά και δύο διήμερα απεργιών στις 17-18 Απρίλη, και 23 - 24 Απρίλη.

Ο Μακρόν θέλει να ηττηθούν οι σιδηροδρομικοί για να δημιουργηθεί παράδειγμα, να πάρουν το μήνυμα οι καπιταλιστές ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων. Αλλά κυρίως να πάρουν το μήνυμα οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες ότι ο δρόμος του αγώνα είναι κλειστός. Η επιτυχία της απεργίας και το άπλωμά της από τα Πανεπιστήμια μέχρι τα αεροδρόμια δείχνει στην αντίθετη κατεύθυνση. Και γι’αυτό η νίκη των αγώνων στη Γαλλία θα είναι νίκη για την εργατική τάξη σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Γενική συνέλευση σιδηροδρομικών απεργών στο σταθμό Παρί Νόρ

Λιλ, σιδηροδρομικοί περιφρουρούν την απεργία των εργαζομένων στα Καρφούρ

Δευτέρα 9 Απρίλη: 2000 φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι αποφασίζουν κατάληψη και απεργία στη Σορβόννη