Γνωρίζουμε όλοι την Εργατική Αλληλεγγύη και τη συνέπεια με την οποία προωθεί και στηρίζει τους αγώνες της εργατικής τάξης. Από την αρχή της έκδοσής της προβάλλει την αναγκαιότητα μιας αντικαπιταλιστικής αριστεράς που είναι αναγκαία για το δυνάμωμα, για τη νικηφόρα προοπτική του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.
Έχοντας ακολουθήσει διαδρομές παράλληλες στην αρχή, συμπορευτήκαμε τα τελευταία χρόνια στην κοινή προσπάθεια που απέφερε και τη μεγάλη κατάκτηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Καλή δύναμη στην προσπάθεια σας! Η ΕΑ να γίνεται όλο και πιο ισχυρό στήριγμα του κοινού μας στόχου. Της ανάπτυξης και του δυναμώματος ενός αγωνιστικού μετώπου και ενός διακριτού πόλου μιας άλλης, μιας ανυπόταχτης, επαναστατικής αριστεράς. Που θα συμβάλουν ώστε οι κοινωνικοί αγώνες να γίνουν νικηφόροι! Για την αντικαπιταλιστική ανατροπή. Για τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική απελευθέρωση που είναι το μέλλον του κόσμου της εργασίας και του ανθρώπινου πολιτισμού.
Άγγελος Χάγιος, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής
Με το δίκιο σας γιορτάζετε, συντρόφισσες και σύντροφοι του ΣΕΚ, που χιλιάσατε τα φύλλα της Εργατικής Αλληλεγγύης. Δεν είναι μικρό κατόρθωμα… Είναι 1000 φύλλα αποτύπωσης (κυριολεκτικά) πεισματάρικων δράσεων, παρεμβάσεων και διάδοσης ιδεών για τη στήριξη εργατικών και ευρύτερων κοινωνικών αντικαπιταλιστικών αγώνων και διεκδικήσεων.
Η κριτική μου στάση ή και αντιπαλότητα μου ακόμα μερικές φορές, δεν με εμποδίζει καθόλου, να προσέλθω ειλικρινά αλληλέγγυος σε αυτή τη γιορτή σας. Όχι μόνο γιατί με τα πρόδρομα έντυπα- τη μαύρη και την κόκκινη Μαμή και την Αγωνιστική Πορεία- συναντήθηκε ένα σπουδαίο για μένα τμήμα της προσωπικής μου διαδρομής, στους δρόμους της σοσιαλιστικής επανάστασης, αλλά κυρίως γιατί πιστεύω πως οι αυθεντικές υπερβάσεις και τα γεγονότα που γράφουν ιστορία, πραγματοποιούνται πάντα από συλλογικά υποκείμενα, πολυφωνικά και ποτέ μονολιθικά.
Είναι γι’ αυτό που η ενότητα, μαζί με τη διαφορετικότητα, αποτελεί μέγεθος πρώτης προτεραιότητας και σήμερα. Εύχομαι η Εργατική Αλληλεγγύη να βοηθήσει κι έτσι κι αλλιώς να συνεχίσει.
Συντροφικά Θοδωρής Δρίτσας, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Το χιλιοστό τεύχος της Εργατικής Αλληλεγγύης και ο αγώνας για την ανατροπή του Μαύρου Μετώπου.
Γιορτάζει η Εργατική Αλληλεγγύη τo χιλιοστό τεύχος της κυκλοφορίας της. Παρακολουθώ την πορεία της όλα αυτά τα χρόνια και αισθάνομαι υπερήφανος και σαν αναγνώστης αλλά και σαν συνεργάτης οι απόψεις του οποίου πάντοτε είδαν το φως της δημοσιότητας από τις φιλόξενες στήλες της εφημερίδας.
Είναι από τις λίγες εφημερίδες που με συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια πρόβαλλε τους αγώνες των εργαζομένων και τους έκανε ευρύτερα γνωστούς, κόντρα στην παραπληροφόρηση και στην αποσιώπηση που επιχειρούν να επιβάλουν τα μεγάλα ΜΜΕ.
Με τις μικρές οικονομικές δυνατότητες που διαθέτει ανταποκρίθηκε με επιτυχία στις προσδοκίες των εργαζομένων και συνεχίζει απτόητη την έκδοσή της παρά τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Για το λόγο αυτό αξίζει κάθε προσπάθεια για τη στήριξή της,
Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο κατά την οποία το σύνολο των εργαζομένων της χώρας μας δέχεται μια ανελέητη επίθεση από το κεφάλαιο και τους υποτακτικούς του στο όνομα της δήθεν καταπολέμησης του χρέους, η Εργατική Αλληλεγγύη με την τολμηρή της αρθρογραφία συμβάλλει στη δημιουργία ενός μετώπου των προοδευτικών εργατικών δυνάμεων το οποίο με αξιώσεις θα σταθεί απέναντι στις δυνάμεις του μαύρου μετώπου και θα ακυρώσει τα σκοτεινά τους σχέδια.
Εμπρός όλοι μαζί στον αγώνα για τη νίκη και την ανατροπή.
Σπύρος Κότσιας, Πρώην Πρόεδρος ΠΟΣ
Συντρόφισσες και σύντροφοι του ΣΕΚ, με χαρά εκ μέρους της αριστερής αντικαπιταλιστικής συσπείρωσης χαιρετίζουμε την έκδοση του 1000ου φύλλου της Εργατικής Αλληλεγγύης. Μιας εφημερίδας που πραγματικά αποτυπώνει τον παλμό των εργατικών αγώνων και γίνεται έτσι εργαλείο μεταφοράς εμπειρίας από χώρο σε χώρο προωθώντας την ενημέρωση και τον συντονισμό των αγωνιστών.
Εμείς που μεγαλώσαμε μαζί της και παρά τις κατά καιρούς διαφωνίες μας δώσαμε κοινές μάχες από την εποχή των φοιτητικών συσπειρώσεων και την πάλη της δεκαετίας του ‘90 για να διατηρηθεί ζωντανό το όραμα της επανάστασης και της κομμουνιστικής προοπτικής, μέχρι τις μάχες του σήμερα, την ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α και την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α ευχόμαστε και ελπίζουμε ότι θα μας συντροφεύει για πολλά χρόνια ακόμα.
Δημήτρης Σαραφιανός, Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση
Χαιρετίζω την «Εργατική Αλληλεγγύη», την εφημερίδα που σε καιρούς ήττας, αντεπανάστασης και απογοήτευσης, συνεχίζει ανυποχώρητα τον αγώνα για τη σωτηρία του λαού και το σοσιαλισμό.
Ειδικά για μας: Η εκ γενετής ανάπηρη, μεταπρατική και υποτελειακή αστική τάξη οδήγησε τη χώρα στην χρεωκοπία. Σήμερα, για άλλη μια φορά, μετά τη ναζιστική κατοχή, οι Έλληνες εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν ζήτημα επιβίωσης.
Σήμερα, συνεπώς, περισσότερο από ποτέ, είναι αναγκαία η συμπαράταξη, η κοινή δράση και η ενότητα των θυμάτων της καταστροφής που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση με την αίτηση και τη συναίνεση της εγχώριας πλουτοκρατίας. Αντίστοιχα, είναι αναγκαία η συμπαράταξη, η κοινή δράση, η διαδικασία συγκλίσεων και προοπτικά η ενοποίηση της Αριστεράς, ώστε να υπάρξει διέξοδος από την κρίση με στρατηγικό στόχο τον σοσιαλισμό.
Η «Εργατική Αλληλεγγύη» μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά σε αυτή την ιστορικά αναγκαία διαδικασία.
Ευτύχης Μπιτσάκης
Εφημερίδα που γράφεται και εικονογραφείται ζωντανά στους τόπους που δρά το κίνημα και μεταφέρει στους αναγνώστες τη φωνή του. Που αναπτύσσει δίχως να κουράζει και να απεραντολογεί, παρακολουθώντας με τήρηση των αναλογιών, τόσο την επικαιρότητα, όσο και την ιστορία.
Ενας καθρέφτης που δείχνει τη δραστηριότητα του Σ.Ε.Κ. σε όλη την Ελλάδα ταυτόχρονα, της ΕΠ.Α.Σ.Σ, της Κ.Ε.Ε.Ρ.ΦΑ., παλιότερα της «Συμμαχίας» και της «Γένοβα 2001», χθες, σήμερα και αύριο όλο και περισσότερο της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Μία ματιά στα κινήματα όλου του κόσμου και στους προβληματισμούς και τα ρεύματα της αριστεράς.
Εφημερίδα «από τα κάτω», μάχιμη και όχι δήθεν και ψευτοδιανοουμενίστικη, από αυτές που ο αγοραστής βάζει στο κομοδίνο και τις αφήνει εκεί μέχρι να τις πετάξει. Με «φορτική» διακίνηση, αλλά χωρίς κρατικές διαφημίσεις. Συντάκτες με γνώση, αλλά και με σεμνότητα, που τους βλέπουμε σε κάθε διαδήλωση με πανώ και ντουντούκες. Τα χίλια τεύχη ας είναι το ορόσημο για να κάνουμε το σήμερα αύριο. Προχωρούμε…!
Κώστας Παπαδάκης
Στην γενικευμένη κρίση που πλήττει την ελληνική κοινωνία και για την οποία ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό όλοι όσοι, μέσα από τα κανάλια και τον έντυπο λόγο, συνέβαλαν στην αναπαραγωγή της ιδεολογίας της μιζέριας και της υποτέλειας, ο λόγος της αριστεράς αποκτάει ουσία όταν αναδεικνύει τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα των κοινωνιών που ακολουθούν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και προωθεί πρωτοβουλίες που συναρθρώνουν την πάλη για την απελευθερωτική προοπτική σε όλα τα επίπεδα: Το οικονομικό, το κοινωνικό, το πολιτικό, το ιδεολογικό, το πολιτιστικό...
Ο λόγος της αριστεράς αρθρώνεται και διαδίδεται μέσα από την δράση της. Δεν είναι όμως μόνο η προβολή της αγανάκτησης όλων όσων υποφέρουν στις κοινωνίες της εκμετάλλευσης και της αλλοτρίωσης. Γιατί «η αγανάκτηση δεν αρκεί». Είναι και ο λόγος της ανάλυσης και της αριστερής πρότασης που γίνεται μέσα από τα έντυπα της αριστεράς. Τα οποία, εφημερίδες και περιοδικά, πρέπει να κυκλοφορούν και να διαβάζονται. Και αυτό είναι δύσκολο στην εποχή μας, που οι αριστεροί συνεχίζουν να γράφουν, αλλά διαβάζουν και διαβάζονται όλο και λιγότερο. Εξ ου και οι δυσκολίες για διάλογο και ενωτικές πρωτοβουλίες ανάμεσα στις συνιστώσες της αριστεράς.
Μάκης Καβουριάρης
Στα 1000 φύλλα της Εργατικής Αλληλεγγύης έχουν αποτυπωθεί οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες των τελευταίων δεκαετιών. Έχουν βρει τη φωνή τους τυπωμένη οι απεργοί και οι καταληψίες, τα μπλόκα και οι διαδηλώσεις. Έχουν καταγραφεί οι διεργασίες και οι εξελίξεις στην επαναστατική αριστερά. Έχουν χωρέσει θεωρητικές συζητήσεις και διεργασίες.
Σε πείσμα των συρμών, μια εργατική εφημερίδα που πουλιέται από αγωνιστές σε διαδηλώσεις και απεργίες κατάφερε να στηθεί και να συνεχίζει το δρόμο της. Σήμερα, στη μάχη ενάντια στην κυβέρνηση Παπαδήμου και την Τρόικα και στην πάλη για μια αντικαπιταλιστική αριστερά της νικηφόρας ανατροπής χρειαζόμαστε εφημερίδες σαν την Εργατική Αλληλεγγύη, περισσότερο παρά ποτέ.
Για να φτάνει όσο πιο μακριά γίνεται το μήνυμα των αγώνων και η φωνή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για να προβληθεί το αναγκαίο σήμερα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και ο μαχόμενος μαρξισμός. Καλή δύναμη με την ελπίδα στην επόμενη ανάλογη επέτειο να μπορούμε να κάνουμε και απολογισμό των ανατροπών που θα έχουν μεσολαβήσει!
Παναγιώτης Σωτήρης, Αριστερή Ανασύνθεση
Εύχομαι στην Eργατική Aλληλεγγύη να συνεχίσει αταλάντευτα τον ανειρήνευτο αγώνα της ενάντια στην κεφαλαιοκρατία, υπερασπιζόμενη αδιάλλακτα, απ’ τη σκοπιά του επαναστατικού μαρξισμού, τα άμεσα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα των καταπιεσμένων.
Βρισκόμαστε εν μέσω μιας αναπτυσσόμενης κρίσης του καπιταλισμού, όπου η άρχουσα τάξη επιχειρεί να κατακρημνίσει τις κοινωνικές δαπάνες, να φτωχοποιήσει μισθωτούς και συνταξιούχους, να διαλύσει τις εργασιακές σχέσεις και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων. Είναι άλλωστε γνωστό ότι η πάλη των τάξεων δεν είναι τίποτε άλλο από την αντιπαράθεση μεταξύ εργαζομένων και καπιταλιστών για το ποσοστό απόσπασης της υπεραξίας.
Είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι θα συνεχίσετε την αδιάλλακτη πάλη σας ενάντια στην ξενοφοβία, τον ρατσισμό και τον φασισμό, έχοντας βαθιά κατανόηση ότι η ταξική πάλη είναι εθνική στη μορφή και διεθνιστική στο περιεχόμενο. Ο διεθνισμός που η εφημερίδα σας υπερασπίζεται φανερώνει ότι αντιλαμβάνεστε ορθά τη δομή της παγκόσμιας οικονομίας και τον ισοπεδωτικό και άνισο ρόλο με τον οποίο το χρηματιστικό κεφάλαιο, στην ιμπεριαλιστική εποχή, διεισδύει στις εθνικές οικονομίες μεταβάλλοντάς τες σε συγκοινωνούντα δοχεία.
Συνεχίστε λοιπόν, με συνέπεια τον αγώνα σας για την προπαγάνδιση και ζύμωση του επαναστατικού προγράμματος, απαραίτητου όρου για την ενδυνάμωση και ανάπτυξη της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Υπερασπιστείτε με τη συμμετοχή σας, τις μορφές αυτοοργάνωσης του εργατικού κινήματος, για να κάνουμε πραγματικότητα την απελευθέρωση της εργατικής τάξης ως έργο της δικής της δράσης.
Τάκης Θανασούλας, ΟΚΔΕ – Σπάρτακος
H συμπλήρωση των 1.000 τευχών της Εργατικής Αλληλεγγύης συμπίπτει με δύο δεδομένα: από την μια η ελληνική κοινωνία ζει επαναστατικές διεργασίες και από την άλλη αντικειμενικά η Αριστερά βρίσκεται μπροστά σε νέα ιστορικά καθήκοντα και ευκαιρίες. Τα προηγούμενα χρόνια, κύρια η μαζική Αριστερά, στάθηκε ανίκανη να ανακόψει τις επιθέσεις των κυβερνήσεων και να εμπνεύσει την κοινωνία.
Σήμερα στις δημοσκοπήσεις το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παίρνουν αθροιστικά μέχρι και 25%. Είναι σίγουρο πως μια εκλογική τους συνεργασία στην βάση ενός σοσιαλιστικού προγράμματος, θα αναπτέρωνε τις ελπίδες σε πλατιά κομμάτια της κοινωνίας και θα αποτελούσε μια ισχυρή -εκλογική- απάντηση στην άρχουσα τάξη. Η ηγεσία του ΚΚΕ αποκλείει μια τέτοια δυνατότητα -τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον. Όμως για τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ -στις οποίες συμμετέχουν και οι σύντροφοι/σες του ΣΕΚ- και του ΣΥΡΙΖΑ, το γεγονός ότι κάτι τέτοιο δεν τίθεται καν προς ουσιαστική συζήτηση «κτυπάει», ιδιαίτερα καθώς οι δυνάμεις αυτές συνυπάρχουν και δρούν από κοινού σε μια σειρά χώρους και κινήματα: "δεν πληρώνω", φοιτητικές κινητοποιήσεις, Πρωτοβάθμια Σωματεία, τοπικές συνελεύσεις κ.λ.π.
Η εκκίνηση αυτής της συζήτησης, με θεμέλια την αναγκαιότητα ενός σοσιαλιστικού προγράμματος (άρνηση πληρωμής του χρέους, εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, εργατικό έλεγχο και διαχείριση, σχεδιασμό της οικονομίας για τις ανάγκες του συνόλου, για μια Ευρώπη του Σοσιαλισμού και της εργατικής δημοκρατίας), αποτελεί μια αναγκαιότητα. Καθώς είναι ο μόνος τρόπος για να δοθεί απάντηση στην κρίση, από τη σκοπιά των συμφερόντων του εργατικού κινήματος. Είναι ο μόνος τρόπος για να πετύχει σημαντικές νίκες η Αριστερά στις σημερινές συνθήκες!
Χριστίνα Ζιάκκα, Ξεκίνημα
Συγχαρητήρια για τα 1000 φύλλα επίμονης καταγραφής και παρέμβασης στους αγώνες των εργαζόμενων με την Εργατική Αλληλεγγύη. Ευχές για ακόμα πιο αποφασιστική και δημιουργική συμμετοχή στους αγώνες που έρχονται: με τη συγκέντρωση και μελέτη των πραγματικών διαθέσεων του κόσμου της δουλειάς, με την αξιοποίηση των θετικών και αρνητικών εμπειριών του, με κριτήριο την πράξη και εργαλείο την επαλήθευση και ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας του παγκόσμιου εργατικού κινήματος.
Για την επεξεργασία των σημερινών στόχων και κατευθύνσεων που θα αναδεικνύουν της εργατική τάξη σε πολιτικό υποκείμενο με την εύστοχη και αποφασιστική του παρέμβαση στο σύνολο των εσωτερικών και εξωτερικών ζητημάτων, για την αγωνιστική ενότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των καταπιεζόμενων και εκμεταλλευόμενων, που θα ανοίγει το δρόμο για την απομόνωση και συντριβή των ταξικών εχθρών και την κοινωνική απελευθέρωση.
Μπορούμε να συμβάλουμε αποφασιστικά α’ αυτή την κατεύθυνση, δίνοντας προτεραιότητα στην κριτική αποτίμηση της πορείας όλων μας, για μια συνολική διέξοδο από την περίοδο της ήττας και της πολυδιάσπασης της Αριστεράς, με μοχλό τη σημαντική κατάχτηση που θα μπορούσε να γίνει η συγκρότηση και ανάπτυξη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
Χρήστος Μπίστης, Ε.Κ.Κ.Ε.
Όταν οι δυνάμεις του συστήματος και οι απολογητές τους, (ΜΜΕ, καλοπληρωμένοι κονδυλοφόροι και ψευτοεπιστήμονες), μας καλούν να διαλέξουμε, ή τη Σκύλλα ή τη Χάρυβδη, ή τα «οδυνηρά αλλά αναγκαία» μέτρα για να βγει η χώρα από την κρίση ή το κραχ. Τότε, εργατικές εφημερίδες σαν την «Εργατική Αλληλεγγύη» δεν είναι απλά απαραίτητες αλλά πολύτιμες. Χίλια (1000...) φύλλα σταθερά στο πλευρό των εργατών και των μεταναστών, κόντρα στο φασισμό, το ρατσισμό και την ξενοφοβία, είναι επίτευγμα και παρακαταθήκη, είναι προσφορά και κατάχτηση είναι δύναμη και απάγκιο.
Συχαρίκια και ευχές για αγωνιστική συνέχεια, γιατί το θράσος τους δεν έχει όρια και αποτελεί πρόκληση για τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους των 500 ευρώ και κάτω (το 1/4 των εργαζομένων, τα 3/4 των συνταξιούχων σήμερα στην Ελλάδα και το σύνολο σχεδόν των μεταναστών), τους 4ωρίτες, τους εργαζόμενους με δίμηνες ή τρίμηνες συμβάσεις, τους ανασφάλιστους εργαζόμενους και τους ανέργους, να τους ζητείται, από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ, η ανοχή ή ακόμα και η στήριξη, για το τελικό ξεπούλημα της χώρας, την καταστροφή κάθε κατάχτησης, Ελλήνων και ξένων εργαζομένων και τον οριστικό και μόνιμο εξανδραποδισμό του λαού.
Αλέκος Βερναρδάκης, Κομμουνιστική Ανανέωση
Χίλια φύλλα «Εργατική Αλληλεγγύη», το καθένα μια ανάσα αγώνα κι όλα μαζί η ιστορία του εργατικού κινήματος της τελευταίας εικοσαετίας. Μια εφημερίδα ταυτισμένη με τη διαδήλωση, την απεργία, την κατάληψη, τη συνέλευση του σωματείου, τη μαχητική άποψη της επαναστατικής αριστεράς. Ένας δυνατός αναμεταδότης των αγώνων, με το πληρέστερο εργατικό και κινηματικό ρεπορτάζ, αλλά και με μεγάλη συμβολή στο ξέσπασμα, την οργάνωση, το συντονισμό, την κλιμάκωσή τους.
Γνώρισα την «Ε.Α.» στις διαδικασίες για την ενότητα και τη μετωπική συγκρότηση της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και παραμένω φανατικός αναγνώστης και συνδρομητής της. Στήριξε και συνέβαλε σημαντικά σ’ αυτή την υπόθεση, με τις ανταποκρίσεις από τις συνελεύσεις, με την προβολή των απόψεων και των αντικαπιταλιστικών στόχων της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., ήταν και είναι πολύτιμο εργαλείο σ’ όλες τις πολιτικές μάχες που δίνουμε ως ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για την επαναστατική και αντικαπιταλιστική προοπτική του κινήματος και της κοινωνίας. Γι’ αυτό και μεγαλώνουν οι απαιτήσεις που έχουμε απ’ αυτήν, μέσα στην κρίσιμη συγκυρία του ταξικού πολέμου που είναι σε εξέλιξη.
Εύχομαι στην «Εργατική Αλληλεγγύη» να φιλοξενήσει στις σελίδες της ακόμα πιο μαχητικές και νικηφόρες στιγμές του κινήματος και να διαβάζουμε κάποτε σ’ αυτές, όχι πια πώς οργανώνουν οι εργαζόμενοι την πάλη τους ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα αλλά πώς οργανώνουν τη δική τους εξουσία, πώς χτίζουν μια ζωή απαλλαγμένη από τη φτώχια, τους πολέμους, την καταπίεση και την εκμετάλλευση. Καλή δύναμη σύντροφοι!
Θανάσης Διαβολάκης, Δημ. Σύμβουλος με την Ανταρσία στο Λιμάνι