Τέσσερις μέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιούλη, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Νομική Σχολή της Αθήνας, στο φεστιβάλ των επανασταστικών ιδεών “Μαρξισμός 2019”. Το τετραήμερο, που μεταφέρθηκε για τις 11, 12, 13 και 14 Ιούλη, θα είναι το πρώτο μεγάλο ραντεβού του κινήματος και της Αριστεράς μετά τις εκλογές, όταν η πολιτική συζήτηση για τα αποτελέσματα και τις μάχες της επόμενης μέρας θα βρίσκεται στην κορύφωσή της.
Αν οι Ευρωεκλογές και οι τοπικές εκλογές έδειξαν την ανάγκη όλων των αγωνιστών και αγωνιστριών που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή των αγώνων τα τελευταία χρόνια να συζητήσουν για τη συνέχεια, οι βουλευτικές θα είναι σημείο καμπής. Από την πρώτη κεντρική συζήτηση “Η Αριστερά μετά τις εκλογές” μέχρι την τελευταία “Ένα φάντασμα πλανιέται”, ο φετινός Μαρξισμός έρχεται την καλύτερη στιγμή, για να καλύψει αυτή την ανάγκη, για να εξοπλίσει το κίνημα με την μαρξιστική θεωρία και την επαναστατική παράδοση, για να δώσει νικηφόρα προοπτική στους αγώνες. Δείτε στις διπλανές στήλες το πρόγραμμα όπως διαμορφώθηκε μετά την αναβολή και επιλέξτε από τώρα τις συζητήσεις που θα παρακολουθήσετε! Μη το χάσετε!
Το φεστιβάλ Μαρξισμού, που οργανώνει το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, δεν είναι ένα συνέδριο, που γίνεται μια απλή παρουσίαση κάποιας θεματολογίας. Είναι ένα σχολείο της εργατικής τάξης. Ένα σχολείο στο οποίο τις απαντήσεις τις δίνει η ίδια η εργατική τάξη, μέσα από τους αγώνες που έχει δώσει, έτσι μαθαίνει και συνεχίζει με τις ιδέες της επανάστασης και της ανατροπής της αστικής κοινωνίας που ζούμε.
Την προηγούμενη χρονιά, κεντρικό θέμα του Μαρξισμού ήταν τα 200 χρόνια από την γέννηση του Καρλ Μαρξ. Σαν μηχανολόγος μηχανικός συνειδητοποίησα ποιος θα ήταν ο “βαθμός απόδοσης” μια μαρξιστικά δομημένης κοινωνίας, σαν άνεργος κατάλαβα ποια είναι η θέση μου στην εργατική τάξη. Φέτος πάνε 100 χρόνια από τότε που ιδρύθηκε η Τρίτη Διεθνής, η ένωση των κομμουνιστικών κομμάτων και δεν θα μπορούσε να έχει διαφορετικό κεντρικό θέμα το φεστιβάλ. Εδώ σταμάτησα να βλέπω σύνορα στο “βαθμό απόδοσης” της κοινωνίας. Την εργατική τάξη δεν την χωρίζουν σύνορα. Αυτό το μήνυμα είναι επίκαιρο και διαχρονικό, ένα μήνυμα που πρέπει να εμπνέει την αλληλεγγύη των λαών αυτού του κόσμου. Σε ένα μετεκλογικό περιβάλλον, είναι σίγουρο ότι σ’ αυτό το σχολείο της εργατικής τάξης θα υπάρξουν συζητήσεις, ανεξάρτητα με το ποιος θα είναι ο νικητής τους.
Είναι η πρώτη φορά που θα παρακολουθήσω το φεστιβάλ του Μαρξισμού. Βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα όλα τα θέματα που έχει, και της επικαιρότητας και τα ιστορικά. Παρόλο που με τόσες συζητήσεις μού είναι αρκετά δύσκολο να αποφασίσω ποιες θα παρακολουθήσω, νομίζω ότι θα εστιάσω στον κύκλο “Μαρξισμός - Θεωρία και πράξη”, καθώς είναι θέματα καινούργια για μένα, που δεν γνωρίζω και θέλω να μάθω.
Επίσης, σκέφτομαι ότι θα παρακολουθήσω τη συζήτηση για την απελευθέρωση των γυναικών μετά και τη φετινή απεργιακή 8 Μάρτη, αλλά και την κουβέντα για τη δίκη-καταδίκη της Χρυσής Αυγής που είναι μια κρίσιμη μάχη. Εδώ στο Περιστέρι, ο κόσμος το παλεύει. Είχε πολύ καλή αντιμετώπιση στο θέμα των προσφύγων, ανταποκρίνεται πάντα στις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις. Σίγουρα με ένα τέτοιο φεστιβάλ οργανώνεται κανείς καλύτερα, αντιδρά στις καταστάσεις. Κυρίως είναι ευκαιρία να γνωρίσω και να καταλάβω περισσότερο το ΣΕΚ, τι υποστηρίζει.
μαθήτρια, 14ο ΓΕΛ Περιστερίου
Μετά την εμπειρία της συμμετοχής μου στην οργάνωση της απεργιακής 8 Μάρτη και εν όψει του Μαρξισμού 2019 που οργανώνεται από το ΣΕΚ, παραθέτω τα συμπεράσματά μου ούτως ώστε να παρακινήσω όσο το δυνατό περισσότερες γυναίκες να συμμετέχουν. Ιδιαίτερα φέτος πιστεύω ότι η επιτυχία της απεργιακής 8 Μάρτη ανοίγει νέες συζητήσεις χτισίματος ενός γυναικείου κινήματος και ο Μαρξισμός μπορεί να δώσει την ευκαιρία για μια ευρύτερη ανταλλαγή απόψεων.
Το γεγονός ότι αυτή η πρωτοβουλία πάρθηκε από ένα συντονισμό εργατικών χώρων και επεκτάθηκε σε συντονισμό διαφόρων ανεξάρτητων γυναικείων ομάδων, νέων καταπιεσμένων ομάδων που μπαίνουν καθημερινά στους αγώνες (ΛΟΑΤΚΙ+), αλλά και ότι τα αιτήματα ήταν μια σφαιρική γκάμα διεκδικήσεων που έκφραζε όλες τις μορφές καταπίεσης, επιβεβαιώνει τη σημασία που έχει το να βρίσκεται στο κέντρο της μάχης η εργατική τάξη.
Δεν πρέπει να παραλείψω ότι μήνες πριν την 8 Μάρτη έγινε μια προεργασία με το βιβλίο της Μαρίας Στύλλου «Η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών» το οποίο παρουσιάστηκε σε μια σειρά εργασιακούς χώρους. Ένα βιβλίο που λειτούργησε σαν σπόρος σε κατάλληλο λίπασμα, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι οι ιδέες στην κοινωνία που διαμορφώνουν τη γυναικεία καταπίεση ή οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης αλλά η ταξική κοινωνία. Το ιδεολογικό μοντέλο της κοινωνίας δεν είναι ανεξάρτητο από το οικονομικό. Στην καπιταλιστική κοινωνία η καταπίεση στόχο έχει την εκμετάλλευση.
Ο Μαρξισμός ας ανοίξει τη συζητηση για ένα γυναικείο κίνημα που δεν θα 'ναι σε άμυνα για κατακτήσεις που παίρνονται πίσω, για οπισθοδρομικές νομοθεσίες περί βιασμών. Που δεν θα μας βρίσκει απροετοίμαστες σε γεγονότα όπως αυτό της Σάμου, αλλά θα περάσει στην αντεπίθεση για περισσότερες και μεγαλύτερες κατακτήσεις.
Κίνηση για την απεργιακή 8 Μάρτη
Μετά τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις για την Ευρωβουλή, τις Περιφέρειες και τους Δήμους, άνοιξε μια δυναμική και ενδιαφέρουσα πολιτική συζήτηση, όχι βέβαια στα πάνελ των διάφορων πολιτικών εκπομπών των συμβατικών τηλεοπτικών σταθμών, αλλά μέσα στους χώρους δουλειάς, στις σχολές και τις γειτονιές.
Στο νοσοκομείο όπου εργάζομαι, έχει πάρει φωτιά η πολιτική συζήτηση, κάτι που είναι πολύ σημαντικό και ελπιδοφόρο. Μέσα από αυτή τη συζήτηση, φαίνεται και η μεγάλη ανάγκη που υπάρχει για την αναζήτηση ιδεών, προτάσεων και διεξόδου από τη σκληρή πραγματικότητα. Και ποια καλύτερη ευκαιρία από τον Μαρξισμό 2019; Σε αυτή τη σπουδαία διοργάνωση, κατά τη γνώμη μου, επιτυγχάνεται η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν και η χάραξη των δρόμων του μέλλοντος. Αναλύονται οι ιδέες, τα ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα του παρελθόντος της Αριστεράς, στην Ελλάδα και διεθνώς και έρχονται και συνδέονται με το τι συμβαίνει σήμερα, μέσα από τις πραγματικές εμπειρίες της σημερινής εργατικής τάξης.
Αυτό είναι μοναδικό, γιατί μέσα από το διάλογο αυτό, αποσαφηνίζονται στρεβλώσεις, δίνονται απαντήσεις και ανοίγονται προοπτικές. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι για να προχωρήσουμε μπροστά με αυτοπεποίθηση, χρειαζόμαστε ιδέες, εμπειρίες, ορθή εκτίμηση της πολιτικής κατάστασης, προτάσεις για δυναμική παρουσία και ανάπτυξη του εργατικού κινήματος και αισιοδοξία ότι όλα αυτά, μπορούμε να τα πετύχουμε. Όλα αυτά που χρειαζόμαστε λοιπόν, θα τα βρούμε στο Μαρξισμό 2019 (που δυστυχώς αργεί λίγο φέτος και η ανυπομονησία μας μεγαλώνει) και με τη συμβολή μας, πιστεύω ότι θα είναι ο πιο ανοιχτός, δυναμικός, πλούσιος και παραγωγικός Μαρξισμός!
νοσηλεύτρια, ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς»
Το κλείσιμο των δημοτικών εκλογών και των ευρωεκλογών, έδωσε την σκυτάλη αμέσως για την προετοιμασία των βουλευτικών εκλογών και τίθεται το ερώτημα: τι συμπέρασμα βγάζει κάνεις από τ' αποτελέσματα αυτών; Πού οδηγούν οι φόρμουλες συνεργασίας κεντροδεξιάς και ακροδεξιάς στην Ευρώπη; Ποιο το μέλλον της οικονομίας και της πολιτικής της Ε.Ε, σταθεροποιούνται ή το αντίθετο; Η συζήτηση ανοίγει ακόμα πιο πλατιά στον φετινό Μαρξισμό που θα γίνει στην Νομική από τις 11 έως τις 14 Ιούλη με φόντο τις εκλογές στην Ελλάδα και την Ευρώπη και τις πλούσιες εικόνες από τις μάχες που έδωσαν εργάτες/τριες, συνταξιούχοι, φοιτητές/τριες, ντόπιοι και μετανάστες κόντρα στον φασισμό και την ξενοφοβία, τον σεξισμό, τις ιδιωτικοποιήσεις και τα μνημόνια.
Όντας εργαζόμενος στο φυσικό αέριο, φέτος ολοκληρώθηκε η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΣΦΑ βρίσκοντας τους εργολαβικούς εργαζόμενους να απεργούν. Μετά το Πάσχα συνεχίστηκαν οι ιδιωτικοποιήσεις στις υπόλοιπες εταιρείες του φυσικού αέριου και οι εργαζόμενοι απάντησαν με απεργία διαρκείας. Με αφορμή αυτές τις μάχες ο Μαρξισμός κρατά ανοιχτή την συζήτηση για οργανωμένη και συλλογική πάλη, έχοντας τις εμπειρίες του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια, από την Υγεία μέχρι το λιμάνι του Πειραιά και από την εκπαίδευση έως τους δήμους και την καθαριότητα. Καλούμε όλους τους εργάτες/τριες του φυσικού αέριου να συμμετάσχουν στις συζητήσεις του φεστιβάλ Μαρξισμός 2019.
εργολαβικός εργαζόμενος στη ΔΕΣΦΑ
