Όλα τα ακίνητα του δημοσίου που πάνε για ξεπούλημα μέσα από το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων πρέπει να μείνουν στο δημόσιο για να ξεκινήσει μαζικό πρόγραμμα εργατικών κατοικιών και φοιτητικών εστιών. Η μάχη για να σταματήσουμε τη διάλυση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο που θα δει να αρπάζουν το σπίτι του οι τράπεζες ή να χάνει την επιδότηση ενοικίου.
Δραστικότερα μέτρα
Όμως, χρειάζονται και δραστικότερα μέτρα. Οι τράπεζες έχουν συσσωρεύσει κατασχεμένα σπίτια και κτίρια. Όλα αυτά είναι συσσωρευμένος πλούτος δικός μας και τα άδεια κτίριά τους τα έχουμε πληρώσει παραπάνω από μία φορά. Χρειάζεται να τα κατάσχουμε και να τα διαχειριστούμε. Το ίδιο ισχύει για τους ξενοδόχοι και τους άλλους μεγαλοβιομήχανους του τουρισμού που έχουν απολαύσει δεκαετίες επιδοτήσεων.
Όλα τα ακίνητα που βρίσκονται στον έλεγχο των τραπεζών πρέπει να περάσουν σε δημόσιο έλεγχο. Η κρατικοποίηση των τραπεζών κάτω από εργατικό έλεγχο είναι προϋπόθεση για τη λύση του στεγαστικού προβλήματος σε συνθήκες κρίσης. Εκλεγμένες επιτροπές στους εργατικούς χώρους είναι σε θέση να αποφασίσουν καλύτερα από τον καθένα ποιος εργαζόμενος και ποια οικογένεια έχει προτεραιότητα να στεγαστεί, από αύριο το πρωί κιόλας. Εξάλλου, δεν είμαστε απλά καταναλωτές και ένοικοι, αλλά εργαζόμενοι. Ένα μαζικό πρόγραμμα κατοικίας θα δώσει δουλειά σε χιλιάδες εργάτες που έχουν πεταχτεί στην ανεργία τα τελευταία χρόνια, από οικοδόμους μέχρι χαλυβουργούς.
Αντίθετα με τους εκβιασμούς που λένε ότι αν βγουμε από το ευρώ και κρατικοποιηθούν οι τράπεζες θα ακολουθήσει η καταστροφή, η αλήθεια είναι ότι με μια κίνηση μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα της στέγης. Υπάρχουν ήδη αρκετά σπίτια και μπορούμε να φτιάξουμε ακόμα περισσότερα και καλύτερα, όχι μόνο για κάθε άστεγο, αλλά και για κάθε εργατική οικογένεια που θέλει να ζήσει άνετα χωρίς το άγχος της δόσης και του ενοικίου.