
Στις 8 Μάρτη απεργούμε και διαδηλώνουμε ενάντια στη σεξιστική κυβέρνηση και το σύστημά της. Για πέμπτη συνεχή χρονιά, η Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών έχει μετατραπεί σε πανεργατική απεργία αναδεικνύοντας τον αγώνα ενάντια στην καταπίεση σε κεντρική μάχη για όλη την εργατική τάξη.
Οι απεργιακές αποφάσεις του ΕΚΑ και της ΑΔΕΔΥ δίνουν την δυνατότητα σε όλες τις εργαζόμενες και όλους τους εργαζόμενους να βρίσκονται την επόμενη Τετάρτη στο δρόμο, στη 1μμ στην πλατεία Κλαυθμώνος και στα αντίστοιχα συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις. Με τα πανό των σωματείων και των συλλόγων τους, με τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους, με όλη την οργή για τη μισητή κυβέρνηση Μητσοτάκη που διαλύει τις ζωές των γυναικών και όλων των εργαζόμενων. Ήδη σε μια σειρά εργατικούς χώρους έχουν παρθεί αποφάσεις συμμετοχής στις 8 Μάρτη και έχουν ξεκινήσει εκδηλώσεις και συζητήσεις για την οργάνωση της.
Είναι ένας κατάλογος που όσο θα πλησιάζει αυτή η ημέρα συνεχώς θα διευρύνεται και θα μεγαλώνει. Στις 8 Μάρτη μπορούν να συναντηθούν το υγειονομικό με το εκπαιδευτικό κίνημα που παλεύουν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Υγείας και της Παιδείας, επιθέσεις που χτυπούν περισσότερο τις γυναίκες. Μπορούν να ενωθούν οι εργαζόμενες/οι των δήμων που διεκδικούν δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες κόντρα στη διάλυση του κράτους πρόνοιας που πλήττει τις γυναίκες, με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους του ΥΠ.ΠΟ που αντιδρούν στην ιδιωτικοποίηση των μουσείων. Μπορούν να βρεθούν όλες/οι οι εργαζόμενες/οι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που απαιτούν αυξήσεις και ΣΣΕ, αιτήματα που βελτιώνουν άμεσα τη ζωή των γυναικών. Και μαζί τους μπορούν να έχουν το τεράστιο κίνημα των καλλιτεχνών που έδωσαν τη κόντρα με τους Λιγνάδηδες και όσους τους συγκάλυπταν και τώρα συνεχίζουν για τα δικαιώματα του κλάδου τους.
Το ίδιο ισχύει για τους φοιτητικούς χώρους. Το φοιτητικό κίνημα που έδωσε και συνεχίζει να δίνει σκληρές μάχες ενάντια στις επιλογές της Κεραμέως έχει κάθε λόγο να είναι στις 8 Μάρτη μαζικά μαζί με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους στα απεργιακά συλλαλητήρια. Με αποφάσεις όλων των φοιτητικών συλλόγων, με πανό, με συνθήματα που συντονίζουν τους αγώνες τους με τους αγώνες του εργατικού κινήματος.
Συμμετοχή
Αντίστοιχη σημασία έχει η συμμετοχή των προσφυγισσών και των προσφύγων, των μεταναστριών και των μεταναστών. Απέναντι σε μια κυβέρνηση που πνίγει γυναίκες και μικρά παιδιά, που τους αρνείται την πρόσβαση στην Υγεία και την Παιδεία, που αμφισβητεί ακόμα και το δικαίωμά τους στη στέγαση και τους επιφυλάσσει στρατόπεδα-φυλακές, η παρουσία τους είναι κρίσιμη. Ήδη μια σειρά κοινότητες και ομάδες προσφυγισσών από τα καμπ οργανώνουν τη συμμετοχή τους και μας καλούν να είμαστε στο πλευρό τους.
Όλες οι δυνάμεις του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος χρειάζεται να είναι παρούσες στα απεργιακά συλλαλητήρια στις 8 Μάρτη. Οι γυναικείες κινήσεις και συλλογικότητες, οι οργανώσεις του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, οι ακτιβιστές και οι ακτιβίστριες των διαφορετικών κινημάτων αλληλεγγύης, οι σύλλογοι γονέων και όλοι οι φορείς από τις γειτονιές, οι οργανώσεις της Αριστεράς. Αυτό το κάλεσμα απευθύνει η Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη, που βρίσκεται στο κέντρο της οργάνωσης της πανεργατικής απεργίας. Οι εκδηλώσεις της παντού (ο αναλυτικός κατάλογος στη σελίδα 16) με αυτό το στόχο γίνονται. Όλα τα ρυάκια της αντίστασης στην κυβέρνηση να ενωθούν σε ένα χείμαρρο που θα την τσακίσει μαζί με το σύστημά της.
Απεργιακά Συλλαλητήρια 8 Μάρτη
Συνέδριο Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ), ΑΔΕΔΥ, Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζόμενων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας-Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Ηπείρου (ΕΙΝΗ), Σωματείο Εργαζόμενων Νοσοκομείου Έλενα Βενιζέλου, Σύλλογος Εργαζόμενων Νοσοκομείου Άγιος Σάββας, Σωματείο Εργαζόμενων Παίδων Αγλαϊα Κυριακού, Σωματείο Εργαζόμενων Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, Σωματείο Οδηγών Δήμου Αθήνας, Σωματείο Εργατοτεχνιτών ΥΠ.ΠΟ, Γ' ΕΛΜΕ Αθήνας, Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας, ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, ΣΤ’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης «Ο Αριστοτέλης», ΣΕΠΕ Χανίων, ΕΛΜΕ Χανίων, Σωματείο Εργαζόμενων στην Έρευνα και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (ΣΕΡΕΤΕ), Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητ(ρι)ών και Υποψηφίων Διδακτόρ(ισσ)ων Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Proud Seniors Greece - Ομάδα Υποστήριξης ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων 50 και άνω. Στηρίζει με ομόφωνη απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο Νίκαιας-Ρέντη.
Ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις
Δυνατό ξεκίνημα για τις εκδηλώσεις της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη στους εργατικούς χώρους έγινε την περασμένη Πέμπτη 23 Φλεβάρη. Τόσο στο Βυζαντικό Μουσείο όσο και στην ΑΑΔΕ, από όπου έγινε η αρχή, η συζήτηση έδειξε πόσο δυνατό είναι το κίνημα που παλεύει ενάντια στον σεξισμό και τη γυναικεία καταπίεση.
Δεκάδες εργαζόμενες, μαζί με συναδέλφους τους, συμμετείχαν στην εκδήλωση στο Βυζαντινό. Ο αγώνας που δίνουν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των μουσείων και η παρουσία τους την προηγούμενη ημέρα στην απεργιακή διαδήλωση των υγειονομικών έδωσαν από την πρώτη στιγμή έναν μαχητικό αέρα στη συζήτηση.
Το άνοιγμα έκανε η Σταυρούλα Πανίδου, εκπαιδευτικός, η οποία αναφέρθηκε στις μεγάλες μάχες των γυναικών για να μην φορτωθούν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες τους, για να μην περάσουν οι κυβερνητικές επιθέσεις στην υγεία και την παιδεία, για να μη προχωρήσει η πολιτική που θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, από το κράτος πρόνοιας μέχρι τον πολιτισμό. Στάθηκε ιδιαίτερα στις αιτίες της καταπίεσης από ένα σύστημα που στο κέντρο του έχει το κέρδος και την εκμετάλλευση των εργαζόμενων και εξήγησε γιατί έχει σημασία που η 8 Μάρτη είναι πια απεργιακή και μάλιστα με πανεργατική διάσταση. «Είμαστε δυνατές και δυνατοί και δεν πρόκειται τα σχέδιά σας να περάσουν, αυτό είναι το μήνυμα της 8 Μάρτη. Σε κάθε εργασιακό χώρο να οργανωθούμε», κατέληξε.
Οι τοποθετήσεις που ακολούθησαν άνοιξαν μια ολόκληρη γκάμα θεμάτων και αναζητήσεων. Ο ρόλος των σωματείων στη πάλη ενάντια στις σεξιστικές επιθέσεις αναδείχτηκε ως καθοριστικός. Το ίδιο και η μάχη για ΣΣΕ με αυξήσεις, δικαιώματα, μόνιμη και σταθερή δουλειά, ώστε καμία γυναίκα να μην είναι μόνη μπροστά στο αφεντικό και να παζαρεύει τους όρους εργασίας της, ευάλωτη σε παρενοχλήσεις και εκβιασμούς. Η συζήτηση έφτασε μέχρι το πώς μπορούν η παιδεία, η υγεία, ο πολιτισμός να λειτουργήσουν σύμφωνα με τις ανάγκες των ανθρώπων και ποιος μπορεί να το εξασφαλίσει. Ο εργατικός έλεγχος μπήκε έτσι στην κουβέντα από τις ίδιες τις εργαζόμενες ως η μόνη προοπτική. Όλες/οι δήλωσαν ότι στις 8 Μάρτη θα βρίσκονται με τα πανό τους στη 1μμ στην πλατεία Κλαυθμώνος.
Ερωτήματα
Αντίστοιχα πλούσια και αναβαθμισμένη ήταν η συζήτηση στην ΑΑΔΕ. «Ήταν η τέταρτη χρονιά που οργανώνουμε εκδήλωση για τις 8 Μάρτη στο χώρο και η διαφορά ήταν φανερή», μας είπε η Τιάνα Ανδρέου, συνδικαλίστρια στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς που ήταν ομιλήτρια στην εκδήλωση. «Ο θυμός και η οργή που βλέπαμε τα προηγούμενα χρόνια, για την κυβέρνηση, για τον προϊστάμενο, τον διευθυντή κλπ, συνεχίζει να υπάρχει και να μεγαλώνει, αλλά ταυτόχρονα έχουν ανοίξει περισσότερα ερωτήματα γύρω από τον αγώνα και μέχρι που μπορεί να φτάσει.
Όλες/οι άκουσαν με μεγάλο ενδιαφέρον την εισήγηση κι αμέσως μετά πήραν το λόγο για να περιγράψουν μέσα από τη δική τους εμπειρία πόσα πολλά προβλήματα αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενες γυναίκες: χαμηλοί μισθοί, εξαντλητικά ωράρια, έλλειψη παιδικών σταθμών, επιθέσεις στην υγεία και το κράτος πρόνοιας. Αλλά και για να ανοίξουν ζητήματα γύρω από την οικογένεια ως θεσμό, την αντισεξιστική διαπαιδαγώγηση, τις διεκδικήσεις του κινήματος. Η κουβέντα κατέληξε στην οργάνωση της απεργίας στο χώρο, με επιτροπή, με περιοδείες, με πίεση στο σύλλογο να κυκλοφορήσει δικό του υλικό, όπως έγινε στην πανεργατική απεργία στις 9 Νοέμβρη».
Στις γειτονιές
Τα ξημερώματα του Σαββάτου 11 Φεβρουαρίου μια 28χρονη γυναίκα κατήγγειλε στο ΑΤ Πετρούπολης πως έπεσε θύμα βιασμού από δύο άντρες στις τουαλέτες νυχτερινού κέντρου της Πετρούπολης. Σύμφωνα με την ίδια, οι δύο άντρες την βίασαν διαδοχικά υπό την απειλή όπλου. Η κοπέλα εξετάστηκε από ιατροδικαστή ο οποίος επιβεβαίωσε ότι υπήρξε βιασμός.
Τα μέλη της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη και του ΣΕΚ Ιλίου-Αγίων Αναργύρων-Πετρούπολης οργανώσαμε άμεσα εξόρμηση στην συγκεκριμένη περιοχή καθώς κανένα σεξιστικό έγκλημα δεν πρέπει να μένει αναπάντητο από το κίνημα. Με ειδική προκήρυξη ενημέρωναμε τον κόσμο για το γεγονός, καλώντας σε κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που με τις πολιτικές της ανοίγει το δρόμο για τον πολλαπλασιασμό των σεξιστικών επιθέσεων, ενώ αφήνει ελεύθερους βιαστές, παιδοβιαστές και μαστροπούς ανηλίκων, όπως ο Φιλιππίδης, ο Λιγνάδης και ο Μίχος.
Η δράση μας έγινε κέντρο στη γειτονιά. Ο κόσμος σταματούσε και είτε ακούγε με προσήλωση το κείμενο της προκήρυξης από τις ντουντούκες είτε το διάβαζε και ξεκινούσε από μόνος του τη συζήτηση για το πώς παλεύουμε τον σεξισμό. Χαρακτηριστικό είναι ότι εννιά αγόρασαν την Εργατική Αλληλεγγύη και πολλοί περισσότεροι μας επιβράβευσαν γι’ αυτήν την πρωτοβουλία.
Το μόνο μελανό σημείο στην πρωτοβουλία που πήραμε, ήταν η προσπάθεια βιντεοσκόπησης της δράσης μας από άτομο του μαγαζιού και του φερόμενου ως μαγαζάτορα (κατά δική του δήλωση), ο οποίος μας απείλησε και προσπάθησε να τραμπουκίσει τα μέλη του συνεργείου. Αυτό που συνέβη μετά ήταν ακόμη πιο εμπνευστικό. Οι θαμώνες της διπλανής καφετέριας σηκώθηκαν αμέσως κι άρχισαν να γιουχάρουν τον μαγαζάτορα, υπερασπίζοντάς μας. Καμιά επίθεση δεν θα περάσει, θα συνεχίσουμε τις δράσεις μας κλιμακώνοντας ενάντια στην κυβέρνηση του σεξισμού. Όλοι, όλες και όλα θα είμαστε στις 8 Μάρτη στην πλατεία Κλαυθμώνος στη 1μμ, για να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα.
Και στις Σχολές
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση-σύσκεψη της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη την Πέμπτη 23 Φλεβάρη στον Βόλο. Συμμετείχαν φοιτητές/ριες από μία σειρά σχολές αλλά και εργαζόμενοι/ες, ανάμεσά τους μία δημοσιογράφος από την ΕΡΤ που προσφέρθηκε να αφιερώσει χρόνο στην ραδιοφωνική της εκπομπή για τις 8 Μάρτη.
Συζητήθηκε η πολιτική σημασία της φετινής απεργίας μέσα σε προεκλογική περίοδο ενάντια σε μία κυβέρνηση ακραία σεξιστική που δεν σταμάτησε να επιτίθεται στις γυναίκες. Επίσης, αποφασίστηκε πρόγραμμα δράσης για τις επόμενες ημέρες σε χώρους που μπορούμε να κινητοποιήσουμε. Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με τα σχήματα των ΕΑΑΚ σε Αρχιστεκτονική και Χωροταξία θα γίνει εκδήλωση την Τετάρτη 1/3 στην Αρχιτεκτονική όπου θα μιλήσουν και καθηγητές, ενώ την επόμενη μέρα ο Σύλλογος έχει συνέλευση στην οποία θα προτείνουμε τη συμμετοχή του στην απεργιακή συγκέντρωση στη 1μμ στην πλατεία Αγίου Νικολάου.
Παράλληλα παρεμβάσεις θα γίνουν και σε σχολές όπως οι Ηλεκτρολόγοι, η Χωροταξία, η Ιχθυολογία και το ΙΑΚΑ, με σκοπό να πάρουμε αποφάσεις και να συμμετέχει κόσμος και από αυτά τα τμήματα. Τέλος, μετά τη σύσκεψη ήρθαμε σε επικοινωνία και με το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ, οι οποίοι είπαν ότι θα καλέσουν στη συγκέντρωση και ότι θα κάνουμε κοινή προσπάθεια να κατέβουν και άλλα συνδικάτα του δημοσίου.
Είμαστε στην τελική ευθεία για την πανεργατική απεργία στις 8 Μάρτη η οποία θα πραγματοποιηθεί μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ. Είναι μια κυβέρνηση που έχει εξοργίσει τους πάντες γιατί έχει τα χέρια της βαμμένα με το αίμα χιλιάδων προσφύγων και προσφυγισσών, γιατί έχει ενθαρρύνει με την σεξιστική πολιτική της τόσες γυναικοκτονίες, γιατί έκανε ό,τι περνούσε από τα χέρια της για να μην δικαιωθεί ο Ζακ.
Οι αντιλήψεις του κόσμου και οι συνθήκες αλλάζουν δραστικά. Η εργατική τάξη και η νεολαία αντιλαμβάνονται πλέον πως η μάχη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι υπόθεση της τάξης. Για αυτό οι εκδηλώσεις για την 8 Μάρτη θα πραγματοποιηθούν σε μια σειρά από εργατικούς χώρους, γειτονιές και φυσικά στις σχολές. Στο ΠΑΔΑ στις 6 του μηνός αποφασίσαμε η εκδήλωση να είναι και μέρα δράσης όπου θα καλέσουμε κόσμο να συμμετάσχει στην οργάνωση και αργότερα στη συζήτηση.
Στόχος μας να έχουμε την μεγαλύτερη 8 Μάρτη των τελευταίων χρόνων και να συνεχίσουμε να οργανώνουμε όλες και όλοι μαζί τις επόμενες μάχες.
Στα Χανιά
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και η ΕΛΜΕ στα Χανιά έχουν ήδη αποφασίσει τη συμμετοχή τους στις 8 Μάρτη με στάση εργασίας, καλώντας απεργιακή συγκέντρωση στις 12.30 στην πλατεία Αγοράς. Έχοντας κάνει την αρχή με αυτές τις αποφάσεις, η τοπική Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη καλεί ανοιχτή σύσκεψη την Πέμπτη 2 Μάρτη στο Εργατικό Κέντρο για να οργανωθεί και να απλωθεί η απεργία σε όλους τους χώρους. Το κάλεσμά μας απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, σε εργαζόμενες/ους του δήμου, σε ιδιωτικούς υπαλλήλους, σε εργαζόμενες/ους του νοσοκομείου, σε φοιτήτριες/ές από το πανεπιστήμιο, σε πολιτικούς χώρους -την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τις δυνάμεις της Ενωτικής Κίνησης κ.α-, σε συλλογικότητες όπως η Ρόζα Νέρα και το Στέκι Μεταναστών.
Ενάντια στην κυβέρνηση που διαλύει την Παιδεία, την Υγεία και τις ζωές όλων των εργαζόμενων, φέρνοντας τις γυναίκες σε ακόμα πιο δυσμενή θέση, η φετινή 8 Μάρτη μπορεί να γίνει το σημείο συνάντησης όλων των αγώνων. Ιδιαίτερα τώρα, σε μια προεκλογική περίοδο που όλο το αφήγημα της κυβέρνησης του «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» γίνεται κουρελόχαρτο από τις κινητοποιήσεις καλλιτεχνών, εκπαιδευτικών, υγειονομικών και άλλων κλάδων. Οι γυναίκες έχουμε παίξει καταλυτικό ρόλο στην υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών, στη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και τις ιδιωτικοποιήσεις. Διεκδικούμε ένα καλύτερο μέλλον για μας, για τα παιδιά μας, για το σύνολο της εργατικής τάξης. Και μπορούμε να το κερδίσουμε.
δασκάλα
Νοσοκομεία
Συμμετοχή στην πανεργατική απεργία στις 8 Μάρτη και το συλλαλητήριο στη 1μμ στην πλατεία Κλαυθμώνος αποφάσισε το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΔΗΝ, που συνεδρίασε την επόμενη της απεργίας στις 22 Φλεβάρη. Η Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών γίνεται το επόμενο κεντρικό ραντεβού των υγειονομικών και του αγώνα τους για Δημόσια και Δωρεάν Υγεία.
«Η τοποθέτησή μας έπαιξε ρόλο στο να μην υπάρχει αναστολή των κινητοποιήσεων λόγω προεκλογικής περιόδου αλλά συνέχεια με κέντρο μάλιστα την πανεργατική στις 8 Μάρτη», μας είπε η Ζαννέτα Λυσικάτου, μέλος του Γενικού Συμβουλίου με το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή. «Προτείναμε αναβάθμιση της συμμετοχής της ΠΟΕΔΗΝ στις 8 Μάρτη με ανακοίνωση, αφίσα και καμπάνια μέσα στα νοσοκομεία. Παρά τη σφοδρή αντίδραση της ΔΑΚΕ που υπερασπίστηκε την κυβέρνηση και αμφισβήτησε ότι υπάρχει σεξισμός και καταπίεση (αντίστοιχα εξαπέλυσε έναν ρατσιστικό οχετό στην πρότασή μας για στήριξη στο αντιρατσιστικό-αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 18 Μάρτη και οργάνωση καμπάνιας για ελεύθερη πρόσβαση προσφύγων και μεταναστών στην υγεία), εμείς επιμείναμε. Όχι “μόνο” γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων στα νοσοκομεία είναι γυναίκες που τις αφορά άμεσα αυτή η μάχη, αλλά και γιατί με αυτή την απεργία θα ενωθούμε με όλη την εργατική τάξη και τη νεολαία».
Η 8 Μάρτη για μας είναι ευκαιρία να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας ως προσφύγισσες. Είμαστε πολλές γυναίκες μόνες με παιδιά, χρειαζόμαστε σπίτι, ΑΜΚΑ. Και χαρτιά φυσικά γιατί χωρίς χαρτιά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Είμαι προσφύγισσα από το Κογκό, ήρθα στην Ελλάδα λόγω της άγριας καταστολής και της βίας στη χώρα μου, και εδώ μας αντιμετωπίζουν πάλι με βία και καταστολή.
Κογκό

