Διπλά στην Χαλυβουργία έχουν μπει στη μάχη οι εργαζόμενοι του ΑΛΤΕΡ που πρακτικά έχουν καταλάβει το κανάλι, οι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας που βρίσκονται σε απεργία διαρκείας, οι εργαζόμενοι στον Γερολυμάτος Cosmetics που παλεύουν ενάντια στο κλείσιμο, στα ΝΟΤΟΣ Galleries για να μην περάσει η εκ περιτροπής εργασία, στην αλουμινοβιομηχανία Λουκίσας, στο τυπογραφείο 3Ε. Σε δεκάδες χώρους δουλειάς οι εργαζόμενοι δίνουν μάχες ενάντια στις επιθέσεις των εργοδοτών που έχουν τις πλάτες της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και φασιστών. Αυτή η πίεση από όλους αυτούς τους χώρους εκφράστηκε στην απόφαση για την 24ωρη απεργία.
Η απεργία στις 17 Γενάρη είναι το πρώτο βήμα που όλοι αυτοί οι αγώνες που δίνουν οι εργαζόμενοι θα έρθουν να ενωθούν. Οι «μουτζούρηδες» της Xαλυβουργίας μαζί με τους «γραφιάδες» της Ελευθεροτυπίας, οι αισθητικοί του Γερολυμάτου με τους τεχνικούς του ΑΛΤΕΡ. Όλοι μαζί σε ένα απεργιακό ποτάμι που θα δώσει ακόμη μεγαλύτερο στήριγμα και αυτοπεποίθηση στους εργαζόμενους που ήδη παλεύουν εδώ και πολύ καιρό. Και ταυτόχρονα θα στείλει το μήνυμα της απεργίας διαρκείας και της κατάληψης να απλωθεί σε δεκάδες ακόμη εργατικούς χώρους που έχουν τα ίδια προβλήματα αλλά δεν έχουν κάνει ακόμη το βήμα να μπουν στον ίδιο δρόμο του αγώνα, να απλώσει ακόμη περισσότερο το απεργιακό μέτωπο.
Αυτό δεν είναι αυτόματο. Χρειάζεται να γίνουν βήματα για να οργανωθεί αυτή η προοπτική. Το πρώτο βήμα είναι να οργανωθεί η απεργία σε όλους τους χώρους δουλειάς. Οι απεργιακές επιτροπές και οι επιτροπές αγώνα όπου υπάρχουν - και να φτιαχτούν όπου δεν υπάρχουν - χρειάζεται να πάρουν πάνω τους την υπόθεση να ξεσηκώσουν κάθε χώρο δουλειάς. Με συνελεύσεις, συζητήσεις σε κάθε τμήμα, φέρνοντας απεργούς από τη Χαλυβουργία, το ΑΛΤΕΡ, την Ελευθεροτυπία για να μιλήσουν στους συναδέλφους, μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι την ημέρα της απεργίας δεν θα δουλέψει τίποτε, και θα πλημμυρίσουμε την απεργιακή συγκέντρωση.
Απεργία για όλους
Το δεύτερο βήμα είναι να γίνει η Παναττική απεργία των Εργατικών Κέντρων, απεργία για όλους τους εργαζόμενους στο λεκανοπέδιο δηλαδή να μπουν και τα σωματεία του δημοσίου. Τα νοσοκομεία που δίνουν μάχη για να μην κλείσουν όπως το Γενικό Πατησίων, αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι στην Υγεία που συγκρούονται με τις περικοπές. Τα σχολεία που δίνουν μάχη επιβίωσης, οι εργαζόμενοι στους δήμους και στα υπουργεία που συνθλίβονται οικονομικά από το νέο μισθολόγιο.
Χρειάζεται σωματείο το σωματείο και σύλλογο το σύλλογο να κερδίσουμε αποφάσεις από συνελεύσεις και ΔΣ, για συμμετοχή και των εργαζόμενων στο δημόσιο στην απεργία στις 17 Γενάρη. Οι απεργιακές επιτροπές που τους προηγούμενους μήνες στήθηκαν σε δεκάδες χώρους δουλειάς και οργάνωσαν το απεργιακό ξέσπασμα του φθινοπώρου, χρειάζεται να μπουν μπροστά για να ξεσηκώσουν τους χώρους και να οργανώσουν την απεργία. Στο γενικό συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ στις 10 Γενάρη και στη Σύσκεψη Ομοσπονδιών που οργανώνει η ΑΔΕΔΥ (Δευτέρα 9-01-12, 9.30πμ στα γραφεία της) πρέπει να πιέσουμε με δεκάδες αποφάσεις σωματείων την ηγεσία της να κηρύξει και αυτή απεργία στις 17 Γενάρη.
Η νέα χρονιά μπαίνει φέρνοντας μαζί της το βάθεμα της κρίσης. Εκατοντάδες επιχειρήσεις μεγάλες και μικρότερες κλείνουν. Τα αφεντικά αφού θησαύρισαν τα προηγούμενα χρόνια, τώρα που χειροτερεύει η κρίση «ξεφορτώνονται» τα βάρη, δηλαδή τους εργαζόμενους, τους μισθούς τους, ακόμη και τις ίδιες τις επιχειρήσεις.
Η μάχη για να μην αφήσουμε να κλείσουν τα εργοστάσια γίνεται κεντρική την επόμενη περίοδο, Χρειαζόμαστε έναν πιο μόνιμο συντονισμό όλων των εργοστασίων που πηγαίνουν για κλείσιμο για να μπορούμε να αθροίζουμε τις δυνάμεις των εργατών σε ένα κοινό μέτωπο. Να μεταφέρουμε την εμπειρία από αγώνα σε αγώνα, να οργανώνουμε πιο αποτελεσματικά την αλληλεγγύη. Η απεργία στις 17 Γενάρη είναι ντε φάκτο ένας πρώτος τέτοιος συντονισμός που χρειάζεται να πάρει πιο μόνιμα χαρακτηριστικά.
Για να μπορέσουμε όχι μόνο να στηρίξουμε τις αγωνιστικές εξάρσεις σε όποιους χώρους ξεσπάνε, αλλά και για να διεκδικήσουμε οργανωμένα την κατάργηση του άρθρου 99 που έχει μετατραπεί στο βασικό εργαλείο για να ξεφορτώνονται τα αφεντικά τους εργαζόμενους και τα δικαιώματα τους. Για να απαιτήσουμε την απαγόρευση των απολύσεων, και την κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση όσων επιχειρήσεων κλείνει η εργοδοσία.
Επιτροπή Αλληλεγγύης Συνδικάτων και Συνδικαλιστών