Εργατικό κίνημα
Γενική απεργία ενάντια στη δολοφονική κυβέρνηση

10/6/2021, Αθήνα, Πανεργατική απεργία. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Γενική Απεργία προκήρυξαν ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ στις 6 Απρίλη. Τα συνδικάτα ανακοίνωσαν την απεργία διεκδικώντας μεταξύ άλλων αυξήσεις στους μισθούς, στήριξη του ΕΣΥ, κατάργηση του ν. Χατζηδάκη, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μπλοκάρισμα των ιδιωτικοποιήσεων. 

Στην πραγματικότητα στις 6 Απρίλη δίνεται η ευκαιρία για μια απεργία σεισμό ενάντια συνολικά στην κυβέρνηση και την πολιτική της. Ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης καλεί σε συνέλευση για την οργάνωση της απεργίας την Κυριακή 27/3, στις 11π, στο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ. Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας καλεί τα ΔΣ των σωματείων του σε σύσκεψη τη Δευτέρα 28/3 στις 5.30μμ.

Κοντεύουν να συμπληρωθούν 3 χρόνια με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και η οργή εναντίον της ξεχειλίζει. Είναι η κυβέρνηση που διαχειρίστηκε με τον πλέον δολοφονικό τρόπο την πανδημία, διαλύοντας ακόμα περισσότερο το Εθνικό Σύστημα Υγείας, σε μια περίοδο που χρειαζόταν ακριβώς το αντίθετο. Αντί για μαζικές προσλήψεις, χρηματοδότηση κι επίταξη του ιδιωτικού τομέα, απέλυσε χιλιάδες υγειονομικούς, έκοψε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από τις δαπάνες για την Υγεία, σπατάλησε τεράστια ποσά στην αγορά πολεμικών αεροπλάνων και αστυνομικά οχήματα και προώθησε με κάθε τρόπο τα συμφέροντα των αφεντικών της Ιδιωτικής Υγείας. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής οι σχεδόν 27 χιλιάδες νεκροί.

Ταυτόχρονα χρησιμοποίησε κάθε ευκαιρία που της πρόσφερε η πανδημία για να περάσει αντεργατικές επιθέσεις και κατασταλτικά μέτρα. Από τους αντιαπεργιακούς κι αντισυνδικαλιστικούς νόμους του Χατζηδάκη και του Άδωνι, στις αστυνομικές αυθαιρεσίες των αντρών του Χρυσοχοΐδη και του Θεοδωρικάκου, τις καραντίνες, τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας, τα πρόστιμα και τις βάναυσες επιθέσεις στις διαδηλώσεις, τις αποτυχημένες μέχρι σήμερα προσπάθειες για πανεπιστημιακή αστυνομία. Κινήσεις που επίσης άφησαν πίσω τους νεκρούς. Είτε λόγω της εντατικοποίησης της εργασίας που έφερε ο νόμος Χατζηδάκη (βλ. τον θάνατο του Δημήτρη Δαγκλή στις προβλήτες της Cosco), είτε λόγω της ελευθερίας κινήσεων που έδωσε η κυβέρνηση σε πιστολάδες ρατσιστές αστυνομικούς με χαρακτηριστικότερη συνέπεια τη δολοφονία του Νίκου Σαμπάνη.

Ξεπούλησε τη ΔΕΗ μετατρέποντας ένα από τα πιο στοιχειώδη αγαθά σε είδος πολυτελείας για εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που δεν του φτάνει το μηνιάτικο για να ανάψει τη σόμπα και το θερμοσίφωνα. 

Σαν να μην έφταναν αυτά, ο Μητσοτάκης αποφάσισε τη συμμετοχή της Ελλάδας στην αιματοχυσία της Ουκρανίας, με την αποστολή όπλων κι αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για ακόμα μεγαλύτερη εμπλοκή. Μια κίνηση που βρίσκει απέναντί της τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας όπως έδειξε πρόσφατη δημοσκόπηση.

Σε όλη αυτή την πορεία η κυβέρνηση έβρισκε μπροστά της κύματα αντίστασης. Τους εργαζόμενους των νοσοκομείων με τις αμέτρητες απεργιακές κινητοποιήσεις και τις μαζικές διαδηλώσεις, τους εκπαιδευτικούς ενάντια στην αξιολόγηση, τους μαθητές/ριες για ανοιχτά σχολεία με μέτρα προστασίας, τον κόσμο των πανεπιστημίων ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία, τους εργαζόμενους της τέχνης, του επισιτισμού και του τουρισμού ενάντια στις επιπτώσεις των λοκντάουν, τους συμβασιούχους για την παραμονή τους στη δουλειά, τους διανομείς, τους εργάτες της Cosco, της Λάρκο, των εργοστασίων της Καβάλας, των δήμων κλπ.

Στις 6 Απρίλη όλα αυτά τα κύματα της αντίστασης θα μπορέσουν να κατεβάσουν το διακόπτη σε κάθε χώρο δουλειάς και να ενωθούν στο δρόμο, δίνοντας το σύνθημα για ακόμα μεγαλύτερη απεργιακή κλιμκάκωση προκειμένου να ξεφορτωθούμε μια και καλή αυτή τη δολοφονική και πολεμοκάπηλη κυβέρνηση.

Διαβάστε επίσης: Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης - Γενική απεργία 6 Απρίλη