Με την Ιεράπετρα έχουμε πολύ στενές αγωνιστικές σχέσεις από το 2010. Είχαμε ξεκινήσει τότε τον μεγάλο αγώνα κατά των συγχωνεύσεων, επειδή και το νοσοκομείο Ιεράπετρας και το νοσοκομείο Ρεθύμνου ήταν υπό συγχώνευση. Και είχε αναπτυχθεί ένα πολύ σθεναρό κίνημα για τη δημόσια Υγεία. Είχαμε για παράδειγμα συναντηθεί στην Αμμουδάρα όταν ήρθε ο Λοβέρδος να παρουσιάσει τότε τον Χάρτη Υγείας και είχαμε αποκλειστεί μακριά από το ξενοδοχείο από την αστυνομία, είχαν γίνει και επεισόδια όταν προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε, είχαμε και χημικά. Και το λέω αυτό γιατί έχει σημασία ότι υπήρχε ήδη μια βάση κοινωνική για να γίνει αυτό που έγινε τώρα. 

Στην Ιεράπετρα υπάρχει η Επιτροπή Φίλων του Νοσοκομείου, η οποία απαρτίζεται από ανθρώπους που έχουν ευαισθητοποιηθεί στο ζήτημα της Υγείας και έχει κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά αρκετά χρόνια τώρα. Αντίστοιχα στο Ρέθυμνο υπάρχει το Συντονιστικό για τη δημόσια Υγεία με ανθρώπους από την τοπική κοινωνία. Η γέφυρα δηλαδή των Συλλόγων Εργαζόμενων των Νοσοκομείων με την κοινωνία υπήρχε μέσω αυτών των επιτροπων, και εδώ, και στην Ιεράπετρα. Κι επειδή το να σωθεί η δημόσια Υγεία είναι πρωτίστως κοινωνικό ζήτημα, αυτό έχει μεγάλη σημασία για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για αυτές τις μεγάλες κινητοποιήσεις.

Το συλλαλητήριο ήταν πραγματικά συγκλονιστικό. Ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες των διοργανωτών. Με συμμετοχή 10.000 σε μια πόλη 15.000 ανθρώπων, ήταν μια μέρα γιορτής, μια λαϊκή γιορτή που είχε στοιχεία που δεν τα βλέπεις συχνά. Ήρθαν τα σχολεία σε πορεία με τα συνθήματά τους. Σχολεία που είναι μακριά και δεν μπορούσαν να έρθουν έκαναν κατάληψη. Και από και πέρα το σύνολο της κοινωνίας ήταν εκεί, ακόμα και έναν καφέ να ήθελες να πάρεις, ήταν όλα κλειστά. Επίσης δεν έφευγε ο κόσμος, ήταν εκεί με αποφασιστικότητα μέχρι να ολοκληρωθούν όλες οι ομιλίες.

«Από μια κλωστή»

Το νοσοκομείο έχει απομείνει με έναν άνθρωπο σε κάθε ειδικότητα, τα τελευταία χρόνια έχουν καταγραφεί κι εκεί ομαδικές παραιτήσεις και ουσιαστικά η λειτουργία του κρέμεται από μια λεπτή κλωστή. Δύο καθοριστικά γεγονότα συνέβαλαν στο να υπάρχει αυτή η έκρηξη. Το πρώτο ήταν η επίσκεψη της Γκάγκα, που τους εξόργισε. Χίλια άτομα είχαν μοιραστεί στις τρεις εισόδους του νοσοκομείου και δεν μπορούσε να φύγει αν δεν έκανε η αστυνομία ολόκληρη επιχείρηση. Και τόλμησε να πλησιάσει τον κόσμο για να τους πει ότι κάτι θα κάνουμε, σαν να τους έλεγε ότι θα το κάνουμε κέντρο αποκατάστασης. Εξοργίστηκαν με την απάντηση αυτή και με το θράσος της. Το δεύτερο ήταν ότι ένας άνθρωπος μέσης ηλικίας έπαθε πρόσφατα έμφραγμα και κόντεψε να πεθάνει επειδή έπρεπε να φτάσει στο Ηράκλειο. Αυτό έγινε κτήμα του καθενός γιατί ο καθένας θα μπορούσε να βρεθεί στη θέση του.

Η συγκέντρωση έγινε στην κεντρική πλατεία της πόλης. Προσωπικά δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να φτάσω στους διοργανωτές να τους πω ότι είμαστε κι εμείς εδώ, δεν έπεφτε καρφίτσα. Ακολούθησε πορεία προς το νοσοκομείο, όλη η διαδρομή ήταν γεμάτη κόσμο. Και στο νοσοκομείο έγινε ανθρώπινη αλυσίδα και κάποιες γυναίκες αλυσοδέθηκαν συμβολικά στα κάγκελα. Ήταν εντυπωσιακό, μοναδικό, δεν έχει καταγραφεί άλλη τέτοια συγκέντρωση στην ιστορία της πόλης, αλλά θεωρώ ότι έχουμε αρκετά χρόνια να δούμε τέτοια κινητοποίηση στη χώρα συνολικότερα. Δεν ξέρω πραγματικά πώς θα πλησιάσει εκεί κρατικός ή κομματικός αξιωματούχος για να μιλήσει, θα είναι πολύ δύσκολο.

Προφανώς όταν έχεις τέτοιο θησαυρό στα χέρια σου, το επόμενο βήμα έχει σημασία. Έχουμε αποφασίσει νέο παγκρήτιο συλλαλητήριο την ημέρα της πανυγειονομικής απεργίας στις 22 Φλεβάρη, στις 5μμ στην πλατεία Ελευθερίας. Θα συγκλίνουμε και με τους εκπαιδευτικούς και με τους καλλιτέχνες και με τους εργαζόμενους των μουσείων που είναι σε κινητοποιήσεις αυτή την περίοδο. Πιστεύω ότι μπορεί να γίνει κάτι πολύ μεγάλο που να αφήσει αποτύπωμα και στην ιστορία του Ηρακλείου.

Το κλίμα που προσέλαβα ήταν οργή και αγανάκτηση. Που είχε σαν καίριο αίτημα τη διάσωση του νοσοκομείου αλλά είναι και συνολική. Προσωπικά συγκλονίστηκα και είμαι αρκετά χρόνια στις πορείες και στους δρόμους. Είμαστε πάνω σε ένα κύμα, έτσι νιώθω, το οποίο μεγαλώνει και κάθε φορά με ξεπερνάει. Ό,τι εκτίμηση έχω, διαψεύδεται με κάτι πολύ καλύτερο.