Στο Σικάγο χτύπαγε η αντιπολεμική καρδιά όλου του κόσμου την περασμένη Κυριακή. Χιλιάδες αμερικανοί διαδηλωτές πολιόρκησαν την αποκλεισμένη περιοχή που είχαν διαλέξει οι ηγέτες του ΝΑΤΟ για να πραγματοποιήσουν τη Σύνοδο τους.
Δεν ήταν μόνο το αντιπολεμικό κίνημα που βγήκε στο δρόμο. Από την αρχή του μήνα, το αντιρατσιστικό κίνημα είχε κάνει την αρχή, μετατρέποντας την Πρωτομαγιά σε μέρα των μεταναστών. Την περασμένη Παρασκευή τρεις χιλιάδες νοσοκόμες βγήκαν οργανωμένα στο δρόμο με μια συγκεκριμένη απαίτηση: να φορολογηθούν οι συναλλαγές στο χρηματιστήριο και να δοθούν τα έσοδα για τις κοινωνικές ανάγκες. “Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, και ξέρουμε πού θα βρούμε τα λεφτά για να τον φτιάξουμε”, είπε μια νοσοκόμα στη συγκέντρωση. Το Σάββατο έγινε πορεία υπέρ της δημόσιας υγείας με σύνθημα “Λεφτά για την Υγεία, όχι για τον πόλεμο”. Αφορμή είναι το κλείσιμο έξι από τις συνολικά δώδεκα κλινικές ψυχικής υγείας στην περιοχή. Οι διαδηλωτές έφτασαν μέχρι το σπίτι του Δημάρχου.
Αποκορύφωμα
Το αποκορύφωμα ήρθε την Κυριακή, όταν όλα αυτά τα ρυάκια ενώθηκαν ενάντια στο ΝΑΤΟ. Κινήματα Occupy μαζί με μετανάστες, φοιτητές, συνδικάτα. Στο εργατικό μπλοκ της διαδήλωσης μπροστά μπροστά ήταν οι εκπαιδευτικοί με τα κόκκινα μπλουζάκια του συνδικάτου τους.
Την Τετάρτη 23 του Μάη βγαίνουν ξανά στους δρόμους, αρνούμενοι να δουλέψουν περισσότερες ώρες χωρίς αύξηση μισθού, όπως τους απαιτούν. Μαζί τους ήταν κόσμος που παλεύει για την υπεράσπιση των βιβλιοθηκών, ενάντια στις απολύσεις, εργαζόμενοι στους Δήμους που απαιτούν αξιοπρεπείς εργασιακές σχέσεις και συλλογικές συμβάσεις. Ο κόσμος αψήφησε τις απαγορεύσεις, τις ορδές των αστυνομικών, τις ολοκαίνουργιες στολές και τα καινούργια όπλα που επιστρατεύτηκαν.
Στην κεφαλή της πορείας ήταν οι βετεράνοι του Ιράκ και του Αφγανιστάν που τάσσονται ενάντια στον πόλεμο. Φορούσαν τις στολές και τα παράσημά τους και κάποιοι άρχισαν να τα πετάνε, φωνάζοντας: “Όχι στο ΝΑΤΟ, όχι στον πόλεμο. Δεν δουλεύουμε άλλο για σας”. Η Έρικα Σλόουν, βετεράνα της αεροπορίας, πέταξε το μετάλλιό της λέγοντας στον κόσμο: “Αν θέλω να συνεχίσω να ζω με αξιοπρέπεια, πρέπει να το ξεφορτωθώ αυτό”.
Αυτή είναι η πραγματική Αμερική. Όχι οι ισχυροί, οι πλούσιοι και οι πολυεθνικές, αλλά η εργατική τάξη και η νεολαία που παλεύει όπως παλεύουμε κι εμείς εδώ. Αυτοί είναι οι πιο δυνατοί μας σύμμαχοι.