Δεν έγινε δυνατό να παρθεί καμία απολύτως απόφαση για αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Οι δάσκαλοι θα ξεκινήσουν τα σχολεία, το Σεπτέμβρη χωρίς ούτε μια ώρα προγραμματισμένης απεργίας. Ο λόγος για την εξέλιξη αυτή είναι η στάση της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ που ήρθαν στο συνέδριο, με αποκλειστικό σκοπό, να μην παρθεί καμία απολύτως αγωνιστική απόφαση που θα αντιπολιτεύεται ουσιαστικά το Υπουργείο και το Μνημόνιο.
Όλη την προηγούμενη χρονιά η πλειοψηφία του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας, έβαλε πλάτη σε όλες τις επιλογές του Υπουργείου. Στη μάχη του ασφαλιστικού, στα κλεισίματα και τις συγχωνεύσεις, στη θέση για το «νέο» σχολείο της αγοράς, στη θέση για τα 800 πιλοτικά ολοήμερα σχολεία των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και της παιδικής υπερεργασίας των 35 ωρών εβδομαδιαίως, στη μάχη των διορισμών και των αναπληρωτών που πληρώνονται από το ΕΣΠΑ, στο ζήτημα του ενιαίου μισθολογίου κλπ, η ηγεσία της Ομοσπονδίας μαζί με τη ΔΑΚΕ στάθηκαν ενάντια στα συμφέροντα των εκπαιδευτικών, μπλοκάροντας τις αντιστάσεις. Με μια εισήγηση που παγίωνε όλες αυτές τις επιλογές, η κατάληξη του συνεδρίου ήταν λίγο ως πολύ προδιαγεγραμμένη. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κεντρικό πανό που κοσμούσε το χώρο πίσω από το βήμα δεν ανάφερε τίποτα για το Μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο, την τρόικα το ΔΝΤ και την κυβέρνηση.
Ο τρόπος που προσπάθησαν να επιβάλλουν αυτές τις επιλογές ήταν η επίθεση ενάντια στις αντιστάσεις, στην αριστερά και ιδιαίτερα ενάντια στο χώρο των Παρεμβάσεων. Για τα στελέχη της ΠΑΣΚ οι Παρεμβάσεις ήταν αντιδημοκράτες προσκολλημένοι στα καθεστώτα της Ανατ. Ευρώπης. Η κατάληψη του Δημαρχείου της Ιεράπετρας «ύποπτη». Οι συμβασιούχοι του Δήμου Αθηναίων, που η κοινή απεργία δασκάλων – καθηγητών - γιατρών τον περασμένο Μάρτη, πήγε με πορεία να τους συμπαρασταθεί, «βύσματα». Η συνδικαλίστρια της ΔΕΗ που ήρθε να χαιρετήσει το συνέδριο, ζητώντας συμπαράσταση για την απεργία τους, ήταν «αναρμόδια» να μας μιλήσει για την απεργία. Ενώ ο μοναδικός σύνεδρος αναπληρωτής ΕΣΠΑ που ήρθε στο συνέδριο από απόφαση του συλλόγου Χανίων, κλήθηκε να απαντήσει, σε ανακριτικού τύπου ερώτηση από τον πρόεδρο της ΔΟΕ, Μαντά, αν προτιμά την ανεργία από την ελαστική απασχόληση μέσω του ΕΣΠΑ, στα 800 πιλοτικά, τασσόμενος με την κατάργησή τους. Αποκορύφωμα του δεξιού παραληρήματος της ΠΑΣΚ, αποτέλεσε η τοποθέτηση του Μαντά, κατά τη δευτερολογία του, που χαρακτήρισε τις «επαναστάσεις γεγονότα που οδηγούν στον ολοκληρωτισμό», καθώς όπως είπε «η γαλλική οδήγησε στο Ναπολέοντα, η ρώσικη στο Στάλιν, η ιρανική στο Χομεϊνί και η λιβυκή στον Καντάφι».
Μέσα σε αυτό το κλίμα η στάση του ΠΑΜΕ κάθε άλλο παρά βοηθητική ήταν για την εκδήλωση της όποιας αγωνιστικής κινητοποίησης. Τα στελέχη του αναλώθηκαν σε διαρκείς επιθέσεις ενάντια στις Παρεμβάσεις, λες και αυτές ήταν ο μοναδικός εχθρός. Τις κατάγγειλαν γιατί πρότειναν να διακόψει το συνέδριο τις εργασίες του, την πρώτη μέρα διεξαγωγής του, προκειμένου να συμμετέχουν οι σύνεδροι στην κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα.
Σύγκρουση
Κοιτώντας αφ’ υψηλού τον κόσμο στις πλατείες και συνολικότερα το απεργιακό κίνημα, το χαρακτήριζαν συμβιβασμένο, ενώ παρέδιναν μαθήματα «αντικαπιταλισμού» στρεφόμενοι διαρκώς ενάντια στην άποψη της σύγκρουσης με την κυβέρνηση του ΓΑΠ μέχρι την ανατροπή της, λέγοντας ότι αν «φύγει με ελικόπτερο όπως στην Αργεντινή», χρησιμοποιώντας το γνωστό σύνθημα, δεν θα έχει ανατραπεί ο καπιταλισμός. Ίσως το αποκορύφωμα του σεκταρισμού και του κοινοβουλευτικού κρετινισμού, που επέδειξαν κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, ήταν όταν απαξίωσαν την επανάσταση στην Αίγυπτο λέγοντας ότι αυτή έφερε απλά το στρατό.
Ο λόγος για όλα αυτά, ήταν η εκρηκτική άνοδος των Παρεμβάσεων στις εκλογές που προηγήθηκαν του συνεδρίου και που τους έδωσαν δεύτερη έδρα στο ΔΣ της ΔΟΕ για πρώτη φορά. Δεν είναι όμως δυνατό ένα συνέδριο να αντιμετωπίζεται με αυτούς τους όρους, ιδιαίτερα όταν τα καθήκοντα του συνδικάτου και της αριστεράς μέσα σε αυτό, τη νέα χρονιά, θα είναι τεράστια τόσο σε ό,τι αφορά στη ζωή των εκπαιδευτικών, όσο και σε ό, τι αφορά στην υπεράσπιση της παιδείας ως δημόσιο αγαθό.
Οι Παρεμβάσεις κατέθεσαν πρόταση που μιλούσε τόσο για την ανάγκη εκδήλωσης 3μερης απεργίας στην αρχή της νέας σχολικής χρονιάς, όσο και προτάσεις σύγκρουσης με τη καπιταλιστική διαχείριση της κρίσης, που μιλούσαν για στάση πληρωμής του χρέους, κοινωνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, έξοδο από το ευρώ και την ΟΝΕ, απαγόρευση των απολύσεων, σε μια λογική ρήξης με την κυβέρνηση- ΕΕ-ΔΝΤ-Μνημόνιο.
Η έλλειψη απόφασης από το συνέδριο δεν σημαίνει ότι οι αγωνιστικές ευκαιρίες για τους δάσκαλους δεν θα υπάρξουν στη νέα σχολική χρονιά. Η πτώση της δύναμης των ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ στο φετινό συνέδριο κατά 97 (σε σύνολο 600) συνέδρων είναι ενθαρρυντική. Η απάντηση που έδωσε ο συνάδελφος αναπληρωτής του ΕΣΠΑ στην προβοκατόρικη ερώτηση του Μαντά, σηκώνοντας θύελλα χειροκροτημάτων στην αίθουσα είναι χαρακτηριστική του κλίματος που επικρατεί σε μεγάλο μέρος της βάσης. «Η εμπειρία μου δείχνει...» είπε «…ότι για να ζήσω εγώ και η οικογένειά μου δεν πρέπει να ελπίζουμε σε θεσμούς του ΕΣΠΑ, αλλά στους αγώνες στους δρόμους. Με αυτή την έννοια είμαι υπέρ της κατάργησης των 800 ολοήμερων». Το έδαφος για να υπάρξουν ανταρσίες ενάντια στα ξεπουλήματα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στην εκπαίδευση είναι γόνιμο.
Διαβάστε επίσης