Έχω μια πείρα από εργατικές εφημερίδες και γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να κρατηθεί. Μάλιστα, χωρίς διαφημίσεις. Μόνο από τις ενισχύσεις των αναγνωστών της. Κάθε εβδομάδα ένας ανήφορος, κάθε μέρα τρέξιμο για την πληροφόρηση. Από τόπο σε τόπο των εργαζόμενων, τις απεργίες, τους αγώνες τους. Ακόμα τις έγκυρες ανταποκρίσεις από τους συντρόφους των άλλων χώρων, ειδήσεις που δεν βρίσκουμε πουθενά αλλού.
Συγχαρητήρια για το 1000στό τεύχος, καλή δύναμη για συνέχιση μέχρι τη νίκη. Να ξέρουν οι σύντροφοι της Εργατικής Αλληλεγγύης ότι επιτελούν σπουδαίο έργο. Καλή δύναμη και πάλι.
Δημήτρης Λιβιεράτος, ιστορικός
Η πρώτη μου γνωριμία με την Εργατική Αλληλεγγύη έγινε στους δύσκολους καιρούς του ’92 όταν παλεύαμε για να κρατήσουμε τις δουλειές μας και τη δημόσια συγκοινωνία. Η συνεισφορά σας ήταν αληθινή και πολύτιμη. Με την αμέριστη συμπαράστασή σας βοηθήσατε τον κόσμο να γνωρίσει τον αγώνα μας και να μας στηρίξει. Σταθήκατε στο πλευρό μας σε όλες τις δύσκολες στιγμές και στις συγκρούσεις με τα ΜΑΤ και στην εξόρμηση στη Θεσσαλονίκη και παντού.
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για ό,τι κάνατε τότε και ό,τι κάνετε μέχρι σήμερα. Σήμερα βλέπω ότι η εφημερίδα σας έχει δυναμώσει. Εύχομαι να δυναμώσει ακόμα πιο πολύ γιατί αυτή τη φωνή την έχει ανάγκη σήμερα ο κόσμος για να σταματήσει αυτές τις πρωτοφανείς επιθέσεις που δέχεται. Ελπίζω ότι θα είμαι εδώ όταν θα κλείνετε και τη δεύτερη χιλιάδα για να το γιορτάσουμε μαζί.
Βασίλης Φακής, οδηγός ΕΘΕΛ
Αν σήμερα τα λεωφορεία της Αθήνας είναι στο δημόσιο, αυτό οφείλεται στη νίκη του σκληρού αγώνα που δώσαμε το 1992-93 ενάντια στον Μητσοτάκη.
Τον νικήσαμε και πήραμε πίσω τις δουλειές μας. Η Εργατική Αλληλεγγύη ήταν κομμάτι εκείνου του αγώνα. Με τη συνεχή παρουσία της στις πορείες μας αλλά και στα αμαξοστάσια ήταν πολύτιμος σύμμαχος. Τέτοιους συμμάχους θα χρειαστούμε ξανά τώρα που οι κυβερνήσεις είτε του Παπανδρέου είτε του Παπαδήμου φέρνουν ξανά ιδιωτικοποιήσεις και περικοπές.
Συγχαρητήρια για τα 1.000 φύλλα, και καλή συνέχεια στον κοινό αγώνα.
Σωτήρης Δήμιζας, τεχνικός ΕΘΕΛ, Π. Ράλλη
ΑΝΤΑΡΣΙΑ στην ενημέρωση
Η Εργατική Αλληλεγγύη δεν είναι μια απλή εφημερίδα, ένα ακόμα έντυπο ανάμεσα στα χιλιάδες που κυκλοφορούν. Ξεχωρίζει για την αμεσότητα, τη ζωντάνια του λόγου, τη συνέπεια, την αγωνιστική έκφραση. Αποτελεί «ανατροπή» των καθοδηγούμενων ΜΜΕ. Είναι η γνήσια έκφραση της φωνής των εργαζόμενων, των φοιτητών, των μαθητών, των πολιτών, των ανέργων, των μεταναστών.
Είναι το ΒΗΜΑ του αγώνα και της προβολής των διεκδικήσεων του εργατικού κινήματος και της κοινωνίας. Είναι το όργανο αλληλεγγύης και συμπαράστασης όσων αγωνίζονται. Είναι εργαλείο στα χέρια των μελών των Σωματείων.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ, την τεράστια συμβολή της στον ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΑΓΩΝΑ των 46 ημερών (1998), των εργαζόμενων της Ιονικής Τράπεζας, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της. Συνεχίζουμε μαζί και θα νικήσουμε!
Γιάννης Μαρκάκης, πρώην Πρόεδρος Εργαζόμενων Ιονικής Τράπεζας
Στους συλλογικούς και κοινωνικούς αγώνες, που στην αρχή της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα δυναμώνουν στη χώρα μας και την Ευρώπη, να έχεις στα χέρια σου την «Εργατική Αλληλεγγύη» είναι μια συμμετοχή στις ιδέες, τη δράση, τη διεκδίκηση ενός μέλλοντος με κατεύθυνση.
Σε μια κατάσταση ακραίων ανισοτήτων, που τα φαινόμενα διακρίσεων, ανασφάλειας, ρατσισμού, εκδηλώνονται με πολλές και διάφορες μορφές, η «Εργατική Αλληλεγγύη» που ανοίγει τα βήματά της, με συνδυασμό της θεωρίας και της πράξης, δεν είναι απλά απαραίτητη, είναι μια ακόμη συνθήκη που ανοίγει την αλληλεγγύη, τη συσπείρωση, την οργάνωση, δρόμους για την πολιτικο – κοινωνική διεργασία και πάλι.
Δυνατή παρουσία, νίκες στον αγώνα, το ελπιδοφόρο αύριο να γίνει σήμερα και εδώ η συμβολή της «Εργατικής Αλληλεγγύης» είναι ξεχωριστή.
Σπύρος Παπασπύρος, πρώην πρόεδρος ΑΔΕΔΥ
Γνώρισα την Εργατική Αλληλεγγύη και τους ανθρώπους της μέσα από τις μεγάλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις της περιόδου της Γένοβας και της Πράγας όπου συμμετείχα μαζί με δεκάδες συναδέλφους σαν εκπρόσωπος του σωματείου μου στο κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, και καταφέραμε μαζί να αναδείξουμε το νέο κίνημα στα μάτια εκατομμυρίων εργαζόμενων σε όλη την Ευρώπη.
Από τότε υπήρχε και υπάρχει μέχρι σήμερα αυτή η επαφή με την εφημερίδα που μας βοήθησε και μας βοηθάει στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε και αντιμετωπίζουμε και σήμερα σαν εργαζόμενοι.
Κορύφωση ήταν οι μεγάλες κινητοποιήσεις που κάναμε στον Πειραιά ενάντια στην παραχώρηση του λιμανιού στην Cosco, όπου η παρουσία των ανθρώπων της Eργατικής Aλληλεγγύης ήταν καθημερινή στο πλευρό μας. Και φυσικά δεν σταμάτησε και ούτε θα σταματήσει αυτό το αγωνιστικό αντάμωμα, που μας βρίσκει πάντα κοντά στους αγώνες των εργαζόμενων.
Εμείς οι λιμενεργάτες, με αφορμή τα 1000 φύλλα της εφημερίδας, ευχόμαστε να παραμείνει ζωντανή στα χέρια των εργαζόμενων όσο και στις συνειδήσεις τους.
Νίκος Γεωργίου, Πρόεδρος της Ένωσης Λιμενεργατών ΟΛΠ
Χίλια φύλλα μια ανάσα
Χίλια φύλλα για μια εφημερίδα όπως η Ε.Α. που στηρίζει, προβάλλει τους αγώνες και τα προβλήματα των εργαζομένων σε μια εποχή που η επιχείρηση διαστροφής της πραγματικότητας είναι προφανής και χυδαία για να κρατιέται η κοινωνία διαχειρίσιμη αποτελεί μια ανάσα για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, για κάθε εργαζόμενο. Εύχομαι καλή συνέχεια .
Ουρανία Μπίρμπα, Πρόεδρος του σωματείου εργαζόμενων σταΕλληνικά Αμυντικά Συστήματα Αιγίου
Χίλια φύλλα και χιλιάδες αγώνες συμπληρώνει η Εργατική Αλληλεγγύη. Τα μέλη, τα στελέχη, οι φίλοι και οι αναγνώστες της είναι ευτυχείς για την συνεπή πορεία και στάση της. Δεν μπορεί για αυτό να προσθέσει κανένας τίποτα περισσότερο σε μια προσπάθεια που ξεκίνησε δειλά και σήμερα αγκαλιάζει τις αγωνίες, αλλά και τις προσδοκίες μεγάλου αριθμού εργαζόμενων και συνταξιούχων.
Η σκληρή πραγματικότητα που ζούμε σήμερα, κάτω από τις επιταγές της Τρόικας και της Κυβέρνησης, μόνο με συντονισμένο αγώνα μπορεί να αλλάξει και σε αυτό η Εργατική Αλληλεγγύη έχει να προσφέρει πολλά, συνεχίζοντας τον τραχύ και δύσκολο αγώνα της έντιμης και μαχητικής ενημέρωσης. Χρόνια πολλά!
Γιάννης Τσιβγούλης, Συνταξιούχος ΔΕΗ
Πέρασαν κιόλας χίλια φύλλα; Σαν αναλογιστείς όμως και τα μετρήσεις σε αγώνες σου φαίνονται αιώνας...
Την συναντάς παντού, στις πύλες των εργοστασίων, στα γραφεία, στα αμφιθέατρα, στα νοσοκομεία, στις απεργίες, στις πορείες, στους δρόμους, στις καταλήψεις και στις πλατείες. Συνεπής πάντα στα ραντεβού των αγώνων της τάξης.
Βρίσκεται πάντα πριν από μας στις πύλες. Γι’ αυτό και κέρδισε το σεβασμό των εργαζομένων.
Από τις πιο σημαντικές στιγμές που θυμάμαι σε αυτή την ιστορία είναι ο μήνας της κατάληψης του 1990 της ΠΥΡΚΑΛ, την αδιάκοπη παρουσία των συντρόφων της ΕΑ και το εκπληκτικό θέαμα να βλέπεις την ΕΑ να γίνεται ανάρπαστη και να την κρατάνε ταυτόχρονα 200 χέρια.
Καλή συνέχεια μέχρι τη νίκη!
Μιχάλης Χαρχαλάς, παλιός εργαζόμενος στην ΠΥΡΚΑΛ
Η Εργατική Αλληλεγγύη με συνέπεια ενημερώνει, εκφράζει, στηρίζει και προωθεί τους αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας, του λαού για τα κοινωνικά, συνδικαλιστικά, δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματα. Ο ρόλος και η αναγκαιότητα ενός τέτοιου μαχητικού έντυπου μέσου αναδεικνύεται ιδιαίτερα σήμερα στις συνθήκες του ανελέητου κοινωνικού πολέμου που αντιμετωπίζουν οι δυνάμεις της εργασίας.
Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του χιλιοστού φύλλου, εύχομαι η Εργατική Αλληλεγγύη να συνεχίσει τον μαχητικό της ρόλο και οι αγωνιστές που την παράγουν και την διαδίδουν να συνεχίσουν με τον ίδιο απαράμιλλο ζήλο το έργο τους.
Λάζαρος Απέκης, πανεπιστημιακός, πρωην πρόεδρος ΠΟΣΔΕΠ
Την ώρα που η χώρα μας στενάζει κάτω από την μπότα των ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ σε συνέργεια με τους ντόπιους συνεργάτες τους, την κυβέρνηση Παπαδήμου και τους τρεις που την απαρτίζουν, φωνές όπως αυτή της «Εργατικής Αλληλεγγύης» δεν είναι μόνο απαραίτητες αλλά αποτελούν και όπλο των εργαζομένων, των ανέργων, των επισφαλώς εργαζόμενων, των συνταξιούχων και κάθε ανθρώπου που αντιστέκεται στην επέλαση των εργοδοτών και των εντολοδοτών τους.
Σήμερα που τα ΜΜΕ αποτελούν την εμπροσθοφυλακή και τον καθοδηγητή των μνημονιακών θέσεων και πρακτικών, με τους εργαζόμενους σε αυτά να πληρώνουν μεγάλο και βαρύ τίμημα με απολύσεις, μειώσεις μισθών, επισφάλεια στην εργασία, με μαύρη εργασία, με χρήση φοιτητών άμισθων –δήθεν για εκπαίδευση- σε θέσεις εργαζομένων που απολύονται, με αυθαίρετες και παράνομες μειώσεις μισθών και με το κουρέλιασμα στην ουσία κάθε Συλλογικής ρύθμισης για την εργασία, η ύπαρξη και η στήριξη της εφημερίδας «Εργατική Αλληλεγγύη» και κάθε αντιμνημονιακής φωνής με όραμα, λύσεις, συνέπεια και συνέχεια αποτελεί καθήκον όλων μας.
Η «Εργατική Αλληλεγγύη» είναι για μας εκτός από εφημερίδα και οι συναντήσεις μας με τους ανθρώπους που την βγάζουν και την στελεχώνουν στις περιφρουρήσεις των απεργιών, στις διαδηλώσεις και στις καθημερινές μάχες που δίνουν τα συνδικάτα με το δίπολο κυβέρνησης και εργοδοτών.
Εύχομαι και στα επόμενα χίλια φύλλα να συνεχίσετε με την ίδια δύναμη και αποφασιστικότητα. Καλό αγώνα σε όλους μας.
Δημήτρης Καμαρινόπουλος, Πρόεδρος της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας
H Eργατική Αλληλεγγύη είναι μια αριστερή εφημερίδα που προβάλλει συνεχώς και στηρίζει με επιχειρήματα τους εργατικούς αγώνες ενάντια στην εργοδοσία και την κυβέρνηση. Με μια καθαρή και ταξική ματιά, κάθε βδομάδα αναλύει και ξεκαθαρίζει τις πολιτικές εξελίξεις, αναδεικνύει τις αδικίες και τις αποτυχίες των από πάνω, ενισχύοντας έτσι την αυτοπεποίθηση των εργαζομένων να παλέψουν για τα δικαιώματά τους. Επίσης διευρύνει τους ορίζοντες όλων μας θυμίζοντας τις προηγούμενες εμπειρίες του εργατικού κινήματος και της αριστεράς και τα κρατούμενα που μας άφησαν.
Ταυτόχρονα ανοίγει τη συζήτηση για την εναλλακτική λύση απέναντι στην καπιταλιστική κρίση, προβάλλοντας τις ιδέες και τη στρατηγική της εργατικής επανάστασης σαν τη μόνη δυνατότητα να αλλάξει ριζικά αυτό το σύστημα.
Οι άνθρωποι που διακινούν την Εργατική Αλληλεγγύη ήταν συνεχώς στο πλευρό μας, τόσο στους αγώνες που έχουμε δώσει ενάντια στο δικό μας εργοδότη, όπως το περασμένο Φλεβάρη που πραγματοποιήσαμε στην Ιντρακόμ δύο 48ωρες απεργίες με καθολική συμμετοχή, ενάντια στις 100 απολύσεις και τις μειώσεις μισθών που η εταιρεία εξήγγειλε, όσο και στις αλλεπάλληλες γενικές απεργίες ενάντια στα μνημόνια που απλώνουν τη φτώχεια στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, για να στηρίξουν τους τραπεζίτες και τους πλούσιους επιχειρηματίες.
Η κοινή δράση στα επείγοντα αιτήματα των εργαζομένων απέναντι στα αφεντικά και η αντικαπιταλιστική προοπτική, είναι τα ζητούμενα για όλους όσους παλεύουν ενάντια στις βάρβαρες επιθέσεις που γεννάει το σημερινό σύστημα. Και η Εργατική Αλληλεγγύη είναι πολύτιμη γιατί συμβάλλει δυναμικά ακριβώς στην επίτευξη αυτών τον στόχων.
Κώστας Βοριάς, Δ.Σ. Σωματείου Εργαζόμενων στον όμιλο Ιντρακόμ
Εμείς στο ΜΕΤΡΟ είμαστε από τους πρώτους που βιώσαμε τις απολύσεις και μας έκοψαν χρήματα χωρίς να είμαστε δημόσιο, με παράνομο τρόπο. Αντισταθήκαμε όπως οφείλαμε από την πρώτη στιγμή, με επαναλαμβανόμενες απεργίες, παρόλο που προσωπικά πιστεύω ότι στην εποχή του μνημόνιου μόνο με απεργίες διαρκείας μπορείς να κερδίσεις.
Ο σκοπός της κυβέρνησης ήταν να ξεκινήσει να κόβει τα κεφάλια των εργαζόμενων τμηματικά και δεν είναι τυχαίο που ξεκίνησε από εμάς μια και είμαστε το «καλύτερο μαγαζί» στα μέσα μεταφοράς.
Έχουμε βιώσει όλες τις επιθέσεις, από τρομοκρατία και απειλές μέχρι ξυλοδαρμούς γιατί είμαστε με τους εργαζόμενους και όχι με τους τοκογλύφους.
Στον αγώνα που κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε δεν είχαμε καμία στήριξη από ΓΣΕΕ και ΕΚΑ. Είχαμε εσωτερικούς εχθρούς, συνδικαλιστές που προσκύνησαν και ακόμη προσκυνάνε, γιατί χωρίς ρουφιάνο δεν πέφτει το κάστρο.
Αντίθετα η Εργατική Αλληλεγγύη ήταν από την πρώτη στιγμή δίπλα μας και παραμένει πλάι μας, προβάλλοντας τον αγώνα που δίνουμε χωρίς «ναι μεν αλλά». Αντιστάθηκε μαζί με εμάς, δεν έκανε περιπάτους. Την ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας γι’ αυτό και είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσει έτσι και στα επόμενα χίλια φύλλα.
Αντώνης Σταματόπουλος, Πρόεδρος ΣΕΛΜΑ
Η Εργατική Αλληλεγγύη είναι όπλο στα χέρια των εργατών, των φοιτητών και των ανέργων, είναι όπλο για να σταματήσουμε τη λαίλαπα του καπιταλισμού, είναι όπλο στα χέρια των μεταναστών ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.
Τη γνώρισα όταν το 2001 οργανώσαμε την αντισυγκέντρωση ενάντια στους G8 στη Γένοβα και μέχρι σήμερα είναι πιστή στα ιδανικά του σοσιαλισμού και όσων πρεσβεύει το εργατικό κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση.
Θέλουμε να δυναμώσει, να στηριχτεί γιατί λίγες εφημερίδες σήμερα πρεσβεύουν αυτά τα ιδανικά.
Χρήστος Ευθυμίου, Γραμματέας Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Αγίου Δημητρίου
Η Εργατική Αλληλεγγύη κλείνει 1000 φύλλα, μια σημαντική διαδρομή, που σε κάθε της βήμα, πρόσφερε και είχε συμμετοχή σε κάθε αγώνα που έδινε η εργατική τάξη. Την Εργατική Αλληλεγγύη την πρωτογνώρισα στην μεγάλη απεργία της ΑΜSTEL στα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν βρέθηκε να μας στηρίζει σε ένα μεγάλο αγώνα που δίναμε τότε, ανοίγοντας την συμπαράσταση κόντρα όχι μόνο στην εργοδοσία αλλά και στις φωνές μέσα στο συνδικάτο που ήθελαν να κλείσουν τον αγώνα.
Μέσα από αυτή την εμπειρία και διαβάζοντας τις σελίδες της, αποφάσισα τελικά να παλέψω από τις γραμμές της και να οργανωθώ στη ΟΣΕ τότε, για να συμμετέχω και εγώ στην πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού και την αλλαγή της κοινωνίας, για το σοσιαλισμό από τα κάτω. Μέσα στις σημερινές συνθήκες δεν είναι μόνο ελπιδοφόρο ότι μια τέτοια εργατική σοσιαλιστική εφημερίδα κλείνει 1000 φύλλα κυκλοφορίας, αλλά και είναι αναγκαίo όσο ποτέ άλλοτε να τα πολλαπλασιάσουμε μέχρι την τελική νίκη.
Βασίλης Μαντζινόπουλος, πρώην εργαζόμενος ΑMSTEL
Την Εργατική Αλληλεγγύη την γνώρισα σχετικά πρόσφατα στον αγώνα που κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε σαν σωματείο ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, όπου σε κάθε κινητοποίησή μας τα μέλη της είναι παρόντα. Εκτιμάω σε αυτήν καταρχήν την ενεργό συμμετοχή των μελών της στους αγώνες μας, με συνέπεια, παλμό, ζωντάνια και αισιοδοξία.
Επίσης έπαιξε και παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία κλίματος συμπαράστασης στους αγώνες μας, πράγμα πολύτιμο για εμάς τους εργαζόμενους, και παρά τις διαφωνίες που μπορεί κατά καιρούς να έχουμε πάνω σε διάφορα ζητήματα, είναι πάντοτε δίπλα μας. Εύχομαι μέσα από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να καταφέρει η φωνή της να ακούγεται σύντομα και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, και όπως σήμερα φτάνει τα 1000, στο μέλλον να καταφέρει να ξεπεράσει πολλές χιλιάδες φύλλα.
Παναγιώτης Κίτσιος, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ΕΥΑΘ