Την απόρριψη της τροπολογίας που κατατίθεται από την κυβέρνηση με αφορμή την προσπάθεια κατεβάσματος φασιστικών ψηφοδελτίων στις επερχόμενες εκλογές, ξεκαθάρισαν ΚΕΕΡΦΑ και δικηγόροι πολιτικής αγωγής στη Δίκη της Χ.Α, σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου που οργάνωσαν την Παρασκευή 3/2.
Στη συνέντευξη Τύπου μίλησαν οι Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ και δημ. σύμβουλος Αθήνας, Κώστας Παπαδάκης και Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόροι πολ. αγωγής στη δίκη της Χ.Α. Γραπτή δήλωση μας έστειλε ο Δημήτρης Ζώτος, δικηγόρος της οικογένειας Σαχζάτ Λουκμάν. Στη συνέντευξη τύπου έγιναν παρεμβάσεις από τον Λεωνίδα Κοντουδάκη, μάρτυρα στη δολοφονία Λαμπράκη, τον Γιάννη Σηφακάκη, από την Πρωτοβουλία για Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, τον Σωτήρη Λαπιέρη, δημ. σύμβουλος Χαλανδρίου, τη Δέσποινα Σπανού από τη Λαϊκή Ενότητα - Ανυπότακτη Αριστερά και την Άννα Στάμου εκ μέρους της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδος.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συνέντευξη Τύπου βιντεοσκοπημένη, στη σελίδα της Εργατικής Αλληλεγγύης στο Facebook. Αποσπάσματα από τις παρεμβάσεις στη Συνέντευξη Τύπου μπορείτε να διαβάσετε σε αυτό το δισέλιδο.
Η ΝΔ την ώρα που προχωρά σε μέτρα κατά των εργαζόμενων και της νεολαίας, των εργατών και των σπουδαστών της Τέχνης, των εκπαιδευτικών, των γιατρών και των νοσηλευτών, παίζει άθλια πολιτικά παιχνίδια με την απαράδεκτη τροπολογία για τον τρόπο αποκλεισμού των φασιστικών μορφωμάτων των ορφανών της Χρυσής Αυγής από τις εκλογές, ανοίγοντας δυνατότητες στον Άρειο Πάγο να αποκλείει και κόμματα της αριστεράς «ως αντιδημοκρατικά», υλοποιώντας για άλλη μια φορά την θεωρία των δύο άκρων.
Οι νομικοί που έχουν σταθεί στο πλευρό του αντιφασιστικού κινήματος και ως Πολιτική Αγωγή στην δίκη της ΧΑ, συνταγματολόγοι και πανεπιστημιακοί δημόσια, έχουν προτείνει ακόμη και συγκεκριμένες ρυθμίσεις στην κατεύθυνση του αποκλεισμού των καταδικασμένων για τις εγκληματικές πράξεις ναζιστών της ΧΑ. Η κυβέρνηση στριμωγμένη και απομονωμένη από την πολιτική της που σπέρνει την φτώχεια με την ακρίβεια, με την συστηματική επίθεση στις δημοκρατικές ελευθερίες, τις υποκλοπές, το ρατσισμό και τις δολοφονικές επαναπροωθήσεις στα σύνορα, επιχειρεί να πάρει εύσημα αντιφασιστικής ευαισθησίας, όταν με τις πολιτικές της στρώνει το δρόμο στην ανάκαμψη των φασιστών.
Δύναμη
Τη δύναμη για να σταματήσουμε την φασιστική απειλή, την αναβίωση των εγκλημάτων του Αουσβιτς και του Νταχάου, στις πύλες των οποίων έχουν απωλέσει το τεκμήριο της αθωότητας οι χρυσαυγίτες επίγονοι τους, την έχει το αντιφασιστικό κίνημα, με τις πλάτες του εργατικού και του κινήματος της νεολαίας στα πανεπιστήμια και τα σχολεία.
Αυτή ήταν η δύναμη που ξεσήκωσε την μεγάλη πλειοψηφία απέναντι στην διαρκή ασυλία ακόμη και την συγκάλυψη των εγκλημάτων τους από την ΕΛΑΣ, την ανοχή από τους κρατικούς θεσμούς και την δικαιοσύνη. Το 2013, η χρονιά των δολοφονιών του Λουκμάν και του Φύσσα, με την ΧΑ στη Βουλή, το μαζικό αντιφασιστικό κίνημα τους τσάκισε και άνοιξε το δρόμο για την καταδίκη στα δικαστήρια το 2020.
Θα συνεχίσουμε για να τσακίσουμε στους δρόμους τους φασίστες που έχουν ενεργοποιηθεί ξανά όπως έδειξαν οι επιθέσεις σε Θεσσαλονίκη, Σταυρούπολη, Εύοσμο, Ν.Ηράκλειο, Κοκκινιά, Μαρούσι.
Στις 18 Μάρτη, στη καρδιά της προεκλογικής περιόδου καλούμε σε μαζικά αντιφασιστικά συλλαλητήρια στην Αθήνα στην Ομόνοια 3μμ και σε όλη την Ελλάδα.
Την επόμενη Παρασκευή 10 Φλεβάρη στον Πολυχώρο ΡΟΜΑΝΤΣΟ (Αναξαγόρα 3-5) καλούμε σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, κινήσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες σε Ανοιχτή Σύσκεψη για να οργανώσουμε το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 18 Μάρτη.
Πέτρος Κωνσταντίνου
Θα ξεκινήσω λέγοντας κι εγώ αυτό που είναι γνωστό βέβαια σε όσους γνωρίζουν εμένα και το Θανάση, ότι ο φασισμός αντιμετωπίζεται στους δρόμους και στην κοινωνία πρώτα απ’ όλα, και μετά στα δικαστήρια. Είμαστε συνήγοροι πολιτικής αγωγής οι οποίοι από τους δρόμους έχουμε βγει και έχουμε μπει στην αίθουσα του δικαστηρίου, στους δρόμους ξαναγυρνάμε, στις εκδηλώσεις και στις διαδηλώσεις του αντιφασιστικού κινήματος και θα είμαστε και στις 18 Μάρτη στη διαδήλωση που είπε ο Πέτρος ο Κωνσταντίνου και όπου αλλού χρειαστεί.
Zούμε σε μια χώρα της οποίας η ιστορία, πολιτική και συνταγματική, τα τελευταία 100 χρόνια είναι όντως πολιτική απαγορεύσεων της νόμιμης λειτουργίας της Αριστεράς, είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ, σε τρεις τουλάχιστον χρονικές περιόδους, είχε κηρυχθεί σε παρανομία, το 1925, το 1936 και το 1947, και έμεινε συνολικά για πολλές δεκαετίες στην παρανομία. Eίναι γνωστή η προσπάθεια του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1963 να επιφέρει την λεγόμενη «βαθειά τομή» και να απαγορεύσει και με συνταγματική διάταξη την λειτουργία των κομμουνιστικών κομμάτων, στην πραγματικότητα της Ε.Δ.Α, αφού το ΚΚΕ ήταν ήδη παράνομο. Δεν μπόρεσε να το κάνει ο Καραμανλής, διότι ανατράπηκε, το έκανε η Χούντα με τα Συντάγματα του 1968 και του 1973.
Έρχομαι στην καταδικαστική απόφαση της 7ης Οκτωβρίου 2020. H κυβέρνηση δεν έλαβε κανένα μέτρο συμμόρφωσής της στην καταδικαστική απόφαση: Τι θα ήταν η συμμόρφωση; Η απαγόρευση λειτουργίας των γραφείων της, η άρνηση παροχής άδειας συμμετοχής τους σε διάφορες συγκεντρώσεις. Μιλάμε για μια εγκληματική οργάνωση, δεν μιλάμε για κάτι άλλο, κι όμως είδατε ότι και προχθές ακόμα στην συγκέντρωση για τα Ίμια δόθηκε άδεια. Μιλάμε ακόμα και για την τροποποίηση της εκλογικής νομοθεσίας κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται στην καταδικαστική απόφαση.
Οι προτάσεις οι οποίες κατατίθενται σήμερα στη Βουλή για την αντιμετώπιση του ζητήματος αυτού, της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, τα κοινά σημεία που διαθέτουν είναι ότι απεμπολούν τη νομοθετική εξουσία της Βουλής και μεταθέτουν την ευθύνη της για να νομοθετεί στον Άρειο Πάγο. Και καθιστούν με αυτόν τον τρόπο την λειτουργία του Αρείου Πάγου, από τυπική-διεκπεραιωτική σε ουσιαστική – απαγορευτική με βάση την κρίση αν ένα κόμμα που θέλει να συμμετάσχει στις εκλογές υπηρετεί ή όχι την λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Και είναι περιττό να πούμε ότι εδώ ανοίγει ο δρόμος για όλους. Είναι προφανές ότι και οι δύο προτάσεις είναι προβληματικές, δεδομένου ότι ανοίγουν τον δρόμο για ευρύτερες απαγορεύσεις. Το ίδιο προβληματικές είναι και οι παραλλαγές των δύο προτάσεων τους που διατυπώνονται σε αρθρογραφίες συνταγματολόγων τις μέρες αυτές.
Εμείς αισθανόμαστε την υποχρέωση, επειδή είμαστε οι άνθρωποι τους οποίους το αντιφασιστικό κίνημα εμπιστεύθηκε για την διαχείριση της υπόθεσης αυτής στη δίκη, να επιδιώξουμε μια διατύπωση τέτοια, η οποία να κεφαλαιοποιεί θεσμικά το αποτέλεσμα της καταδικαστικής απόφασης, να συμμορφώνει την εξουσία σε αυτήν και να θωρακίζει την κοινωνική άμυνα απέναντι στη ναζιστική εγκληματική βία.
Δεν θέλουμε να το πετύχουμε δημιουργώντας ευρύτερες ομάδες αποκλειστέων κομμάτων ή προσώπων, προκειμένου να κρύψουμε τον Κασιδιάρη εκεί μέσα, και προκειμένου να πετύχουμε τον σκοπό αυτό να αποκλείσουμε άλλους πεντακόσιους.
Θεωρούμε συνεπώς ότι το αντιφασιστικό κίνημα θα μπορούσε να διατυπώσει μια νομοθετική αξίωση, η οποία να θωρακίζει θεσμικά και να κατακτά αυτό το οποίο αποτελεί κεκτημένο της καταδικαστικής απόφασης, που είναι η απονομιμοποίηση της ναζιστικής εγκληματικής βίας, χωρίς να τσουβαλιάζει ούτε με άλλες πολιτικές ιδεολογίες, ούτε με άλλα ποινικά αδικήματα, ούτε να αποκλείει με φρονηματικά κριτήρια οποιονδήποτε κλπ, έχοντας πάντα βεβαίως την εξαρχής πεποίθηση, με την οποία και θα τελειώσω, ότι ο φασισμός δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ ούτε από τα δικαστήρια, ως ιδεολογία εννοώ, ούτε από τους θεσμούς. Αντιμετωπίστηκε και αντιμετωπίζεται στον δρόμο. Και εκεί πάντοτε σας καλούμε, γιατί είναι φανερό ότι και από αυτήν την ψηφοφορία δεν πρόκειται να βγει κανένα θετικό αποτέλεσμα.
Καμία ελευθερία στους εχθρούς της ελευθερίας. Όχι στη συμμετοχή των καταδικασθέντων για ναζιστικά εγκλήματα στις εκλογές. Αποζημιώσεις στα θύματα της ΧΑ και τις οικογένειές τους. Καμία ανοχή στη φασιστική, ρατσιστική και ναζιστική εγκληματική δράση και τη νομιμοποίησή της.
Κώστας Παπαδάκης
H πολιτική συγκυρία στην οποία πραγματοποιείται αυτή η συζήτηση δεν είναι αθώα. Μιλάμε πολύ για την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος με βάση τη διατύπωση του άρθρου 29 που έχει χρησιμοποιήσει και η ίδια η κυβέρνηση για τη συγκεκριμένη τροπολογία. Αλλά είναι σαφές ότι ζούμε σε μια περίοδο που η κυβέρνηση έχει πλήξει βάναυσα το δημοκρατικό πολίτευμα και την ελεύθερη λειτουργία του, όπως προκύπτει από πάρα πολλά περιστατικά και πρακτικές, με σημαντικότερο γεγονός το σκάνδαλο των υποκλοπών και τη συγκάλυψή του, μέσα από το οποίο αποδεικνύεται η ύπαρξη ενός οργανωμένου συστήματος παρακρατικών παρακολουθήσεων μέσα στην ΕΥΠ υπό πρωθυπουργικό έλεγχο, σε βάρος πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης, υπουργών, ανώτατων κρατικών αξιωματούχων, δημοσιογράφων κ.ο.κ.
Η τροπολογία της κυβέρνησης αποδεικνύει ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια ευαισθησία για το δημοκρατικό πολίτευμα -πολύ δε περισσότερο για έναν όψιμο αντιφασισμό- από την πλευρά της. Θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση συγκροτείται από το μόνο κόμμα, τη ΝΔ, που δεν έστειλε μάρτυρα κατηγορίας στη δίκη της Χ.Α. παρότι είχε κλητευτεί ο κ.Κικίλιας να καταθέσει ως μάρτυρας εναντίον της Χ.Α. με επιμέλεια των πολιτικώς εναγόντων κομμουνιστών συνδικαλιστών.
Η τροπολογία αποδεικνύει μια κρυφή κυβερνητική ατζέντα. Αντί να αντιμετωπίσει αυτό που προβάλλεται ως σκοπός της, τον αποκλεισμό συνδυασμών που καταρτίζονται από καταδικασμένους διευθυντές της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, η κυβέρνηση έρχεται να νομοθετήσει τον ουσιαστικό έλεγχο του Αρείου Πάγου επί των πολιτικών προγραμμάτων και των διακηρύξεων των πολιτικών κομμάτων. Αυτή είναι μια αντιδημοκρατική μεθόδευση την οποία κανείς/μία αντιφασίστας/ρια δεν πρέπει να δεχτεί. Υπάρχει μια απόπειρα με βάση τη διατύπωση της νομοθετικής διάταξης όπου ο Άρειος Πάγος θα καλείται να κρίνει για το αν ένα κόμμα με βάση τους σκοπούς του, τις διακηρύξεις του, την πρακτική του εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Κρυφή ατζέντα
Από αυτή τη διατύπωση και μόνο αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έχει μια κρυφή ατζέντα την οποία έχει σχεδόν δημόσια ομολογήσει ο υπουργός Επικρατείας, κ. Γεραπετρίτης, αναφερόμενος στην ανάγκη να αντιμετωπιστούν «οι ολοκληρωτισμοί» που επιβουλεύονται τη δημοκρατία. Από τη στιγμή που έχουμε μια τέτοιου τύπου δήλωση παρέλκει να πούμε οτιδήποτε για το αν μπορεί να υπάρξει δημοκρατικό ή αριστερό κόμμα που θα στηρίξει τη συγκεκριμένη διάταξη.
Από τη δική μας πλευρά είμαστε κάθετοι ότι καμία υποστήριξη δεν πρέπει να υπάρξει, ειδικά σε μια περίοδο που η ανώτατη ιεραρχία της δικαιοσύνης έχει τύχει απόλυτης εργαλειοποίησης από την πλευρά της κυβέρνησης. Ζούμε σε μια περίοδο που έχει εκδοθεί η γνωμοδότηση Ντογιάκου που προκάλεσε την κατακραυγή όλου του νομικού κόσμου. Δεν είναι δυνατόν λοιπόν μια δικαστική διάσκεψη να αποκτήσει μια τέτοιου είδους εξουσία επί της πολιτικής ζωής της χώρας.
Αυτό για εμάς δεν είναι το τέλος της συζήτησης. Είναι προφανές ότι θεωρούμε ότι θα πρέπει να υπάρξει διάταξη που να εμποδίζει καταδικασμένους νεοναζί για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, να έχουν τη δυνατότητα να είναι ηγέτες εκλογικού συνδυασμού. Αυτό σημαίνει για εμάς το να περιφρουρήσουμε τη μάχη που δώσαμε τα τελευταία 10 χρόνια και η οποία αποτυπώθηκε στην οριστική πλέον πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση που έχει κρίνει ότι οι συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι διεύθυναν μια ναζιστική εγκληματική οργάνωση που τελούσε ανθρωποκτονίες κι απόπειρες ανθρωποκτονιών.
Θέλουμε λοιπόν μια τέτοιου είδους διάταξη, αλλά αυτή δεν είναι αυτή που καταθέτει η κυβέρνηση. Μια τέτοια διάταξη είναι απολύτως εφικτή, έχει ήδη προταθεί, έχει ήδη συζητηθεί στο δημόσιο λόγο και πέραν πάσης αμφιβολίας η κυβέρνηση τη γνωρίζει και δεν θέλει να την καταθέσει. Αυτό που θέλει η κυβέρνηση είναι κάτι άλλο. Να περιορίσει το πολιτικό παιχνίδι μέσα σε πολύ συγκεκριμένα όρια που καθορίζει η θεωρία των δύο άκρων.
Γι’ αυτό το λόγο επιμένουμε ότι δεν θα πρέπει κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης να πέσει στην παγίδα να ψηφίσει τη συγκεριμένη διάταξη και στέλνουμε το μήνυμα στον κόσμο του αντιφασιστικού κινήματος ότι ο ίδιος θα χρειαστεί ξανά να βγει στο δρόμο για να σταματήσει το φασισμό, όπως το έκανε το 2012-2013 όταν η Χ.Α μπήκε στη Βουλή. Μέσα από τη δική του δράση, με ένα δυνατό κίνημα, μαζικό και μαχητικό, που δεν θα πατάει στους θεσμούς έστω κι αν δίνει τις μάχες σε όλα τα επίπεδα, ακόμα και σε δικαστικές αίθουσες, σε δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, αλλά πολύ περισσότερο στους δρόμους.
Θανάσης Καμπαγιάννης
Η τροπολογία Βορίδη στοχεύει την αριστερά και όχι τους Χρυσαυγίτες. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη με την τροπολογία Βορίδη, δεν θέλει να αποκλείσει από τις εκλογές, τους καταδικασμένους χρυσαυγίτες για τα εγκλήματα πού έκαναν με ναζιστικό κίνητρο υπό τον μανδύα του κόμματος Χρυσή Αυγή.
Θέλει να έχει τη δυνατότητα να αποκλείσει από τις εκλογές, όποιο δημοκρατικό, ριζοσπαστικό, ανατρεπτικό, αντικαπιταλιστικό, κόμμα της είναι ενοχλητικό.
Θέλει να έχει την δυνατότητα η ίδια και ο Αρειος Πάγος, που η ηγεσία του διορίζεται από την ίδια, να ελέγχει και να κρατά σε ομηρία, ή και να απαγορεύει τη συμμετοχή του στις εκλογές, κάθε κόμμα της αντικαπιταλιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, που θέλει να αλλάξει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.
Ο σκοπός αυτός αποκαλύπτεται από την παρ.γ της τροπολογίας, με την οποία ανατίθεται στους δικαστές του Α τμήματος του Αρείου Πάγου, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από υπόμνημα (καταγγελία) οποιουδήποτε, να ελέγχει και να αποφαίνεται σε δύο μέρες αν το συγκεκριμένο κόμμα, εξυπηρετεί τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Αλλά και από τη ανεπίτρεπτη διεύρυνση των αδικημάτων για τα οποία επιβάλλει την απαγόρευση.
Θα ελέγχει δηλαδή ο Αρειος Πάγος, χωρίς καν να υπάρχουν εγκληματικές πράξεις από την ηγεσία ή τα στελέχη του στο πλαίσιο δράσης του υπό διερεύνηση κόμματος, αν οι διακηρύξεις και το πρόγραμμα του κόμματος υπηρετούν την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος! Με τον τρόπο αυτό ο Αρειος Πάγος, αναγορεύεται, ανεπίτρεπτα σε συνταγματικό δικαστήριο, με αρμοδιότητα να κρίνει, να ελέγχει και να απορρίπτει τα προγράμματα των κομμάτων και να απαγορεύει τη συμμετοχή τους στις εκλογές μόνο με ιδεολογικά ή πολιτικά κριτήρια.
Αυτή η ρύθμιση οδηγεί ευθέως σε «κράτος των δικαστών» που ορίζει η Κυβέρνηση, που θα κρίνει ποιο κόμμα έχει δικαίωμα να συγκροτεί συνδυασμούς υποψηφίων και να κατεβαίνει στις εκλογές.
Κανένα δημοκρατικό κόμμα, άξιο του ονόματός του, δεν μπορεί να ψηφίσει αυτή τη ρύθμιση.
ΑΝ στα αλήθεια η τροπολογία Βορίδη ήθελε να αποκλείσει τους ναζί, επειδή η εγκληματική τους δράση, και όχι γενικά οι ιδέες τους ή οπουδήποτε άλλου, είναι κίνδυνος για τη δημοκρατία, υπάρχει απλή και σαφής ρύθμιση.
Είναι εκείνη πού στηρίζεται στο αντικειμενικό κριτήριο της προηγούμενης καταδίκης για κακούργημα στο πλαίσιο των σκοπών εγκληματικής οργάνωσης με ναζιστικό κίνητρο, αναγνωρισμένο από την ίδια δικαστική απόφαση.
Η προσθήκη του ναζιστικού κινήτρου, αναγνωρισμένου από την καταδικαστική απόφαση, είναι καθοριστικό στοιχείο, επειδή πρώτον είναι ήδη κεκτημένο του αντιφασιστικού κινήματος και αναγνωρισμένο από την καταδικαστική απόφαση για την ΧΑ και δεύτερον αποκλείει την ανεπίτρεπτη διεύρυνση της απαγόρευσης σε κάθε έγκλημα στο πλαίσιο του 187, όπως απάτες, φοροδιαφυγή, κλοπές, κλπ.
Ηδη με την προηγούμενη τροπολογία Βορίδη, με το άρθρο 92 του ν. 4804/2021, η απαγόρευση είχε επεκταθεί ανεπίτρεπτα σε δεκάδες αδικήματα αλλά όχι σε αυτά που αφορούσαν κακουργηματικές πράξεις από εγκληματική οργάνωση με ναζιστικό κίνητρο.
Η νέα ρύθμιση, με κατάργηση κάθε αντίθετης νομοθετικής πρόβλεψης, θα μπορούσε να είναι:
«Για την κατάρτιση συνδυασμού υποψηφίων ενός κόμματος ή συνασπισμού κομμάτων, είτε συνασπισμού ανεξάρτητων υποψηφίων, θα πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις Α) το κόμμα να έχει ιδρυθεί νόμιμα Β) ο πρόεδρος, ο γραμματέας, τα μέλη του κεντρικού οργάνου, και οι υποψήφιοι βουλευτές να μην έχουν καταδικαστεί, σε οποιοδήποτε βαθμό, ως μέλη ή διευθύνοντες εγκληματικής οργάνωσης (του άρθρου 187ή 187 Α), για κακούργημα με ναζιστικό κίνητρο. Η απαγόρευση διαρκεί όσο και η διάρκεια της ποινής».
Η ρύθμιση αυτή δεν εισάγει ιδεολογικά ή πολιτικά κριτήρια,ούτε ελέγχει το πρόγραμμα και τις διακηρύξεις του κόμματος, και αφήνει τον Αρειο Πάγο στην κλασική διαπιστωτική του και μόνο αρμοδιότητα.
Δημήτρης Ζώτος
«Υπερασπίζοντας τους πρόσφυγες, υπερασπίζουμε την ειρήνη και τη δημοκρατία»
«Υπερασπίζοντας τους πρόσφυγες, υπερασπίζουμε την ειρήνη και τη δημοκρατία» ξεκαθαρίζει η δικηγόρος Ευγενία Κουνιάκη. Με άρθρο της στην Εφημερίδα των Συντακτών, απαντάει στη στοχοποίησή της από κύκλους της κυβέρνησης και του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, με αφορμή την υπόθεση εγκλωβισμού προσφύγων σε νησίδα του Έβρου και το θάνατο της προσφυγοπούλας Μαρίας:
«Η ελληνική κυβέρνηση, διά στόματος του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, συνεχίζει να παρεμβαίνει στο έργο της Δικαιοσύνης, πολιτικοποιώντας μια υπόθεση παραβίασης δικαιωμάτων των προσφύγων και αλλεπάλληλων επαναπροωθήσεων.
Στο έργο αυτό έχει συμπαραστάτες τα περισσότερα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Σε αυτό το πεδίο παραφωνίας και παραπληροφόρησης, ο λόγος μας ως δικηγόρων υπερασπιστών των προσφύγων είναι ένας λόγος που δεν μπορεί εύκολα να ακουστεί.
Για όσους ασχολούμαστε με την καταγραφή των παραβιάσεων στα σύνορα του Εβρου και για εμένα προσωπικά, ως πρώην εργαζόμενη, έμμισθη δικηγόρο της οργάνωσης HumanRights360, από την οποία παραιτήθηκα στις 29/8/2022 όταν διείδα τις πιέσεις από το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, είναι γνωστό ότι είχαμε στοχοποιηθεί ήδη από τον Μάιο του 2022 όταν καταγγείλαμε την επαναπροώθηση μιας άλλης ομάδας προσφύγων. (…)
Σχετικά με την υπόθεση των 38 προσφύγων, με τους οποίους είχα την κύρια επικοινωνία ως δικηγόρος κατά το διάστημα της περιπέτειάς τους, είμαι κατ’ αρχάς ικανοποιημένη που οι άνθρωποι αυτοί μπόρεσαν να καταγραφούν και να ζητήσουν διεθνή προστασία, να αναγνωριστούν τελικά ως πρόσφυγες, και δεν επαναπροωθήθηκαν και πάλι στην Τουρκία και από εκεί μετά πιθανότατα στη Συρία, όπως έχει συμβεί σε αλλεπάλληλες περιπτώσεις. (…)
Aπειλές και υπόγειες πιέσεις στη μη κυβερνητική οργάνωση όπου προηγούμενα εργαζόμουν, οι οποίες οδήγησαν στην από 17.9.2022 δήλωση «μετάνοιας» του ιδρυτή της και μετέπειτα απειλές για άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του για αδικήματα άσχετα με την υπόθεση των 38. (…)
Υπάρχουν στιγμές που όλοι θα πρέπει να αποφασίσουμε με ποια θέση είμαστε. Και υπάρχουν κρίσιμες στιγμές που θα πρέπει να αποφασίσουμε αν είμαστε με την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά ή με τον κανιβαλισμό και τις δολοφονίες των προσφύγων στα σύνορα.
Από την πλευρά μας, είμαστε με τους πρόσφυγες και είμαστε ενάντια στο κράτος έκτακτης ανάγκης στα σύνορα. Η δημοκρατική εκτροπή, η απανθρωποποίηση, οι θεωρίες συνωμοσίας, η ποινικοποίηση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα μας βρουν απέναντι».