Μετά τις περικοπές μισθών και επιδομάτων, το τσεκούρι στις δαπάνες για την Παιδεία, την Υγεία και την κοινωνική ασφάλιση, τη νέα φορολογική επιδρομή σε βάρος των φτωχών, όλα στα πλαίσια του Προγράμματος Σταθερότητας, η κυβέρνηση ετοιμάζεται για νέες σκληρές επιθέσεις στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Πρόκληση
Η προσφυγή της στον μηχανισμό «στήριξης» ΔΝΤ-ΕΕ είναι μία ακόμα πρόκληση σε βάρος των εργατών και της νεολαίας. Νέα μείωση μισθών, απολύσεις στο δημόσιο, νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο που μειώνει συντάξεις και αυξάνει τα όρια ηλικίας, επέκταση των μέτρων λιτότητας και στον ιδιωτικό τομέα, αύξηση του ορίου απολύσεων, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων είναι μόνο μερικά από τα μέτρα που βρίσκονται στο τραπέζι των υπουργών και των αντιπροσώπων του ΔΝΤ και της ΕΕ που επισκέπτονται εκ νέου τη χώρα.
«Βιώνουμε τη μεγαλύτερη επίθεση στα δικαιώματά μας μετά τη μεταπολίτευση», αναφέρει η ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ για την απεργία, «Οι πολιτικές που ακολουθούνται οδηγούν τους εργαζόμενους και την κοινωνία στη φτώχεια, την εξαθλίωση, την ανασφάλεια, ενώ διατηρούν και αυξάνουν τα προνόμια των οικονομικά ισχυρών, των Τραπεζών και των επιχειρήσεων. Τα πακέτα των μέτρων διαδέχονται το ένα το άλλο και όλα ρίχνουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και την κοινωνία. Η εκτίμησή μας ότι τα μέτρα αυτά, εκτός από αντικοινωνικά και άδικα, είναι και αδιέξοδα για την οικονομία, γιατί οδηγούν σε ύφεση, επιβεβαιώνεται κάθε μέρα και περισσότερο.
Το κλείσιμο των επιχειρήσεων, οι απολύσεις, η αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας, η μείωση μισθών και συντάξεων, η παραπέρα απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, οι ιδιωτικοποιήσεις αλλά και η ακρίβεια, η μείωση του ΑΕΠ είναι το αποτέλεσμα αυτών των επιλογών. Η χώρα πλέον βρίσκεται προ των πυλών του ΔΝΤ με ότι αυτό συνεπάγεται για τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Στο όνομα της κρίσης, για την οποία δεν έχουν καμιά ευθύνη οι εργαζόμενοι, καταργούνται ιστορικές κατακτήσεις μας».
Η οργή για αυτές τις εξελίξεις είναι μεγάλη. Δεν είναι τυχαίο ότι η όλη διαδικασία της προσφυγής έχει εξελιχτεί σε θρίλερ. Οσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση να προετοιμάσει το έδαφος μήπως και γλυτώσει τις αντιδράσεις, το κλίμα ανάμεσα στους εργαζόμενους είναι για νέα απεργιακή ανταρσία. Η απεργία στις 22 Απρίλη είναι μια τέτοια αφετηρία και έχει όλες τις δυνατότητες να εξελιχθεί σε νέες πανεργατικές απεργίες και απεργίες διαρκείας.
Η επιτυχία της απεργίας και των απεργιακών συγκεντρώσεων την ίδια μέρα είναι κρίσιμη. Πρώτα απ´ όλα, για να ακουστεί δυνατά ότι, κόντρα στα μέτρα διάσωσης των τραπεζιτών και των βιομηχάνων, οι εργαζόμενοι έχουν τις δικές τους διεκδικήσεις: αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, προσλήψεις και απαγόρευση των απολύσεων, σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, δημόσια κοινωνική ασφάλιση, αύξηση της χρηματοδότησης της Παιδείας και της Υγείας, να φορολογηθούν οι τραπεζίτες και οι πλούσιοι, συνολικά να πληρώσουν τα σπασμένα της κρίσης αυτοί που τη δημιούργησαν. Επιπλέον, γιατί είναι πιο απαραίτητο από ποτέ οι απεργίες αυτή τη στιγμή να κλιμακωθούν και να μετατραπούν σε διαρκείας. Η επιτυχία της απεργίας στις 22 Απρίλη θα ανοίξει αυτή την προοπτική.
22 Απρίλη
Η απεργία της Πέμπτης 22 Απρίλη συγκεντρώνει τα βλέμματα όλων των εργαζόμενων που έχουν εξοργιστεί με όσα ετοιμάζει η κυβέρνηση με τις ευλογίες της ΕΕ και του ΔΝΤ για χάρη των τραπεζιτών και των βιομηχάνων. Δεν είναι μόνο οι εργαζόμενοι στο δημόσιο που απεργούν εκείνη την ημέρα και περιμένουν μια επιτυχημένη απεργία τόσο σε ποσοστά όσο και σε συμμετοχή στις συγκεντρώσεις. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα έχουν κι αυτοί στραμμένα τα μάτια τους σε αυτή την απεργία και την εξέλιξή της. Η μαζικότητα και η μαχητικότητά της θα δώσει έμπνευση σε όλους να κλιμακώσουν για την ανατροπή των μέτρων.
Επιτυχία της απεργίας σημαίνει ότι εκείνη την ημέρα δε θα λειτουργήσει τίποτα. Σημαίνει ότι τα σχολεία θα κλείσουν τις πύλες τους και εκπαιδευτικοί και μαθητές μαζί θα κατέβουν στην συγκέντρωση με το πανό του συλλόγου τους. Τα νοσοκομεία θα κατεβάσουν ρολά και γιατροί και εργαζόμενοι με τα σωματεία τους θα κατέβουν στη διαδήλωση. Οι δήμοι θα βάλουν λουκέτο και οι Σύλλογοι Εργαζόμενων θα οργανώσουν τη συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση. Τα υπουργεία, οι νομαρχίες, όλες οι δημόσιες υπηρεσίες θα είναι κλειστές και οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται στα συλλαλητήρια πίσω από τα πανό των Σωματείων και των Ομοσπονδιών τους.
Τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να μείνει στο αυθόρμητο. Χρειάζεται οργάνωση και οι αγωνιστές μέσα σε κάθε μεγάλο ή μικρό χώρο πρέπει να πρωταγωνιστήσουν για να γίνουν πράξη. Να οργανώσουν περιοδείες ενημέρωσης των συναδέλφων τους. Να οργανώσουν τις γενικές συνελεύσεις που καλεί το Σωματείο τους ή να πιέσουν για γενικές συνελεύσεις εκεί όπου η ηγεσία του Σωματείου δεν παίρνει την πρωτοβουλία. Να προτείνουν σε κάθε χώρο τη δημιουργία απεργιακής επιτροπής που θα οργανώσει την επιτυχία της απεργίας, τόσο μοιράζοντας παντού απεργιακό υλικό, όσο και την ημέρα της απεργίας οργανώνοντας απεργιακές φρουρές στο χώρο δουλειάς ανοίγοντας πανό και επιβλέποντας την συμμετοχή.
Σε κάποιους χώρους, η ύπαρξη απεργιακής επιτροπής έχει επιπλέον ρόλο. Σε ένα νοσοκομείο για παράδειγμα, το να είναι η απεργιακή επιτροπή που αποφασίζει για το προσωπικό ασφαλείας που είναι απαραίτητο για την ασφάλεια των ασθενών και όχι η διοίκηση του νοσοκομείου, μπορεί να κάνει τη διαφορά. Αυτά είναι κάποια απλά βήματα που έχουν μεγάλη σημασία για την επιτυχία του αγώνα.
Δυναμική
Κανένα χώρος δεν ξεκινάει από το μηδέν σε αυτό το επίπεδο. Στις απεργίες των προηγούμενων μηνών, στις πανεργατικές στις 24 Φλεβάρη και τις 11 Μάρτη, έγιναν δεκάδες τέτοιες προσπάθειες -για γενικές συνελεύσεις, απεργιακές επιτροπές, περιφρουρήσεις, ακόμα και απεργιακά ταμεία- ενεργοποιώντας ένα μεγάλο κομμάτι κόσμου που ήθελε να δώσει τη μάχη οργανωμένα. Αυτή η δυναμική που αναπτύχθηκε το προηγούμενο διάστημα, υπάρχει τώρα η δυνατότητα να πάει ένα βήμα παραπέρα, να απλωθεί παντού, να συντονιστεί από τα κάτω.
Αυτή είναι η εμπειρία είτε σωματείων είτε αγωνιστών σε πολλούς χώρους που κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση. «Η συμμετοχή στη συνέλευσή μας τη Δευτέρα 19 Απρίλη έδειξε ότι το κίνημα των νοσοκομειακών γιατρών δεν έχει ξεφουσκώσει, αντίθετα συνεχίζει δυναμικά», μας είπε ο Κώστας Καταραχιάς, ειδικευόμενος στο Αγία Σοφία και μέλος της 5μελούς επιτροπής των γιατρών, «Συζητήσαμε για την συνεχιζόμενη προσπάθεια του υπουργείου Υγείας να μειώσει τα προγράμματα των εφημεριών ώστε να ανταποκρίνονται στις μειωμένες φέτος πιστώσεις, ότι αυτή είναι μια παράνομη και επικίνδυνη για την ασφάλεια των ασθενών διαδικασία, την οποία θα χρειαστεί να κοντράρουμε τόσο με τις κινητοποιήσεις μας όσο και με ασφαλιστικά μέτρα εναντίον όποιου διευθυντή προσπαθήσει να την εφαρμόσει.
Αποφασίσαμε ότι συνεχίζουμε την επίσχεση εργασίας μέχρι να πληρωθούμε τουλάχιστον τις εφημερίες του Γενάρη και από εκεί και πέρα έγινε μεγάλη συζήτηση για την 48ωρη απεργία της ΟΕΝΓΕ στις 21 και 22 Απρίλη. Ολοι συμφωνούσαν ότι είναι μια κρίσιμη για τον κλάδο μάχη που πρέπει να αντιμετωπιστεί από τη μεριά μας με τον πιο οργανωμένο τρόπο για να πετύχει. Αποφασίσαμε να οργανώσουμε απεργιακή επιτροπή που θα την οργανώσει με τα εξής βήματα. Την Τετάρτη, πρώτη μέρα της απεργίας, που το νοσοκομείο θα βρίσκεται σε εφημερία, θα την περιφρουρήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα για να μπαίνουν μόνο τα πραγματικά επείγοντα περιστατικά, μειώνοντας τη σύσταση των ιατρείων και ενημερώνοντας τους γονείς για τον αγώνα μας.
Την Πέμπτη, που θα απεργεί και το υπόλοιπο προσωπικό και θα έχουμε την ευκαιρία να οργανώσουμε όλοι μαζί την απεργία, θα συγκεντρωθούμε 8.30πμ στην πύλη για να κλείσουμε τα τακτικά ιατρεία και μετά να κατέβουμε στη συγκέντρωση. Επίσης συζητήσαμε για την πρωτοβουλία που έχουμε πάρει σα 5μελή επιτροπή να καλέσουμε σε ανοιχτή σύσκεψη την Τρίτη 20 Απρίλη, στις 7μμ στο αμφιθέατρο του Αγία Σοφία, εκπροσώπους από τα γύρω νοσοκομεία, Αγλαϊα Κυριακού, Ιπποκράτειο, Ερυθρό αλλά και όποιο άλλο εργατικό χώρο της περιοχής για συντονισμό της δράσης μας με πρώτο βήμα να οργανώσουμε κοινό κατέβασμα των εργαζόμενων στην απεργιακή συγκέντρωση της Πέμπτης».
Κλιμάκωση
«Τη Δευτέρα 19 Απρίλη έγινε μάζεμα της απεργιακής επιτροπής όπως είχε αποφασιστεί στο ΔΣ του Συλλόγου μας. Συζητήσαμε για την οργάνωση της απεργίας την Πέμπτη, σε ποια σχολεία θα χρειαστεί να κάνουμε περιοδείες και ενημερώσεις», μας είπε ο Σεραφείμ Ρίζος από το Σύλλογο Δασκάλων Νομού Χανίων, «Μαζί με τις επιθέσεις στο ασφαλιστικό και τους μισθούς, για τους εκπαιδευτικούς υπάρχει πλέον σαν μέτωπο το άθλιο νομοσχέδιο της Διαμαντοπούλου, για το οποίο σα ΔΣ του Συλλόγου εισηγούμαστε η γενική συνέλευση που θα γίνει την επόμενη Δευτέρα 26 Απρίλη να αποφασίσει την απόρριψή του και όχι την τροποποίησή του. Επίσης σαν Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση είχαμε προτείνει να γίνει 48ωρη απεργία στις 21 και 22 Απρίλη, όμως η πρότασή μας μειοψήφησε. Στη γενική συνέλευση θα χρειαστεί να αποφασίσουμε την κλιμάκωση των απεργιών».
«Το μάζεμα της επιτροπής αγώνα που έχει δημιουργηθεί με απόφαση της γενικής μας συνέλευσης, έβγαλε ένα σχεδιασμό για την οργάνωση της 48ωρης απεργίας στις 21 και 22 Απρίλη», μας είπε ο Γιάννης Κούτρας, ειδικευόμενος στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, «Την Τρίτη 20 Απρίλη προχωράμε σε περιοδεία στο νοσοκομείο για ενημέρωση και την Πέμπτη 22/4 θα συγκεντρωθούμε στην πύλη του νοσοκομείου για απεργιακή φρουρά πριν κατέβουμε στη συγκέντρωση».
Η απεργία στις 22 Απρίλη γίνεται υπόθεση όλων των εργαζόμενων που πλήττονται από την προσπάθεια των αφεντικών να φορτώσουν την κρίση στις δικές τους πλάτες. Η μάχη ενάντια στις απολύσεις, που η κυβέρνηση θέλει να διευρύνει σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα αντί να τις απαγορεύσει παντού, είναι κεντρική. Το Σάββατο 17 Απρίλη η Επιτροπή Συνδικαλιστών και Συνδικάτων οργάνωσε μαζικές παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από τα καταστήματα ΑΛΕΞ ΠΑΚ στη Παλλήνη, το Περιστέρι και αλλού, ενάντια στην απόλυση της συνδικαλίστριας Δέσποινας Σόγκα. «Δεκάδες αγωνιστές από την Επιτροπή και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκεντρωθήκαμε στην είσοδο του καταστήματος, μοιράσαμε ανακοινώσεις για την απόλυση και την απεργία στις 22 Απρίλη, φωνάξαμε με την ντουντούκα ενάντια στις απολύσεις», μας είπε ο Μιχάλης Βερβέρης για την κινητοποίηση στο Περιστέρι, «Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη, συνδικαλίστρια που είχε απολυθεί τον περασμένο Αύγουστο και μετά επαναπροσλήφθηκε βγήκε έξω να συζητήσει μαζί μας, φοιτητής που μας είδε και ήταν απολυμένος από το ΑΛΕΞ ΠΑΚ έμεινε μαζί μας στην κινητοποίηση, ο κόσμος που επισκεπτόταν το κατάστημα υπέγραφε στο κείμενό μας κατά της απόλυσης».