«Η 30 Οκτώβρη θα δείξει ότι οι εργάτες μπορούν να σταματήσουν τον πόλεμο, τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Οι εργάτες δίνουν απάντηση στην στρατιωτικοποίηση των λιμανιών και των στρατηγικών υποδομών. Αυτό το μονοπάτι έχουμε επιλέξει να βαδίσουμε μαζί ενωμένοι μετά τη Διακήρυξη της Ιστανμπούλ που αποτελεί πυξίδα και οδηγεί τον κοινό αγώνα των συνδικάτων μας» πρόσθεσε ο Φ.Στατσιόλι.

6/2, Πειραιάς. Αντιπολεμική απεργία. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Πειραιάς

Δεκάδες χιλιάδες λιμενεργάτες και όχι μόνο, σε τέσσερις ηπείρους, κάνουμε καθαρό ότι μπορεί τα χέρια μας να είναι μαύρα από τα γράσα και τα λάδια αλλά δεν θα είναι βαμμένα με το αίμα των λαών σε κανένα ιμπεριαλιστικό μέτωπο. 

Σήμερα το μήνυμα αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία γιατί η πολεμική οικονομία γενικεύεται, οι ανταγωνισμοί οξύνονται, οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί εκτοξεύονται και οι κυβερνήσεις ζητούν από τους λαούς νέες θυσίες στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, της οικονομίας του πολέμου, και των δήθεν “κοινών εθνικών συμφερόντων”. Την ίδια στιγμή δεν υπάρχουν χρήματα για αξιοπρεπείς μισθούς, για Υγεία, Παιδεία, κοινωνική ασφάλιση, μέτρα προστασίας της ζωής μας στους χώρους δουλειάς. Υπάρχουν όμως λεφτά για εξοπλισμούς. Για τις ανάγκες των εργαζομένων λένε ότι δεν υπάρχουν. Αυτή είναι η πραγματικότητα που πρέπει να ανατρέψουμε μαζί με το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, της φτώχειας, της προσφυγιάς και των πολέμων. 

Η πολεμική οικονομία δεν αφορά μόνο τα όπλα και τα πυρομαχικά. Αφορά τις μεταφορές, την ενέργεια, τις υποδομές, τη βιομηχανία και τις εφοδιαστικές αλυσίδες. Αφορά τα λιμάνια και τους εργαζόμενους που τα κρατούν σε λειτουργία, αφορά τα δεκάδες αδέρφια μας ναυτεργάτες που έχουν χαθεί στα νερά της Ερυθράς Θάλασσας, της Μαύρης Θάλασσας και στα Στενά του Ορμούζ, την ίδια στιγμή που τα κέρδη των εφοπλιστών εκτινάσσονται. Οι λιμενεργάτες δεν θα είμαστε θεατές των εξελίξεων. Βρισκόμαστε σε έναν κρίσιμο κρίκο από τον οποίο περνούν εμπορεύματα, πρώτες ύλες και στρατιωτικά φορτία. Γνωρίζουμε καλά ότι χωρίς την εργασία μας τίποτα δεν μπορεί να κινηθεί. Εμείς έχουμε τη δύναμη. Στις 30 Οκτώβρη θα τη δείξουμε προς πάσα κατεύθυνση. 

Στον Πειραιά με τους αγώνες της ΕΝΕΔΕΠ έχουμε αποκτήσει πολύτιμη πείρα. Έχουμε βρεθεί απέναντι στην εργοδοσία, τις κυβερνήσεις, την καταστολή και την προσπάθεια να επιβληθεί σιωπή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς. Έχουμε όμως αποδείξει και τη δύναμη που έχουμε όταν η οργανωμένη εργατική τάξη παλεύει με ταξικό προσανατολισμό. Στις 6 Φλεβάρη ήταν η πρώτη κοινή μέρα δράσης κι έδειξε ότι μπορούμε να συντονίσουμε τον αγώνα μας πέρα από τα σύνορα. Σήμερα όμως η πρωτοβουλία διευρύνεται και στις 30 Οκτώβρη η κοινή μέρα δράσης αναμένεται να αγκαλιάσει πάνω από 100 λιμάνια σε Ευρώπη, Αφρική, Ασία και Αμερική με τη συμμετοχή και νέων δυνάμεων όπως των σωματείων από τις ΗΠΑ.

Σημαντικό βήμα 

Είναι ένα σημαντικό βήμα αλλά δεν αρκεί να μετράμε λιμάνια και συμμετοχές. Πρέπει να δυναμώσει το περιεχόμενο του αγώνα μας, να βαθύνει ο συντονισμός μας και να αποκτήσει συνέχεια. Γιατί ο λιμενεργάτης στον Πειραιά δεν έχει απέναντί του το λιμενεργάτη της Γένοβας, της Μασσαλίας ή της Κωνσταντινούπολης. Έχουμε κοινά συμφέροντα, κοινές αγωνίες και κοινό αντίπαλο: Την εκμετάλλευση, την πολιτική που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές και θέλει εμείς να πληρώνουμε τις συνέπειες. Δεν έχουμε κανένα συμφέρον να στοιχηθούμε πίσω από τα συμφέροντα των εφοπλιστών των επιχειρηματικών ομίλων, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των κυβερνήσεων που υπηρετούν τους πολεμικούς σχεδιασμούς. Οι λαοί δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας. Οι εργάτες δεν έχουμε να κερδίσουμε τίποτα από το αιματοκύλισμα άλλων λαών. 

Γι’ αυτό το σύνθημα “Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο” δεν είναι μια γενική ευχή για την ειρήνη. Είναι μια θέση αγώνα και ευθύνης. Σημαίνει ότι δεν αποδεχόμαστε ότι η δουλειά μας θα γίνει εργαλείο πολεμικών σχεδιασμών, ότι δεν δεχόμαστε να θυσιάζονται οι ανάγκες μας για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς των λίγων, ότι οργανώνουμε την πάλη μας για να δυναμώσουμε τα σωματεία μας. Δεν αφήνουμε τον εθνικισμό και τον φασισμό να δηλητηριάζουν τις συνειδήσεις των εργαζομένων και να στρέφουν τον έναν απέναντι στον άλλον. Η απάντηση βρίσκεται στην οργάνωση, την ταξική αλληλεγγύη, την κοινή πάλη. 

Η 30η Οκτώβρη δεν πρέπει να είναι μια μεμονωμένη κινητοποίηση. Πρέπει να γίνει αφετηρία για να δυναμώσει η συζήτηση και η δράση σε ολόκληρη την εργατική τάξη, για να μπουν στη μάχη και άλλοι κλάδοι. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να κλιμακωθεί ο πόλεμος για να οργανωθούμε. Η προετοιμασία, η οργάνωση και ο διεθνής συντονισμός πρέπει να δυναμώσουν. Από τη Μεσόγειο μέχρι κάθε λιμάνι του κόσμου έχουμε ένα κοινό καθήκον: Να μετατρέψουμε την αλληλεγγύη σε οργανωμένη δράση. 

Είμαστε σε μια εποχή που αντιμετωπίζουμε τη μετατροπή της οικονομίας σε πολεμική οικονομία, την άνοδο του ρατσισμού, του φασισμού και της ξενοφοβίας. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που η γενοκτονία των Παλαιστίνιων έχει κανονικοποιηθεί και χώρες όπως η Κούβα βρίσκονται υπό εμπάργκο και ο μόνος οικονομικός μετασχηματισμός αφορά τον πόλεμο όπου ο ιμπεριαλισμός κυριαρχεί. Εμείς ως συνδικάτα πρέπει να δώσουμε απάντηση. 

Καταγγέλουμε αυτό που συμβαίνει και δυναμώνουμε τα συνδικάτα, τη δύναμη που υπερασπίζεται τα συμφέροντα της εργατικής τάξης ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Ξέρουμε ότι όταν οι εργάτες ενώνονται και παλεύουν για τον ίδιο σκοπό ενάντια στον πόλεμο, αποκαλύπτουν την εντυπωσιακή δύναμή τους. Στις 30 Οκτώβρη τα λιμενεργατικά συνδικάτα συντονίζονται και στέλνουν ένα ξεκάθαρο αντιπολεμικό μήνυμα ενάντια στη γενοκτονία, την στρατιωτικοποίηση. 

Για όλους αυτούς τους λόγους στηρίζουμε την απεργία και την αντιλαμβανόμαστε ως ένα παράδειγμα για το τί μπορεί να γίνει όταν τα συνδικάτα ενώνονται. Οι λαοί του κόσμου δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τον πόλεμο παρά φτώχεια, προσφυγιά κι επιδείνωση των συνθηκών ζωής τους. Οι εργάτες σε όλο τον κόσμο ξέρουν ότι οι τεράστια ποσότητα πόρων που κατευθύνονται στην πολεμική οικονομία ανεβάζουν το κόστος ζωής και χειροτερεύουν το επίπεδο των συστημάτων Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, των μισθών και των συντάξεων. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό όλοι οι εργάτες/ριες να στηρίξουν αυτή την απεργία και να γίνει παράδειγμα για όλα τα συνδικάτα.  

Εκ μέρους της Δημοκρατικής Οργάνωσης Εργασίας του Μαρόκου, στέλνουμε αδελφικούς χαιρετισμούς στα συνδικάτα και στους λιμενεργάτες που ενώνονται σε όλο τον κόσμο.

Το μήνυμά μας είναι σαφές: οι λιμενεργάτες δεν εργάζονται για τον πόλεμο. Τα λιμάνια πρέπει να υπηρετούν τη ζωή, μεταφέροντας τρόφιμα, φάρμακα και αγαθά που στηρίζουν τις κοινότητές μας. Πρέπει να αποτελούν χώρους συνεργασίας μεταξύ των λαών και όχι εργαλεία καταστροφής.

Με αυτό το πνεύμα, η οργάνωσή μας δεσμεύεται να κινητοποιήσει τα μέλη της στα μαροκινά λιμάνια για τη δεύτερη διεθνή ημέρα δράσης ενάντια στον πόλεμο. Στις 30 Οκτωβρίου απεργούμε από την Ταγγέρη έως τη Ντάχλα, για να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη και να ενισχύσουμε την αλληλεγγύη μας προς την Παλαιστίνη, την οποία θεωρούμε δική μας υπόθεση.

Από το Μαρόκο επαναβεβαιώνουμε την αλληλεγγύη μας προς τον παλαιστινιακό λαό και όλους τους λαούς που υποφέρουν από πολέμους, εκτοπισμούς και παράνομους αποκλεισμούς. Απορρίπτουμε τη χρήση των εμπορικών μεταφορών και των λιμενικών υποδομών για τον εφοδιασμό πολέμων που καταστρέφουν τις ζωές αμάχων.

Η δέσμευσή μας για την ειρήνη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Η δύναμη αυτής της κινητοποίησης βρίσκεται στην ενότητά μας πέρα από σύνορα, γλώσσες και ηπείρους. Οι λιμενεργάτες έχουν κοινή ευθύνη και συλλογική δύναμη να υπερασπιστούν την ειρήνη. Από τα λιμάνια του Μαρόκου έως τα λιμάνια όλου του κόσμου: αλληλεγγύη στους λαούς, αξιοπρέπεια για τους εργαζομένους και ειρήνη για όλους.

Το Συνδικάτο Εργαζομένων στις Θαλάσσιες Μεταφορές της Ινδίας έχει μέλη σε όλα τα μεγάλα λιμάνια της χώρας. Το συνδικάτο μας έχει περίπου 4.000 μέλη σε 11 μεγάλα λιμάνια. Σημαντική συνδεδεμένη οργάνωση είναι επίσης το συνδικάτο των Ινδών ναυτικών.

Από τότε που ξεκίνησε η κρίση στη Δυτική Ασία, πάνω από 15 Ινδοί ναυτικοί έχουν χάσει τη ζωή τους εξαιτίας πολεμικών συγκρούσεων. Οι ναυτικοί δεν υποστηρίζουν τον πόλεμο. Το συνδικάτο μας πήρε θέση όταν το Ισραήλ επιτέθηκε για πρώτη φορά στους Παλαιστινίους, δηλώνοντας ότι οι Ινδοί λιμενεργάτες δεν θα χειρίζονται όπλα ή πυρομαχικά που εξάγονται από την Ινδία. Από τότε είμαστε ενάντια στον πόλεμο. Δεν θέλουμε να διαχειριζόμαστε φορτία όπλων που προορίζονται για πολεμικές επιχειρήσεις.

Στο τελευταίο μας συνέδριο αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε στη διεθνή ημέρα δράσης των λιμενεργατών στις 30 Οκτωβρίου, με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν εργάζονται για τον πόλεμο». Εργαζόμενοι, υπάλληλοι και ναυτικοί στα μεγάλα λιμάνια της Ινδίας θα οργανώσουν συγκεντρώσεις στις πύλες, συναντήσεις σε αίθουσες και άλλες δράσεις. Μαζί μας είναι η Ένωση Προοδευτικών Ναυτικών με περισσότερα από 20 χιλιάδες μέλη.

Οι Ινδοί λιμενεργάτες και εργαζόμενοι στις αποβάθρες γνωρίζουν ποιες θα είναι οι συνέπειες ενός πολέμου και ποιοι θα πληγούν περισσότερο. Η εργατική τάξη της Ινδίας είναι ενάντια στον πόλεμο. Δεν θα χειριζόμαστε τέτοια φορτία. Θέλουμε ειρήνη και θα εργαστούμε ώστε η διεθνής ημέρα δράσης να πετύχει και στην Ινδία. 

Στεκόμαστε εδώ για να υψώσουμε τη φωνή μας ενάντια στην εκμετάλλευση της εργασίας μας που γίνεται συνένοχη σε πολέμους, σφαγές και στον πόνο των λαών. Είμαστε λιμενεργάτες: φορτώνουμε και ξεφορτώνουμε πλοία που μεταφέρουν βασικά αγαθά. Είμαστε οι εργαζόμενοι που κρατούν σε λειτουργία την παραγωγή, το εμπόριο και την καθημερινή ζωή. Τα χέρια μας στηρίζουν την ανθρώπινη ζωή· δεν είναι για να μεταφέρουν βόμβες που πέφτουν πάνω σε παιδιά ή όπλα που καταστρέφουν σπίτια.

Ως συνδικάτο δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι αρνούμαστε να συμμετέχουμε στη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών μέσω των λιμανιών προς εμπόλεμες περιοχές. Δεν θα δεχτούμε να χρησιμοποιείται η εργασία μας για τον θάνατο και την καταστροφή. Καταδικάζουμε με τον πιο έντονο τρόπο τις σφαγές του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ, την κατοχή και τις πολιτικές που στερούν από τους αμάχους τα βασικά αγαθά της ζωής. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην ελευθερία, την ασφάλεια και την αυτοδιάθεση.

Απαιτούμε να σταματήσουν οι επιθέσεις κατά αμάχων, να ανοίξουν ανθρωπιστικοί διάδρομοι και να λογοδοτήσουν όσοι παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Αντιτασσόμαστε στις στρατιωτικές επιθέσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού κατά του Ιράν, καθώς και στις πολιτικές επέμβασης, απειλών, αποκλεισμού και οικονομικής πίεσης κατά της Βενεζουέλας και της Κούβας. Κανένα κράτος δεν έχει δικαίωμα να κυριαρχεί στη ζωή, στους πόρους ή στο μέλλον άλλων λαών.

Συμμεριζόμαστε επίσης τον πόνο των αμάχων που σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν, έχασαν τα σπίτια τους ή τις περιουσίες τους στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Αντιτιθέμεθα στη μετατροπή των Ουκρανών και των Ρώσων εργαζομένων σε εχθρούς. Καλούμε να σταματήσουν οι εχθροπραξίες, να προστατευθούν οι άμαχοι και να αναζητηθούν διπλωματικές λύσεις για μια διαρκή ειρήνη. Η αλληλεγγύη μας δεν γνωρίζει σύνορα.

Το κόστος του πολέμου δεν το πληρώνουν μόνο όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Το πληρώνουν και οι ναυτικοί και οι λιμενεργάτες. Ναυτικοί που μεταφέρουν μεγάλο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου σκοτώνονται ή τραυματίζονται σε πλοία που δέχονται επιθέσεις σε εμπόλεμες περιοχές και μένουν αποκλεισμένοι μακριά από τις οικογένειές τους. Δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ασφαλή διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ και τα γύρω ύδατα και αγωνίζονται να επιβιώσουν σε συγκρούσεις που δεν επέλεξαν. Οι ναυτικοί δεν είναι στρατιωτικοί στόχοι και τα εμπορικά πλοία και λιμάνια δεν πρέπει να μετατρέπονται σε πεδία μάχης.

Απαιτούμε την ασφαλή απομάκρυνση των ναυτικών που έχουν εγκλωβιστεί και την επιστροφή τους στις χώρες και στις οικογένειές τους. Πρέπει να διασφαλιστούν οι μισθοί, η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και οι βασικές ανάγκες τους. Κανένας ναυτικός δεν πρέπει να αναγκάζεται να διακινδυνεύει τη ζωή του από φόβο μήπως χάσει τη δουλειά του. Οι ναυτικοί και οι λιμενεργάτες αποτελούν κρίκους της ίδιας αλυσίδας.

Αντιπολεμικές δράσεις

Στηρίζουμε τις αντιπολεμικές δράσεις και τις απεργίες που θα πραγματοποιηθούν στα λιμάνια όλου του κόσμου στις 30 Οκτωβρίου. Είναι ημέρα διεθνούς αλληλεγγύης και συλλογικής φωνής ενάντια στη στρατιωτικοποίηση των λιμανιών, στην πολεμική οικονομία και στην εμπλοκή των εργαζομένων στη διακίνηση φορτίων που την υποστηρίζουν.

Καλούμε κυβερνήσεις, εργοδότες και διεθνείς θεσμούς να κατευθύνουν τους πόρους που προορίζονται για εξοπλισμούς στην υγεία, την εκπαίδευση, τη στέγαση και μια αξιοπρεπή ζωή για όλους τους εργαζομένους. Οι δημόσιοι πόροι και η εργασία δεν πρέπει να χρηματοδοτούν πολέμους. Οι εργαζόμενοι που υπερασπίζονται την ειρήνη δεν πρέπει να υφίστανται εκφοβισμό ή απόλυση ούτε να στερούνται τα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα.

Γνωρίζουμε τη δύναμη της εργασίας μας και πιστεύουμε ότι η αλληλεγγύη μας μπορεί να ξεπεράσει τα σύνορα. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την ειρήνη και το δικαίωμα των ναυτικών και των λιμενεργατών στη ζωή. Οι λιμενεργάτες δεν εργάζονται για τον πόλεμο. Η ζωή των ναυτικών και των λιμενεργατών αξίζει περισσότερο από τα κέρδη του πολέμου. Στις 30 Οκτωβρίου στεκόμαστε ενωμένοι για την ειρήνη, τη ζωή και τη διεθνή εργατική αλληλεγγύη.