Όπως δήλωσε ο Γιώργος Ρωμανιάς, επιστημονικός συνεργάτης της ΓΣΕΕ, την περασμένη Παρασκευή σε πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ «με το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο για να μπορέσει κάποιος εργαζόμενος να πάρει σύνταξη στο 70% του μισθού θα πρέπει να δουλέψει 50 χρόνια»! Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση σκοπεύει να θεσπίσει από το 2018 μία βασική σύνταξη γύρω στα 360 ευρώ και μία αναλογική σύνταξη η οποία θα υπολογίζεται με πολύ χαμηλότερους συντελεστές, σε σχέση με ό,τι ισχύει σήμερα. Οι συντελεστές αναπλήρωσης θα κυμαίνονται από 1% -για τα πρώτα 15 έτη ασφάλισης- έως 1,7% για όσους συμπληρώνουν 40 χρόνια εργασίας.
«Καταδικάζουμε»
Σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε την περασμένη Παρασκευή επιστολή στον υπουργό Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο, με την οποία ζητεί την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 και την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών - γυναικών στο Δημόσιο.
Η ΓΣΕΕ απάντησε σε αυτά τα σχέδια: «Αν αυτές οι προτάσεις-σκέψεις και διαρροές του υπουργού Εργασίας συγκεκριμενοποιηθούν και προωθηθούν ως νομοσχέδιο στη Βουλή θα ανατρέψουν τον ίδιο τον χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, γι´ αυτό θα αντιμετωπιστούν με δυναμικές απεργιακές κινητοποιήσεις. Καταδικάζουμε και απορρίπτουμε κατηγορηματικά αυτές τις ακραίες απαιτήσεις των νεοφιλελεύθερων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ, οι οποίες οδηγούν στην γκιλοτίνα των δραματικών περικοπών τα ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων».
Όμως οι αντιδράσεις για την ώρα είναι μόνο φραστικές. Η ίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει πολύ πικρή εμπειρία από το τί σημαίνει επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα. Το ασφαλιστικό το 2001, πυροδότησε ένα απεργιακό ξέσπασμα που οδήγησε στην παραίτηση του Γιαννίτση. Ο απεργιακός «σεισμός» τον Απρίλη του 2001 οργανώθηκε μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες και έβγαλε στο δρόμο ένα πρωτοφανές (μέχρι τότε) μαζικό κίνημα.
Τα ίδια προβλήματα αντιμετώπισε και ο Καραμανλής. Η επίθεση της κυβέρνησης Καραμανλή στο ασφαλιστικό με το νομοσχέδιο του Μαγγίνα αρχικά πυροδότησε ένα απεργιακό κίνημα που κράτησε σχεδόν τρεις μήνες. Το φθινόπωρο του 2007 ξέσπασε ένα κύμα αγώνων με πρώτους τους εργαζόμενους στο χώρο των ΜΜΕ που ταρακούνησε συθέμελα την κυβέρνηση. Η παραίτηση Μαγγίνα και ο νόμος που κατέβασε η Πετραλιά συνάντησε ακόμα μεγαλύτερες απεργίες. Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ, των Δήμων, της Τράπεζας της Ελλάδος απάντησαν με επαναλαμβανόμενες απεργίες και καταλήψεις. Αυτές οι απεργίες πήραν πρωτοφανείς διαστάσεις. Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα πήραν τα σκουπίδια από τις χωματερές και τα πέταξαν στην είσοδο του Υπουργείου Εργασίας, ενώ η απεργία στην Τράπεζα της Ελλάδος παρέλυσε το χρηματιστήριο.
Λίγους μήνες αργότερα εκείνη την πρωτοφανή έκρηξη διαδέχθηκε η έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008 που ανάγκασε την κυβέρνηση Καραμανλή να τα παρατήσει.
Τώρα μετά από το τεράστιο κίνημα των πανεργατικών του Φλεβάρη -Μάρτη που ανάγκασε τη ΓΣΕΕ να καλέσει τρεις πανεργατικές σε διάστημα ενός μήνα, το απεργιακό κίνημα συνεχίζεται κόντρα στις επιθέσεις του προγράμματος σταθερότητας. Το νέο κίνημα θα «υποδεχτεί» το ΔΝΤ ξαναπιάνοντας το νήμα που παρέλυσε την προηγούμενη κυβέρνηση.
Κόψτε τα κέρδη όχι τους μισθούς
Οι αποδοχές των εργαζόμενων και στον ιδιωτικό τομέα έχουν μπει στο στόχαστρο του ΔΝΤ. Ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Στρος Καν αλλά και ο επίτροπος Ολι Ρεν, προτείνουν την επιβολή περικοπών μέχρι και 10% και περαιτέρω ψαλίδισμα των δώρων σε μισθωτούς αλλά και συνταξιούχους. Αυτό σημαίνει ότι στην ουσία πιέζουν για κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τις οποίες θα αντικαταστήσουν ατομικές ή τοπικές συμβάσεις, ενώ ταυτόχρονα πιέζουν για περαιτέρω ενίσχυση των ευέλικτων μορφών εργασίας καθώς και για την απελευθέρωση των απολύσεων με κατάργηση του πλαφόν του 2%.
Στο νομοσχέδιο που κατέθεσε το Υπ. Οικονομικών στις 4 Μάρτη με το οποίο περικόπηκαν μέσα σε μία νύχτα δώρα και επιδόματα στους εργαζόμενους του δημοσίου, προστέθηκε άρθρο το οποίο αναφέρει ρητά ότι οι περικοπές «κατισχύουν κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης ή ρήτρας ή όρου συλλογικής σύμβασης εργασίας, διαιτητικής απόφασης ή ατομικής συμβάσεως εργασίας ή συμφωνίας» . Με βάση αυτή τη διάταξη έγινε περικοπή στο 30% του Δώρου του Πάσχα σε όλους τους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ και στη συνέχεια περικοπή στο 7% του μισθού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat ο πληθωρισμός το Μάρτιο έφτασε στο 3,9% από 2,9% τον προηγούμενο μήνα ενώ σύμφωνα με Εκθεση του Σώματος Επιθεωρήσεων Εργασίας για το 2009, η οικονομική κρίση διέγραψε από τον «χάρτη» της αγοράς 61.393 επιχειρήσεις και 222.655 εργαζόμενους μέσα σε 1 χρόνο. Επιπλέον στην ίδια έκθεση καταγράφηκαν 11.622 μετατροπές συμβάσεως εργασίας από πλήρη απασχόληση σε μερική και 4.839 περιπτώσεις εργασίας με εκ περιτροπής απασχόληση. Επίσης στην τρίτη θέση των χωρών με τη μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας βρίσκεται η Ελλάδα, μετά τη Σλοβακία και την Ιρλανδία.
Μέσα σε αυτό το κλίμα η υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας έχει μετατραπεί σε μία τεράστια μάχη με την κυβέρνηση, τους εργοδότες και το ΔΝΤ. Δεν χωράει άλλη αναμονή. Η ΓΣΕΕ δεν έχει ακόμα υπογράψει με τον ΣΕΒ την Εθνική ΣΣΕ που πάντα λειτουργούσε σαν μπούσουλας για την υπογραφή ΣΣΕ στις ΔΕΚΟ και σε μία σειρά κλάδους του ιδιωτικού τομέα.
Τώρα μετά τις εγχώριες και διεθνείς πιέσεις των κερδοσκόπων χρειάζεται να κλιμακώσουμε τις απεργίες για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Η κατάργηση των ΣΣΕ θα σημάνει ακόμα μεγαλύτερη άνοδο της ανεργίας και βάθεμα του φαύλου κύκλου της οικονομικής κρίσης. Η μόνη λύση είναι ένα δυνατό απεργιακό κίνημα διαρκείας που θα επιβάλλει περικοπές στα κέρδη και αυξήσεις στους μισθούς.
ΔΕΚΟ: Ωρα για συντονισμένες απεργίες διαρκείας
Οι ιδιωτικοποιήσεις και συγχωνεύσεις Δημοσίων Οργανισμών θα συζητηθούν αυτή την εβδομάδα στο Υπουργικό Συμβούλιο. Στόχος της κυβέρνησης είναι σύμφωνα με δημοσιεύματα, αυτά τα σχέδια να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη Μαΐου.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, βασική αρχή του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων είναι πως «υποδομές και δίκτυα παραμένουν υπό δημόσιο έλεγχο», ενώ «σε όποιον τομέα αποχωρεί πλήρως το Δημόσιο, θα δημιουργείται μια νέα ρυθμιστική αρχή». Οπως υποστηρίζουν στελέχη της κυβέρνησης «μόνο και μόνο από την αναδιοργάνωση του ΟΣΕ μπορεί να εξοικονομηθεί σε ετήσια βάση περίπου 1 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή είναι το έλλειμμα που γεννά κάθε χρόνο ο ζημιογόνος Οργανισμός, μειώνοντας ισόποσα το δημοσιονομικό έλλειμμα». Τα σχέδια της κυβέρνησης είναι να ιδιωτικοποιήσει αρχικά την ΤΡΑΙΝΟΣΕ -την θυγατρική στην οποία ανήκει η διαχείριση - με είσοδο στρατηγικού επενδυτή που θα αναλάβει και το μάνατζμεντ. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει το ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας του ΟΣΕ, όπως των σταθμών Λαρίσης και Θεσσαλονίκης.
Ξεπούλημα
Στο στόχαστρο μπαίνουν επίσης η πώληση των καζίνων, της Λάρκο και η περαιτέρω μετοχοποίηση της ΕΥΑΘ και της ΕΥΔΑΠ σε συνδυασμό με την παραχώρηση του μάνατζμεντ σε ιδιώτες, ενώ στο στόχαστρο μπαίνει για άλλη μία φορά και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Η κυβέρνηση υπολογίζει ότι «συνολικά στην τριετία προσδοκώνται έσοδα ύψους 5,5 - 6 δισ. ευρώ» απο τις ιδιωτικοποιήσεις.
Ο ΟΣΕ έχει μπει στην ατζέντα των ιδιωτικοποιήσεων από την περίοδο της ΝΔ. Ο Χατζηδάκης είχε ανακοινώσει από τον Αυγουστο του 2008 ένα «σχέδιο εξυγίανσης» που περιελάμβανε 3.000 «εθελούσιες εξόδους», περικοπή δρομολογίων, αύξηση των εισιτηρίων και μία σειρά άλλα μέτρα που είχαν σαν στόχο να διαλύσουν τις εργασιακές σχέσεις και να φορτώσουν τα βάρη στους εργαζόμενους και στους επιβάτες και με απώτερο στόχο το ξεπούλημά του ΟΣΕ. Η κυβέρνηση πίστευε ότι θα έπιανε τους εργαζόμενους στον ύπνο και έτσι θα μπορούσε να περάσει τα σχέδιά της μέσα στο κατακαλόκαιρο. Δεν τα κατάφερε όμως. Δύο χρόνια μετά αυτά τα σχέδια παραμένουν στα χαρτιά.
Στο στόχαστρο της κυβέρνησης Καραμανλή είχε μπει και η ΕΥΑΘ με στόχο να την ξεπουλήσει στην εταιρεία Suez. Η τότε Διοίκηση της εταιρείας είχε στο ενεργητικό της μία σειρά επιθέσεις σε βάρος των εργαζόμενων που περιλάμβανε απαξίωση του δικτύου ύδρευσης, πάγωμα προσλήψεων, ανάθεση έργων σε εργολάβους, ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, δικαστική δίωξη συνδικαλιστών, «στήσιμο» εργοδοτικού σωματείου, λασπολογία στους αγώνες των εργαζομένων και πολλά άλλα. Οι εργαζόμενοι της ΕΥΑΘ δεν άφησαν αυτές τις προκλήσεις αναπάντητες. Ξεκίνησαν απεργίες από τον Γενάρη του 2009 που κλιμακώθηκαν μέχρι και το Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου, ξεσηκώνοντας στην ουσία τη συμπαράσταση όλων των εργαζόμενων της Θεσσαλονίκης. Κάτω από αυτή την πίεση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να σταματήσει τα σχέδια ιδιωτικοποίησης και ένα μήνα μετά τις εκλογές το ΔΣ της εταιρείας προχώρησε σε παραίτηση.
Απέναντι στα νέα σχέδια ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η απάντηση χρειάζεται να είναι ο συντονισμός όλων των ΔΕΚΟ ενάντια στα ξεπουλήματα. Εκεί που σκόνταψαν τα σχέδια ιδιωτικοποιήσεων της ΝΔ ήταν στο γεγονός ότι στις ΔΕΚΟ υπάρχουν τα πιο δυνατά και οργανωμένα συνδικάτα που έχουν τη δύναμη να βάλουν ταφόπλακα στα σχέδια της κάθε κυβέρνησης. Μία 5ωρη στάση εργασίας των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες την περασμένη εβδομάδα παρέλυσε όλη την Αθήνα. Ενώ μία κοινή στάση εργασίας των εργαζόμενων στον ΟΤΕ, τον ΟΣΕ και τα ΕΛΤΑ στις 23 Μάρτη ενάντια στη διάλυση του ασφαλιστικού τους ταμείου, έθεσε το Υπουργείο Οικονομικών υπό την ομηρία των εργαζόμενων. Την ίδια απάντηση χρειάζεται να εισπράξουν και τώρα οι απόπειρες της κυβέρνησης να βρει χρήματα ξεπουλώντας τηις δημόσιες επιχειρήσεις αντί να βάλει χέρι στους τραπεζίτες και στους κερδοσκόπους.