Την Δευτέρα 23 Μάρτη, στην πρώτη μέρα της κύριας δίκης για το έγκλημα στα Τέμπη, στη Λάρισα, η κυβέρνηση της ΝΔ φρόντισε να ξαναδώσει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: αυτή η δίκη θα γίνει με τους όρους που θέλει η κυβέρνηση για να έχει και το αποτέλεσμα που θέλει η κυβέρνηση. Δηλαδή, την συγκάλυψη των κυβερνητικών ευθυνών και των πολιτικών της ιδιωτικοποίησης του σιδηροδρόμου, την ατιμωρησία των κυβερνητικών υπευθύνων και την «τιμωρία», για τα «μάτια του κόσμου», κάποιων «μικρών ψαριών».
Έξω από την δικαστική αίθουσα υπήρχαν παρατεταγμένες δεκάδες κλούβες των ΜΑΤ και εκατοντάδες ΜΑΤατζήδες για να «αντιμετωπίσουν» την κινητοποίηση εργατικών σωματείων, φοιτητικών συλλόγων και κόσμου που απαιτούσαν «δικαιοσύνη για τα 57 θύματα». Μέσα στη δικαστική αίθουσα, «το φιάσκο της αίθουσας», όπως χαρακτηρίστηκε η εικόνα κοροϊδίας και απαξίωσης των συγγενών των θυμάτων και των δικηγόρων τους, ήταν μία ακόμα αισχρή, συνειδητή και σχεδιασμένη πράξη κυβερνητικής συγκάλυψης του ίδιου του εγκλήματος και απαξίωσης της ίδιας της δίκης.
Με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων κατήγγειλε την κυβέρνηση της ΝΔ πως: «Τρία χρόνια μετά, η κυβέρνηση συνεχίζει τον εμπαιγμό και την κοροϊδία απέναντι σε όλους τους συγγενείς. Αυτό έδειξε η πρώτη μέρα διεξαγωγής της μεγάλης δίκης: Οι εικόνες συνωστισμού, οι δικηγόροι χωρίς έδρανα και η προσβολή της μνήμης των νεκρών μας μέσα στην ίδια τη δικαστική αίθουσα, δεν ήταν ένα «οργανωτικό λάθος». Ήταν ένας συνειδητός σχεδιασμός αποκλεισμού. Η κυβέρνηση είχε στη διάθεσή της τρία χρόνια και όλα τα δεδομένα (αριθμός παραγόντων, δικηγόρων κατηγορουμένων, κ.τ.λ.) για να προετοιμάσει, να σχεδιάσει και να διαμορφώσει κατάλληλα κάποια αίθουσα για να φιλοξενήσει τη μεγάλη δίκη. Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει ότι σκόπιμα απαξιώνεται η σημασία της δίκης. Η όλη προετοιμασία έχει γίνει στο γόνατο. Δαπανήθηκαν 1.200.000 ευρώ για 250 καρέκλες «στοιβαγμένες», με αποκλεισμένους το κοινό και τους δημοσιογράφους αλλά και τους συνηγόρους των οικογενειών να κάθονται ακόμη και στο εδώλιο των κατηγορουμένων ή να παραμένουν όρθιοι. Αποκαλύπτεται ότι το κράτος επιχειρεί να διεξάγει ουσιαστικά μια δίκη κεκλεισμένων των θυρών, μακριά από τα μάτια της κοινωνίας. Απαιτούμε την άμεση αλλαγή του χώρου ώστε να διασφαλιστεί η αξιοπρεπής παρουσία όλων των συγγενών, των δικηγόρων μας και των ΜΜΕ. Η δικαιοσύνη δεν χωράει σε “εκπτώσεις” και στενά δωμάτια. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας με όλο τον κόσμο που στις 28 Φεβρουαρίου έδειξε ότι δεν επιτρέπει να συγκαλυφθεί αυτό το έγκλημα και απαιτεί την καταδίκη των ενόχων όσο ψηλά και κι αν φτάνουν. Που ήταν μαζί μας και τη Δευτέρα 23 Μαρτίου, αναδεικνύοντας ακόμα πιο πλατιά την απαράδεκτη μεθόδευση κράτους και κυβέρνησης. Το έγκλημα των Τεμπών δεν θα ξεχαστεί. Δεν θα συγκαλυφθεί! Συνεχίζουμε τη μάχη αποκάλυψης όλων των αιτιών και ενόχων για το έγκλημα! Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη!».
Παρέμβαση
«Θα φωνάζουμε δεν έχω οξυγόνο, όπως τα παιδιά μας;» δήλωνε μια συγγενής θύματος όταν η πρόεδρος του δικαστηρίου επιδεικτικά αδιαφορούσε για όλη αυτή την κατάσταση και επέμενε να ξεκινήσει η δίκη. Η μόνη συγνώμη που ζήτησε ήταν γιατί δεν δουλεύανε ούτε τα μικρόφωνα... Αν δεν υπήρχε η δυναμική παρέμβαση των δικηγόρων δεν θα συναινούσε στην διακοπή μέχρι να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για να γίνει η δίκη την Τετάρτη 1 Απρίλη.
Ο, «για τα μπάζα», υπουργός Δικαιοσύνης Φλωρίδης έτρεξε να δικαιολογήσει αυτή την ξεφτίλα ως «πρόβλημα ταξιθεσίας»: «δεν έγινε σωστή είσοδος των συντελεστών, με αποτέλεσμα να μπουν άνθρωποι που δεν ήταν δικηγόροι και 100 δικηγόροι να μην έχουν θέσεις». Αμέσως μετά, και ακόμα χειρότερα, η ηγεσία της δικαστικής εξουσίας, όπως αποτυπώνεται στην κατάπτυστη ανακοίνωση του Αρείου Πάγου, βρήκε «ενόχους» τους «αγανακτισμένους πολίτες», δηλαδή τους συγγενείς των θυμάτων και τον κόσμο που παλεύει για «δικαιοσύνη»: «Στη δίκη αυτή δεν αρμόζουν φαινόμενα “αγανακτισμένων δήθεν πολιτών”, που ουδεμία σχέση έχουν με την υπόθεση, μη όντες διάδικοι, οι οποίοι απειλούν τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των δικαστών, ούτε κραυγές ορισμένων, ευτυχώς ελάχιστων, παραγόντων της δίκης…». Κυβέρνηση και η δικαστική εξουσία προαναγγέλλουν μία δίκη «κεκλεισμένων των θυρών» και χωρίς ουσιαστική δημοσιογραφική κάλυψη.
Το πόσο ψέματα ήταν οι διαβεβαιώσεις του Φλωρίδη για την «καταλληλόλητα της αίθουσας» και της «μεγαλύτερης αίθουσας δικαστηρίου στην Ευρώπη», φάνηκε από την αρχιτεκτονική ανάλυση που έκανε η ΕΔΑΠΟ (Επιτροπή Διερεύνησης Ανεξάρτητων Πραγματογνωμόνων Οικογενειών) για την αίθουσα της δίκης όπως την παρουσίασε η "Εφ. Συν": από έναν ενιαίο χώρο περίπου 735 τ.μ. έμειναν «ωφέλιμα» μόνο 284 τ.μ. καθώς τα 450 τ.μ. αναλώθηκαν, με τη βοήθεια γυψοσανίδων, σε βοηθητικούς χώρους.
Το ιστορικό της διαμόρφωσης της δικαστικής αίθουσας είναι ενδεικτικό. Σύμφωνα με την "Εφ.Συν", τον Μάρτιο του 2024 το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αποφασίζει να παραχωρήσει δωρεάν στο Ταμείο Χρηματοδοτήσεων Δικαστικών Κτιρίων (ΤΑΧΔΙΚ) το Συνεδριακό Κέντρο του στο συγκρότημα «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ» (πρώην ΤΕΙ Λάρισας), «προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως δικαστικό κατάστημα για την εκδίκαση της υπόθεσης του δυστυχήματος των Τεμπών, σε α’ και β’ βαθμό, σύμφωνα με την πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης». Με νεότερες αποφάσεις τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2024, το ΤΑΧΔΙΚ εγκρίνει τον προϋπολογισμό των διαμορφώσεων στο ύψος του 1,1 εκατομμυρίου. Έγγραφα πηγαίνουν κι έρχονται για να καταλήξουν στην Περιφέρεια Θεσσαλίας για την ανάθεση του έργου. Στα έγγραφα ορίζεται ότι εντολές για την διαμόρφωση της αίθουσας δίνει το υπουργείο Δικαιοσύνης. Τον Ιούνιο του 2024, η Περιφέρεια Θεσσαλίας εγκρίνει τη μελέτη και τα τεύχη δημοπράτησης. Θα γίνει χωρίς διαγωνισμό αλλά με πρόσκληση σε εταιρείες, διότι «η νέα δικαστική αίθουσα πρέπει να έχει περαιωθεί μέχρι την αρχή του νέου δικαστικού έτους», δηλαδή τον Σεπτέμβριο του 2024.
Η σύμβαση υπογράφεται τελικά στις 26 Σεπτεμβρίου 2024 με προθεσμία να τελειώσει το έργο σε δύο μήνες και ποινικές ρήτρες για τυχόν καθυστέρηση. Ο Νοέμβριος περνάει και αντί το έργο να τελειώσει, αρχίζει ο μαραθώνιος των παρατάσεων. Φτάνει Ιούλιος του 2025, έχουν δοθεί ήδη 3 παρατάσεις στην προθεσμία ολοκλήρωσης αλλά και Ανακεφαλαιωτικός Πίνακας που δικαιολογεί την αύξηση του κόστους. Έτσι, προκύπτει Συμπληρωματική Σύμβαση, η συνολική δαπάνη φτάνει στο 1,6 εκατ. και ημερομηνία ολοκλήρωσης ορίζεται 6 μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 2026. Όπως αποκάλυψε το MEGA, το κόστος της αίθουσας ξεπερνά, τελικά, το 1,6 εκατομμύριο. Ενδεικτικά, για τον εξαερισμό στην δικαστική αίθουσα χρειάστηκαν 60.000 ενώ για τον κλιματισμό 95.000. Για τα 4 κλιματιστικά «ντουλάπες» δόθηκαν 13.000, για τα έδρανα 15.600, για τον δικαστικό θώκο 19.000, για το εδώλιο των κατηγορουμένων 6.500, για κάθε είδος χρωματισμούς και βαψίματα, από τα 40.708 που προβλέπονταν στην αρχική σύμβαση, το κόστος έφτασε στα 75.692, ενώ διπλάσιο είναι και το ποσό για την εγκατάσταση πυρανίχνευσης: από τα 6.500 της αρχικής σύμβασης, με τις αναθεωρήσεις έφτασε τις 13.000. Στην έναρξη της δίκης δεν δουλεύανε ούτε τα μικρόφωνα... «φάγανε, φάγανε, φάγανε»...
Ακόμα και αν σε αυτή την δίκη, με την ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, δεν δικάζονται «πολιτικά πρόσωπα» αυτή είναι πολύ σημαντική και θα πρέπει το κίνημα, που βγήκε κατά εκατομμύρια στους δρόμους, να εξασφαλίσει ότι θα διεξαχθεί όχι με τους όρους που θέλει η κυβέρνηση αλλά με τους όρους που επιβάλει μία «δίκαιη δίκη».
Είναι σημαντική γιατί στο πλάι των συγγενών, το μαζικό και απεργιακό «κίνημα των Τεμπών» κατάφερε να ανοίξει το δρόμο για να γίνει η δίκη, γιατί μέσα από την ακροαματική διαδικασία θα «βγουν στη φόρα» όλα τα κυβερνητικά σκάνδαλα της ιδιωτικοποίησης του σιδηρόδρομου, οι ευθύνες της Hellenic Train αλλά και τα κυβερνητικά σκάνδαλα της συγκάλυψης. Γιατί είναι τέτοια η έκταση της κρίσης, της διαφθοράς, της εμπλοκής στα σκάνδαλα αυτής της κυβέρνησης και τέτοια η οργή του κόσμου που όπως φάνηκε και στη δίκη των ιδιωτών για το σκάνδαλο των υποκλοπών, όσο «καλή θέληση» και να έχει η δικαστική εξουσία δύσκολα μπορεί να τα «κουκουλώσει» χωρίς να εμπλέξει «πολιτικά πρόσωπα» και την κυβέρνηση.
Απαιτούμε μία «δίκαιη δίκη» ανοιχτή στο κόσμο. Μπορούμε να τα εξασφαλίσουμε. Υπάρχει το παράδειγμα της δίκης της Χρυσής Αυγής. Και τότε οι μεθοδεύσεις ήταν για μία δίκη στο περιθώριο σε μία μικρή και ακατάλληλη αίθουσα στις φυλακές Κορυδαλλού. Χρειάστηκε επίμονος και διαρκής αγώνας και των δικηγόρων της πολιτικής αγωγής και των συγγενών των θυμάτων και του αντιφασιστικού κινήματος για να «μεταφερθεί» η δίκη στο Εφετείο. Η δίκη της Χρυσής Αυγής έγινε στο κέντρο της Αθήνας και η παρουσία του αντιφασιστικού κινήματος μέσα και έξω από την δικαστική αίθουσα έπαιξε καθοριστικό ρόλο να μπει και να παραμείνει στη φυλακή η ηγεσία της ναζιστικής συμμορίας.
Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη. Κάτω η κυβέρνηση των ιδιωτικοποιήσεων και της συγκάλυψης. Στη φυλακή όλα τα «πολιτικά πρόσωπα» - ηθικοί αυτουργοί στο έγκλημα των Τεμπών.