Είναι οι εξαγγελίες του ίδιου υπουργού στο Λονδίνο που θέλοντας να δείξει πόσο «αυστηρά» είναι τα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, τόνισε ότι στην ουσία οι περικοπές κατά 10% στα επιδόματα αντιστοιχούν με ονομαστική μείωση των μισθών της τάξης του 4%. Αυτό από μόνο του αποτελεί πρόκληση για τους εργαζόμενους που έχουν να αντιμετωπίσουν μια συνεχή ανατίμηση σε υπηρεσίες και αγαθά.
Τα επιδόματα πράγματι αποτελούν ένα τεράστιο κομμάτι της μισθολογικής αλυσίδας των δημόσιων υπαλλήλων. Για δεκαετίες οι κυβερνήσεις έκρυβαν επιμελώς μέσα από τις επιδοματικές πολιτικές την ανυπαρξία αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις. Το αίτημα για ενσωμάτωση των επιδομάτων στο βασικό μισθό είναι ένα πάγιο αίτημα των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα. Σήμερα εργαζόμενοι 25 και 30 χρόνια βρίσκονται με βασικό μισθό στα 1200 ευρώ, με τα επιδόματα να αποτελούν το 60-70 ακόμα και 100% του μισθού τους.
Η εξαγγελία Παπανδρέου για μείωση στα επιδόματα ταυτόχρονα με την ενιαία φορολόγηση των ετήσιων απολαβών (σε αντίθεση με την αυτοτελή φορολόγηση των επιδομάτων που ίσχυε μέχρι σήμερα) θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση των απολαβών των εργαζόμενων που μπορεί να φτάσει τα 300 ευρώ το μήνα για εργαζόμενους σε υπουργεία, σε οργανισμούς, σε ΔΕΚΟ, σε υπηρεσίες κάθε είδους.
Η λάσπη της κυβέρνησης που ονομάζει προνομιούχους χιλιάδες εργαζόμενους του δημόσιου τομέα επειδή έχουν καταφέρει με αγώνες δεκαετιών να κατοχυρώσουν δικαιώματα που θα έπρεπε να απολαμβάνουν όλοι οι εργαζόμενοι, δεν μπορεί να περάσει χωρίς απάντηση. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν καλά πως το έλλειμμα ούτε δημιουργήθηκε, ούτε θα καταπολεμηθεί και τις περικοπές μισθών (το παράδειγμα της Ιρλανδίας, με το δεύτερο πακέτο περικοπών εντός 18 μηνών είναι χαρακτηριστικό).
Ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για αξιοπρεπείς μισθούς και μεγαλύτερες κοινωνικές παροχές είναι ο μοναδικός τρόπος για να μπορέσει η εργατική τάξη να παραμείνει δυνατή στις προκλήσεις που έρχονται.