Στην ΕΘΕΛ μπήκαν στο στόχαστρο οι μισθοί των εργαζόμενων και όλοι παραδέχονται ότι το φαινόμενο μπορεί να επαναληφθεί σε όλες τις ΔΕΚΟ. Στο ΜΕΤΡΟ και την ΕΡΤ απολύονται οι συμβασιούχοι. Στα νοσοκομεία ο «έλεγχος των δαπανών» φέρνει τσεκούρι ως και 30% στα κονδύλια για την υγεία. Το ίδιο ποσοστό μείωσης ισχύει και στις δαπάνες για τους δήμους. Στα ΚΤΕΛ την πληρώνουν τα ΑμΕΑ με τους ιδιοκτήτες των υπεραστικών λεωφορείων να κόβουν τα μειωμένα εισιτήρια γιατί η κυβέρνηση έχει σταματήσει τη χρηματοδότηση τους. Πρόκειται για ένα όργιο περικοπών, πλευρές του οποίου έρχονται καθημερινά στην επιφάνεια.
Την ίδια στιγμή, ο Παπακωνσταντίνου ανοίγει μέτωπο με τις ΔΕΚΟ ανακοινώνοντας ότι δεν θα μπορούν να παίρνουν νέα δάνεια με την εγγύηση του δημοσίου. Κατηγορεί τις «ελλειμματικές» ΔΕΚΟ ότι περνούν τα χρέη τους στους φορολογούμενους, ξεχνώντας τα δισεκατομμύρια ευρώ που δεν τους έχει καταβάλει το κράτος τα τελευταία χρόνια. Σαν συνέχεια, ο Παπακωνσταντίνου, ζητά από τους αρμόδιους υπουργούς και τις διοικήσεις τους να καταρτίσουν «προγράμματα εξυγίανσης» με αυξήσεις στις τιμές, απολύσεις εργαζόμενων, κόψιμο δρομολογίων σε ΜΜΜ, κλεισίματα οργανισμών, συμπράξεις με τους ιδιώτες για τον έλεγχο των εισιτηρίων. Ανοίγει έτσι το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση πρώτα του ΟΣΕ και της ΕΥΑΘ, μετά των υπόλοιπων ΔΕΚΟ.
Οι εργαζόμενοι της ΕΘΕΛ που την περασμένη Πέμπτη προχώρησαν σε αιφνιδιαστική απεργία για την καταβολή των δεδουλευμένων τους, έδειξαν τον τρόπο με τον οποίο μπορούν και πρέπει να απαντήσουν οι εργαζόμενοι στις επιθέσεις. Ο αγώνας είναι κοινός στα νοσοκομεία, τους δήμους, τα σχολεία, τις ΔΕΚΟ. Ενάντια στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, ενάντια στο νέο ασφαλιστικό, ενάντια στις περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, τα συνδικάτα χρειάζεται να κλιμακώσουν. Το αίτημα είναι επίσης κοινό για όλους: Να παγώσει το χρέος, όχι οι μισθοί και οι προσλήψεις. Να μην αφήσουμε την κυβέρνηση και την τρόικα να κάνουν στάση πληρωμών στους μισθούς και τις συντάξεις, να επιβάλλουμε ότι θα γίνει στάση πληρωμών προς τους τραπεζίτες. Μπορούμε να το πετύχουμε. Αν μετά από μερικές ώρες χωρίς λεωφορεία, ο Παπακωνσταντίνου αναγκάζεται σε υποχώρηση, μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνει με ένα απεργιακό λουκέτο σε μετρό και ηλεκτρικό, νοσοκομεία, δήμους, ΔΕΚΟ...