Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το μονοήμερο εκδηλώσεων του ΣΕΚ στη Θεσσαλονίκη, με τίτλο «Ένας κόσμος σε αναβρασμό – Κρίση, Αντίσταση, Επανάσταση», που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 23 Νοέμβρη στο Εργατικό Κέντρο της πόλης.
Την πρώτη συζήτηση με τίτλο «Εξέγερση ενάντια σ’ ένα χρεοκοπημένο σύστημα» άνοιξε ο Πάνος Γκαργκάνας, διευθυντής της εφημερίδας Εργατική Αλληλεγγύη. Έδωσε τις εικόνες ενός κόσμου σε αναβρασμό που απλώνονται παντού, από τη Χιλή, τη Βολιβία και την Κολομβία (με την Αργεντινή και το Εκουαδόρ πιο πριν) μέχρι το μακρινό Χονγκ-Κονγκ, αλλά και την επιστροφή του αραβικού πεζοδρομίου στο Λίβανο, το Ιράκ και την Αλγερία και το Σουδάν που προηγήθηκαν. Η εικόνα αυτή δεν μένει στην “περιφέρεια”, αλλά απλώνεται και στην καρδιά της Γαλλίας με τα Κίτρινα Γιλέκα που συνεχίζουν, αλλά και στην Καταλωνία. Όλα αυτά τα κινήματα έχουν την εργατική τάξη στο κέντρο τους, και ξεσπούν πάνω στο έδαφος μιας μακρόσυρτης οικονομικής κρίσης που συσσωρεύει ανισότητες και γι’ αυτό προκαλεί αντιστάσεις και εξεγέρσεις που δίνουν παράλληλα τη μάχη ενάντια στις ρατσιστικές διακρίσεις και τις σεξιστικές επιθέσεις. Μιας κρίσης που αυξάνει τα προβλήματα των από πάνω και ανοίγει δυνατότητες για την επαναστατική αριστερά να αξιοποιήσει τη συγκυρία, χωρίς εμπιστοσύνη σε κανέναν αυτοματισμό.
Στην πλούσια συζήτηση που ακολούθησε μπήκαν όλες οι συνδέσεις με την κατάσταση του κινήματος εδώ, ενώ ήρθαν οι εικόνες από την πορεία του Πολυτεχνείου στη Θεσσαλονίκη και πανελλαδικά που επιβεβαιώνουν πως η επιστροφή της δεξιάς δεν σημαίνει “επιστροφή στην κανονικότητα”. Τα κινήματα διεθνώς βρίσκονται σε αλληλεπίδραση και το κίνημα στη χώρα μας έχει συμβάλει σε αυτήν την κατεύθυνση όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ο ρόλος της επαναστατικής αριστεράς που μπορεί να κάνει αυτές τις συνδέσεις και να συγκροτεί μέτωπα αντίστασης ενάντια στη ΝΔ είναι πολύτιμος.
Ακολούθησε συζήτηση με τίτλο «Αλλάξτε το σύστημα, όχι το κλίμα», με ομιλητή τον Ευκλείδη Μακρόγλου, δικηγόρο και μέλος της Πρωτοβουλίας Ενάντια στην Περιβαλλοντική Καταστροφή και την Κλιματική Αλλαγή. Αφού έβαλε την εικόνα του διεθνούς ξεσηκωμού την εβδομάδα 20-27/9 και των κινητοποιήσεων πανελλαδικά και στη Θεσσαλονίκη, ανέπτυξε τους λόγους που κάνουν επιτακτική την ανάγκη να δράσουμε συλλογικά ενάντια στην κλιματική αλλαγή, αλλά και ενάντια στις επιθέσεις στο περιβάλλον που εξαπολύουν οι κυβερνήσεις σε συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής κρίσης. Τέτοιες επιθέσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και εδώ, με πιο άμεση αυτή της ΔΕΗ, όπου οι εργαζόμενοι δίνουν τη μάχη ενάντια στην περαιτέρω υποβάθμισή της που θα έχει άμεσες συνέπειες και στην αποδοτικότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Το κίνημα δίνει τις απαντήσεις σε όλα τα μέτωπα, και η σύνδεση με τις εργατικές διεκδικήσεις που είναι ήδη ξεκινημένη μπορεί να κάνει τη διαφορά. Και επειδή ο καπιταλισμός έχει αποδείξει ξανά και ξανά ότι δεν μπορεί να γίνει πράσινος, το σύνθημα «να αλλάξουμε το σύστημα, όχι το κλίμα» συμπυκνώνει με τον καλύτερο τρόπο τις προοπτικές που ανοίγει η ριζοσπαστικοποίηση αυτού του κινήματος. Η αντικαπιταλιστική αριστερά που βάζει στόχο ακριβώς αυτή την ανατροπή, χρειάζεται να συνδεθεί και να οργανώσει τις μάχες ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος.
Στη συζήτηση που ακολούθησε, αναδείχθηκε όλη η υποκρισία των μεγαλύτερων κρατών και επιχειρήσεων που προσπαθούν να μας πείσουν για το πράσινο προφίλ τους, ενώ εγκληματούν αδιάκοπα κατά του περιβάλλοντος και των φτωχότερων. Η λύσεις σε αυτές τις προκλήσεις δεν θα έρθουν μέσα από τον ατομικό δρόμο, αλλά από τη συλλογική διεκδίκηση, και αυτό είναι ένα σημαντικό προχώρημα του κινήματος σήμερα. Χρειάζεται παράλληλα να απαντάμε στις νέες επιθέσεις ενάντια σε αυτό το κίνημα και να προβάλλουμε το σύνθημα «οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη» για να το συνδέσουμε με η συνολικότερη μάχη για ένα καλύτερο μέλλον. Η μεγαλύτερη δύναμη για να ανοίξει αυτός ο δρόμος είναι αυτή της εργατικής τάξης.
Αντίσταση
Η τελευταία συζήτηση είχε τίτλο «Έχουμε έναν κόσμο να κερδίσουμε», με εισηγήτρια την Μαρία Στύλλου, υπεύθυνη σύνταξης του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω. Αναφέρθηκε στην κατάσταση της δεξιάς κυβέρνησης σήμερα: η άρχουσα τάξη στήριξε το παραδοσιακό κόμμα της, ανασυγκροτώντας το με κάθε λογής κομμάτια, με την ελπίδα ότι θα περάσει νέες οικονομικές, πολιτικές και ιδεολογικές επιθέσεις. Βλέπει όμως απέναντί της μια ατίθαση εργατική τάξη που τα έβαλε και με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και επιμένει να αντιστέκεται στα νοσοκομεία, στους δήμους, στις σχολές και παντού, με τις γυναίκες στην πρώτη γραμμή. Καμία από τις επιθέσεις της ΝΔ δεν έχει καταφέρει να βάλει φραγμό σε αυτό το κίνημα. Το παράδειγμα του απλώματος του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος σε πόλεις, σχολές και γειτονιές, όπως και η πετυχημένη συγκέντρωση στα Διαβατά, είναι η καλύτερη απάντηση και παρακαταθήκη για τις νέες επιθέσεις που έρχονται. Ταυτόχρονα σε αυτή την κατάσταση ανοίγει με άλλους όρους η συζήτηση για τη στρατηγική, και γι’ αυτό ο ρόλος του επαναστατικού κόμματος είναι κρίσιμος.
Στην συζήτηση που ακολούθησε πήραν το λόγο συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες από νοσοκομεία, δήμους, την ΕΡΤ, φέρνοντας εικόνες της εργατικής αντίστασης στις επιθέσεις της δεξιάς από όλους τους χώρους. Αναδείχθηκε η συμβολή που είχε η ανάλυση του ΣΕΚ αμέσως μετά τις εκλογές, σε κόντρα με τις απαισιόδοξες εκτιμήσεις που επικρατούσαν στην αριστερά και έφταναν να χαρακτηρίζουν «ανθρώπινη σκόνη» τον κόσμο του κινήματος. Σήμερα είναι πια καθαρό ότι το πρόβλημα δεν είναι ο κόσμος.
Μπήκε ακόμα το ερώτημα, πώς μπορεί η επαναστατική αριστερά σε αυτές τις συνθήκες να συνδεθεί με όλον αυτόν τον κόσμο που θέλει να αντισταθεί και να ρίξει την κυβέρνηση, τραβώντας παράλληλα και την υπόλοιπη αριστερά. Η απάντηση είναι οι πρωτοβουλίες για τη σύνδεση με τις εργατικές μάχες, την αντίσταση στην κλιματική αλλαγή και το αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα αλλά και τη φετινή ημέρα της γυναίκας. Πρωτοβουλίες που ανοίγονται και φθάνουν να οργανώνονται από τις χιλιάδες που θέλουν να παλέψουν ενάντια στην κυβέρνηση. Παράλληλα, κρίσιμη είναι η αξιοποίηση της εφημερίδας και του περιοδικού και η οργανωτική σύνδεση με τα πρωτοπόρα κομμάτια που δίνουν τις μάχες σε όλα τα μέτωπα, ώστε να φθάσουμε σε μεγαλύτερη επαναστατική αριστερά, που να μπορεί να καθορίζει τις μάχες με καλύτερους όρους.

