Kυκλοφόρησαν η προκήρυξη και η αφίσα της ΚΕΕΡΦΑ που καλούν σε μαζικά συλλαλητήρια στις 21 Mάρτη, μέρα Διεθνούς κινητοποίησης κατά του ρατσισμού και του φασισμού. Ήδη συλλαλητήρια έχουν αποφασιστεί σε μια σειρά από πόλεις:
AΘΗΝΑ Ομόνοια 3μμ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Άγαλμα Βενιζέλου 12μες, ΧΑΝΙΑ Πλατεία Αγοράς 12μες, ΗΡΑΚΛΕΙΟ Λιοντάρια 12μες, ΞΑΝΘΗ Κεντρική Πλατεία 12μες, ΓΙΑΝΝΕΝΑ Περιφέρεια 1μμ, ΠΑΤΡΑ Πλατεία Γεωργίου 12μες, ΒΟΛΟΣ Πλατεία Ελευθερίας 2μμ.
Στην ανακοίνωσή της η ΚΕΕΡΦΑ απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όλες και όλους “να οργανώσουμε μαζί τη διεθνή κινητοποίηση και να πάρουμε ψηφίσματα και αποφάσεις συνελεύσεων για συμμετοχή στις 21 Μάρτη”. Όπως αναφέρει ανάμεσα σε άλλα:
“Στις 21 Μάρτη 2020, κινήματα από δεκάδες χώρες σε όλο τον πλανήτη ετοιμάζονται να πλημμυρίσουν τους δρόμους εκατοντάδων πόλεων για να ακουστεί δυνατά η κραυγή μας ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή.
Καλούμε τα συνδικάτα, τις φοιτητικές και μαθητικές συνελεύσεις, τους πρόσφυγες από τα καμπ και τις κοινότητες μεταναστών, τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, τις κινήσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τις αντιφασιστικές κινήσεις, τις δημοτικές κινήσεις, την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, το περιβαλλοντικό κίνημα, τις κινήσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών, το αναπηρικό κίνημα, όλες τις συλλογικότητες γειτονιάς να κάνουμε την 21 Μάρτη έναν αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό σεισμό!
Ξεσηκωνόμαστε παντού για να δυναμώσει η αντίσταση σε συνθήκες βαθέματος της κρίσης, όπου οι φασίστες ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο. Το βάρβαρο πραξικόπημα κατά του Μοράλες στη Βολιβία έφερε τα τάγματα εφόδου των φασιστών να οργανώνουν δολοφονικά πογκρόμ κατά των ιθαγενών και των εργατών. Στην Ισπανία, η καταστολή του κινήματος των Καταλανών για ανεξαρτησία άνοιξε το δρόμο να ξαναβγούν οι φασίστες νοσταλγοί του Φράνκο και με την εκλογική τους άνοδο να απειλούν να παίξουν ρυθμιστικό ρόλο στις εξελίξεις.
Οι πολιτικές των κυβερνήσεων της Ευρώπης-φρούριο, η ισλαμοφοβία, οι πολεμικές εκστρατείες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και η κατάρρευση των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων τους αφήνει τα περιθώρια να ανεβαίνουν, αν δε συναντήσουν την αντίσταση του αντιφασιστικού και αντιρατσιστικού κινήματος. Δεν χωράει κανένας εφησυχασμός!
Το διεθνές αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα είναι το αντίπαλο δέος στην ανερχόμενη απειλή του φασισμού. Αυτή είναι η δικιά μας εμπειρία.
Μετά από μια δεκάχρονη πορεία συστηματικής αντιφασιστικής δράσης κατά των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, καταφέραμε να τους πετάξουμε έξω από τη Βουλή και να οδηγήσουμε το Μιχαλολιάκο να απολογείται στο δικαστήριο.
Το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες συνεχίζει να δίνει μάχες. Στις 18 Νοέμβρη, ένα κίνημα συμπαράστασης ανάγκασε τον Μπακογιάννη να ανοίξει ξανά το σχολείο μητρικής γλώσσας των παιδιών της Πακιστανικής Κοινότητας στο 144ο δημοτικό σχολείο.
Η κυβέρνηση της ΝΔ βρίσκεται σε αδιέξοδο και κλιμακώνει το ρατσισμό και τις πολιτικές “νόμου και τάξης” για να ρίξει τις δικές της ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση που σπέρνει με την πολιτική της πάνω στους πρόσφυγες. Ξεδιάντροπα υιοθετούν τις επιλογές Βελόπουλου με την εξαγγελία για στρατόπεδα συγκέντρωσης σε ακατοίκητα νησιά.
Βαδίζοντας προς την 21η Μάρτη, χτίζουμε τις δικές μας απαντήσεις. Μπορούμε να τους σταματήσουμε!
Έχουμε να ολοκληρώσουμε το τσάκισμα των νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Μέχρι να εκδοθεί η καταδικαστική απόφαση σε βάρος των νεοναζί θα πολιορκούμε το Εφετείο!
Δίνουμε τη μάχη για ανοικτά σύνορα, για να μην ανοίξουν στρατόπεδα συγκέντρωσης στα ξερονήσια ή αλλού, για την κατάργηση της ρατσιστικής συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, για να καταργηθεί ο ρατσιστικός νόμος της ΝΔ για το άσυλο, για να κλείσουν οι Μόριες και οι Αμυγδαλέζες. Ενάντια στις επιχειρήσεις σκούπα της ΕΛΑΣ και τις εκκενώσεις καταλήψεων στέγης.
Ενάντια στις επιθέσεις των ρατσιστικών “επιτροπών κατοίκων” δυναμώνουμε την αλληλεγγύη και απαιτούμε να ζουν οι πρόσφυγες με ίσα δικαιώματα όλοι, στις πόλεις και στις γειτονιές μας, χωρίς αποκλεισμούς σε νησιά και καμπ έξω από τον ιστό των πόλεων. Όλα τα προσφυγόπουλα και τα μεταναστόπουλα στα σχολειά, με προσλήψεις εκπαιδευτικών, με τάξεις υποδοχής και διδασκαλία στη μητρική τους γλώσσα. ΑΜΚΑ και πρόσβαση σε όλους στη δημόσια Υγεία”.
H μάχη ενάντια στα στρατόπεδα κράτησης: Γράμμα από την Αυστραλία
Με την κυβέρνηση Μητσoτάκη να ακολουθεί το αυστραλιανό μοντέλο, δημιουργώντας κλειστά στρατόπεδα κράτησης μεταναστών και προσφύγων αξίζει να θυμίσουμε σήμερα την τεράστια ζημιά που έχουν προξενήσει αυτά τα στρατόπεδα σε πρόσφυγες και μετανάστες αλλά και τη μαζική αντίσταση που προκάλεσαν στην Αυστραλία αυτές οι ρατσιστικές πολιτικές.
Όταν το κόμμα των Εργατικών εισήγαγε για πρώτη φορά τη σκληρή πολιτική της υποχρεωτικής κράτησης το 1992 μετατρέποντας τα υπάρχοντα κέντρα υποδοχής σε κλειστά στρατόπεδα, για το κίνημα υπέρ των δικαιωμάτων των προσφύγων ήταν σαφές ότι ο σκοπός της κυβέρνησης ήταν να τους απομονώσει από την ευρύτερη κοινότητα.
Το 1999, όταν ένα κύμα πλοίων που μετέφεραν πρόσφυγες, κυρίως από το Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Ιράν, άρχισε να καταφθάνει στην Αυστραλία, η συντηρητική νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση ξεκίνησε να κατασκευάζει κλειστά κέντρα κράτησης αρχικά σε αρκετές απομακρυσμένες τοποθεσίες στην έρημο. Από το 2001, κατέβαλαν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στην κυβέρνηση του νησιού Ναουρού και την Παπούα-Νέα Γουινέα για να φτιάξουν στρατόπεδα-φυλακές σε νησιά στην ανοικτή θάλασσα όπου στέλνονται και κρατούνται όσοι πρόσφυγες έφταναν με πλοία στην Αυστραλία.
Εκστρατεία
Τα επόμενα χρόνια οργανώθηκε μια πολύ μεγάλη και πλατιά εκστρατεία για την κατάργηση των στρατοπέδων. Με πρωτοβουλίες των σοσιαλιστών συγκροτήθηκαν ομάδες δράσεων υπέρ των προσφύγων στις μεγάλες πόλεις και σύντομα ακολούθησε η δημιουργία των “Επαρχιωτών Αυστραλών υπέρ των προσφύγων” σε διάφορες μικρότερες πόλεις. Η εκστρατεία ενεργοποίησε φοιτητές, συνδικάτα, γιατρούς και τους ίδιους τους πρόσφυγες και περιλάμβανε μεγάλες διαμαρτυρίες και ετήσιους συντονισμούς δράσης σε απομακρυσμένα κέντρα κράτησης.
Οι συντηρητικοί που κέρδισαν τις εκλογές του 2013 έχουν εφαρμόσει μια ακόμα πιο άγρια αντιπροσφυγική ατζέντα - συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης του στρατού προκειμένου να επιχειρεί βίαια πους-μπακ στα πλοία που μεταφέρουν πρόσφυγες. Έκτοτε, δεκατρείς άνθρωποι έχουν είτε σκοτωθεί είτε αυτοκτονήσει στην Παπούα-Νέα Γουινέα και στο Ναουρού. Πάνω από 1.000 άτομα από τους αρχικά 4.000 που εξορίστηκαν σε αυτούς τους καταυλισμούς έχουν μεταφερθεί στην Αυστραλία, κυρίως για επείγοντες ιατρικούς λόγους.
Το αντιρατσιστικό κίνημα στην Αυστραλία συνέχισε να αυξάνεται, με ομάδες όπως οι γιαγιάδες, οι μαμάδες, οι γιατροί και οι δάσκαλοι που ίδρυσαν τις δικές τους οργανώσεις βάσης ακτιβιστών υπέρ των προσφύγων και για να κλείσουν τα στρατόπεδα. Η κατάσταση παραμένει πολύ άσχημη, αλλά είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι αυτό το κίνημα είχε νίκες. Έχει αποτρέψει τις απόπειρες της κυβέρνησης να στείλει τους πρόσφυγες που μεταφέρθηκαν στην Αυστραλία για λόγους υγείας πίσω σε αυτά τα υπεράκτια στρατόπεδα. Μπόρεσε να πετύχει επίσης την επιστροφή όλων των παιδιών από το Ναούρου μέχρι τα τέλη του 2018 ενώ το Φεβρουάριο του ίδιου έτους πέρασε από το κοινοβούλιο ένας νόμος που έδωσε περισσότερα δικαιώματα στους γιατρούς να παρεμβαίνουν υπέρ της μεταφοράς κρατουμένων στην ενδοχώρα για ιατρικούς λόγους.
Πριν από μερικές εβδομάδες, ο γνωστός συγγραφέας Behrouz Boochani, Κούρδος από το Ιράν κατάφερε να βγει από την Παπούα-Νέα Γουινέα και να φτάσει στη Νέα Ζηλανδία. Ωστόσο, περίπου 500 πρόσφυγες παραμένουν στο Ναουρού και στην Παπούα Νέα Γουινέα. Η εκστρατεία θα συνεχίσει να κινητοποιεί τον κόσμο μέχρι να τους ελευθερώσουμε όλους και μέχρι να ηττηθούν όλες οι πολιτικές υποχρεωτικής κράτησης και “προστασίας των συνόρων” της Αυστραλίας.
Μαρκ Γκούντκαμπ
Αυστραλία