Μια τεράστια δικαίωση του αγώνα των 133 απολυμένων εργαζομένων στα Λιπάσματα Καβάλας και ένα ηχηρό χαστούκι στην κυβέρνηση του Μητσοτάκη ήταν η απόφαση του Πρωτοδικείου Καβάλας. Ακυρώνει τις απολύσεις τους που ξεκίνησαν το 2016, αλλά και τον ίδιο τον υπουργό Εργασίας Χατζηδάκη που τις ενέκρινε τον Αύγουστο του 2021. Ταυτόχρονα, στο στόχαστρο έρευνας μπαίνει το “αφεντικό” των Λιπασμάτων, Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, για απάτη κατ' εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος.
Ο Νίκος Βογιατζίδης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στα Λιπάσματα Καβάλας δηλώνει στην Εργατική Αλληλεγγύη:
«Δεν είναι “απλά” ακύρωση κάποιων απολύσεων. Ακυρώνονται στην ουσία οι πρώτες ομαδικές απολύσεις που είχαν την έγκριση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ). Μάλιστα γίνεται λόγος μέσα στην απόφαση για το γεγονός ότι το ΑΣΕ δεν στάθηκε στο ύψος που απαιτούσαν οι περιστάσεις και δεν μελέτησε επί της ουσίας τον φάκελο που κατέθεσε η πλευρά του κ. Λαυρεντιάδη.
Πρακτικά η απόφαση σημαίνει ότι είμαστε πλέον πάλι πίσω στη δουλειά. Τώρα μένει στην πλευρά του Λαυρεντιάδη να δείξει αν σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις. Είναι προσωρινά εκτελεστή απόφαση, που σημαίνει ότι άμεσα θα πρέπει να συμμορφωθεί. Επίσης, επιδικάζει την πλήρη καταβολή μισθών υπερημερίας (μισθοί για όσο διάστημα ήταν απολυμένοι) και 5.000 ευρώ για ηθική βλάβη σε κάθε εργαζόμενο. Σήμερα (23/8) πραγματοποιήσαμε συνέλευση εργαζομένων πανηγυρικού χαρακτήρα και για την ενημέρωση όλων σχετικά με την απόφαση που μας δικαίωσε, αλλά και για το πώς πρέπει από δω και πέρα να δράσουμε σαν σωματείο.
Στην απόφαση γίνεται πρώτη φορά μνεία για το γεγονός ότι όλες τις παρένθετες εταιρίες που δρουν μέσα στα Λιπάσματα τις διαχειρίζεται ο ίδιος ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης. Και προχωράει ένα βήμα παραπέρα το δικαστήριο ζητώντας να ξεκινήσει έρευνα σε βάθος για να δει αν τελέστηκαν εγκλήματα σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου. Και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος, διότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι κάτι τέτοιο συνέβη. Αυτό το φωνάζαμε συνέχεια εμείς ως εργαζόμενοι, ότι δηλαδή θα πρέπει άμεσα να μπουν οικονομικοί εισαγγελείς και να βρουν τον λόγο ύπαρξης τόσων πολλών παρένθετων εταιριών. Από την πλευρά του κ. Λαυρεντιάδη επιχειρήθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα προσπάθεια φίμωσης της αλήθειας, ο οποίος έστελνε εξώδικα σε όποιον ανέφερε το όνομά του και το συσχέτιζε με τον χώρο των Λιπασμάτων. Πλέον όμως υπάρχει δικαστική κρίση. Η “ομερτά” που προσπάθησε να επιβάλει έχει σπάσει.
«Μακρύ χέρι»
Έκθετοι είναι η κ. Στρατινάκη (γ.γ. του υπ. Εργασίας), ο κ. Χατζηδάκης, αλλά και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Αντί να λειτουργήσουν ως προασπιστές του δημόσιου συμφέροντος, λειτούργησαν και έδρασαν ως το μακρύ χέρι του κ. Λαυρεντιάδη. Έδωσαν το πράσινο φως και επέτρεψαν στο ΑΣΕΠ να βγάλει λανθασμένη απόφαση. Για μένα υπάρχει πλήρης παράβαση καθήκοντος από τη μεριά της κ. Στρατινάκη. Για τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση τα μέχρι τώρα στοιχεία συνηγορούν ότι τάχθηκαν υπέρ του κ. Λαυρεντιάδη σε βάρος εργαζομένων και του δημόσιου συμφέροντος. Πρέπει να δοθούν επιπλέον απαντήσεις για ποιο λόγο οι τοπικοί βουλευτές της κυβέρνησης δεν έχουν καταδικάσει τις πρακτικές του κ. Λαυρεντιάδη, γιατί προσπαθούσαν να τον καλύψουν και τι όφελος είχαν. Για ποιο λόγο δεν τελούν και το κύριο καθήκον τους που είναι η διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος.
Η απόφαση του δικαστηρίου δικαιώνει όχι μόνο εμάς, αλλά και το σύνολο των εργαζομένων. Αξίζουν συγχαρητήρια όλοι όσοι σήμερα αγωνίζονται. Ανοίγει ο δρόμος πλέον προκειμένου να ακυρωθούν και οι ομαδικές απολύσεις στη ΛΑΡΚΟ -που κι αυτές πέρασαν από το ΑΣΕ-, στα Πετρέλαια Καβάλας, στη Μαλαματίνα και οπουδήποτε αλλού συντελείται έγκλημα σε βάρος των εργαζομένων.
Στα Πετρέλαια Καβάλας είναι μέγα σκάνδαλο το ότι εγγυήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο δάνειο 100 εκατομμύρια ευρώ σε μια εταιρία προκειμένου να κάνει επενδύσεις και αντί αυτών προέβη σε ομαδικές απολύσεις. Επιδοτήθηκε δηλαδή χωρίς καμία διασφάλιση για το μέλλον των εργασιακών θέσεων και σχέσεων. Μέσα σε αυτήν τη μεγάλη ενεργειακή και επισιτιστική κρίση, οι δύο αυτές μεγάλες εταιρίες στην Καβάλα, τα Πετρέλαια και τα Λιπάσματα, αντί να είναι πρότυπα εφαρμογής κανόνων εργατικού δικαίου και Ασφάλειας και Υγιεινής, έχουν μετατραπεί σε μέσο φτωχοποίησης των κοινωνιών και των εργαζομένων στην πόλη της Καβάλας και γενικότερα.
Το συνδικαλιστικό κίνημα έχει ανάγκη τέτοιων αποφάσεων. Εμείς δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα έξι χρόνια τώρα στον δρόμο, επίπονο για εμάς και τις οικογένειές μας. Για να πετύχουμε αυτό το αποτέλεσμα, βασιστήκαμε πάρα πολύ στην αλληλεγγύη όλων των σωματείων. Μία αλληλεγγύη που κάθε εργαζόμενος πρέπει να επιδεικνύει σε όποιον παλεύει. Να συσπειρωθούν επιτέλους όλες οι φωνές των εργαζομένων προκειμένου να παλέψουμε για να αποκτήσουμε ουσιαστικά δικαιώματα».