Οσον αφορά στα αποτελέσματα (αναλυτικά στους διπλανούς πίνακες) μεγάλη πτώση κατέγραψαν: η ΔΑΚΕ (147 ψήφους από 251 το 2009, και 6 έδρες από 9 το 2009 στο γενικό συμβούλιο της ΠΟΕΔΗΝ) και η ΠΑΣΚΕ (354 ψήφους από 498 το 2009 και 16 έδρες στο ΓΣ, είχε 18 το 2009). Η παράταξη του ΠΑΜΕ αναδείχθηκε δεύτερη παίρνοντας 154 ψήφους από 109 που είχε το 2009 αυξάνοντας τις έδρες στο γενικό συμβούλιο από 4 σε 7.
Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή, έκφραση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς πήρε 27 ψήφους και 1 έδρα, (παρά το γεγονός ότι η Αγωνιστική Πορεία που πρόσκειται στην Ταξική Πορεία κατέβηκε ξεχωριστά, παίρνοντας 13 ψήφους και καμιά έδρα), ενώ η παράταξη που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ παρότι είχε μικρή αύξηση σε ψήφους, από 53 σε 59, κέρδισε και τρίτη έδρα διαμορφώνοντας έτσι τους συσχετισμούς στο Γενικό Συμβούλιο ως εξής: ΠΑΣΚΕ 16, ΠΑΜΕ 7, ΔΑΚΕ 6, Ριζοσπαστική Αριστερά 3, Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή 1. Η αύξηση των ψήφων που πήρε συνολικά η Αριστερά (πολλοί παραπάνω από όσους συμμετείχαν στα ψηφοδέλτια) οφείλεται στο ότι κέρδισαν την ψήφο συνέδρων απο τη φθορά της μέχρι τώρα πλειοψηφίας στην ΠΟΕΔΗΝ. Τεράστια ήταν η αύξηση σε αποχή, άκυρα, λευκά, ενώ η μείωση του αριθμού των συνέδρων οφείλεται στη μείωση του προσωπικού λόγων περικοπών.
“Η πλειοψηφία των τοποθετήσεων ασκούσε δριμεία κριτική στην στάση της ηγεσίας της ΠΟΕΔΗΝ, ότι δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Κάποια στιγμή, αυτό τούμπαρε, ότι δεν θα λέμε συνέχεια πόσο άσχημα είναι τα πράγματα, αλλά τι κάνουμε. Και εκεί οι περισσότεροι συνηγορούσαν ότι πρέπει να ξεσηκώσουμε τα νοσοκομεία, να τα κλείσουμε, να κάνουμε απεργία. Η Ελένη Καζολέα από το Αγλαΐα Κυριακού τόνισε ότι «πρέπει να βγούμε ενωμένοι από το συνέδριο και να κάνουμε γενική απεργία διαρκείας για να σώσουμε τα νοσοκομεία, μεταφέροντας την εμπειρία από τις κινητοποιήσεις τον Οκτώβρη”, μας μεταφέρει ο Χρίστος Αργύρης, ειδικευόμενος στο Αγλαΐα Κυριακού, από το Νυστέρι.
“Ηταν πρόβλημα ότι στο τέλος του συνεδρίου δεν υπήρξε συγκεκριμένη απόφαση για απεργιακή κινητοποίηση, (παρά το γεγονός ότι ακόμα και η ΠΑΣΚΕ, που εκείνη την ώρα πίστευε ότι θα έχει την πλειοψηφία στο γενικό συμβούλιο, είχε πιεστεί να προτείνει επαναλαμβανόμενες καθημερινές διαμαρτυρίες στα προαύλια και συγκεντρώσεις κάθε Τρίτη και Πέμπτη στο υπουργείο Υγείας). Σε κάθε περίπτωση, στην πρώτη συνεδρίαση του γενικού συμβουλίου πρέπει να αποφασιστεί απεργιακή κινητοποίηση διαρκείας, που ήδη αποφασίζεται στις συνελεύσεις σε μια σειρά νοσοκομεία σε όλη τη χώρα”.
“Στο συνέδριο ήρθαν οι εικόνες της αντίστασης και της κίνησης από τα κάτω. Οταν η συνάδελφος από το Αγλαϊα Κυριακού μίλησε για την επιτροπή αγώνα που φτιάχτηκε στο νοσοκομείο, πετάχτηκαν κάποιοι να πούνε ότι δεν έγινε και βγήκε από κάτω ο κόσμος και φώναζε. Από εδώ και πέρα μπαίνουμε σε μια σειρά κινητοποιήσεων που έχουν ξεκινήσει και δεν πρέπει να σταματήσουν επ' ουδενί λόγω, εδώ κρίνονται τα πάντα, πήραμε και την έδρα στην ΠΟΕΔΗΝ, μπαίνουμε μέσα και τους ανακατεύουμε, δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί” μας λέει ο Παναγιώτης Αραπάκος, σύνεδρος από τον Αγιο Σάββα.
Στο συνέδριο, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ προσπάθησαν να συσπειρωθούν, μέτραγαν τα κουκιά να τους βγούνε και από την πρώτη μέρα απέκλεισαν τους αντιπρόσωπους από το νοσοκομείο Χατζηκώστα, τρεις του ΠΑΜΕ και έναν αντάρτη. Αλλά δεν τους βγήκε, η ουσία είναι ότι η ΠΑΣΚΕ έχασε την αυτοδυναμία. Είχαν τεράστιες απώλειες η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ και σε συνέδρους και σε έδρες στο γενικό συμβούλιο. Εμείς, σαν αντικαπιταλιστική αριστερά καταφέραμε και πήραμε μια έδρα”.