Ένα απεργιακό συλλαλητήριο σεισμός κορύφωσε την Πέμπτη 2/2, δεύτερη μέρα της 48ωρης πανκαλλιτεχνικής απεργίας. Η συντριπτική συμμετοχή στην απεργία έσπασε κάθε ρεκόρ σε όλες τις ειδικότητες: στους ηθοποιούς και τους τεχνικούς στην μεγάλη πλειοψηφία των θεάτρων και για πρώτη φορά στην ιστορία σχεδόν σε όλα τα τηλεοπτικά γυρίσματα, στους χορευτές που έκλεισαν τις σχολές χορού.
«Πάντα οι εργαζόμενοι στα θέατρα ήταν θερμοί για κινητοποιήσεις», επισημαίνει ο ηθοποιός Κώστας Ξυκομηνός. «Είναι μεγάλη μας χαρά όμως που πλέον τολμήσαμε όσοι συμμετέχουμε και σε τηλεοπτικές σειρές. Παρά την πίεση από τους εργοδότες ότι δεν μας παίρνει να χάνουμε γυρίσματα, γιατί για τους παραγωγούς είναι κόστος. Αυτές τις δύο μέρες απεργίας, δώσαμε ένα μεγάλο χτύπημα, ώστε να αποσυρθεί αυτό το κατάπτυστο διάταγμα που μας έφεραν σε μια νύχτα. Επίσης, είναι σημαντικό ότι ως κίνημα και ως σωματεία είμαστε σε επικοινωνία και με άλλους εργατικούς κλάδους που βιώνουν και αυτοί τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες και τον αυταρχισμό. Δεν συζητάμε οι ηθοποιοί για παράδειγμα μόνο με τους μουσικούς, τους τραγουδιστές, αλλά είμαστε αλληλέγγυοι με τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, στα σχολεία, σε όλον τον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα. Επιτέλους ας τελειώνουμε με αυτή την κυβέρνηση».
Προκλητική ήταν η προσπάθεια της διοίκησης της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) να λειτουργήσει κανονικά ο χώρος τις μέρες της απεργίας με τις δύο προγραμματισμένες παραστάσεις. «Οι παραστάσεις ακυρώθηκαν από την επιμονή των εργαζομένων να συμμετάσχουν στην 48ωρη απεργία», μας είπε ο Νεκτάριος Σαμαρτζής, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΕΛΣ. «Μαζί με την απαίτηση να αποσυρθεί το ΠΔ85, διεκδικούμε Συλλογική Σύμβαση με αυξήσεις στους μισθούς για όλους τους εργαζόμενους και καμιά αλλαγή στα εργασιακά κεκτημένα. Η διάθεση για αγώνα υπάρχει σε όλες τις ειδικότητες στη Λυρική Σκηνή. Οι κινήσεις της Διοίκησης πάντα προσπαθούν να μας διασπάσουν».
Οι εργαζόμενοι στα Μουσεία και το Υπουργείο Πολιτισμού συμμετείχαν απεργιακά και μαζικά με τα πανό τους με αποφάσεις έξι σωματείων του ΥΠΠΟ, οι εργαζόμενοι με καλλιτεχνικές ειδικότητες στα σχολεία και σε όλο το Δημόσιο με την ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ να τους καλύπτει με στάση εργασίας, ενώ στους Δήμους ίσχυε 24ωρη απεργία. Με πανό συμμετείχαν στην κινητοποίηση και εργαζόμενοι από τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ. «Όσοι μουσικοί από τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ δεν δούλευαμε αυτή τη στιγμή, κατεβήκαμε, κρατάμε το πανό μας και συμμετέχουμε στην παν-καλλιτεχνική κινητοποίηση. Δυστυχώς η ΠΟΣΠΕΡΤ δεν μας κάλυψε απεργιακά, παρ' όλο που έχει πάρει απόφαση στήριξης. Είναι ακόμα μια επίθεση της κυβέρνησης, την ίδια ώρα που και τα κονδύλια σε Παιδεία και Πολιτισμό μειώνονται. Μας αφορά όλους άμεσα ή έμμεσα η ακύρωση των καλλιτεχνικών πτυχίων», τόνισε η Άννα Τσινίκα, εργαζόμενη στην ΕΡΤ.
«Βγήκαμε στους δρόμους για να ακουστεί και η δική μας η φωνή απέναντι σε όλη αυτή την παράνοια και την τρομακτική επίθεση που δέχεται ο Πολιτισμός, πρωτοφανή για τα δικά μου μάτια και για τα χρόνια που ζω», δήλωσε ο Θανάσης Αλευράς, ηθοποιός. «Όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος δεν δέχεται πια την υπουργό Πολιτισμού, της λένε “σήκω φύγε”. Δεν μπορεί να πατήσει το πόδι της στα θέατρα γιατί φοβάται τα γιουχαρίσματα, δεν έχει ξαναγίνει αυτό. Παρ' όλα αυτά, δεν φεύγει. Τα αρχαία χρόνια άνθρωποι εξοστρακίζονταν ή αυτοκτονούσαν επειδή το όνομά τους δεν είχε εκτίμηση. Κι εν πάση περιπτώσει δεν είναι μόνο οι Καρυάτιδες πολιτισμός. Είμαστε και κάποιοι ζωντανοί άνθρωποι, φορολογούμενοι, που μας απαξιώνουν κάθε μέρα και πιο πολύ».
«Είναι κραυγαλέα η προσπάθεια της υποβάθμισης, δεν μας παίρνει να μην αντιδράσουμε», ανέφερε ο Χάρης Γρηγορόπουλος, ηθοποιός. «Χάνουμε κάποια κεκτημένα που ούτε στη σφαίρα της φαντασίας δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι μπορούν να χαθούν. Μπορούμε να είμαστε στον δρόμο και σε δράσεις συνέχεια». «Να συσπειρωθούμε και να αντισταθούμε σε αυθαίρετες πρακτικές, που δεν λαμβάνουν υπόψιν τους ανθρώπους στους οποίους αφορούν αυτές οι πρακτικές», υπογράμμισε ο Λεωνίδας Κακούρης, ενώ ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, στην ερώτηση από πότε έχει να γίνει απεργία σε γύρισμα, απαντάει κατηγορηματικά: «Δεν έχει γίνει ξανά. Πρώτη φορά είναι. Αυτό που κάνουν δεν καταπίνεται εύκολα και μας βρίσκουν όλους ενωμένους απέναντί τους».
Στην πρώτη γραμμή βρέθηκαν εκατοντάδες σπουδαστές από τις καλλιτεχνικές σχολές με τα πανό τους, διεκδικώντας Δημόσια Δωρεάν Ανώτατη Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών. «Οργανωνόμαστε μαζί με τις ιδιωτικές σχολές και μαζί με τους επαγγελματίες να έχουμε ένα κοινό μέτωπο», επισήμανε ο Νίκος Σαμουρίδης, από το 5μελές στο σύλλογο σπουδαστών ΚΣΟΤ. «Δεν υπάρχει σπουδαστής που δεν κατανοεί το πρόβλημα και να στηρίζει ο καθένας με τον τρόπο και τις ταχύτητές του. Την 1η Φλεβάρη κάναμε μια συνέλευση με όλες τις σχολές χορού. Δεν νομίζω ότι έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο, τόσο συντονισμένα. Συζητήθηκε όλες οι σχολές χορού να κάνουν διαδικασίες για να αποφασίσουν αποχή μέχρι τουλάχιστον τις 8/2».
Μαζική και δυναμική ήταν και η συμμετοχή από μαθητές καλλιτεχνικών σχολείων. «Σπουδάζω μουσική και παίζω πιάνο δέκα χρόνια, και θέλω να προετοιμαστώ για ένα μουσικό πανεπιστήμιο. Τώρα μαθαίνω ότι θα έχω δύο απολυτήρια Λυκείου», δήλωσε ο Νικόλαος Σεναρέλης, μαθητής στο Μουσικό Σχολείο Αλίμου. «Έχουμε και ελλείψεις με τους καθηγητές. Σε αρκετές περιπτώσεις τα κενά των καθηγητων καλύπτονται μέχρι και τώρα που έχουμε Φεβρουάριο. Για παράδειγμα εγώ, που είχα επιλέξει στο σχολείο να κάνω ηλεκτρικό μπάσο, περίμενα πέντε μήνες για να κάνω μάθημα».
«Είμαστε μαθητές 16 χρονών και είμαστε στους δρόμους κάθε βδομάδα το τελευταίο δίμηνο», υπογράμμισε η Μελίνα Σεημένη, μαθήτρια στο Καλλιτεχνικό Σχολείο Κερατσινίου. «Είναι όλοι οι μαθητές μέσα σε αυτό ανεξαιρέτως, από την πρώτη γυμνασίου μέχρι την τρίτη Λυκείου. Έχουμε δημιουργήσει και Ένωση Καλλιτεχνικών Σχολείων πανελλαδικά. Ακόμα και το καλλιτεχνικό της Κοζάνης για παράδειγμα είναι σε συντονισμό με τα σχολεία της Αθήνας».
Τον λόγο στη συγκέντρωση πήρε, ανάμεσα σε άλλους, η Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη, καλώντας στην οργάνωση μιας μεγάλης απεργίας για την απελευθέρωση των γυναικών στις 8 Μάρτη. Μαζικά μοιράστηκε η προκήρυξη της Κίνησης μαζί με τη διακίνηση της εφημερίδας Εργατική Αλληλεγγύη, κάνοντας τη σύνδεση των αγώνων για εργασιακά δικαιώματα με τη μάχη ενάντια στον σεξισμό. «Η συζήτηση άνοιγε πολύ εύκολα με τον κόσμο, που σήμερα ήταν πολύ χαρούμενος για την επιτυχία της απεργίας», μας είπε η Θοδώρα Καφίρα. «Με αφορμή και την απεργία για την απελευθέρωση των γυναικών στις 8 Μάρτη συζητήσαμε με όλους και όλες, από τους μαθητές και τις μαθήτριες των σχολείων και τους σπουδαστές/τριες των σχολών μέχρι τους επαγγελματίες. Μεγάλο κομμάτι έχει ζήσει το τι σημαίνει σεξιστική διάκριση και παρενοχλήσεις».
Μαζικότατη κινητοποίηση έγινε και στη Θεσσαλονίκη με συμμετοχή σπουδαστών και της κατάληψης του ΚΘΒΕ, των εργατών της Τέχνης, των εργαζόμενων στο Υπουργείο Πολιτισμού και φοιτητικούς συλλόγους. Απεργιακή συγκέντρωση έγινε και στα Χανιά.
Μάνος Νικολάου
Οριακή συνέλευση
Σε νέα 24ωρη απεργία προχωρούν οι καλλιτέχνες την Τετάρτη 8/2 με συγκέντρωση στις 12μ στο Υπουργείο Πολιτισμού και πορεία προς το υπό κατάληψη από τους σπουδαστές Θέατρο Τσίλλερ του Εθνικού. Η απεργία αποφασίστηκε στην πολύ μαζική συνέλευση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών στο Θέατρο Διάνα στη 1/ 2.
Η πρόταση της Ανατρεπτικής Συσπείρωσης Ηθοποιών και της Συνέλευσης Αγωνιζόμενων Ηθοποιών σε αυτή την συνέλευση ήταν για 5ήμερη απεργία από την Παρασκευή 3/2, αμέσως μετά τη λήξη της 48ωρης απεργίας. Στην ψηφοφορία που ακολούθησε έλαβε 113 ψήφους, 20 μόλις λιγότερες από την κοινή πρόταση των παρατάξεων
ΑΕΝΑΗ (ΣΥΡΙΖΑ), ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ (Ανεξ.), ΔΕΗ (ΚΚΕ) για συνέχεια με 24ωρη απεργία στις 8/2. Ήταν απόδειξη της μεγάλης διάθεσης της βάσης για να δώσει απεργιακή συνέχεια διαρκείας, με σχεδόν το μισό σώμα της συνέλευσης να μην ακολουθεί την πρόταση των τριών μεγαλύτερων παρατάξεων στο ΣΕΗ. Υπήρξαν τοποθετήσεις ανένταχτων ηθοποιών, αλλά και σπουδαστών/τριών που συμμετείχαν ως παρατηρητές στη συνέλευση, που τόνισαν ότι χρειάζεται άμεσα, πριν τις 8/2, απόφαση απεργιακής κλιμάκωσης σε κόντρα με την πρόταση για μόνο μία 24ωρη.
Στην αρχή της συνέλευσης χαιρέτησαν η Αργυρή Ερωτοκρίτου, γιατρός, μέλος ΔΣ σωματείου ΓΝΑ Γεννηματάς και ΓΣ ΟΕΝΓΕ, καλώντας σε συντονισμό στην πανυγειονομική απεργία στις 22/2 και στην απεργία για την απελευθέρωση των γυναικών στις 8 Μάρτη, καθώς και ο Θωμάς Κατσαρός από τον Συντονισμό Εργατικής Αντίστασης, εργαζόμενος στο Υπουργείο Πολιτισμού, που μετέφερε την εικόνα ότι έξι σωματεία εργαζομένων του ΥΠΠΟ πήραν απόφαση για συμμετοχή τους στην απεργιακή κινητοποίηση των καλλιτεχνών στις 2/2.
Εμείς στα γυρίσματα στη σειρά “Σασμός” ήμασταν οι πρώτοι που κλείσαμε ότι απεργούμε. Ήμασταν 30 άτομα και γράψαμε επιστολή που τη στείλαμε στην παραγωγή από το μεσημέρι της Παρασκευής 3/2. Ζητήσαμε επίσης τις μέρες της απεργίας να μην παίζει η σειρά, αλλά σήμα ότι οι ηθοποιοί απεργούν, αλλά δεν το δέχτηκαν τα κανάλια. Ψήφισα την απεργία διαρκείας στη συνέλευση του ΣΕΗ, γιατί θα ήταν κλιμάκωση του αγώνα μας, παρά τη μεγάλη δυσκολία να πραγματοποιηθεί. Ήταν προβληματικό επίσης ότι το ΣΕΗ έκανε τη συνέλευση σε ένα από τα ελάχιστα θέατρα που το απόγευμα έκανε παράσταση απεργοσπαστικά. Παρ' όλα αυτά, τέτοια απεργία στα θέατρα έχει να γίνει από την κατάργηση της Συλλογικής Σύμβασης στους ηθοποιούς. Αυτή η κυβέρνηση μισεί τον Πολιτισμό από τότε που βγήκε. Για να την παλέψουμε να κάνουμε τόσα κι άλλα τόσα.
Βέρα Μακρομαρίδου,
ηθοποιός
Το δικό μας σωματείο “Κάτω Από Τη Σκηνή” (ΚΑΤΣ) δημιουργήθηκε την περίοδο του ξεσηκωμού των καλλιτεχνών μέσα στην πανδημία και από τότε συμμετέχει στις κινητοποιήσεις και γράφονται συνεχώς νέα μέλη. Είναι ένα σωματείο ομπρέλα για όλες τις δημιουργικές ειδικότητες στο θέατρο, δηλαδή σκηνοθέτες, δραματολόγοι, χορογράφοι, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι, φωτιστές, μουσικοί και άλλοι. Πιο πριν δεν μπορούσαμε να εκπροσωπηθούμε συνδικαλιστικά. Είναι μια ευχάριστη έκπληξη το πώς δουλεύουμε όλοι μαζί μέσα στο σωματείο. Αντίστοιχα φτιάχνεται παράρτημα στη Θεσσαλονίκη. Η εικόνα για την 48ωρη απεργία είναι ότι οι καλλιτέχνες δημιουργοί συμμετείχαν σε ένα συντριπτικά μεγάλο ποσοστό. Θα απεργήσουμε και θα κατέβουμε στον δρόμο στην επόμενη 24ωρη απεργία στις 8/2 και πιο πριν θα κάνουμε έκτακτη γενική συνέλευση.
Μελίνα Μάσχα,
σχεδιάστρια φωτισμού, αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων “Κάτω Από Τη Σκηνή”
Ποτέ δεν έχει ξαναγίνει να κλείσουν τόσα γυρίσματα και κομμάτι των απεργών είναι και οι τεχνικοί. Αυτή τη φορά υπάρχει μεγάλη συσπείρωση. Τα προβλήματα έχουν μεγαλώσει πάρα πολύ. Μας επηρεάζει και μας το ΠΔ και απαιτούμε την κατάργησή του, γιατί μας κόβει το δικαίωμα να διδάσκουμε. Αλλά μαζί με αυτό, παλεύουμε για Συλλογική Σύμβαση που από το 2010 δεν έχουμε και είναι το κύριο πρόβλημά μας, γιατί δεν έχουμε ωράρια. Με την έλευση ξένων παραγωγών, μέσω ενός προγράμματος που τις πριμοδοτεί, έχουμε μεγάλες παραβάσεις στα ωράρια, που είναι εκτός νομικού πλαισίου. Στις πλάτες των τεχνικών, προσφέρουν φτηνές παραγωγές.
Διονύσης Ευθυμιόπουλος,
γραμματέας της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικού Κιν/φου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ)
Είναι ορόσημο η 8 Φλεβάρη, που στο Εθνικό Θέατρο οι σπουδαστές χάνουν το έτος τους και οι καθηγητές παραιτούνται. Στις συνελεύσεις του ΣΕΧΩΧΟ που κάνουμε συζητάμε τι απεργίες μπορούμε να στηρίξουμε. Δεν είναι αυτονόητο ότι στις ιδιωτικές σχολές που τα παιδια πληρώνουν πολλά χρήματα, υπάρχει τέτοια σύμπνοια και αγώνας με αποχές -εγώ δεν το χω ξαναδεί αυτό. Και από τη μεριά των καθηγητών χορού όμως είναι συντριπτική η συμμετοχή, με όλες τις σχολές χορού να συμμετέχουν στην απεργία. Οριακά πρέπει να ευχαριστήσουμε την κυβέρνηση του Μητσοτάκη,γιατί ανανοηματοδότησε την απεργία σε ανθρώπους που την θεωρούσαν παρωχημένη, ενεργοποίησε σπουδαστικούς συλλόγους. Δεν νομίζω ότι φαντάζονταν ότι θα γίνει τέτοιος χαμός. Είμαι πολύ περήφανη για τους αγώνες που έχουμε δώσει ως κλάδος από την πανδημία και μετά.
Χαρά Κώτσαλη,
χορεύτρια
Με την τροπολογία που κατέθεσε ο Μητσοτάκης τη Δευτέρα 30/1, μας καταργούν μέχρι και τη δυνατότητα να κάνουμε Συλλογική Σύμβαση για τον μισθό μας. Δηλαδή θα μας ορίζει ο Βορίδης και ο κάθε υπουργός Φουφουτίδης πόσα θα παίρνουμε. Αυτοί που κινούνται αλλάζουν την κοινωνία και η κυβέρνηση κατάφερε να μας κινήσει και να μας ενώσει. Και στο σουπερμάρκετ ξερουν τι συμβαίνει, και στους λογαριασμούς και στα νοσοκομεία και με μας τους ηθοποιούς.
Χριστόφορος Ζαραλίκος,
κωμικός
5/2 Επίσκεψη συμπαράστασης στην κατάληψη Τσίλλερ. Φωτό: Μ.Νικολάου
Καταλήψεις!
Στα χέρια των σπουδαστών/ριών δραματικών σχολών βρίσκεται το κτήριο Τσίλλερ του Εθνικού Θεάτρου από το βράδυ του Σαββάτου 4/2.
Η κατάληψη ξεκίνησε από το Συντονιστικό Σπουδαστών/ριών Δραματικών Σχολών που συσπειρώνει την πλειοψηφία των κρατικών και ιδιωτικών δραματικών σχολών της Αθήνας. Από την πρώτη στιγμή η κινητοποίηση συνάντησε τη συμπαράσταση των εργαζόμενων του Εθνικού Θεάτρου και των συντελεστών της παράστασης που ήταν σε εξέλιξη όταν οι σπουδαστές/ριες κατέλαβαν το θέατρο.
Ήδη βρίσκονταν σε κατάληψη οι σχολές του Εθνικού Θεάτρου, του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, της ΚΣΟΤ, του ΚΘΒΕ, ενώ την Κυριακή το Συντονιστικό Δραματικών Σχολών Θεσσαλονίκης κατέλαβε και το Βασιλικό Θέατρο. Αποχή από τα μαθήματα πραγματοποιείται σε πολλές ιδιωτικές δραματικές σχολές.
«Στην εικόνα του Εθνικού περικυκλωμένου από ένοπλες αστυνομικές δυνάμεις απαντάμε με ένα θέατρο γεμάτο καλλιτέχνες που αγωνίζονται για το μέλλον τους» τονίζει η ανακοίνωση της Κατάληψης του Τσίλλερ, φανερώνοντας τη δυναμική που ξεδίπλωσε η επιτυχία της 48ωρης απεργίας και το συλλαλητήριο της Πέμπτης, αλλά και την εξοργιστική εικόνα την ίδια μέρα, με τα ΜΑΤ να περικυκλώνουν το ιστορικό κτίριο της Αγ. Κωνσταντίνου.
Από το βράδυ του Σαββάτου και μετά, το Τσίλλερ είναι γεμάτο από τη νεολαία των δραματικών σχολών που οργανώνει καθημερινές ακτιβίστικες δράσεις και δέχεται την αλληλεγγύη από άλλους χώρους. Το πρωί της Κυριακής 5/2 αντιπροσωπεία από το συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, με πρωτοβουλία της Ανατρεπτικής Συσπείρωσης Ηθοποιών (ΑΣΗ), επισκέφτηκε την κατάληψη για να δηλώσει τη συμπαράστασή της.
«Η Ανατρεπτική Συσπείρωση Ηθοποιών, εκφράζει την ολόπλευρη αλληλεγγύη της στην κατάληψη του Εθνικού Θεάτρου από τους σπουδαστές των θεατρικών σχολών… Καλεί την ηγεσία του ΣΕΗ και της ΠΟΘΑ να ακούσει έστω και τώρα τη φωνή του κατειλημμένου Εθνικού, τη φωνή των σπουδαστών αλλά και την διάθεση του κλάδου και να προχωρήσει σε απεργιακή κλιμάκωση πέρα από την 24ωρη απεργία της 8ης Φλεβαρη» τονίζει η ΑΣΗ.
«Αυτός ο αγώνας είναι η αιχμή για να βάλουμε τέλος στο θράσος και τον τσαμπουκά του Μητσοτάκη, για να έχουμε τέχνη και πολιτισμό για τις ανάγκες μας και όχι για τα κέρδη και τους χορηγούς» υπογραμμίζουν οι δημοτικές κινήσεις Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας και η Ανταρσία στην Κοκκινιά που επισκέφτηκαν την κατάληψη σε συμπαράσταση.
Το βράδυ της Δευτέρας 6/2 πραγματοποιήθηκε συζήτηση – συνέλευση στο φουαγιέ του κατειλημμένου θέατρου για τη συνέχεια του αγώνα, στο οποίο συμμετείχαν πλήθος σπουδαστών κι εργαζόμενων ηθοποιών, καθώς κι εκπρόσωποι των σωματείων του καλλιτεχνικού κλάδου. Κεντρική απαίτηση από τη μεριά των σπουδαστών/ριών ήταν η ανάγκη για άμεση κλιμάκωση με απεργία διαρκείας, η οποία υποστηρίχτηκε κι από πολλούς εργαζόμενους/ες.
Εμπειρίες
«Η συζήτηση είχε πάρα πολύ κόσμο. Το αίτημα για απεργία διαρκείας έμπαινε πολύ έντονα τόσο από τη δική μας μεριά – την Ανατρεπτική Συσπείρωση Ηθοποιών – όσο κι από τη Συνέλευση, αλλά κυρίως από τη νεολαία των δραματικών σχολών. Ηθοποιοί που για λόγους επιβίωσης δούλευαν σε άλλους τομείς μετέφεραν τις εμπειρίες απεργιακής οργάνωσης στους χώρους τους με επιτροπές αγώνα, καθώς και τη σημασία των εργατικών σωματείων. Το γεγονός ότι η πρότασή μας για πενθήμερη απεργία στη συνέλευση του ΣΕΗ μειοψήφισε για μόλις 20 ψήφους δεν πρέπει να θεωρηθεί ως ήττα. Αντίθετα να εκτιμήσουμε το γεγονός ότι υπάρχει πλέον πολύς κόσμος που διεκδικεί πιο δραστικά μέτρα από το σωματείο» σημειώνει στην Εργατική Αλληλεγγύη ο ηθοποιός-σκηνοθέτης Βασίλης Κουκαλάνι. «Εκτός από τη στήριξη της απεργίας διαρκείας, στις παρεμβάσεις μας φέραμε την εικόνα από τον απεργιακό αναβρασμό σε μια σειρά χώρους όπως την απεργία των εκπαιδευτικών στις 15/2, των υγειονομικών στις 22/2, των ναυτεργατών στις 8 και 9/2. Τονίσαμε ότι πρέπει να συνδεθούμε μαζί τους και να γενικεύσουμε τη μάχη κι ενάντια στο σεξισμό και το ρατσισμό καλώντας στην απεργιακή 8 Μάρτη και στο αντιρατσιστικό/αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 18 Μάρτη».
Χαιρετισμό απηύθηνε και η Μαρία Καστελιώτη φοιτήτρια Φιλοσοφικής και μέλος του ΣΕΚ στις Σχολές τονίζοντας την ανάγκη για κοινό αγώνα με τους φοιτητές/ ριες των ΑΕΙ, όχι μόνο γιατί ο αγώνας των καλλιτεχνών είναι δίκαιος, αλλά και γιατί η επίθεση στα πτυχία και τα εργασιακά δικαιώματα εξαπολύεται τόσο στον χώρο της Τέχνης όσο και στα δημόσια πανεπιστήμια.
Στέλιος Μιχαηλίδης