Παραμονές Αγ. Πνεύματος τι κάνει ένας εκπαιδευτικός για να κερδίσει έξτρα μεροκάματο; Ψήνει ολονυχτίς ένα ολόκληρο κατσίκι για να το πουλήσει την επομένη στο πανηγύρι του γειτονικού χωριού Σάικα, της λίμνης Πλαστήρα. Από όπου μπορεί να βγάλει κάτι παραπάνω ο καθένας, γιατί έτσι όπως έχει καταντήσει η κατάσταση...
9.000 ευρώ δικαιούνταν για το 2011 το σχολείο που σήμερα είναι διευθυντής ο Δημήτρης Σούφλας και ως τώρα δεν έχει πάρει ούτε ένα ευρώ. Το ίδιο ισχύει και για τα γειτονικά σχολεία. «Ευτυχώς που έκανα οικονομία και έχω περίσσευμα από άλλες χρονιές», μας λέει. Αλλιώς τώρα το σχολείο δε θα είχε ρεύμα, πετρέλαιο θέρμανσης, τηλέφωνο και η καθαρίστρια θα έμενε απλήρωτη. «Όχι Πάγκαλε, δε τα φάγαμε παρέα! Εγώ σου έκανα οικονομία!», φωνάζει κατακόκκινος.
12 παιδάκια έχει το σχολείο του και το αντιμετωπίζουν ως εύκολη περίπτωση. Πόσες ανάγκες μπορεί να έχει ένα σχολείο με τόσο λίγα παιδιά; 6 στην πρώτη, 1 στη δευτέρα, 2 στην τρίτη, 1 στην πέμπτη, 2 στην έκτη. Απόθεμα από βιβλία πάντως υπάρχει άφθονο. Για την ακρίβεια πολλά περισσότερα βιβλία από αυτά που πραγματικά χρειάζονται! Και αρκετά από αυτά, εντελώς ακατάλληλα, αφού βασίζονται στη μέθοδο συνεργασίας των συμμαθητών (π.χ.: βλέπε από το διπλανό σου). Μόνο που σε ένα σχολείο με τόσα λίγα παιδιά, σε μερικές περιπτώσεις απλά δεν υπάρχει «διπλανός»! Όπως επίσης δεν υπάρχει πρόβλεψη για τέτοιου είδους περιπτώσεις.
Η επαρχία, αφημένη εντελώς στη μοίρα της. «Μας θέλουν να γίνουμε σα τα ζώα, να τρώμε μόνο χορτάρι και να μη μιλάμε». Όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Οι άνθρωποι της επαρχίας όχι μόνο μιλάνε, αλλά έχουν πολλά μαζεμένα ενάντια στις κυβερνήσεις που τόσα χρόνια τώρα τους ξεζουμάνε. Και ενώνουν τις φωνές τους με όλους εμάς που διαδηλώνουμε ενάντια στο μνημόνιο, ενάντια σε κάθε είδους καπιταλιστική πολιτική.
Ευτυχία Κίτσιου, ανένταχτη