Παρουσιάζουμε σε αυτό το φύλλο εικόνες από την ομιλία της.
Στην αρχή της ομιλίας της η Ταράνα Μπερκ μίλησε για την κατάσταση στην Αμερική αυτή τη στιγμή. Χαρακτήρισε την ένταση των επιθέσεων ενάντια σε γυναίκες, μετανάστες και τις μετανάστριες, δείγμα αδυναμίας και όχι δύναμης. Όπως είπε χαρακτηριστικά για τον Τραμπ η κατάστασή του μπορεί να παρομοιαστεί με «ένα ποντίκι που πνίγεται».
Στην ερώτηση που έγινε σχετικά με το κίνημα metoo και τους ισχυρισμούς ότι “έχει πεθάνει”, είπε μεταξύ άλλων: «Τα χάσταγκ δεν είναι κινήματα. Το χάσταγκ που έγινε viral προώθησε το κίνημα. Αν θέλουμε να πούμε ότι πέθανε το χάσταγκ, ναι έχει περάσει. Όμως υπάρχει η δουλειά πριν από εκείνη τη στιγμή και η δουλειά που γεννήθηκε από εκείνη τη στιγμή και μετά… Το ίδιο συνέβη και με το Κίνημα για τα Πολιτικά δικαιώματα των Μαύρων και με κάθε κίνημα για κοινωνική δικαιοσύνη. Θα υπάρξουν στιγμές που θα είναι στα καλά του και στιγμές που θα είναι στα χαμηλά του. Και σε αυτά τα χαμηλά, βρισκόμαστε στο εργαστήριο…
Το ίδιο λένε και για το κίνημα Black Lives Matter (Οι ζωές των Μαύρων μετράνε). Το 2014-2015, υπήρξαν στιγμές στην Αμερική που το κίνημα ήταν παντού. Μετά υπήρξε μία ύφεση, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεν άκουγες γι’ αυτό τόσο πολύ. Οι πυροβολισμοί της αστυνομίας δεν ακουγόντουσαν τόσο πολύ στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης... Αλλά μαντέψτε τη συνέβη. Το 2020 όταν ο Τζόρτζ Φλόιντ πυροβολήθηκε, υπήρξαν τεράστιες διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο. Ποιος τις οργάνωσε; Το κίνημα για τις ζωές των Μαύρων. Ο μόνος λόγος που συνέβη αυτό είναι γιατί αυτά τα 4-5 χρόνια, οι άνθρωποι πίσω από αυτό δουλεύανε και οργανώνανε. Και όταν ήρθε η επόμενη στιγμή ήταν έτοιμοι... Δεν μπορείς να κρίνεις ένα κίνημα μόνο από τις υποθέσεις που πηγαίνουν στα δικαστήρια. Δεν είναι αυτό ένα κίνημα. Το κίνημα είναι ότι καταφέραμε να φτάσουμε στο δικαστήριο. Δεν είναι να κερδίσεις ή να χάσεις μία υπόθεση. Όταν βλέπεις τις μεγάλες υποθέσεις αντρών όπως του Γουάινσταϊν, 10 χρόνια πριν δεν θα είχαμε καν φανταστεί ότι μπορούν να βρεθούν σε μία αίθουσα δικαστηρίου. Αυτό κάνει το κίνημα. Σπρώχνει τη βελόνα... Κινητοποιεί κόσμο, αλλάζει τις ιδέες».
Στην ερώτηση του πώς μπορεί κάποιος/α να βοηθήσει στο κίνημα metoo η ίδια μίλησε για τη δουλειά της οργάνωσης που έχει ιδρύσει, την Μetoo International. Έμφαση έδωσε στις συστημικές ρίζες της σεξουαλικής βίας: «Μπορεί κάποιος να ρωτήσει πως μπορεί να βοηθήσει ατομικά, όμως η πιο σημαντική ερώτηση είναι για ποιον λόγο αυτό συμβαίνει. Γιατί ζούμε σε έναν κόσμο με τέτοιου είδους βία… Υπάρχουν λύσεις και λύσεις πρέπει να βρεθούν. Αλλά αν επικεντρωνόμαστε στο πώς μπορούμε να εμποδίσουμε αυτό που συμβαίνει τώρα, πώς μπορούμε να επικεντρωθούμε στην ασφάλεια κάθε ανθρώπου ξεχωριστά, δεν θα φτάσουμε ποτέ στις λύσεις. Πρέπει να πάμε πίσω και να σκεφτούμε γιατί αυτό συμβαίνει εξαρχής».
Στη συνέχεια, η συζήτηση επικεντρώθηκε στις γυναικοκτονίες στην Ελλάδα καθώς και στη προσπάθεια για τη νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία. Η ίδια ανέφερε πως στην έρευνα της για τα ποσοστά σεξουαλικής βίας και επιθέσεων στην Ελλάδα, συνάντησε τη δολοφονία της Κυριακής Γρίβα έξω από το αστυνομικό τμήμα. Στο κλείσιμο της, η Ταράνα Μπερκ μίλησε για το 2027, χρονιά που το metoo θα κλείνει δέκα χρόνια, στην οποία η οργάνωση Μetoo international σχεδιάζει μία τεράστια παγκόσμια κινητοποίηση. «Είναι εντάξει να κοιτάς πίσω και να σκέφτεσαι τι πέτυχε το metoo, όμως θέλουμε να κοιτάμε μπροστά. Η κινητοποίηση θέλουμε να κινητοποιήσει επιζώσες/επιζώντες και συμμάχους παγκόσμια και θέλω να συμμετέχετε κι εσείς», τόνισε.
Το 2006 η φράση: «Μe too» (Κι εμένα) χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από την Ταράνα Μπερκ ως στήριξη σε Μαύρα κορίτσια- επιζώσες σεξουαλικής παρενόχλησης. Τότε, ζούσε και δούλευε στην πόλη Σέλμα της Αλαμπάμα. Η πόλη στο παρελθόν ήταν σταθμός εμπορίου σκλάβων και στη συνέχεια ήταν η καρδιά του Κινήματος για τα Πολιτικά δικαιώματα των Μαύρων.
Όπως η ίδια είχε πει σε ομιλία της το 2020: «Είμαι αφοσιωμένη γιατί στέκομαι πάνω στους ώμους εκείνων που χρησιμοποίησαν την αυτονομία του σώματος τους για να παλέψουν για την ελευθερία τους. Όπως οι ηγέτες του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των Μαύρων στη Σέλμα. Όπως οι κουήρ και τρανς μαχητές στο Στόουνγουολ, όπως όλοι οι γενναίοι νέοι άνθρωποι που βγήκαν στους δρόμους και είπαν “Οι ζωές των Μαύρων μετράνε”».
Το 2017 ήταν η χρονιά που ξεκίνησε με τεράστιες κινητοποιήσεις στην Αμερική. Εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν στις «Πορείες Γυναικών» ενάντια στην εκλογή του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Την ίδια χρονιά το κίνημα metoo, πήρε τη μορφή χιονοστιβάδας. Τον Οκτώβρη, το χάσταγκ #metoo απογειώθηκε μετά τις κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση απέναντι στον παραγωγό του Χόλιγουντ, Χάρβεϊ Γουάινσταϊν. Η σπίθα άναψε, ξέφυγε από τους λόφους του Χόλιγουντ και ξέσπασε ένα τεράστιο μαζικό κίνημα παγκόσμια. Ξέσπασαν απεργίες στα Μακντόναλντς, απεργίες καμαριέρων. Στην Google έγινε η πιο εντυπωσιακή απεργία εμπνευσμένη από το metoo με 20.000 εργαζόμενες/ους να συμμετέχουν. Η σεξουαλική κακοποίηση από ατομική υπόθεση έγινε συλλογική. Οι γυναίκες στην Αμερική και αλλού βρήκαν τη δύναμη να αποκαλύψουν την σκληρότητα των συνθηκών εργασίας τους, την ανισότητα στους μισθούς και όλα αυτά που δημιουργούσαν ένα περιβάλλον στο οποίο πιέζονταν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό απέναντι στις σεξουαλικές επιθέσεις.
Το 2026, σημαδεύτηκε από τις δολοφονίες της Έλεν Γκουντ και του Άλεξ Πρέττι στη Μινεάπολη. Την ώρα που η Αμερική συγκλονιζόταν από τις τεράστιες διαδηλώσεις ενάντια στην αντιμεταναστευτική υπηρεσία ICE, ήρθαν ξανά στο φως οι αποκαλύψεις του σκανδάλου Επστάιν, ξεγυμνώνοντας για άλλη μία φορά το πρόσωπο του συστήματος. Μία ημέρα πριν την ομιλία της Ταράνα Μπερκ στην Αθήνα, το Σάββατο 28 Μάρτη όλος ο πλανήτης συγκλονίστηκε από τις αντιπολεμικές, αντιρατσιστικές διαδηλώσεις.
Διαβάστε περισσότερα στο τεύχος του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω που κυκλοφορεί, στο άρθρο της Λίλιαν Μπουρίτη «Έπσταϊν, Βιολάντα- Αντίσταση στους πλούσιους βιαστές» και στο βιβλίο της Μαρίας Στύλλου «Η πάλη για την απελευθέρωση των Γυναικών».

