Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι ο πόνος από τα μέτρα αυτά θα είναι μόνο προσωρινός. “Mεσοπρόθεσμα”, έλεγε το βράδυ της Κυριακής ο Λουκάς Παπαδήμος στη Βουλή, (τα μέτρα) “θα συντελέσουν στην αύξηση της απασχόλησης. Θα αυξήσουν τις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, θα περιορίσουν τις εισαγωγές, θα αυξήσουν το μέσο εισόδημα των εργαζομένων. Η διεθνής εμπειρία στηρίζει αυτή την θέση”.
Λέει ψέματα. Η συνταγή του νέου μνημονίου έχει όνομα: θεραπεία σοκ. Και έχει δοκιμαστεί σε πολλές και διάφορες χώρες -από την Χιλή του δικτάτορα Πινοτσέτ τη δεκαετία του 1970 μέχρι τη Ρωσία του Μπόρις Γιέλτσιν τη δεκαετία του 1990. Παντού έσπειρε την καταστροφή. Το "σοκ" -η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, η αχαλίνωτη εκμετάλλευση, οι εξευτελιστικοί μισθοί, η απογείωση της μερικής απασχόλησης και της ανεργίας- έγινε μόνιμο. Η θεραπεία, αντίθετα, δεν ήρθε ποτέ.
Φυσικά δεν υπέφεραν όλοι το ίδιο. Στη Ρωσία, για παράδειγμα, η θεραπεία σοκ γέννησε ένα νέο στρώμα δισεκατομμυριούχων -τους κακόφημους ολιγάρχες σαν τον Ρόμαν Αμπράμοβιτς και τον Μπόρις Μπερεζόφσκι. Παντού όπου εφαρμόστηκε εκτόξευσε το χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους (παλιούς και νέους) και τους φτωχούς στα ουράνια.
Τα ίδια φέρνει και το νέο Μνημόνιο στην Ελλάδα. Στην επιστολή που έστειλε στους επικεφαλής της Τρόικας η κυβέρνηση υπόσχεται απερίφραστα ότι η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί για χρόνια και χρόνια: “Για να πετύχουμε τους προαναφερθέντες στόχους θα απαιτηθεί πολιτική βούληση και αποφασιστική εφαρμογή της πολιτικής αυτής για πολλά χρόνια". Και δεσμεύεται να επιβάλει και όποια πρόσθετα μέτρα απαιτηθούν: "είμαστε έτοιμοι να λάβουμε οποιαδήποτε διορθωτική δράση απαιτηθεί αν αλλάξουν οι συνθήκες...".
Η μια όψη του νέου μνημονίου είναι η κατεδάφιση όλων όσα έχει κατακτήσει η εργατική τάξη, κατά κανόνα με σκληρούς αγώνες, μέσα στα προηγούμενα χρόνια. Η άλλη του όψη είναι μια ατέλειωτη σειρά από παροχές και δώρα προς τους πλούσιους και τους ισχυρούς -προς αυτούς ακριβώς που έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης για την σημερινή κρίση.
Για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα το νέο Μνημόνιο προβλέπει μείωση στο βασικό μισθό κατά 22% -και μια πρόσθετη περικοπή κατά 10% ακόμα για τους νέους, “για να αυξηθεί η απασχόληση”. Για τους τραπεζίτες προβλέπει επιδοτήσεις 30 δισεκατομμυρίων, με “ειδικές μετοχές” όπου το δικαίωμα του δημοσίου να αποφασίζει θα περιορίζεται στα “στρατηγικά ζητήματα” και μόνο: ο έλεγχος των τραπεζών θα μείνει στα χέρια των κ.κ. Κωστόπουλου, Λάτση, Σάλλα και Βγενόπουλου -στα χέρια των τρωκτικών που ευθύνονται όσο κανένας άλλος για την εκτροχιασμό του δημόσιου χρέους.
Για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα προβλέπει “περικοπή του αριθμού τους τουλάχιστον κατά 150 χιλιάδες” μέσα στην τριετία 2012-2015. Από αυτούς 15.000 θα φύγουν άμεσα, τώρα. Εκατοντάδες υπηρεσίες και οργανισμοί θα κλείσουν -ανεξάρτητα από το αν οι υπηρεσίες που παρέχουν είναι χρήσιμες ή ακόμα και απαραίτητες για τον κόσμο. 'Η μάλλον για την ακρίβεια, καθόλου ανεξάρτητα: "Ο κύριος όγκος της προσαρμογής θα επιτευχθεί μέσω περικοπών στις δαπάνες που έχουν σαν στόχο τη μόνιμη περικοπή του μεγέθους του κράτους και την βελτίωση της αποτελεσματικότητας της διακυβέρνησης. Πολλές από αυτές τις περικοπές θα αφορούν στις κοινωνικές παροχές..."
Αντίθετα, το “Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου” (ΤΑΙΠΔ), ο οργανισμός που συστάθηκε πριν από ένα περίπου χρόνο για να ξεπουλήσει υπέρ των πιστωτών “μας” τα υπάρχοντα του δημοσίου, θα γνωρίσει νέες δόξες. Μέχρι τον Ιούνη θα έχουν περάσει στην ιδιοκτησία του Ταμείου περίπου 3000 ακίνητα και τα περιουσιακά στοιχεία δεκάδων δημόσιων επιχειρήσεων. Και ύστερα θα αρχίσει το “γλέντι”. Μέχρι τον Ιούνη θα πρέπει να΄’χουν βγει στο σφυρί η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ (το νερό της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης), τα Ελληνικά Πετρέλαια, η ΔΕΠΑ και η ΔΕΣΦΑ (φυσικό αέριο), η ΕΑΣ -και ο κατάλογος συνεχίζεται.
“Αξιοποιήσιμο”
Και φυσικά ο κατάλογος δεν αφορά μόνο την “ιδιωτική” περιουσία του δημοσίου: αφορά κάθε κομμάτι γης -είτε είναι δάσος, είτε βουνό, είτε παραλία- που η “ιδιωτική πρωτοβουλία” θα κρίνει ότι είναι “αξιοποιήσιμο”. Το κείμενο που έστειλε η κυβέρνηση στην Τρόικα κάνει ειδική αναφορά στα “REITS”, τα “σπα” και τα “γήπεδα γκολφ”.
Τι είναι τα REITS; Κάτι σαν αμοιβαία κεφάλαια, μόνο που τα χρήματα των “επενδυτών” δεν τοποθετούνται σε μετοχές στο χρηματιστήριο αλλά στην κερδοσκοπία της γης. Το μυστικό: δεν φορολογούνται! Όσο για τα “γήπεδα γκολφ”, η αναφορά στο κείμενο δεν οφείλεται φυσικά σε κάποιο ενδιαφέρον του Βενιζέλου για τα “ευγενή” σπορ: το μυστικό των γηπέδων γκολφ δεν βρίσκεται στην μπάλα αλλά στην γη που κατέχουν. Η συμμετοχή σε ένα “κλαμπ γκολφ” δεν είναι χόμπι, είναι επένδυση. Τη δεκαετία του 1990, στην μεγάλη έκρηξη της κερδοσκοπίας της γης στην Ιαπωνία, η εγγραφή σε ένα “γκολφ κλαμπ” του Τόκιο είχε φτάσει να στοιχίζει ένα εκατομμύριο δολάρια!
Για τους συνταξιούχους, το νέο Μνημόνιο προβλέπει μειώσεις στις “υψηλές” επικουρικές συντάξεις (ο υπουργός Εργασίας είχε προτείνει αρχικά περικοπή 15% στις συντάξεις που ξεπερνάνε το “ιλιγγιώδες” ποσό των 100 ευρώ). Και ετοιμάζεται να περικόψει και τις κύριες συντάξεις -με πρώτες και κύριες τις συντάξεις των ταμείων που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό. Για τους εργοδότες, αντίθετα, το Μνημόνιο προβλέπει μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.
Τα Ασφαλιστικά Ταμεία θα είναι έτσι και αλλιώς ο μεγάλος χαμένος από την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους (PSI) που συμφώνησε ο Βενιζέλος με τον Νταλάρα και τον Άκερμαν. Οι τράπεζες θα πάρουν σαν αντάλλαγμα για το κούρεμα, μετρητά (30 δις), νέα ομόλογα εγγυημένα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και άμεσες επιδοτήσεις -και όλα αυτά πέρα από τα 30 δις που παίρνουν οι ελληνικές τράπεζες για την ανακεφαλαιοποίηση. Τα Ταμεία δεν θα πάρουν τίποτα.
Και όχι μόνο αυτό: “Άμεσα, πριν από την εκταμίευση της δόσης και πάντως μέσα στο πρώτο τρίμηνο”, γράφει η εφημερίδα Ημερησία, “η κυβέρνηση δεσμεύτηκε... να διασφαλίσει ότι τα περιουσιακά στοιχεία της κοινωνικής ασφάλισης, συμπεριλαμβανόμενης και της ρευστότητας που προκύπτει από τη συνεχιζόμενη ανταλλαγή χρέους, θα επενδύονται σε έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου, καταθέσεις στο υπουργείο Οικονομικών, ή οποιοδήποτε άλλο μέσο περιορίζει το δημόσιο χρέος”. Η κυβέρνηση, με άλλα λόγια, δεσμεύτηκε ότι η λεηλασία των Ταμείων που ξεκίνησε με τα δομημένα ομόλογα του Αλογοσκούφη την εποχή της κυβέρνησης του Καραμανλή θα συνεχιστεί -και πάλι υπέρ των πιστωτών “μας”. Μέχρι να μην μείνει ούτε μια δεκάρα για τους συνταξιούχους.