Εργατικό κίνημα
Νοσοκομεία: Προσλήψεις, όχι συνδικαλιστικές διώξεις

23/3, Απεργιακή συγκέντρωση στο προαύλιο του Ευαγγελισμού. Φωτό: Μάνος Νικολάου

Ευαγγελισμός

Η απόφαση για την απεργιακή κινητοποίηση της Τετάρτης 5 Απρίλη ξεκίνησε από το Σωματείο Εργαζόμενων στον Ευαγγελισμό σε μια μαζική γενική συνέλευση την περασμένη Πέμπτη 30/3. Μετά από δυο πετυχημένες κινητοποιήσεις στο προαύλιο του νοσοκομείου μια βδομάδα νωρίτερα, δεκάδες εργαζόμενοι/ες συγκεντρώθηκαν για να συζητήσουν για την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης στο ΕΣΥ, στο πλαίσιο της οποίας εντάσσονται ο αυταρχισμός και οι διώξεις κατά των υγειονομικών όπως της Αργυρής Ερωτοκρίτου.

Την ίδια μέρα, αγωνιστές και αγωνίστριες από το Συντονιστικό Νοσοκομείων και την Εργατική Αλληλεγγύη είχαν προχωρήσει από το πρωί, μαζί με τη διωκόμενη γιατρό, σε περιοδεία στον Ευαγγελισμό ενημερώνοντας τους εργαζόμενους για την επίθεση, μαζεύοντας υπογραφές στο κείμενο στήριξης και καλώντας στη συνέλευση. Η δράση τους βρήκε μεγάλη ανταπόκριση σε όλους τους χώρους του νοσοκομείου και μαζικοποίησε τη συνέλευση.

Τη συζήτηση άνοιξε ο πρόεδρος του Σωματείου, Γιώργος Φερεντίνος. «Το νοσοκομείο μας και συνολικότερα το ΕΣΥ πηγαίνει προς τις εκλογές ακόμα πιο εμπορευματοποιημένο και ιδιωτικοποιημένο», είπε. «Ήδη έχουν παρθεί και υλοποιούνται οι αποφάσεις για το παιδοογκολογικό των Παίδων και έπονται κι άλλες που θα μετατρέπουν τα νοσοκομεία σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου. Αυτή η πολιτική, που ακολουθείται και στον Ευαγγελισμό, έχει φτάσει πάνω από 2.500 περιστατικά να περιμένουν στις λίστες αναμονής των χειρουργείων με το οξύμωρο αίθουσες που έχουν εγκαινιαστεί από το 2014 να περαμένουν κλειστές και να γίνεται κουβέντα για τα απογευματινά ιδιωτικά χειρουργεία.

Την ίδια στιγμή ο Ευαγγελισμός συνεπικουρείται από ιδιωτικά νοσομεία όπως το Therapis και άλλα για να εξαφανίζονται μαγικά τα ράντζα από τους ορόφους, τα οποία όμως και πάλι παραμένουν μετά τις γενικές εφημερίες. Με μεγάλη πίεση από πλευράς Διοίκησης, παρεμβαίνοντας στο επιστημονικό έργο των γιατρών. Η υποχρηματοδότηση και η υποστελέχωση έχει οδηγήσει σε υπολειτουργία μιας σειράς κλινικών αλλά και μηνανημάτων. Να θυμίσουμε ότι έχει παρθεί απόφαση για συγχώνευση της καρδιοχειρουργικής με τη θωρακοχειρουργική και την ωριλά με αποτέλεσμα να μειώνονται δραματικά τα κρεβάτια χειρουργείων. 

Ήδη είχαμε τιμωρητικές μετακινήσεις συναδέλφων μέσα στο νοσοκομείο αλλά και προς άλλα νοσοκομεία, είχαμε ποινές ακόμα και με στέρηση μισθού σε συναδέλφους, είχαμε πολλαπλές βλάβες στα μηχανήματα με αποκορύφωμα τις συνεχόμενες διακοπές κάθε βδομάδα στο δίκτυο ηλεκτροδότησης, με πάνω από 50 σχετικές καταγγελίες... Κυβέρνηση και διοίκηση δείχνουν αλλεργία απέναντι στη δράση του σωματείου και των συναδέλφων με αποκορύφωμα την τελευταία κινητοποίηση που η αστυνομία μας ακολουθούσε κατά πόδας ακόμα και μέσα στο νοσοκομείο... Προτείνουμε νέα κινητοποίηση την επόμενη βδομάδα».

Ακολούθησαν μέλη του ΔΣ και μια σειρά εργαζόμενες/οι. «Η πολιτική τους αντιμετωπίζει την Υγεία σαν εμπόρευμα, θέλει τους ασθενείς να πληρώνουν τον ιδιωτικό τομέα και δίνει φρέσκο χρήμα από τα δημόσια ταμεία στους μεγάλους ιδιωτικούς επιχειρηματικούς ομίλους», είπε η Τατιάνα Ευαγγελοπούλου, αναπληρώτρια γραμματέας του Σωματείου. «Είναι μια πολιτική που προσπαθούν να την επιβάλλουν με καταστολή, αυταρχισμό και αυθαιρεσία, όπως είδαμε όλο το προηγούμενο διάστημα.

Το τελευταίο τους κατόρθωμα, η τιμωρητική τοποθέτηση της συναδέλφου Αργυρής Ερωτοκρίτου στην Πολυκλινική, η οποία είναι μια ξεκάθαρη συνδικαλιστική δίωξη, πρέπει να πάρει απάντηση. Δεν γίνεται οι υπεύθυνοι για την κατάρρευση του ΕΣΥ να έρχονται εδώ και να κλείνουν τις πόρτες στους εργαζόμενους. Να προχωρήσουμε σε στάση εργασίας την επόμενη βδομάδα, στην οποία πρέπει να είμαστε σύσσωμοι και να καλέσουμε κι άλλα σωματεία».

«Είμαστε σε περίοδο που κυβέρνηση, υπουργείο και διοικήσεις φοβούνται», είπε η Αργυρή Ερωτοκρίτου. «Μη ξεχνάμε ότι το Μάρτη, με κορυφαίες στιγμές τις πανεργατικές στις 8 και 16/3, με τους δικούς τους υπολογισμούς απήργησαν και βρέθηκαν στο δρόμο πάνω από δυόμιση εκατομμύρια άνθρωποι. Αυτό είναι τεράστια δύναμη από τον κόσμο, που λέει ότι το έγκλημα των ιδιωτικοποιήσεων δεν θα περάσει. Μέσα στα νοσοκομεία ξέρουμε πολύ καλά ότι οι ιδιωτικοποιήσεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές, όπως ξέρουμε τι σημαίνουν οι μονοβάρδιες και η υπερεφημέρευση.

Ανάγκες

Είναι προκλητικό να λέει η διοίκηση ότι δεν υπάρχουν ανάγκες στον Ευαγγελισμό και με αυτό να δικαιολογούν την τοποθέτησή μου στην Πολυκλινική. Πιστέψτε με συνάδελφοι, είμαι δεκαπέντε μέρες εκεί, κι ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Είναι τεράστιες οι ανάγκες στην πρωτοβάθμια αλλά να πούμε το εξής: η Πολυκλινική έχει 110 κλειστά κρεβάτια. Αντί να κάνουμε διακομιδές στο κάθε Therapis, η Πολυκλινική έπρεπε να επαναλειτουργήσει και να επαναστελεχωθεί ως νοσοκομείο που ήταν πριν από τα χρόνια των μνημονίων.

Εκεί να πάνε τα λεφτά κι όχι να δίνονται χιλιάδες ευρώ από τον ΕΟΠΥΥ για να θησαυρίζουν οι ιδιώτες και όταν στραβώνουν τα περιστατικά να τα γυρίζουν στα δημόσια νοσοκομεία. Συμφωνώ με την κινητοποίηση την επόμενη Τετάρτη, για να κλιμακώσουμε απέναντι στη διοίκηση που λέει ότι το πρόβλημα είναι οι κοπανατζήδες, ενώ δεν ενδιαφέρεται για το πόσες απλήρωτες εφημερίες κάνουν οι εργαζόμενοι».

«Ο αριθμός των συναδέλφων που είμαστε σήμερα εδώ δεν είναι αμελητέος, το να βρεις μισή-μία ώρα από ένα τμήμα που η δουλειά βαράει κόκκινο και δεν παίρνεις ανάσα δεν είναι εύκολο», είπε ειδικευόμενος της Α’ Παθολογικής Κλινικής. «Κάπως έτσι ήρθαμε κι εμείς από την Α’ Παθολογική για να φέρουμε την εικόνα από την εντατικοποιημένη κατάσταση που επικρατεί όσον αφορά τη διαχείριση των περιστατικών και την προώθησή τους στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα στο Therapis. Μετά από γενικές εφημερίες με 40 και 50 εισαγωγές σε μια παθολογική κλινική, που πρέπει να δεις και να σχεδιάσεις θεραπευτικά, καλείσαι την επόμενη μέρα να είσαι μεταξύ τηλεφώνων, ιδιωτικών ασθενοφόρων και γιατρών στο Therapis για να δουν αν θα αποδεκτούν ή όχι το περιστατικό. Αυτό έχει σαφή κατεύθυνση και επιβολή άνωθεν με σκοπό να εξαφανιστούν ως διά μαγείας τα ράντζα προεκλογικά και να έχουμε μια καλή εικόνα στο νοσοκομείο.

Καλούμαστε λοιπόν οι παθολόγοι μετά τις εφημερίες να πείσουμε συγγενείς και ασθενείς ότι το μεγαλύτερο τριτοβάθμιο νοσοκομείο της χώρας δεν μπορεί να διεκπεραιώσει ένα περιστατικό και πρέπει να μεταφερθεί σε ιδιωτικό. Δεύτερον διακόπτεται το θεραπευτικό και επιστημονικό έργο του γιατρού, ο οποίος δεν καλείται να βάλει ένα πλάνο και να θεραπεύσει τον άρρωστό του αλλά να τον προωθήσει σε ένα άλλο ίδρυμα. Εμείς δεν δουλεύουμε στον Ευαγγελισμό για να διακομίζουμε περιστατικά στο κάθε Therapis. Το ίδιο γίνεται στο Αττικό, το Γεννηματάς και τα άλλα μεγάλα νοσοκομεία, για να αποσυμφορηθούν οι υποστελεχωμένες δομές που δεν μπορούν πλέον να διεκπεραιώσουν τα περιστατικά.

Ένα αόρατο νήμα συνδέει την κατάσταση στα νοσοκομεία με την κατάσταση στους σιδηροδρόμους, τα σχολεία και σε όλες τις δημόσιες δομές που έχουν στοχευμένα υποβαθμιστεί έτσι ώστε να περνούν κομμάτια τους στον ιδιωτικό τομέα και να κερδοφορούν άλλοι πάνω τους».

Λένα Βερδέ


Πολυκλινική
Να ανοίξει ξανά

Τις «ανάγκες της Πολυκλινικής» προτάσσουν ο διοικητής του Ευαγγελισμού και -μέσω της Γκάγκα- το Υπουργείο Υγείας για να δικαιολογήσουν την μετακίνηση εκεί της Αργυρής Ερωτοκρίτου. Μέχρι και τους αδύναμους οικονομικά πολίτες της περιοχής που εξυπηρετεί η Πολυκλινική έφτασε να επικαλεστεί η υφυπουργός Υγείας στη Βουλή.

Είναι σκέτη πρόκληση να πουλά κοινωνική ευαισθησία η εκπρόσωπος της κυβέρνησης των δεκάδων χιλιάδων νεκρών της πανδημίας, της κυβέρνησης που ιδιωτικοποιεί τον παιδικό καρκίνο και μια σειρά άλλες υπηρεσίες αναγκάζοντας τον κόσμο να τα σκάει χοντρά στους ιδιώτες. Είναι μεγαλύτερη πρόκληση και μόνο να πιάνει στο στόμα της τους φτωχούς της Ομόνοιας και των γύρω περιοχών -εργαζόμενους, μετανάστες, πρόσφυγες, τοξικοεξαρτημένους- η εκπρόσωπος της κυβέρνησης που επί Σαμαρά έκλεισε την Πολυκλινική και την μετέτρεψε σε δομή μονάχα για τακτικά εξωτερικά ιατρεία στερώντας από αυτόν ακριβώς τον κόσμο ένα πολύτιμο νοσοκομείο.

Η υποκρισία της γίνεται ακόμα πιο εξοργιστική από το γεγονός ότι μαζί με την Πολυκλινική, η ίδια κυβέρνηση έβαλε τότε λουκέτο και στο Γενικό Πατησίων μετατρέποντάς το σε Κέντρο Υγείας και αφήνοντας το πολυπληθέστερο και πιο χτυπημένο από τα μνημόνια κομμάτι του Δήμου της Αθήνας χωρίς νοσοκομειακή περίθαλψη. Με βασικό επιχείρημα του τότε υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη ότι τα συγκεκριμένα νοσοκομεία ήταν περιττά και δεν εξυπηρετούσαν κανέναν. Η έγνοια τους για τους οικονομικά ασθενέστερους είναι τόσο μεγάλη που άφησαν σε όλη αυτή την τεράστια περιοχή μονάχα την Παμμακάριστο. Την οποία μπορείτε να διαβάσετε δίπλα σε τι κατάσταση την έχουν οδηγήσει. 

Αυτό που έχει ανάγκη η Πολυκλινική και ο φτωχόκοσμος από την Ομόνοια μέχρι τα Πατήσια και την Κυψέλη είναι να ξαναγίνει νοσοκομείο, πλήρως εξοπλισμένο και στελεχωμένο. Για να ανοίξουν τα 110 κρεβάτια που, όπως είπε η Αργυρή Ερωτοκρίτου στη συνέλευση του Ευαγγελισμού, είναι κλειστά, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση στέλνει ασθενείς από τον Ευαγγελισμό και τα άλλα μεγάλα νοσοκομεία στα ιδιωτικά πληρώνοντάς τα από τις εισφορές των ασφαλισμένων. Είναι να ξανανοίξει ως νοσοκομείο το Γενικό Πατησίων με όλα τα τμήματα και τις κλινικές του και ακόμα περισσότερες.

Είναι να ενισχυθεί η Παμμακάριστος και να καλυφτούν όλες οι ελλείψεις που πρόβαλλαν οι εργαζόμενοι/ες στην κινητοποίησή τους την περασμένη βδομάδα με τη στήριξη της γειτονιάς. Είναι, τέλος, να κρατικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση στα αφεντικά τους όλες οι ιδιωτικές δομές -κλινικές, διαγνωστικά κέντρα κλπ- που έχουν ξεφυτρώσει σαν τα μανιτάρια τα τελευταία δέκα χρόνια σε όλες αυτές τις περιοχές θησαυρίζοντας πάνω στα κουφάρια των δημόσιων νοσοκομείων που έκλεισαν, υποβαθμίστηκαν, διαλύθηκαν.